130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Νάντια Βαλαβάνη

Νάντια Βαλαβάνη

Πρώην Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών και Βουλευτής β' Αθηνών.
Η Νάντια Βαλαβάνη (Βαλαβάνη Όλγα-Νάντια) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Αυγούστου 1954.
  Είναι συγγραφέας και οικονομολόγος, πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (τότε ΑΣΟΕΕ).
   Εργάστηκε ως μεταφράστρια και τα τελευταία 20 χρόνια σε ασφαλιστική εταιρεία, ενώ από το 1996 μέχρι το 2005 ήταν διευθύντρια ξενοδοχείου στην Κρήτη.
   Ζει στην Αθήνα, είναι παντρεμένη με τον δικηγόρο Δήμο Τσακνιά και έχουν ένα γιο και μια κόρη.
   Μαθήτρια στο Ηράκλειο Κρήτης κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, μαζί με φίλες της πραγματοποίησαν αυθόρμητες δραστηριότητες ενάντια στο καθεστώς. Από τον Ιανουάριο του 1973 συμμετείχε σε όλα τα γεγονότα του οργανωμένου μαζικού φοιτητικού κινήματος και στο παράνομο αντιδικτατορικό κίνημα στην Αθήνα μέσα από τις γραμμές της Αντι-ΕΦΕΕ και της ΚΝΕ. 
    Πρωτοετής φοιτήτρια, συνελήφθη το Φεβρουάριο του 1974 μαζί με άλλα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και μετά από 5μηνη παραμονή υπό ανάκριση σε συνθήκες απομόνωσης στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών στη Μεσογείων, παραπέμφθηκε σε δίκη (που θα γινόταν το Σεπτέμβριο 1974) από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών κατηγορούμενη κυρίως για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Αφέθηκε ελεύθερη από τις Φυλακές Κορυδαλλού μετά την κατάρρευση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974.
   Αντιπρόεδρος του πρώτου μεταδικτατορικού ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών ΑΣΟΕΕ «Σωτήρης Πέτρουλας», πήρε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο της ΕΦΕΕ και εκλέχτηκε μέλος του πρώτου Εθνικού Συμβούλιου της (Ιούνιος 1975).
     Συμμετείχε σε όλους τους μεταπολιτευτικούς κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες και χρημάτισε μέλος του Γραφείου και της Γραμματείας του ΚΣ της ΚΝΕ και αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
    Ως στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και αποστολές στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, στις ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή. Αποχώρησε από το ΚΚΕ το 1989 διαφωνώντας με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Τζανετάκη.
   Το 2007 προσχώρησε και έκτοτε συμμετέχει στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ως ανένταχτη.
   Τον Αύγουστο του 2007 ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του Αλέκου Αλαβάνου να συμβάλλει στην εκλογή του τότε Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και βοήθησε ως υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο στη σημαντική ενίσχυση σε ψήφους του ψηφοδέλτιου και στην εκλογή Βουλευτή Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ. Η ίδια ήταν η πρώτη επιλαχούσα.
    Στην κρίσιμη και δύσκολη εκλογική μάχη της 4ης Οκτωβρίου 2009 ήταν υποψήφια στο ψηφοδέλτιο Β’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ και αναδείχτηκε και πάλι πρώτη επιλαχούσα. Πήρε μέρος στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση του 2010, υποψήφια με το περιφερειακό ψηφοδέλτιο της Ελεύθερης Αττικής.
   Κατά τα τελευταία δυο χρόνια, μέσα απ’ τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜΑΑ συμμετείχε ενεργά σε όλα τα γεγονότα του κινήματος αντίστασης (απεργίες, διαδηλώσεις, κατάληψη της Πλατείας Συντάγματος κ.α.).
   Ταυτόχρονα αγωνιζόταν για την εξασφάλιση της κοινής δράσης και συμπαράταξης κατά προτεραιότητα της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς στο πλαίσιο της ευρύτερης δυνατής μετωπικής πολιτικής συσπείρωσης: Με στόχο την ανατροπή της πολιτικής της Ε.Ε., της ΕΚΤ και του ΔΝΤ που, σε συνεργασία με τις ελληνικές κυβερνήσεις, τα κόμματα του (πρώην) δικομματισμού κι ένα αστερισμό μικρότερων κομμάτων οδηγούν την εργαζόμενη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας σε κοινωνικό ολοκαύτωμα και τη χώρα σε πλήρη υποτέλεια και σε ολοκληρωτική καταστροφή.
    Στο ίδιο πλαίσιο δραστηριοποιήθηκε και υπήρξε ιδρυτικό μέλος ενωτικών κινήσεων όπως του Βήματος για Διάλογο και Κοινή Δράση της Αριστεράς (Αριστερό Βήμα), της Επιτροπής για το Λογιστικό Έλεγχο επί του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους (ΕΛΕ) και των κινήσεων καλλιτεχνών Μαζί ενάντια στη βαρβαρότητα και Καλλιτέχνες ενάντια στο Μνημόνιο.      
    Προσκλήθηκε ως «ελληνίδα δημοσιολόγος» από το κόμμα της γερμανικής αριστεράς DIE LINKE και μίλησε στα γερμανικά για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τη σχέση της Ε.Ε., της ΕΚΤ και της Γερμανίας μ΄ αυτό, στις 18 Νοεμβρίου 2011 σε ανοιχτή συγκέντρωση με κεντρικό σύνθημα «Ενάντια στη δικτατορία των χρηματιστικών αγορών» στην Πλατεία της Όπερας στο «Τετράγωνο των Τραπεζών» στη Φρανκφούρτη με κεντρικό ομιλητή τον Όσκαρ Λαφοντέν - κι ενώ στην Όπερα βρισκόταν σε εξέλιξη δείπνο της «Ένωσης Ευρωπαίων Τραπεζιτών» με οικοδεσπότες τον πρόεδρο της ΕΚΤ Ντράγκι και τον πρόεδρο της Deutsche Bank Άκερμαν.
    Από χρόνια μελετά το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Άρθρα και δοκίμια της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά τέχνης, σε πολιτικά και επιστημονικά περιοδικά. Έχει συμμετάσχει σε ελληνικά και διεθνή Συμπόσια και ημερίδες για τον Μπρεχτ, ανάμεσα στα οποία και στο κεντρικό γεγονός για τα 50 χρόνια από το θάνατο του, που οργάνωσε η Διεθνής Ένωση για τον Μπρεχτ το 2006 στην γενέτειρα του, το Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας, με ανακοίνωση της για τα διδακτικά θεατρικά έργα του.
    Σχεδίασε και επιμελήθηκε το βιβλίο Μπέρτολτ Μπρεχτ – Κριτικές προσεγγίσεις (Στάχυ 2002 και Πολύτροπο 2004), διεθνή έκδοση με δοκίμια για τον Μπρεχτ, ένα δικό της και 15 γνωστών ειδικών, πανεπιστημιακών από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και μεγάλων καλλιτεχνών, όπως η Γκιζέλα Μάι και οι τότε βοηθοί σκηνοθέτες του Μπρεχτ στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ, Μ. Βέκβερτ και Κ. Βέμπερ. Το βιβλίο χρησιμοποιείται κατά καιρούς ως διδακτικό εγχειρίδιο σε σεμινάρια για τον Μπρεχτ στα Τμήματα Θεατρολογίας των Πανεπιστημίων Αθηνών, Πατρών και Θεσσαλονίκης. Το μεγαλύτερο μέρος του τελευταίου βιβλίου της Ψωμί και τριαντάφυλλα αφορά δοκίμια και άρθρα για τον Μπρεχτ.
    Έχει μεταφράσει ποιήματα του Μπρεχτ (Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή και Οδηγητής), δύο βιβλία με διηγήματα του (Καστανιώτης), το διδακτικό θεατρικό έργο Η εξαίρεση και ο κανόνας (Ομάδα Σύγχρονης Τέχνης του Γιάννη Καλαντζόπουλου, θεατρική σεζόν 1998-1999 και ερασιτεχνικός θίασος νέων, Λεμεσός Κύπρου 2007), καθώς και λογοτεχνικά και παιδικά βιβλία (εκδόσεις Καστανιώτη και Πατάκη).
    Το μυθιστόρημα της Οι εσπερινοί επισκέπτες (Δελφίνι, 1996 και Στάχυ, 1999), διηγήματα, ποιήματα (ανάμεσα τους δύο ατομικές ποιητικές συλλογές, Τέλος Εποχής, Καστανιώτης, 1991 και Στην πόλη της μακριάς προσμονής, Δελφίνι, 1994), αφηγήματα και δοκίμια της έχουν εκδοθεί σε ατομικές και συλλογικές εκδόσεις από τους εκδοτικούς οίκους Κάλβο (Διήγημα ’71, 16χρονη μαθήτρια), Καστανιώτη, Δελφίνι, Σύγχρονη Εποχή, Νέα Σύνορα-Λιβάνης, Στάχυ, Οδηγητής, Πολύτροπο, Το πέρασμα και σε ειδικές ιστορικές εκδόσεις της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ. Βρίσκονται επίσης στην Ανθολογία κρητικής ποίησης 1950-2007 (Συμπόσιο Ποίησης Πανεπιστημίου Πατρών/Ταξιδευτής) και στα περιοδικά ΟΥΤΟΠΙΑ, Διαλεκτική, Θέσεις, Monthly Review, Ρεύματα, Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, Πολίτες, Διεθνιστική Αριστερά, Ιδιόφωνο και Ελί-τροχος.
       Κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Γιουγκοσλαβία (Μάιος 1999) κυκλοφόρησε το λεύκωμα της Ο απαραίτητος πόλεμος, αφισέτες με κολάζ και ποιητικά σχόλια.
    Το 2009 κυκλοφορήσει η αναδρομική ποιητική της συλλογή Η μεγάλη εποχή και πρόσφατα, το Δεκέμβρη 2011, το βιβλίο της Ψωμί και τριαντάφυλλα – Θέματα τέχνης και πολιτικής (αι τα δύο εκδόσεις Ταξιδευτής).
     Έγραψε τα κείμενα και σχεδίασε 4 παραστάσεις λόγου, μουσικής και Video-art για τις οποίες συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες αλλά και εξαιρετικούς ερασιτέχνες ηθοποιούς και μουσικούς: Τρώγοντας το φρούτο απ’ το δέντρο της γνώσης (αφιέρωμα του 11ου Ογκολογικού Συνεδρίου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και της Ιατρικής Σχολής Κρήτης στον Μπρεχτ, Ηράκλειο, 13.11.2003). Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω (Θέατρο Ιλίσια, αφιέρωμα στα 50 χρόνια από το θάνατο του Μπρεχτ, παραγωγή του ΣΥΝ, 10.11.2006). Ψωμί και τριαντάφυλλα (αφιέρωμα στην ιστορία του διεθνούς εργατικού τραγουδιού, Δήμος Ελληνικού, Πρωτομαγιά 2007). Έρευνα για το αν ο άνθρωπος τον άνθρωπο βοηθά (αφιέρωμα στους συνθέτες Κουρτ Βάιλ και Χανς Άισλερ και στα θεατρικά τραγούδια του Μπρεχτ – μέσα στην τελευταία πενταετία έχει παρουσιαστεί σε δεκάδες δήμους της Αθήνας, της Αττικής, στο Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη με φορείς δημοτικές αρχές, αριστερές δημοτικές παρατάξεις, την ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και τις 5 ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης).
    Συμμετείχε μαζί με σημαντικούς καλλιτέχνες και ανθρώπους του ερασιτεχνικού πολιτιστικού κινήματος στη συνδημιουργία δύο συλλογικών παραστάσεων αφιερωμένων στο Βλαδίμηρο Μαγιακόβσκι, το ρωσικό μοντερνισμό και τον Οκτώβρη με αφορμή τα 80χρονα από την αυτοκτονία του ποιητή, κυρίως μέσω της αυτοτελούς μισάωρης παρέμβασης λόγου, μουσικής και εικόνας δικού της σχεδιασμού με τίτλο «Γιατί αυτοκτόνησε ο Μαγιακόβσκι;»: Στην παράσταση του Χώρου Διαλόγου και Δημιουργίας «Καμπάνη 2», βασισμένη σε μια ιδέα του Μανώλη Ρασούλη, Θέλω το μέλλον τώρα (11.5.2010). Και στην παράσταση-παραγωγή της Κίνησης Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία» «…και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά, τ’ απεχθανόταν φοβερά ο μακαρίτης…» (από το προθανάτιο σημείωμα του Μαγιακόβσκι – 4 παραστάσεις μεταξύ Δεκεμβρίου 2010 και Απριλίου 2011 με οργανωτές αντίστοιχα τη «Μεσοποταμία» στο Μοσχάτο, τη Δημοτική Κίνηση «Άνω-Κάτω στο Καλαμάκι», το Χώρο Πολιτισμού «@ Ρούφ» και την «Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς Ενάντια στα Μέτρα» στην Ερυθραία.
    Την ίδια περίοδο συμμετείχε στην αρχική πολιτική δράση με αισθητικά μέσα των «Καλλιτεχνών ενάντια στο Μνημόνιο» (από το Χρηματιστήριο μέχρι το Σύνταγμα, 14.10.2010). Είχε επίσης την ευθύνη επιλογής των κειμένων στη συλλογική παράσταση που έδωσαν εξαιρετικοί ηθοποιοί, μουσικοί και τραγουδιστές της κίνησης Μαζί ενάντια στη βαρβαρότητα για τα Σωματεία της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης του Περάματος στο ξεκίνημα της φετινής απεργίας τους (16.1.2012).
    Οι παραστάσεις τις οποίες σχεδιάζει ή συμμετέχει είναι με ελεύθερη είσοδο.
    Δεκάδες πολιτικά άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες ΤΑ ΝΕΑ, Ριζοσπάστης, ΑΥΓΗ της Κυριακής, ΔΡΟΜΟΣ της Αριστεράς, ΕΠΟΧΗ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ!, Ελευθεροτυπία, Έθνος, Οδηγητής και στην εφημερίδα του Ηρακλείου Πατρίς.
   Είναι μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων της Αντίστασης 1967-1974, της Διεθνούς Αμνηστίας και της IBS (Διεθνής Ένωση για τον Μπρεχτ).

Διεύθυνση Ιστότοπου:

 "Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό", ανήκουν στον λαό "και ασκούνται από τον λαό"

 

Εθνικό Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ελληνικού Λαού, Κορυσχάδες Ευρυτανίας, 27 Μαϊου 1944

 

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.


Συνεδρίασε προχθες η, αρμόδια για τα δάση, επιτροπή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής με θέμα τις ενστάσεις ενάντια στην Πράξη Χαρακτηρισμού του Δασάρχη Πειραιά για το πρ. αεροδρόμιο του Ελληνικού και τη Χερσόνησο του Αγίου Κοσμά.

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.

Δυο χρόνια από το Δημοψήφισμα, το μεγάλο ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015 παραμένει η σημαντικότερη αγωνιστική παρακαταθήκη της μεταπολίτευσης: Η στιγμή που μια εκπληκτικά μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε συνθήκες πρωτοφανείς στην παγκόσμια ιστορία – εκλογική διαδικασία με κλειστές τράπεζες – εγκαταλείποντας στάσεις ανάθεσης ετοιμάζεται να πάρει την τύχη της στα δικά της χέρια.

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.


Από 1.1.2017 οι δανειστές, με την υπογραφή κυβέρνησης και μνημονιακής αντιπολίτευσης, απονέμουν ένα «δωράκι» στον εαυτό τους: Τον αποκλειστικό έλεγχο των δημοσίων εσόδων της χώρας. Η Ελλάδα-πειραματόζωο θα γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο, της οποίας ο μηχανισμός Φορολογικής Διοίκησης (εφορίες, τελωνεία και επιτελικά τμήματα) θα αποσπαστεί από την όποια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση: Η ΓΓΔΕ (Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων) του Υπουργείου Οικονομικών ανεξαρτοποιείται μετατρεπόμενη σε ανεξάρτητη Αρχή, ονόματι ΑΑΔΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων). Ταυτόχρονα, αποσπάται από την όποια κυβέρνηση το δικαίωμα ερμηνείας της φορολογικής νομοθεσίας: Το, προ Τρίτου Μνημονίου, μνημονιακό καθεστώς φρόντισε να το περάσει σταδιακά από τους εκάστοτε υπουργούς Οικονομικών στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΓΓΔΕ – που το παίρνει μαζί της.

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.

Αν και ακόμα δεν έχει πάρει αριθμό και δεν έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, την προηγούμενη βδομάδα υπερψηφίστηκε (27.7.2016) στη Βουλή το σχέδιο νόμου «Τροποποιήσεις του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα προς ενίσχυση της καταπολέμησης της παράνομης εμπορίας καπνού κλπ». Μαζί του υπερψηφίστηκε μια βροχή τροπολογιών, ανάμεσα στις οποίες και η τροπολογία που μετατράπηκε σε άρθρο 61.

 

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.

Είναι γνωστό ότι η ΕΕ αισθάνεται απέχθεια για τις δημοκρατικές διαδικασίες και, πριν απ’ όλα, για την πιο αμεσοδημοκρατική, το δημοψήφισμα. Ας θυμηθούμε τα δημοψηφίσματα στη Δανία και την Ιρλανδία, που τις έβαζαν να ξαναψηφίζουν μέχρι να βγάλουν ΝΑΙ στην ένταξη, ή στη Γαλλία και την Ολλανδία, που ενταφίασαν το Ευρωσύνταγμα, δηλ. το σχέδιο πανευρωπαϊκής συνταγματοποίησης του νεοφιλελευθερισμού «υπερβαίνοντας» τις προβλέψεις των εθνικών Συνταγμάτων. Ταυτόχρονα η μοναδική στην ιστορία της επιτυχημένη ευρωπαϊκή «Πρωτοβουλία Πολιτών», η right2water, μάταια περιμένει από το 2013 την Κομμισιόν να οργανώσει πανευρωπαϊκό δημοψήφισμα με ερώτημα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού.

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.

Στα «ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου» 29.4-1.5.2016, σε άρθρο με τίτλο «15 μήνες φορολογικού χάους» υπάρχει αναφορά στη σύντομη θητεία μου ως αν. Υπουργού Οικονομικών με αρμοδιότητα τα φορολογικά, που κινείται πέραν της πολιτικής πολεμικής, καθώς μεταξύ άλλων αναφέρεται σε δυο μυθεύματα, ένα τετριμμένο κι ένα πρωτοφανέρωτο.

της Νάντιας Βαλαβάνη.


Μαζικό «πλυντήριο» για δεκάδες χιλιάδες υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου

 

Από τις 30.10.2015 τέθηκε σε ισχύ, όπως προβλέπεται στο βασικό νόμο του Μνημονίου 4336/14.8.2015, η αφαίρεση από το ΣΔΟΕ των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του για θέματα φορολογικής και τελωνειακής πολιτικής (λαθρεμπόριο) και η μεταφορά τους, μαζί με υποθέσεις του που αφορούν 3.500 ΑΦΜ, καθώς και τους 500 από τους 730 συνολικά ελεγκτές και διοικητικό προσωπικό του, στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Αντίθετα, δεν υλοποιήθηκε ακόμα η πρόβλεψη του 4336/2015: «Η αντιμετώπιση των υπόλοιπων υποθέσεων, που θα παραμείνουν στην Ε.Γ. του ΣΔΟΕ, θα καθοριστεί με νομοθετική ρύθμιση μέχρι τις 30.10.2015.»

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Τις αμέσως επόμενες μέρες αναμένεται η εφαρμοστική εγκύκλιος της ΓΓΔΕ για τα μέτρα του Γ΄ Μνημόνιου ενάντια στη ρύθμιση «έως 100 δόσεις». Τα μέτρα συμπεριλαμβάνονταν ως προαπαιτούμενα στο βασικό νόμο για το Μνημόνιο, που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι-ΑΝΕΛ παραμονές Δεκαπενταύγουστου. Μια απλή διερεύνηση των συνεπειών αποκαλύπτει την ένταση των αδιεξόδων από τη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών για τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

 

                   Μια περίεργη υπόθεση

«Από 30.10.2015 όλες οι αρμοδιότητες και καθήκοντα που άπτονται φορολογικών και τελωνειακών υποθέσεων μεταφέρονται από την Ειδική Γραμματεία του ΣΔΟΕ στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ)… Στις υφιστάμενες οργανικές θέσεις στη ΓΓΔΕ προστίθενται 500 νέες, οι οποίες θα καλυφθούν από (έμπειρο) προσωπικό που υπηρετεί στην ΕΓ ΣΔΟΕ… Μέχρι τις 30.10.2015 θα ολοκληρωθεί η μεταφορά προσωπικού… Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών καθορίζονται οι λεπτομέρειες και κάθε διαδικαστικό ζήτημα για τη μεταφορά 3.500 υποθέσεων, που ελέγχονται από την Ειδική Γραμματεία του ΣΔΟΕ, στη ΓΓΔΕ. Με τον όρο «υπόθεση» νοείται έλεγχος συγκεκριμένου φυσικού ή νομικού προσώπου. Η αντιμετώπιση των υπόλοιπων υποθέσεων, που θα παραμείνουν στην Ε.Γ. του ΣΔΟΕ, θα καθοριστεί με νομοθετική ρύθμιση μέχρι τις 30.10.2015.» (ν.4336/14.8.2015)

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Στο ανεμόδαρτο, μετά την υπερψήφιση του τρίτου Μνημονίου, πολιτικό τοπίο της χώρας κι εν μέσω ενός διεθνούς κραχ μ’ έντονο άρωμα από την παγκόσμια κρίση του 2009, το πώς συμπεριφέρεται πολιτικά ο καθένας μας έχει πολύ μικρότερη σημασία από το τι προσδοκούμε και τι μπορούμε να κάνουμε ως πολιτικό συλλογικό υποκείμενο.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Κύριε Διευθυντά,

 

Η στοχευμένη επίθεση στο πρόσωπό μου συνεχίζεται από την εφημερίδα σας. Με αφορμή και τα ψευδέστατα, συκοφαντικά και δυσφημιστικά σημερινά δημοσιεύματα της, δηλώνω κατηγορηματικά:

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Αναγκάζομαι να μιλήσω δημόσια για πράγματα που δε θα ‘πρεπε να μιλάει κανείς ποτέ: Για τα οικονομικά ενός τρίτου προσώπου, όπως είναι η μητέρα μου. Με αναγκάζει η αθλιότητα των δημοσιευμάτων των τελευταίων ημερών, που έγιναν τσουνάμι το Σαββατοκύριακο. Με αποκορύφωμα, αλλά όχι μόνο, το πεντασέλιδο (!) αφιέρωμα του «Πρώτου Θέματος» σ’ εμένα και στην πατρική μου οικογένεια. Με «πονηρό» πηχιαίο τίτλο πάνω από γιγαντοφωτογραφία μου, στην οποία μέσω μοντάζ φαίνεται να μελετώ εμβριθώς το «πόθεν έσχες» μου του 2012, «Εγώ σήκωσα τα 200.000 ευρώ» - και, με πολύ μικρότερα γκρι γράμματα, «Ομολογία της μητέρας Βαλαβάνη ενώ η κόρη υπουργός θα πάγωνε τις θυρίδες».

Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Αλέξη,

Στήριξα την ομάδα διαπραγμάτευσης τη νύχτα της Παρασκευής όντας σίγουρη ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει συμφωνία. Ότι τελικά θα γυρίσετε πίσω για να στηριχτούμε  στο λαό - όπως το έκανες και την προηγούμενη φορά.  Ότι η ανάγνωση της μάχης που δίνατε εκεί θα βοηθήσει ν’  αποκαλυφθεί στα μάτια και των πιο ανυποψίαστων συμπατριωτών μας, μετά και τ’ αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της προηγούμενης Κυριακής, πώς επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως εργαλείο για να μετασχηματίσουν βίαια στο ακόμα φρικαλεότερο συνολικότερα την Ευρώπη. Επειδή δεν πιστεύω ότι η κατάσταση για την εργαζόμενη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας μπορεί ποτέ ν’  αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο χωρίς τη δική της συνειδητοποίηση και θέληση για δράση προς τα εκεί.

Δευτέρα, 20 Απρίλιος 2015 00:23

Ρύθμιση 100 δόσεων

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Υπέρογκοι τόκοι, προσαυξήσεις και πρόσθετοι φόροι, που εδώ και πολλά χρόνια έχουν συσσωρευθεί, για να τριπλασιασθούν σχεδόν κατά την πενταετία των μνημονίων φθάνοντας στο 40% του ΑΕΠ τέλος του 2014 ως χρέη σε βάρος εκατομμυρίων νοικοκυριών και εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων, ρυθμίζονται - διαγράφονται με τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στο Δημόσιο, που τίθεται σε ηλεκτρονική εφαρμογή την Παρασκευή 17-4-2015.

Δευτέρα, 16 Μάρτιος 2015 08:02

Απάντηση στον πρόεδρο της ΟΕΝΓΕ

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Ο Πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ σε δημόσια ανακοίνωση του ζητά την «ιδιώτευση» μου, επειδή νοσηλεύομαι σε ιδιωτικό θεραπευτήριο. Αν ο κ. Βαρνάβας έμπαινε στον κόπο να κοιτάξει το βιογραφικό μου, θα διαπίστωνε ότι επί 23 χρόνια, έως και τις 26.1.2015, ήμουν εργαζόμενη σε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Μήπως μια τέτοια δουλειά, στο αντικείμενο της οποίας συμπεριλαμβάνονταν και τα ιδιωτικά νοσηλευτικά συμβόλαια, μ’ ένα από τα οποία νοσηλεύομαι σήμερα, δείχνει «έλλειψη εμπιστοσύνης στο δημόσιο σύστημα υγείας» και «ασυνέπεια λόγων και έργων»; Κάποιος θα έπρεπε, σε αυτή την περίπτωση, να μου το έχει επισημάνει και να έχω παραιτηθεί απ’ τη δουλειά μου εδώ και δεκαετίες. Ο κ. Βαρνάβας προφανώς επίσης αγνοεί ότι η δουλειά αυτή στάθηκε ιστορικά καταφύγιο απασχόλησης, στη δικτατορία όσο και μετά από κρίσεις στ’ αριστερά κόμματα αργότερα. Κι ότι μετά το 1989 και επί χρόνια, σ’ αυτή τη δουλειά απασχολήθηκαν κατάλογος ολόκληρος από μετέπειτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που είχαν μόλις τότε, λόγω συγκυβέρνησης Τζαννετάκη, αποχωρήσει από το ΚΚΕ.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

 Στο δύσκολο και περίπλοκο πολυπολικό σύγχρονο κόσμο, η Ελλάδα, κράτος-μέλος της ΕΕ, χρειάζεται μια ενεργητική, με σχέδιο και ουσιαστικά ανεξάρτητη, εξωτερική πολιτική. Χρειάζεται συμμαχίες, από τις πιο σύντομες μέχρι τις πιο μακροπρόθεσμες, με κριτήριο τα συμφέροντα του τόπου και του εργαζόμενου λαού και σε βάση αμοιβαίου οφέλους. Η στήριξη κάθε φιλειρηνικής δύναμης και δύναμης αντίστασης στον ηγεμονισμό δημιουργεί τις συνθήκες, ώστε η χώρα μας να μπορεί ν’ αναζητήσει με τη σειρά της στήριξη σε τέτοιες δυνάμεις. Αυτό διευκολύνει επίσης ν’ αντικατασταθεί η μη-διπλωματία με την ενεργή διεκδίκηση.
 Απαραίτητη για αυτό είναι η ψύχραιμη και ουσιαστική αξιολόγηση των δεδομένων για την αποτελεσματική προάσπιση των συμφερόντων και την αποκατάσταση της διεθνούς εικόνας της Ελλάδας ως δυναμικής και αξιόπιστης χώρας, κόντρα σε λογικές «μη-διπλωματίας» και άκριτης ευθυγράμμισης με τους εκάστοτε σχεδιασμούς ισχυρών χωρών για τη γειτονιά μας.
Δευτέρα, 01 Σεπτέμβριος 2014 06:45

Η Ελλάδα σε λάθος μονοπάτι

της Νάντιας Βαλαβάνη

 

«Όσο κι αν οι ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας είναι προβληματικές, η Ελλάδα ως μέλος της Ε.Ε. δεν έχει κανένα περιθώριο διαφοροποίησης», ισχυρίζεται η Κυβέρνηση. Έτσι ψήφισε αγόγγυστα και τους τρεις γύρους κυρώσεων. Όταν η Ρωσία ανάγγειλε αντίμετρα, καθησύχαζε ότι «τα ελληνικά προϊόντα θα εξαιρεθούν»(!). Ταυτόχρονα εκλιπαρούσε δημόσια τη Ρωσία να πάρει υπόψη τους «μακροχρόνιους δεσμούς» ανάμεσα στις χώρες μας. 

Της Νάντιας Βαλαβάνη,


Τις επόμενες μέρες συμπληρώνονται τρεις μεγάλες 40χρονες επέτειοι:

-40 χρόνια από το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’ με ενθάρρυνση (κυβερνητικών κύκλων τουλάχιστον) των ΗΠΑ. (15.7.1974).

-40 χρόνια από την εισβολή της Τουρκίας, που κατέληξε σε περίπου 4.000 νεκρούς, 1619 αγνοούμενους και 200.000 εκτοπισμένους απ’ τα σπίτια τους, στην κατοχή του 37% του νησιού και τη δημιουργία του «ψευδοκράτους» στη Βόρεια Κύπρο (20.7.1974).

Της Νάντιας Βαλαβάνη,

Παρέμβαση της Νάντιας Βαλαβάνη στη σημερινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης

Η βουλευτής Β΄ Αθήνας και Υπεύθυνη της EEKE Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Νάντια Βαλαβάνη, πριν την ομιλία του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, έκανε την ακόλουθη παρέμβαση στη σημερινή (26.6.2014) συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο με θέμα «Πολιτική και Ανθρωπιστική Κρίση στην Ουκρανία»: 


Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τους: Νάντια Βαλαβάνη, βουλευτή, υπεύθυνη της ΕΕΚΕ Εξωτερικών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων και Κώστα Ήσυχο, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών και Άμυνας του κόμματος, συναντήθηκε με τον Αναπληρωτή Πρέσβη της Βρετανίας Άντριου Στόντον και την Σύμβουλο της Πρεσβείας Κάθριν Μπούκερ, για να επιδώσει διάβημα διαμαρτυρίας του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύλληψη και κράτηση του ηγέτη του Σιν Φέιν, Τζέρι Άνταμς, από την αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας στο Μπέλφαστ.

Τρίτη, 19 Νοέμβριος 2013 12:49

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…

της Νάντιας Βαλαβάνη.


Οι «κρεμασμένοι» στα κάγκελα του Πολυτεχνείου της Αθήνας, μερικές χιλιάδες φοιτητές, εκατοντάδες μαθητές και κάμποσοι εργαζόμενοι, αλλά και στα Πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας και στα Γιάννενα, δε φανταζόμασταν πως στη συνέχεια θα μας ονόμαζαν «γενιά του Πολυτεχνείου». Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, δεν ήμασταν η ηλικιακή μας «γενιά»: Απλώς αυτοί που, από κοινού με κάποιες χιλιάδες νεαρούς, κυρίως, εργαζόμενους, που βρέθηκαν στους δρόμους σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας βραδιάτικα Παρασκευή, αντιστάθηκαν έμπρακτα εκείνο το Νοέμβρη.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Στην ιδρυτική Σύνοδο της Διακοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης για την οικονομική διακυβέρνηση στην Ε.Ε. στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Όλι Ρεν απαντώντας σε προφορική ερώτηση που του υπέβαλα, επιβεβαίωσε όσα ρωτούσα: Όντως, μετά την πρόσφατη ολοκλήρωση της έγκρισης του δεύτερου Κανονισμού «two-pack», όσες χώρες βρίσκονταν σε καθεστώς Μνημονίου στις 30 Μαίου 2013 – δηλ. Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία – μετά την «έξοδο» τους απ’ αυτό και εφόσον δεν ακολουθήσει νέο δανειστικό πρόγραμμα, ακόμα και αν δεν έχουν πρόβλημα ελλείμματος θα εισέλθουν σε «μεταπρογραμματικό» καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης», ο μηχανισμός του οποίου μοιάζει ύποπτα με τα καθ’ ημάς γνωστά: Συμπεριλαμβάνει υπογραφή Μνημονίου Μακροοικονομικής Προσαρμογής, τετράμηνες επιθεωρήσεις από Ε.Ε., ΕΚΤ και (εφόσον χρειάζεται) ΔΝΤ, λήψη «νέων μέτρων», εφόσον προκύπτει τέτοια «ανάγκη» από την αξιολόγηση κλπ – όλα μέχρις ότου αποπληρωθεί το 75% του χρέους. Ο κ.Ρεν μεταξύ άλλων επιβεβαίωσε έμμεσα επίσης ότι εφόσον, σύμφωνα με ανάλογα σχέδια της κυβέρνησης, υπάρξει συμφωνία με την ΕΕ για επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους κατά 30-50 χρόνια, ουσιαστικά χώρα, άνθρωποι και οι επόμενες γενιές θα παραμένουμε υπό «μνημονιακό» καθεστώς στο διηνεκές, πολύ πέρα απ’ το μέσον του 21ου αιώνα…

    της Νάντιας Βαλαβάνη.

 

        Την προηγούμενη Κυριακή, με επιλεκτική «διαρροή» αποσπασμάτων Έκθεσης του ESM ημερομηνίας 11.6.2013, μάθαμε ότι η Τρόικα θα ζητήσει από τη δικομματική κυβέρνηση κατά την «αξιολόγηση» Σεπτεμβρίου να εφαρμοστεί η «πρόβλεψη» Ιανουαρίου ότι, εφόσον συνεχίζονται επί δύο συνεχή τρίμηνα οι «αστοχίες» του ΤΑΙΠΕΔ ως προς τους μνημονιακούς στόχους εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις, ξένοι managers και ειδικοί θ’ αναλάβουν κατευθείαν το ξεπούλημα της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Το πιο πρόσφατο σχέδιο Κυβέρνησης-Τρόικας

Παίρνει πλέον, αυτή την περίοδο, συγκεκριμένη μορφή το σχέδιο Τρόικας-Κυβέρνησης για «τιτλοποίηση» πρακτικά του συνόλου της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και «προπώληση» της μέσω έκδοσης διεθνών ομολογιακών δανείων κυριολεκτικά «για ένα τραγούδι» μέχρι τέλους 2013: Πρωτοεμφανίστηκε στο Τρίτο Μνημόνιο, που προβλέπει έκδοση «τιτλοποιημένων ομολόγων» για κάθε είδους δημόσιο στοιχείο ενεργητικού, κι όχι μόνο ακίνητης περιουσίας, προετοιμαζόταν όμως νομοθετικά με ειδικές πρόνοιες ήδη από τον Οκτώβριο 2012 με το νέο νόμο για τις ιδιωτικοποιήσεις.

         Από τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής

           για τις 6 ΠΝΠ του Τρίτου Μνημόνιου, 14.1.2013

«Όταν θέσαμε το Δεκέμβριο από αυτό το βήμα το θέμα της εθνικής κυριαρχίας, διάφοροι βουλευτές της τρικομματικής Συγκυβέρνησης μας ειρωνεύτηκαν: Δήθεν ισχυριζόμαστε ότι η Τρόικα θα μπορούσε να κατασχέσει το κτήριο της Βουλής. Σας είχα απαντήσει τότε ότι μπορεί να το τιτλοποιήσει, και με αυτό τον τρόπο να «πουλήσει» ακόμα και αυτό.

της Νάντιας Βαλαβάνη.


«Και διαμοίρασαν τα ιμάτια αυτής…»

 

      Στις 15.5.2013 δόθηκε από το ΥΠΕΚΑ στη δημοσιότητα το «Σχέδιο αναδιάρθρωσης και αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ» ως προαπαιτούμενο δόσεων του Τρίτου Μνημόνιου.

               Η σημερινή Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού…

Βέβαια, ως αποτέλεσμα του Πρώτου Μνημόνιου, ήδη εδώ και καιρό το 49% της μετοχικής βάσης της ΔΕΗ έχει περάσει σε ιδιώτες μέσω του Χρηματιστηρίου: Από το Δεκέμβριο 2011 το 13,85% της ΔΕΗ κατέχει το Fund της Silchester International, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό έχει αγοραστεί σε «πακέτα» μικρότερα από 5%. Από το δημόσιο 51%, η τρικομματική κυβέρνηση πέρασε στο ΤΑΙΠΕΔ το 17%: Αυτό σημαίνει ότι σήμερα το Δημόσιο παραμένει ο μεγαλύτερος μέτοχος, εξασφαλίζοντας μέσω του 34% που βρίσκεται άμεσα στην κατοχή του («καταστατική μειοψηφία») το δικαίωμα του management.

της Νάντιας Βαλαβάνη.


Μελετώντας εδώ και χρόνια το έργο του Μπρεχτ και την ιστορική εμπειρία του Μεσοπολέμου και της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, έχω πεισθεί ότι για να κλείσει ο δρόμος στο ρίζωμα του νεοναζιστικού φαινόμενου στην Ελλάδα, είναι ανάγκη να υπάρξουν πολλαπλά αντιφασιστικά μέτωπα. Ανάμεσα τους και το ευρύτερο δυνατό από άποψη σύνθεσης δυνάμεων και, αναγκαστικά, πιο περιορισμένο από άποψη στόχων: Αυτό που συμπεριλαμβάνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις που διαφοροποιούνται απέναντι στο νεοναζισμό. Άρα και τα κόμματα που προωθώντας ή αποδεχόμενα την προώθηση ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού και κοινωνικού προγράμματος έχουν ευθύνη για το φούντωμα αυτού του φαινόμενου.

            Αυτό ενέχει δύο κινδύνους:

Από το 2010 η Κομισιόν συζητούσε

για «διάσωση» τραπεζών με «κούρεμα»

 

 

Η ειρωνεία της ιστορίας αποφάσισε τελικά Ελλάδα και Κύπρος να αποτελέσουν τα πειραματικά εργαστήρια σε πραγματικές συνθήκες για την πραγματοποίηση των δύο βασικών νεοφιλελεύθερων πειραμάτων κοινωνικής μηχανικής στο χώρο της Ευρώπης στο «σύντομο» 21ο αιώνα.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΑΡΩΝΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΑΛΥΚΕΣ ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ»


 

Μία συντρόφισσα, η οποία έχει πολύ μεγάλη εμπειρία σ΄ αυτά τα θέματα, μού είπε για τις Αλυκές Αναβύσσου ότι «προσπάθησαν με την ΕΤΑΔ και δεν τα καταφέρανε. Δεν θα προσπαθήσουν να τα δώσουν σήμερα, αν δεν έχουν τακτοποιηθεί». Φαίνεται ότι προς το παρόν δεν έχουν τακτοποιηθεί. Έχω εμπιστοσύνη στη γνώμη της και πιστεύω ότι κάπως έτσι παίζεται αυτή τη στιγμή το ζήτημα, χωρίς να σημαίνει ότι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει.

 

Ποιό είναι τώρα το πλαίσιο που πρέπει να πάρουμε υπόψη μας συζητώντας σήμερα; Καταρχήν η ιστορία του χρέους. Ένα μη βιώσιμο χρέος, πράγμα που ξέρουν πολύ καλά οι δανειστές. Και για αυτό υπάρχει η ιστορία με τα Μνημόνια μέσα από τα οποία έχουν συμπιέσει σε βαθμό εξαθλίωσης μια πολύ μεγάλη μερίδα του κόσμου. Καταστρέφουν πάρα πολύ γρήγορα τα μεσαία στρώματα και την κατανάλωση των πολιτών, έτσι ώστε να μπορέσουν να περισσέψουν κονδύλια για την αποπληρωμή των τόκων.

Δευτέρα, 12 Νοέμβριος 2012 14:36

Ρεπορτάζ από μία εμπόλεμη ζώνη

Η συνεχιζόμενη συζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2012 διεξάγεται με ήλιο αντί με χιονιά χάρη στις ασφυκτικές πιέσεις της Τρόικας, ένα μήνα νωρίτερα από τα συνήθη και χωρίς να προηγηθεί ο απολογισμός για το 2011 (ο «εφευρετικός» σε κατάχρηση Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου Υπουργός Οικονομικών φρόντισε με την έκδοση ακόμα μίας να «καλύψει» τη σχετική «αβλεψία»). Με την ψηφοφορία σήμερα τα μεσάνυχτα «κλείνει» ένα εξαντλητικό 10ήμερο ολοήμερων συνεδριάσεων στην Ολομέλεια και στην – πάντα προηγούμενη στα οικονομικά θέματα– Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στη Βουλή, οι καταστροφικές συνέπειες του οποίου για την πορεία ανθρώπων και χώρας δεν έχουν ακόμα, ούτε κι από τη δική μας πλευρά, πλήρως σταθμιστεί.

Βέβαια σπάσανε αρκετά αυγά για να υπάρξει η ομελέτα. Η τάση υποκατάστασης των ανθρώπων με αριθμούς, κεντρικό μοτίβο στα οικονομικά νομοσχέδια, «έσπασε» στο ενδιάμεσο διήμερο (12 ώρες στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και ένα 15ωρο στην Ολομέλεια, παρά την πρόβλεψη του «κατεπείγοντος» για συνεδρίαση όχι πάνω από 10 ώρες) του πολυνομοσχέδιου του ενός άρθρου: Η λαοθάλασσα ιδιαίτερα το απόγευμα της Τετάρτης, που δεν κατάφερε να διασπάσει η επίθεση της αστυνομίας αλλά μόνο η καταρρακτώδης βροχή, υπενθύμισε διαρρηγνύοντας την «αποστειρωμένη ζώνη» γύρω απ’ τη Βουλή ότι η νομοθέτηση με το πιστόλι (της Τρόικας) στο κεφάλι των συμπολιτευόμενων βουλευτών, αφορά ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Κυριακή, 04 Νοέμβριος 2012 13:54

ΞΕΠΗΔΟΥΝ ΑΠ’ ΤΟ ΒΑΛΤΟ…

Η Χρυσή Αυγή (Χ.Α.) δεν πατάει σε στέρεο έδαφος. Ξεπροβάλλει μέσα απ΄ το βάλτο που δημιούργησαν τα μνημόνια του κοινωνικού ολοκαυτώματος. Και τρέφεται απ’ τα βαλτονέρια που φουσκώνουν χάρη στην πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης: Την πολιτική της λιτότητας, στο έδαφος μιας καταστροφικής ύφεσης και μιας εξαντλημένης κοινωνίας. Με πραγματική ανεργία γύρω στο 28%. Με εξαθλιωνόμενη εργατική τάξη και γρήγορη αποδόμηση των μεσαίων στρωμάτων. Με το ταυτόχρονο ξεπούλημα οτιδήποτε δημόσιου, «χρυσαφικών» κι «ασημικών». Η σχεδιαζόμενη πλήρης απόσυρση του κράτους απ’ όλες τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και στρατηγικής σημασίας, που θα μετατρέψει την Ελλάδα στη μοναδική χώρα της Ευρώπης χωρίς δημόσιο τομέα της οικονομίας. Η προετοιμαζόμενη απαλλοτρίωση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας (λιμάνια, αεροδρόμια, δίκτυα), αλλά ακόμα και της περιουσίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των πανεπιστημίων, των νοσοκομείων και των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης υπέρ του ΤΑΙΠΕΔ, του Ταμείου (δήθεν) Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Κι όλα αυτά για τη διοχέτευση του ασήμαντου αντίτιμου, μέσω ΤΑΙΠΕΔ, στον ειδικό λογαριασμό των δανειστών στην Τράπεζα της Ελλάδας για την δήθεν «αποπληρωμή» ενός μη βιώσιμου χρέους. Ενός χρέους που όσο το «ταϊζεις», μεγαλώνει και αποτελεί «μαύρη τρύπα» για ό,τι ρίχνεις μέσα, καθώς χωρίς δραστικό «κούρεμα» και ρήτρα ανάπτυξης για το υπόλοιπο, είναι αδύνατο να αποπληρωθεί.

Δευτέρα, 22 Οκτώβριος 2012 11:17

ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ANTE PORTAS

της Νάντιας Βαλαβάνη.


       ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

                 ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ


            Αυτή τη βδομάδα συζητήθηκε με τη διαδικασία του «επείγοντος» στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο με τίτλο-σιδηρόδρομο και τέσσερα σημαντικά άρθρα. Η πληροφόρηση για τις βασικές διατάξεις και συνέπειες του είναι ζωτικής σημασίας: Aπό κοινού με το υπό εκκόλαψη νομοσχέδιο για τα «μέτρα» και το νόμο πλέον, εδώ και ένα μήνα, «περί ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών», ουσιαστικά ολοκληρώνει το τρίπτυχο ενός Τρίτου Μνημόνιου κι ενός Δεύτερου Μεσοπρόθεσμου.

Εδώ θ’ ασχοληθούμε με την κύρια αποστολή του (Άρθρα Δεύτερο και Τρίτο): Την πλήρη αποχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας από το σύνολο των δημόσιων επιχειρήσεων και της δημόσιας περιουσίας.

   Αποχώρηση του Δημόσιου από τις επιχειρήσεις του

         Με το Δεύτερο Άρθρο επικυρώνεται η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία καταργείται το ελάχιστο ποσοστό του Ελληνικού Δημόσιου σε ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, στους Οργανισμούς Λιμένος Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Καβάλας, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πατρών και Ραφήνας. Αυτές οι στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις και τα λιμάνια θα μπορούν να παραχωρηθούν πλέον πλήρως απ’ το ΤΑΙΠΕΔ στο μεγάλο διεθνές κι ελληνικό κεφάλαιο με πώληση για τις επιχειρήσεις ή 99χρονη μίσθωση για τα λιμάνια, μαζί με τα οποία παραχωρείται και ολόκληρη η παραλιμάνια ζώνη!

Αποτέλεσμα; Όχι απλώς το κυριολεκτικό ξεπούλημα των «χρυσαφικών» της δημόσιας περιουσίας, καθώς η μετοχική βάση αυτών των εταιρειών χάρη στην, προκαλούμενη από την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, ύφεση και την υποτιμητική κερδοσκοπία έχει υποχωρήσει μεταξύ 2010 και 2012 από 30-70%. Όχι απλώς η συρρίκνωση των επιχειρήσεων, οι απολύσεις, η δημιουργία πολλών ταχυτήτων παροχής υπηρεσιών σε βάρος των απομακρυσμένων περιοχών και της υπαίθρου ή η αύξηση των τιμολογίων και πολλά προβλήματα ασφάλειας, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση τέτοιων επιχειρήσεων. Η μεγαλύτερη ζημιά θα προέλθει από τη δραστική μείωση της ικανότητας οικονομικής παρέμβασης και στρατηγικού σχεδιασμού του κράτους. Επιχειρείται ο ακρωτηριασμός της ικανότητας μιας αυριανής κυβέρνησης που δε θα δεσμεύεται από τα σύμφωνα με την Τρόικα, ν’ ανακόψει τη σημερινή πορεία καταστροφής της χώρας και να σχεδιάσει μια ευρεία παρέμβαση παραγωγικής ανασυγκρότησης και αναδιανεμητικής πολιτικής φιλικής στο περιβάλλον και στον εργαζόμενο άνθρωπο.

                  Παραπλάνηση με κάθε επισημότητα

            Η αιτιολογική έκθεση «πιάνεται στα πράσα» να παραπλανά ως προς τον βασικό αιτιολογικό ισχυρισμό της ότι έτσι ρυθμίζεται περίπου «εξαναγκαστικά» το επείγον θέμα των «ειδικών μετοχών» του Ελληνικού Δημοσίου (golden shares) στις υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεις και αντιμετωπίζεται το προβληματικό της συμβατότητας αυτών των μετοχών «με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων» στο «ενωσιακό δίκαιο». Τα μετοχικά ποσοστά του δημοσίου στις ελληνικές επιχειρήσεις, ωστόσο, είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα του 50%, δεν είναι golden shares, δηλ. δεν επισύρουν ειδικά προνόμια πέρα απ’ αυτά που τους δίνει το, διαφορετικό κατά περίπτωση, ύψος τους. Κι ο μακρύς κατάλογος καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σε βάρος άλλων χωρών, που παρατίθεται για να «πείσει» για το «αναπόφευκτο», αφορά κυρίως περιπτώσεις «ειδικών μετοχών». Με άλλα λόγια, κάθε άλλο παρά «αιτιολογεί» μια «αναγκαστική» έξοδο του δημοσίου από τη δημόσια περιουσία.

Η ουσία είναι ότι καταστρατηγείται αδιάντροπα, αντιθέτως, το άρθρο 106 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη συμμετοχή του κράτους στις στρατηγικής σημασίας κοινωφελείς επιχειρήσεις που «έχουν χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου ή έχουν ως κύριο στόχο την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο».

   «Τουριστικό-Παραθεριστικό Χωριό»: Εισαγωγή ιδιωτικής χωροταξίας!

Με τις ρυθμίσεις του Τρίτου Άρθρου για την «αξιοποίηση» της ακίνητης δημόσιας περιουσίας επιχειρείται να «λυθούν τα φρένα» στην κούρσα για την πλήρη αποξένωση του δημόσιου από την περιουσία του: Με ανυπολόγιστη ζημιά για το δημόσιο συμφέρον, το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων των τοπικών κοινωνιών.

Εισάγεται πρωταρχικά η νέα γενική κατηγορία χρήσεων σε εκτός σχεδίου περιοχές και σε μικρούς οικισμούς υπό τον τίτλο «Παραθεριστικό-Τουριστικό Χωριό». Εδώ εκτός από κατοικίες συμπεριλαμβάνεται για πρώτη φορά ένα σύμπαν χρήσεων: Χώροι συνάθροισης κοινού μιας καταπληκτικής γκάμας σε συνδυασμό με spa, χώρους εστίασης, αναψυχής και εμπορίου, νοσοκομεία, γήπεδα γκολφ, αθλητικά γήπεδα, εκκλησίες, μαρίνες (που είτε κατασκευάζονται, ακόμα κι αν απέχουν μόλις 1 χμ από υπάρχουσες, είτε οι μπορούν ν’ απαλλοτριωθούν!). Προβλέπεται η παραχώρηση, για αποκλειστική χρήση, αιγιαλού για 99 χρόνια, χωρίς δικαίωμα πρόσβασης των πολιτών, εφόσον αυτό «συμπεριλαμβάνεται στη σύμβαση». Επιτρέπεται για πρώτη φορά η επέκταση του αιγιαλού μέσω προσχώσεων και η αναδόμηση της ακτογραμμής της σχετικής περιοχής (!). Ανάλογες ρυθμίσεις ισχύουν για πρώτη φορά και για όχθες και παρόχθιες ζώνες λιμνών και ποταμών. Εισάγεται το δικαίωμα της «επιφάνειας» με δικαιώματα πλήρους κυριότητας, αλλά με φορολογία επικαρπίας!

Προβλέπεται για πρώτη φορά η ιδιωτική χωροταξία, ανήκουστη σε οποιαδήποτε όχι ευρωπαϊκή, αλλά απλώς οργανωμένη χώρα: Ο «επενδυτής» πρώτα αγοράζει τη δημόσια γη ή αποκτά το «δικαίωμα στην επιφάνεια», και μετά αποφασίσει τι θέλει να την κάνει! (Αλλά, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, η τιμή δεν έχει πάντα σχέση με τη χρήση;) Και τότε μόνο καθορίζονται οι χρήσεις γης με απλή ΚΥΑ τριών υπουργών: Σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις και απαιτήσεις και ανεξάρτητα από το υπάρχον εθνικό και τα, υπό τροποποίηση μάλιστα σήμερα, περιφερειακά χωροταξικά σχέδια.

           Ευρεία απαλλοτρίωση περιουσίας ιδιωτών

Επιτρέπεται η fast track απαλλοτρίωση ζωνών ιδιωτικών εκτάσεων ευρύτερων από τη ζώνη της επένδυσης - χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό χρήσης ή έκτασης. Και μάλιστα σε περίπτωση ματαίωσης της επένδυσης η απαλλοτριωμένη γη δεν επιστρέφεται στους (πρώην) ιδιοκτήτες της. Ο «επενδυτής» μπορεί ν’ αρχίσει να κτίζει χωρίς να έχει καταβάλλει όλο το αντίτιμο κι ενώ η υπόθεση βρίσκεται στα δικαστήρια: Σε περίπτωση που δικαιωθούν οι ιδιοκτήτες, το Δημόσιο αναλαμβάνει να τους αποζημιώσει!

             Νομιμοποίηση όλων των αυθαιρεσιών

Οι περιβαλλοντικές κ.α. επιπτώσεις της επένδυσης δεν εκτιμώνται σε ευρύτερο γεωγραφικό/χωροταξικό πλαίσιο, αλλά μόνο για τη «δημοτική ενότητα» (ούτε καν για ολόκληρο τον Καλλικρατικό Δήμο!), στο οποίο ανήκει. Η πρόβλεψη διάνοιξης υπόγειων σηράγγων -με έξοδα του Δημόσιου- είναι μάλλον «φωτογραφική» για τη μελετούμενη υπογειοποίηση της παραλιακής ώστε να γίνει ενιαίο «οικόπεδο» το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και η παραλία. Το Δημόσιο απαλλάσσεται από τις προθεσμίες τακτοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών ή αλλαγών χρήσεων σε κτίρια της ιδιοκτησίας του και πρακτικά νομιμοποιούνται όλες οι αυθαίρετες κατασκευές του, προκειμένου να τα πουλήσει. Συμπεριλαμβανομένου, προφανώς, αναδρομικά και του ΙΒC, που μόλις παραχωρήθηκε αντί πινακίου φακής στη Lamda Development του Λάτση.

                 ΑΓΡΙΑ ΛΕΗΛΑΣΙΑ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,

           ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ο Σύλλοχος Χωροτακτών και Πολεοδόμων σε πρόσφατη απόφαση του επισημαίνει πόσο βλαβερός είναι ο θεσμός του «Τουριστικού-Παραθεριστικού Χωριού» βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σε βάρος των τοπικών κοινωνιών, του περιβάλλοντος και της χώρας: Αυξάνει ένα μεγάλο στοκ απούλητων σήμερα παραθεριστικών κατοικιών. Δρα ανταγωνιστικά στους υπάρχοντες εγκαταλειμμένους ή φθίνοντες παραδοσιακούς οικισμούς «εξαφανίζοντας» τους. Λεηλατεί τους πόρους, τα μέσα και τις προοπτικές μιας ήπιας και παραγωγικής τουριστικής ανάπτυξης, καθώς δημιουργεί μεγαθήρια με τεράστιες απαιτήσεις σε δίκτυα κοινής ωφέλειας, ενώ φτωχαίνει από κάθε άποψη τις τοπικές κοινωνίες, καθώς στηρίζεται στο all inclusive. Στην Ελλάδα έχουμε ήδη εμπειρία απ’ τη λειτουργία ξενοδοχείων με αυτό το σύστημα χωρίς επαφή και όφελος για τις τοπικές κοινωνίες.

Θα «εξαφανίσει» ακόμα και περιοχές NATURA, καθώς δεν προβλέπεται εξαίρεση τους… Και δε δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, καθώς σε ανάλογες περιπτώσεις (κυρίως στη Γαλλία και Ισπανία, όπου εφαρμόστηκε, απέτυχε πλήρως και εγκαταλείφθηκε), μέχρι και οι εργαζόμενοι είναι κυρίως Πολωνοί ή Εσθονοί, αμοιβόμενοι με τις εργατικές συμβάσεις των χωρών τους. Σήμερα η κυβέρνηση της Ισπανίας προσπαθεί να πουλήσει τις εγκαταλειμμένες πλέον απέραντες εκτάσεις-φαντάσματα παραθεριστικών χωριών-κατοικιών, που στάθηκαν και η αφορμή για να σπάσει η στεγαστική «φούσκα» 700.000 τέτοιων απούλητων κατοικιών και να ξεσπάσει η συνεπακόλουθη τραπεζική κρίση.

             ΣΤΕΡΗΣΗ ΜΕΣΩΝ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

                         ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΓΓΥΟΔΟΣΙΑΣ

Ο σχεδόν ψυχαναγκαστικός προσανατολισμός στα ενδιαφέροντα και συμφέροντα του «επενδυτή» φροντίζει ώστε αυτά να κατισχύουν ως «εθνικό συμφέρον» έναντι οποιουδήποτε άλλου σχεδιασμού ή δημόσιου ή ιδιωτικού συμφέροντος. Το κράτος στερείται από τα αναγκαία μέσα για την άσκηση της δημοκρατικής δημόσιας εξουσίας και των λειτουργιών του. Αυτό σημαίνει αποδυνάμωση της εσωτερικής κυριαρχίας του, σύμφωνα και με γνωμοδοτήσεις Συμβούλων Επικρατείας (Δεγλερής, Καραμανώφ).

Υπάρχει και άλλη, εξίσου κρίσιμη, πτυχή: Η εμμονή της κυβέρνησης να εγκλωβίσει ανεπίστρεπτα το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στο ΤΑΙΠΕΔ – γιατί με το Τέταρτο Άρθρο περνάει στο δημόσιο και το σύνολο της ακίνητης περιουσίας όλων των ΝΠΔΔ, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης νοσοκομείων, Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης κ.α. -, δεν παραβιάζει μόνο προφανείς συνταγματικές επιταγές. Με αυτόν τον τρόπο το ΤΑΙΠΕΔ μετατρέπεται σε έτοιμη δεξαμενή και μηχανισμό εγγυοδοσίας, αυτή που ζητούσαν για τη χώρα τους οι Φινλανδοί - αλλά για το σύνολο των δανειστών. Έτσι επιχειρούν να προκαταλάβουν μια αυριανή απελευθέρωση της χώρας από Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμο.

Ας ενημερώσουμε παντού τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες, τι συντελείται κάτω απ’ τη μύτη τους. Για να δημιουργηθεί προστατευτική ασπίδα απέναντι σε σχεδιασμούς τέτοιων θηριωδών προεκτάσεων, που κι εμείς οι ίδιοι δεν τους έχουμε συλλάβει ακόμα σε όλη τους την έκταση.


Δημοσιεύτηκε και στην ΑΥΓΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 21.10.2012


της Νάντιας Βαλαβάνη.

 

Πολλοί απ’  τους σημερινούς μετέχοντες στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ γευτήκαμε την εμπειρία της περιπετειώδους διαμόρφωσης της φυσιογνωμίας του τουλάχιστον από την περίοδο που πρωτοδιατυπώθηκε,  μετά τις εκλογές του 2007 και ουσιαστικά «από τα κάτω», το σύνθημα «ΣΥΡΙΖΑ παντού». Χωρίς επιτυχία, καθώς το  κοινωνικό ρεύμα που δημιουργήθηκε δεν βρήκε  ανταπόκριση, αφού τόσο ο ΣΥΝ όσο και οι περισσότερες μικρότερες συνιστώσες δεν ήταν ακόμα  έτοιμοι για μια τέτοια κατεύθυνση.  Για το «νέο» ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, «παιδί» του ρεύματος του 27%,  που αναδύθηκε ωστόσο μέσα από εκείνον τον «παλιό» ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται να είναι λυμένο ότι θα συναρθρωθεί με οργανώσεις  ισοτίμων μελών παντού. Με μετασχηματισμό του υπάρχοντος και υπερβαίνοντας τα χαρακτηριστικά ενός συνασπισμού  δομημένου κυρίως «απ΄ τα πάνω», στην κατεύθυνση ενός ενιαίου και με ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία, πολυτασικού  φορέα.
 Θεμελιακά,  όμως, ζητήματα μένουν να λυθούν, στο βαθμό που ακόμα σήμερα δεν υπάρχουν διατυπωμένα τα ντοκουμέντα-πρόταση για συζήτηση μέσα κι έξω απ’  τις γραμμές του μιας διακήρυξης καταστατικών αρχών και ενός βασικού κειμένου προγραμματικών θέσεων.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Το τραπεζικό σύστημα έχει αναδειχθεί σε απύθμενο πηγάδι. Σε αυτό φτυαρίζονται κυριολεκτικά τα χρήματα που κόβονται από μισθούς, συντάξεις, επιδόματα αναπηρίας και ανεργίας, από την υγεία, την παιδεία και τις πολιτιστικές ανάγκες του ελληνικού λαού. Σε συνθήκες βαθειάς συστημικής κρίσης  και υπό την ομπρέλα Μνημονίων και Μεσοπρόθεσμου, δεν επιτελεί τον «καταστατικό» του ρόλο. Δηλαδή τη χρηματοδότηση της επιβίωσης και της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και των πάγιων προσωπικών, αλλά κατ’  ουσία κοινωνικών, αναγκών των εργαζόμενων (στέγη).
       Αυτό αποδεικνύουν, πρώτον, οι τρέχουσες εξελίξεις: 18 δις έδωσε  το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΠΣ) από χρήματα που δανείζεται ο ελληνικός λαός, σε Εθνική, Eurobank, Alpha και Πειραιώς. Επιπρόσθετα άλλα 6,7 δις στην Πειραιώς για την πολύ ακριβότερη ανακεφαλαιοποίηση της «καλής» Αγροτικής - απ’ ό, τι θα κόστιζε η ανακεφαλαιοποίηση συνολικά της Αγροτικής. Κι΄ όμως, το τραπεζικό σύστημα εξακολουθεί πρακτικά να μη χορηγεί δάνεια: Ούτε στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στους επαγγελματίες, ούτε στεγαστικά. Μετά τη χαριστική παραχώρηση της ΑΤΕ στην Πειραιώς, καταργείται ουσιαστικά και η αγροτική πίστη σε αγρότες και κτηνοτρόφους.

Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2012 09:52

ΨΗΦΙΖΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ

της Νάντιας Βαλαβάνη.

          Πρέπει ή όχι ο ελληνικός λαός να ξέρει τα στοιχεία που πιστοποιούν την πραγματική κατάσταση των ελληνικών τραπεζών, τα κριτήρια και τον τρόπο εφαρμογής τους; Προκειμένου να έχει άποψη για τη διοχέτευση στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, μετά από ένα «κούρεμα» χρέους στο οποίο κατά προτεραιότητα «κουρεύτηκε» η ίδια η Ελλάδα, ενός τρομακτικού ποσού 50 δις – υπερτετραπλάσιου των 11,9 δις των τρεχόντων «προγραφών» μισθών, συντάξεων, παιδείας, υγείας και επιδομάτων ανεργίας, φτώχειας και αναπηρίας ή ίσο με το ¼ του ελληνικού ΑΕΠ;

          H απάντηση, σύμφωνα με τη νομοθεσία που ισχύει από το 2007, είναι ΟΧΙ.

Δευτέρα, 03 Σεπτέμβριος 2012 17:16

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: “ΚΑΝ’ ΤΟ ΟΠΩΣ Η TREUHAND!”

Της Νάντιας Βαλαβάνη.

 

Ο Πρωθυπουργός, «κλείνοντας» τη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις, εξαπόλυσε μια ασυνήθιστης σφοδρότητας μεταμεσονύχτια επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Επίθεση που υπαγορεύτηκε από το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ποτέ πριν στην πρόσφατη ιστορία κυβέρνηση δεν εγκατέλειψε τόσο γρήγορα τη βασική προεκλογική δέσμευση που υπό την πίεση της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκαν να αναλάβουν τα κόμματα που τη συγκροτούν: την «επαναδιαπραγμάτευση» των «δυσμενών» σημείων του Μνημόνιου. Δέσμευση που, σε συνδυασμό με την άγρια τρομοκρατική προεκλογική επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε το προβάδισμα στη Ν.Δ. και έκανε δυνατό το σχηματισμό κυβέρνησης.



Ελλάδα: Η πραγματικότητα της «εσωτερικής υποτίμησης»…
         
          Έτσι κι αλλιώς όμως το πρόβλημα με το Μνημόνιο δεν είναι μόνο ή κυρίως αυτά που τα κόμματα της συγκυβέρνησης θεωρούν «δυσμενή» ή «αδύνατα» σημεία του. Αντίθετα, εντοπίζεται στο πιο δυνατό σημείο του: Στη νεοφιλελεύθερη στρατηγική της εσωτερικής υποτίμησης. Που οδηγεί σε παρατεταμένη ύφεση, αποανάπτυξη, τερατώδη ανεργία, συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων. Σε φορολογική αποστράγγιση των πιο αδύναμων εισοδηματικά στρωμάτων, φτωχοποίηση των εργαζόμενων, βίαιη καταστροφή των μεσαίων στρωμάτων. Σε επανεμφάνιση της πείνας. Σε «επιδημία» αυτοκτονιών.