Περιοδικό

Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες – ArsOvi

Xristougenniatikes istories arsovi 11 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες

Όταν η κόρη μου ήταν έξι ή επτά χρονών και λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα πήγαμε …σινεμά. Όπως πολύ σωστά φανταστήκατε πήγαμε σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων και με θέμα χριστουγεννιάτικο, και όπως πάλι πολύ σωστά φαντάζεστε δεν ήμουν ο μόνος πατέρας στην αίθουσα. Το ένα τρίτο περίπου ήταν πατεράδες, μανάδες, θείοι και θείες ή νονοί και νονές. Όλοι μας σοβαροί, χαμογελώντας νευρικά και αμήχανα ο ένας στον άλλον και λέγοντας χωρίς να λέμε λέξη: όχι το στιλ μου αλλά ….να …καταλαβαίνεις!

Η ταινία ξεκίνησε και μετά από μιάμιση ώρα όταν τα φώτα ξανάναψαν είδα …διάφορα μάτια να γυαλίζουν. Πάλι η αμηχανία και το νευρικό χαμόγελο και πάλι αυτό το χωρίς να λεμέ λέξη: πολλή σκόνη …να …καταλαβαίνεις!

Τρίχες. Η ταινία ήταν μια πολύ τρυφερή ιστορία με ένα πολύ χαριτωμένο σκυλάκι που πέρασε τον τάραχό του μέχρι να κάνει Χριστούγεννα με τον Άγιο Βασίλη και η γυαλάδα στα μάτια ήταν τα δάκρυα που κρατούσαμε το ότι …οι άντρες δεν κλαίνε.

Τα Χριστούγεννα έχουν κάτι ιδιαίτερο, το πνεύμα των Χριστουγέννων, αυτό που τόσο καθαρά περιέγραψε στην Χριστουγεννιάτικη ιστορία του ο Ντίκενς είναι πολύ αληθινό και αγγίζει ακόμα και τους πιο κυνικούς ανάμεσά μας. Γι αυτό ακριβώς και για το Δεκεμβριανό τεύχος μας, παραμονές Χριστουγέννων αποφασίσαμε να το αφιερώσουμε σε …χριστουγεννιάτικες ιστορίες!

 

Το περιοδικό, όπως πάντα δίνετε εντελώς δωρεάν και μπορείτε να το κατεβάσετε ΕΔΩ! 

 

Καλή ανάγνωση λοιπόν και κυρίως

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

& Ευτυχισμένο το 2018

Με υγεία και λιγότερα προβλήματα

 

Για όλους εσάς, τις οικογένειές σας και όσους εσείς αγαπάτε!

Θάνος Καλαμίδας

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες - ArsOvi

Όταν η κόρη μου ήταν έξι ή επτά χρονών και λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα πήγαμε …σινεμά. Όπως πολύ σωστά φανταστήκατε πήγαμε σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων και με θέμα χριστουγεννιάτικο, και όπως πάλι πολύ σωστά φαντάζεστε δεν ήμουν ο μόνος πατέρας στην αίθουσα. Το ένα τρίτο περίπου ήταν πατεράδες, μανάδες, θείοι