130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Δήμητρα Καραντζένη

Δήμητρα Καραντζένη

Η Δήμητρα Καραντζένη είναι απόφοιτος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στις Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σχέσεις. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στις δύο μεγάλες της αγάπες, τη δημοσιογραφία και την οικογένεια. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το περιοδικό Ovimagazine, ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, με πεδία ενδιαφέροντος την πολιτική, την ευρωπαϊκή ενοποίηση, την κοινωνική ζωή, τα Μedia και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Διεύθυνση Ιστότοπου:

γράφει η Δήμητρα Καραντζένη.


Ο απολογισμός της χρονιάς που μόλις αποχαιρετήσαμε δύσκολα θα μπορούσε να αποφύγει το βαρύ, αρνητικό της πρόσημο τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Μια γκρίζα, καταθλιπτική χρονιά με επώδυνες χρωματικές παραλλαγές στις αποχρώσεις του κόκκινου…

Τετάρτη, 22 Ιούλιος 2015 07:37

Γράφοντας ιστορία σε μαύρο φόντο…

της Δήμητρας Καραντζένη.


Τον τελευταίο μήνα γράφτηκαν πολλές νέες σελίδες της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ιστορίας. Αλλά με μελανά γράμματα. Σελίδες για τις οποίες ουδείς με στοιχειώδη εθνική συνείδηση και πολιτική ευαισθησία θα θέλει να θυμάται. Σελίδες από τις οποίες θα απουσιάζουν ηχηρά οι λέξεις αξιοπρέπεια, αυτοκυριαρχία, ισότητα, δημοκρατία.

Τρίτη, 30 Ιούνιος 2015 07:13

Έλληνες, ενηλικιωθείτε!

της Δήμητρας Καραντζένη.

Δεν προτίθεμαι να πω σε κανέναν τι να ψηφίσει την ερχόμενη Κυριακή. Νιώθω όμως την ανάγκη να πω αν και δε θα εισακουστώ, πως αυτή η καταστροφολαγνεία θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει εδώ. "Ο Τσίπρας θα χρεοκοπήσει τη χώρα, θα πεινάσουμε, θα ψωνίζουμε με δελτίο, θα πούμε τη δραχμή δραχμούλα, θα επαιτούμε." Καταρχάς το δημοψήφισμα δεν μας ζητά να επιλέξουμε μεταξύ ευρώ και δραχμής, αλλά να αποφανθούμε υπέρ ή κατά των προτεινόμενων όρων της συγκεκριμένης δανειακής σύμβασης. Μα ακόμη και αν στην εσχάτη των περιπτώσεων το σενάριο της εξόδου από τη ζώνη του Ευρώ ακολουθήσει ένα πλειοψηφικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, ουδείς παραγνωρίζει τις δυσμενείς συνέπειες που αυτή θα επιφέρει στην εγχώρια οικονομία και την κοινωνία, καθώς και τη σοβαρή αστάθεια και τον αναβρασμό στις χώρες της Ευρωζώνης αλλά και στις αγορές που συνδέονται καθοιονδήποτε τρόπο με αυτές.

Σάββατο, 27 Ιούνιος 2015 13:09

Νίπτοντας τα χείρας

της Δήμητρας Καραντζένη.

 

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ήρθε στην κυβέρνηση αυτόκλητος και σε καμία περίπτωση ανεπιθύμητος. Εκφράζοντας την ανάγκη του λαού για μία ριζική αλλαγή πλεύσης από τη σταθερά ασφυκτική – οικονομικά και κοινωνικά – τροχιά, μία νέα πρωτοβουλία, ένα νέο όραμα, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα πήρε στις 25 Ιανουαρίου μία σαφή λαϊκή εντολή. Το λαϊκό ρεύμα που τον στήριξε και τον ακολούθησε εξ αρχής, σύντομα αντικαταστάθηκε από ένα κύμα αμφισβήτησης αυτού που ονομάζουμε πολιτική ωριμότητα και διαπραγματευτική ικανότητα όσο και της ευθυκρισίας που επιδείκνυε κατά τις μακρές και επίπονες διαβουλεύσεις με τους θεσμούς.

Σάββατο, 24 Ιανουάριος 2015 18:50

Πολιτική φαρσοκωμωδία

της Δήμητρας Καραντζένη

Φώτα. Αυλαία. Χειροκρότημα. Μονόλογος.

«Σήμερα σε καλώ κοντά μου. Σε καλώ να έρθεις σε μένα, που μπορεί να μην κατάφερα να κάνω τίποτα από όσα υποσχέθηκα, αλλά τώρα θα τα κάνω. Που μπορεί να πρόδωσα την πολιτική μου εντιμότητα με περισσή ευκολία, αλλά δε θα το ξανακάνω. Που μπορεί να μην μέτρησα σωστά όταν σου έταζα πως ‘’Λεφτά υπάρχουν’’ αλλά έχω μετανιώσει. Που είχα τόσο βολευτεί στα έδρανα της βουλής που εσύ με τοποθέτησες, που σε ξέχασα. Κι έπρεπε να οδηγήσω την οικογένειά σου στην απόγνωση για να παραδεχτώ πως ‘’δίκιο έχει ο πατέρας σου’’. Που δεν έβρισκα το λόγο να κατέβω εκεί κάτω να δω αν υπάρχεις, πώς ζεις, τι χρειάζεσαι. Μα στο εξής θα το κάνω! Γιατί τώρα όλα άλλαξαν, το εισιτήριο διαρκείας για τη βολική μου θέση μόλις έληξε και τώρα θα σου δείξω πόσο νοιάζομαι για σένα, πως το πρόβλημά σου θα γίνει δικό μου, πως αξίζει να με εμπιστευθείς. Τι κι αν με πίστεψες όταν σου φώναζα ‘’Όχι άλλα μέτρα’’ κι ύστερα βρέθηκες με 300 ευρώ στην τσέπη και σου είπαν ‘’ζήσε’’. Μπορεί να πέρασαν χιλιάδες Δευτέρες που ξύπνησες απαρηγόρητος που δεν είχες δουλειά, που δεν είχες περίθαλψη και φάρμακα, που το παιδί σου πήγαινε λιπόθυμο από την πείνα στο σχολείο, που δεν έβρισκες τις λέξεις να γεμίσεις το σπίτι σου με όνειρα, φως και αισιοδοξία. Ήμουν πολύ απασχολημένος ξέρεις, εκείνες τις Δευτέρες! Μνημόνια και Τρόικες, συναντήσεις με κουστουμάτους γραφειοκράτες, συνεντεύξεις, δηλώσεις, γεύματα και ταξίδια.. Μα ας τα ξεχάσουμε αυτά, όπως πάντα τα ξεχνούσαμε, η ιστορία άλλωστε έχει δείξει πως η μνήμη σου ήταν πάντα με το μέρος μου, ποτέ με το δικό σου.. Τώρα ‘’έρχονται τα καλύτερα’’ και ‘’θα γίνουν όλα νοικοκυρεμένα’’. ΑΥΤΗ η Δευτέρα, θα είναι η δική μας! Απ’ την Κυριακή ακόμα εγώ κι εσύ θα ‘μαστε ένα! Δε θα σε σκέφτομαι απλά, θα κρέμομαι από τα χείλη σου, θα σε κοιτώ στα μάτια προσπαθώντας να ανιχνεύσω όλες τι πτυχές του μυαλού σου, να μαντέψω τη δική σου βούληση… Θα περιμένω μαζί σου λεπτό προς λεπτό, θα σου κρατάω το χέρι. Γιατί σήμερα που πέφτουν οι τίτλοι του τέλους, ‘’ο ελληνικός λαός έχει τον τελευταίο λόγο.’’ Σήμερα λοιπόν, σε καλώ να έρθεις κοντά μου.»

Τετάρτη, 21 Ιανουάριος 2015 10:35

‘’Είχες ένα όνειρο, αλλά…’’

της Δήμητρας Καραντζένη.

10934189 10153035550719907 1392042705 nΑν γινόταν να ξυπνούσες για μια μέρα… Να πετούσες ψηλά πάνω απ’ τον κόσμο, για να εξασφαλίσεις μια πανοραμική άποψη της ανθρωπότητας… Αυτής της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας…

 

Να δεις ανθρώπους να τελειώνει η ζωή τους από ‘’έξυπνες’’ βόμβες ανόητων μεγαλομανών ανθρωπίσκων κι άλλους να κρύβονται στα χαλάσματα, παριστάνοντας τα πτώματα, νεκροί μαζί και ζωντανοί ένα σώμα, επειδή ήταν διαφορετικοί… Ανθρώπους να αποκεφαλίζονται μπροστά σε έναν ψυχρό φακό κι ακόμη ψυχρότερα ζευγάρια μάτια βουτηγμένα στο μίσος, επειδή ήταν διαφορετικοί… Ομοφυλόφιλους να ρίχνονται δεμένοι πισθάγκωνα από ψηλά κτίρια συναντώντας το αιματοκυλισμένο πτώμα του συντρόφου τους, επειδή ήταν διαφορετικοί… Έγχρωμους να πέφτουν νεκροί από τα πυρά της εξουσίας και της ασφάλειας, με διάτρητο από σφαίρες σώμα, σάρκα βαμμένη κατακόκκινη επειδή ήταν διαφορετικοί… Τι ειρωνεία, στο θάνατο όλα τα σώματα να χουν το ίδιο χρώμα, άραγε αυτό δεν είναι απόδειξη αρκετή πως είναι ίσα;

Σάββατο, 17 Ιανουάριος 2015 09:26

Η φιλανθρωπία των hashtags…

της Δήμητρας Καραντζένη.

Διαβάζοντας ότι το hashtag #jesuisCharlie ξεπέρασε ήδη μέσα στην εβδομάδα τις 6.500 εμφανίσεις το λεπτό, με αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται σε ένα από τα δημοφιλέστερα hashtags στην ιστορία του Twitter, ένα ερώτημα γεννάται μέσα μου. Μαζικό κίνημα συμπαράστασης ή μόδα;

Τρίτη, 13 Ιανουάριος 2015 10:21

Προεκλογικά παραμύθια για ενήλικες…

της Δήμητρας Καραντζένη.

Γενικός αναβρασμός, αμφισβήτηση, αναποφασιστικότητα, χάος. Η κοινωνικο-πολιτική αναταραχή στην Ελλάδα εν όψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών τείνει στην κορύφωσή της. Οι προγραμματικές δηλώσεις και τα τηλεοπτικά σποτ φαντάζουν δανεισμένα από μία άλλη χώρα, που σε τίποτα δε θυμίζει την ελληνική παρακμή και όσα μας οδήγησαν σε αυτή. Οι αυτοαποκαλούμενοι ηγέτες, ενδεδυμένοι τον μανδύα της ελπίδας και της νέας προοπτικής θα παρελαύνουν για λίγες μέρες ακόμη ενώπιόν μας με κάθε πιθανό μέσο, με μία παρουσία τουλάχιστον προκλητική και απεριόριστα ενοχλητική.

Δευτέρα, 17 Φεβρουάριος 2014 09:19

Σχήματα και… Προσχήματα

της Δήμητρας Καραντζένη.

 

Οι αξιότιμοι ημών Έλληνες πολιτικοί μπήκαν πλέον σε μια διαφορετική τροχιά. Οσφριζόμενοι σαν καλά εκπαιδευμένα λαγωνικά, αρίστως καταρτισμένα να μάχονται για την κατάκτηση της οποιαδήποτε μορφής εξουσίας, οτιδήποτε θα τους αναγάγει σε υπουργούς, ιθύνοντες, εκπροσώπους κ.ο.κ. , κινούνται και πάλι με ορόσημο την εαρινή, διπλή εκλογική αναμέτρηση.

Τι κι αν οι δύο αναμετρήσεις δεν έχουν μεταξύ τους, εξ αντικειμένου την παραμικρή σχέση; Τι κι αν διακυβεύονται εντελώς διαφορετικά ζητήματα και καταστάσεις; Ή μήπως τελικά όχι; Ας τα αντιπαραβάλουμε.

Παρασκευή, 15 Μάρτιος 2013 20:59

Κορέα: ‘Κόπηκε η γραμμή... της ειρήνης’

της Δήμητρας Καραντζένη.

 

Μία από τις δυσμενείς εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, η οποία έχει προκαλέσει σειρά θυελωδών αντιδράσεων σε διεθνές επίπεδο, είναι η προ μηνός πραγματοποίηση από πλευράς Βορείου Κορέας, της τρίτης της κατά σειρά πυρηνικής δοκιμής.

Η Πιονγκγιάνγκ προχώρησε για μία ακόμη φορά στην προκλητική περιφρόνηση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την οριστική αναστολή των πυρηνικών της προγραμμάτων, αψηφώντας δημόσια τις προβλεπόμενες κυρώσεις και εμμένοντας στην πρόθεσή της να αναδειχθεί σε ισχυρό πυρηνικό κράτος, ενάντια στο μεγάλο της δυτικό εχθρό και τους υποστηρικτές του. Μάλιστα, η ευθραστότητα της κατάστασης κατέστη ιδιαίτερα σαφής μετά την μονομερή κατάργηση της ισχύος του Συμφώνου μη επίθεσης στη Ν. Κορέα, αλλά και τη διακοπή του λεγόμενου ‘’κόκκινου τηλεφώνου’’ που συνέδεε από το 1971 μέχρι σήμερα τις δύο χώρες, ως απάντηση στην επιβολή νέων κυρώσεων λόγω των πυρηνικών δοκιμών.

Παρασκευή, 08 Μάρτιος 2013 23:07

Στις συμπληγάδες της μετριότητας

της Δήμητρας Καραντζένη.

 

Από το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης η Βενεζουέλα θρηνεί το χαμό του προέδρου της, Ούγκο Τσάβες. Μετά την επιβεβαίωση της μακάβριας είδησης, ο λαός ξεχύθηκε στους δρόμους δυστυχής, κλαίγοντας και φωνάζοντας συνθήματα σε μια προσπάθεια να βιώσει συλλογικά το εθνικό του πένθος. Η έντονη φόρτιση και συναισθηματική εμπλοκή του λαού αυτού υποδηλώνει, αν μη τι άλλο, το σεβασμό και τη βαθιά εκτίμηση που έτρεφε στο πρόσωπο ενός κατά πολλούς αμφιλεγόμενου ηγέτη. Επαναστάτης ή δικτάτορας, ο Τσάβες ήταν αναμφισβήτητα ένας πολιτικός που χάραξε διεθνώς μία πορεία που διήρκησε στο χρόνο, με ηχηρή και διόλου χλιαρή παρουσία, με έργα και ημέρες που συγκρότησαν με έναν ιδιαίτερο τρόπο την προσωπική μα και πολιτική του υστεροφημία.

της Δήμητρας Καραντζένη.

 

Γυρνώντας σχεδόν μία δεκαετία πίσω, στο τέλος των μαθητικών μου χρόνων, ανακαλώ μία μικρή ιστορία που δε θα ξεχάσω ποτέ. Στο μάθημα του Δικαίου, το οποίο ήταν για τους περισσότερους ανιαρό, η καθηγήτριά μας – αξιόλογος άνθρωπος και εξαίρετη παιδαγωγός, της οφείλω πολλά για την καθοδήγησή της στη σταδιοδρομία μου – επέλεξε να παρουσιάσει κάτι που έμελλε να συγκλονίσει όλη την τάξη. Αφού μας προειδοποίησε πως όσα θα ακούσουμε θα είναι σκληρά και δίνοντας το ελεύθερο σε όποιον αισθανθεί άβολα να εξέλθει της αίθουσας, βυθίστηκε στην αφήγηση ορισμένων σελίδων ενός σπουδαίου βιβλίου, με τίτλο το ‘’Λουλούδι της Ερήμου’’.

της Δήμητρας Καραντζένη.

Η στάση των νέων(1) δεν είναι α-πολιτική. Έχουν απαρνηθεί αυτό που σχεδόν νομοτελειακά τους έχει επιβληθεί, το δικομματισμό, τον ουτοπικό κομμουνισμό, τον ψευδή αριστερισμό, τον εξόφθαλμο λαϊκισμό, τα παχιά λόγια που στερούνται βάσης και ουσίας, τις φρούδες υποσχέσεις που εξωραϊζουν το σκληρό τώρα με αντάλλαγμα ένα ευοίωνο αύριο... Ο νέος, παρά το σθένος της ηλικίας του, νιώθει γερασμένος, πνευματικά εξουθενωμένος, ψυχολογικά αποκαρδιωμένος, έχοντας αγγιξει πολλές φορές τα όριά του και συνειδητοποιώντας πως, ακόμα και αν τα ξεπεράσει, δεν ξέρει ποιον δρόμο να ακολουθήσει. Κι αυτό διότι δεν προκύπτουν από πουθενά ειλικρινής ελπίδα, στόχος και όραμα να αγκιστρωθεί και να αφοσιωθεί ώστε να τα επιτύχει.

 

Η Ελλάδα είναι μία χώρα με πλούσιο μα δυστυχώς αναξιοποίητο φυσικό πλούτο που ταυτόχρονα μαστίζεται από μία σειρά περιβαλλοντικών προβλημάτων, τα οποία δεν έχουν τύχει της απαραίτητης προσοχής. Ανησυχητικότερη όλων, είναι η δυσάρεστη διαπίστωση της ελλιπούς ενεργητικής συμμετοχής των Ελλήνων πολιτών στην προστασία του περιβάλλοντος, λόγω έλλειψης ενημέρωσης, παρά τη βαθμιαία αφύπνιση της περιβαλλοντικής τους συνείδησης. [1] Σε μία χώρα της οποίας ο κοινός μέσος νους για χρόνια θεωρούσε πως η μόλυνση του αέρα και των υδάτων ή η κλιματική αλλαγή συνέβαιναν απλώς κάπου μακριά, και όπου η οικολογία ήταν μία λέξη σχεδόν ντεμοντέ, αντιλαμβανόμαστε πως το χάσμα από τη θεωρία στην πράξη παραμένει ακόμη αγεφύρωτο.

 

Καθώς όμως τίποτα δεν προέρχεται εκ του μηδενός και όλα τα ζητήματα έχουν την εγγενή τους αιτία, οφείλουμε να αναζητήσουμε τις ρίζες αυτής της απραξίας, οι οποίες αναμφίβολα εξαπλώνονται στους κυριότερους κοινωνικούς πυλώνες άσκησης πίεσης και εξουσίας.

Τετάρτη, 30 Μάιος 2012 07:53

Η νόσος του Μνημονίου

Η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει εδώ και πολύ καιρό την πόρτα μας και τα συμπαρομαρτούντα αυτής, που ανασύρονται καθημερινά στην κοινωνική επιφάνεια, καταδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την κρισιμότητα της αδιέξοδης αυτής κατάστασης. Ο ιός του Μνημονίου φαίνεται να έχει μολύνει όλες ανεξαιρέτως τις πληθυσμιακές ομάδες, εδρεύοντας κατά κύριο λόγο στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας, στις ομάδες εκείνες του πληθυσμού, που αγγίζουν και ξεπερνούν τα όρια της ανέχειας, βιώνοντας καθημερινά στο πετσί τους τις κυριολεκτικές προεκτάσεις όσων αποφασίζονται από τους κυρίους των Βρυξελλών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 Ελλάδα. Σταυροδρόμι τριών ηπείρων, χώρα εξέχουσας γεωγραφικής σημασίας από στρατηγική άποψη, γέφυρα της Ανατολής με τη Δύση και εσχάτως, χώρα διαμετακόμισης και εν τέλει επ’ αόριστον παραμονής συνεχών μεταναστευτικών ρευμάτων, τόσο από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των γειτόνων Βαλκανίων, όσο και της Μέσης Ανατολής. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Υπολογίζεται ότι το 2008 η Ελλάδα είχε περίπου ένα εκατομμύριο μετανάστες, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 10% του συνολικού πληθυσμού των έντεκα εκατομμυρίων, εκ των οποίων οι παράνομοι υπολογίζονταν στους 280.000. [1]