130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Guest

γράφει ο Κώστας Γκαβογιάννης.

Τα γκραφίτι είναι μια μορφή τέχνης (διαφορετική μεν) που δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις έχει καθ’ υπερβολή συνδεθεί με την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου και την έλλειψη αισθήματος ασφάλειας στις γειτονιές των πόλεων. Από την άλλη η διατήρηση των καθαρών επιφανειών μιας πόλης δεν είναι μόνο ένα στοίχημα για τη Δημοτική Αρχή αυτής αλλά και απαίτηση των δημοτών, κυρίως εκείνων που η αισθητική τους ή η εικαστική τους αντίληψη δεν συνάδει με τη μορφή της τέχνης του δρόμου. Επομένως πρόκειται για ένα σύνθετο πρόβλημα, που στις μέρες μας είναι στενά συνδεδεμένο με την τρέχουσα οικονομική και κοινωνική συγκυρία, με αποτέλεσμα ακόμα και πόλεις μικρές σε πληθυσμό να αποτελούν πεδίο δράσης της αυτοσχέδιας έκφρασης των επίδοξων καλλιτεχνών ή και όσων θέλουν να πειραματιστούν σ’ αυτόν τον τομέα, χρησιμοποιώντας για καμβά τις δημόσιες επιφάνειες για να αποτυπώσουν άλλοτε αριστουργήματα και άλλοτε… μουντζούρες.

Η καπηλεία του Μάη

Νίκος Γκίκας | Κυριακή, 27 Μάιος 2018 06:47

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Μπορεί σήμερα ο ανθρωπισμός και η οικονομία να δοκιμάζονται, ωστόσο το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον εξελίσσονται. Συνέπεσε δε ο φετινός Μάης με τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ. Έτσι οι σύγχρονες εξελίξεις σε συνδυασμό με την εξέγερση του Μάη του ’68 οδήγησαν σε ένα μείγμα εικοτολογικών θέσεων των προβλέψεων του Μαρξ.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Λοιπόν, ο χρόνος των εκλογών δεν μπορεί παρά να είναι το 2019. Και μάλιστα, με τις ευλογίες των δανειστών! Κατέληξα σ’ αυτό το συμπέρασμα μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι, σε συμφωνία με την Τρόικα, ο κανόνας που θα ισχύσει για τις προσλήψεις στο δημόσιο, από 1-1-2019, θα είναι: Μια πρόσληψη για κάθε μια αποχώρηση. Επομένως, το 2019, θα μπορούν να διοριστούν στο δημόσιο x υπάλληλοι, πλέον αυτών που θα διοριστούν σε θέσεις συμβασιούχων των οποίων ο αριθμός είναι y.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

 

Η διοργάνωση του 15ου Eurasian Forum στο Almaty-Kazakhstan, μου έδωσε την ευκαιρία να συναντηθώ με τον τ. Πρωθυπουργό της Ιταλίας  κ. Ματέο Ρέντσι, ο οποίος ήταν κεντρικός ομιλητής.

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Χωρίς να θέλω να επεκταθώ ιδιαίτερα στο θέμα – το έχουν κάνει όλοι οι άλλοι – τα γεγονότα με τον ξυλοδαρμό του εβδομηντάχρονου-και-βάλε Γιάννη Μπουτάρη και τις εκδηλώσεις «συμπάθειας» από πολιτικούς και πολίτες προς τους ξυλοδίνοντες, δείχνουν ότι η ελληνική κοινωνία εξελίσσεται όλο και περισσότερο αυταρχική, εσωστρεφής και διχασμένη με έντονα στοιχεία ενός τυφλού πουριτανισμού.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Τα πρόσωπα έχουν καθοριστική σημασία στις εξελίξεις βάζοντας την προσωπική τους σφραγίδα στη μοίρα του λαού. Είτε θετικά είτε αρνητικά. Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας έγιναν αλλεπάλληλα λάθη επί δεκαετίες, λόγω κυριαρχίας του σοσιαλιστικού μοντέλου και του αριστεροκομμουνιστικού αφηγήματος. Αυτοί που σήμερα λένε ότι "δεν κυβερνήσαμε 40 χρόνια" είναι βασικοί υπαίτιοι. Η νοοτροπία τους δηλητηρίασε οριζοντίως και καθέτως την ελληνική κοινωνία. Τη μετέτρεψαν σε εξαρτημένη από τον κρατισμό, τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία. Ο δημιουργικός Έλληνας των περασμένων δεκαετιών μπήκε στο περιθώριο. Το Δημόσιο κυριαρχούσε παντού. Είτε για να βολευτούν ημέτεροι με διορισμούς, είτε να ωφεληθούν ημέτερα συμφέροντα από τις "μπίζνες" της... Σοβιετίας!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

«Φέρτε μου έναν απολυμένο επί ΣΥΡΙΖΑ» ωρυόταν με τον γνωστό γκαιμπελίστικο τόνο του ο υπουργός Εσωτερικών σε πρόσφατη συνέντευξή του. Όταν ο δημοσιογράφος του υπενθύμισε ότι από τις δέκα χιλιάδες των εργαζομένων στην καθαριότητα των Δήμων ούτε οι μισοί δεν κατάφεραν να διαβούν την πόρτα της μονιμότητας, ο ρουσφετοπράκτης πολιτικός ανέκραξε «μα, έληξαν οι συμβάσεις τους και δεν τις ανανεώσαμε. Δεν τους απολύσαμε». Η μη ανανέωση των συμβάσεων ήταν «νεοφιλελεύθερες απολύσεις που άφηναν τον κόσμο στον δρόμο», πριν το 2015. Σήμερα είναι απλά αποκατάσταση του δικαίου. Όταν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιλέγουν να ευνοήσουν κάποιους και να δημιουργήσουν την προσδοκία σε περισσότερους, τότε, «αποκαθιστούν το δίκαιο καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες».

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Η λήξη των συμβολαίων συνεργασίας με τους δανειστές μας  και η παρουσίαση ενός κοστολογημένου σχεδίου για την επόμενη μέρα, είναι η βασική έγνοια της κυβέρνησης.

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

«Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω» έλεγε η Γαλάτεια Καζαντζάκη. Είχε δίκιο και εάν ζούσε σε αυτά τα χρόνια θα έβλεπε την φράση της να επιβεβαιώνεται. Μία κοινωνία που από το 2010 έχει εθιστεί στην βία κατά πολιτικών προσώπων, γιατί έτσι νόμιζε ότι θα κερδίσει τους δικούς της πόντους και θα θεοποιηθεί.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL