130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Πέμπτη, 05 Οκτώβριος 2017 04:28

Απώλεια ήθους και ηθικής

  Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η υποκατάσταση της κοινής λογικής από μια ιδιότυπη δική τους και η βίαιη παραβίαση των κανόνων της πολιτικής συμπεριφοράς από τους υπουργούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θυμίζει την παλιά διάκριση του De la Volpiliere μεταξύ αληθούς και ψευδούς ευσέβειας [1]. Η αληθής ευσέβεια, κενή περιεχομένου, εγκατελείφθη στους θεολόγους, οι οποίοι προσπάθησαν να την οριοθετήσουν μέσω της ψευδούς ευγένειας. Νουθεσίες, οδυρμοί και ύβρεις ήρθαν να καλύψουν την αδυναμία τους να εννοιολογήσουν το δίπολο «αρετή - κακία» εντός της κοινωνίας.

 

Έτσι και οι συριζαίοι υπουργοί προσπαθούν να δώσουν ένα νόημα στη δική τους διακυβέρνηση, αντιπαραβάλλοντάς την όχι προς τις απαιτήσεις της κοινωνίας, αλλά προς την πασοκονεοδημοκρατική προηγούμενη. Στην ενισχυμένη παραλλαγή της, η νοηματοδότηση των συριζαϊκών πεπραγμένων γίνεται μέσω της αρνητικής σύγκρισής τους με καθετί άλλο, με όλους τους άλλους (ΜΜΕ, λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, διοικητικές υπηρεσίες).

pos-peiraiwsΌταν αυτό δεν επαρκεί για να δικαιολογήσουν προφανείς αντιφάσεις και λογικά αδιέξοδα, τότε καταφεύγουν στους εξορκισμούς. Η πρόσφατη περίπτωση του κ. Κουρουμπλή αποτελεί την πρακτική επιβεβαίωση της θεωρίας. Οι προσωπικές επιθέσεις και η χωρίς όριο σπίλωση των αντιπάλων αποτελούν τα βασικά μέσα τους.

Δυστυχώς, η ηθολογία (δηλαδή, η επικοινωνία που αναφέρεται στην περιφρόνηση ή στον σεβασμό κάποιου) και η ηθική (η αναγωγή της επικοινωνίας σε αφηρημένους πραξιακούς κανόνες) των συριζαίων έμεινε προσκολλημένη στον 17ο αιώνα, ενώ, αντιθέτως, η σχετική συζήτηση προόδευσε. Η ηθική δεν περιορίζεται, πλέον, στη ρητορική που μπορεί να παρουσιάζει όλες τις αρετές ως ελαττώματα και τα ελαττώματα ως αρετές. Ούτε εγκλωβίστηκε σε μια μεταφυσική αυτοαναφορά, αλλά εκχώρησε πολλές από τις απαντήσεις της σε περισσότερο «καθ' ύλην» αρμοδίους: στους θεσμούς, στο σύνταγμα, στην οικονομία και στην αγορά.

Αυτό, ακριβώς, δεν συνέβη παρ' ημίν. Πώς να αντιληφθούν οι Τσιπροκαμμένοι την έννοια της υπευθυνότητας που έχει κεντρικό ρόλο στην ηθική φιλοσοφία (Hans Jonas), αφού η κοινωνία μας αρέσκεται σε μια στείρα αυτοαναφορά και η χειραφέτησή της έμεινε ημιτελής;

Το παράδειγμα του «συντηρητικού - προοδευτικού» που προβάλλουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παντού είναι χαρακτηριστικό. Ακόμη κι όταν αναφέρονται σε κοινωνικά υποσυστήματα με λειτουργικά διαφοροποιημένους κώδικες αναφοράς (Δικαιοσύνη, ΜΜΕ) επιμένουν να χαρακτηρίζουν τις πράξεις/παραλείψεις τους με βάση αυτό τον κώδικα κι όχι το «σωστό - λάθος» ή το «αληθές - ψευδές». Η διάκριση της οποίας, υπεραμύνονται, έχει πολύ λιγότερο να κάνει με την επιμονή τους σε κάποια μοντέλα σκέψης/πρακτικής και περισσότερο με την άρνησή τους να απαντήσουν κατά πόσο το δικό τους δίπολο, εφαρμοζόμενο επ' αυτών των ιδίων, θα τους κατέτασσε στους συντηρητικούς ή τους προοδευτικούς.

Δεν αρκούν, λοιπόν, σήμερα οι λεκτικές πράξεις προκειμένου να μπορεί ένα σύστημα ηθολογίας και ηθικής να πείσει με τον ίδιο τρόπο που γινόταν τον 18ο αιώνα. Απαιτείται ένα νέο παράδειγμα ηθολογίας και ηθικής που θα αντανακλά και θα επικαθορίζεται από τις απαιτήσεις των κοινωνικών συστημάτων.


[1] De la Volpiliere, «Le character de la veritable et de la fausse piete», Paris 1658




Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 05 Οκτώβριος 2017 04:37

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Πρ. Βουλευτής Επικρατείας με Το Ποτάμι και γραμματέας της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

 

http://www.inerp.gr


Είμαι νομικός (Πανεπιστήμιο Αθηνών), με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου (Πανεπιστήμιο Bielefeld, Γερμανία). Η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση με το διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο ήταν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην οποία παραμένω έχοντας διδάξει για περισσότερα από 20 έτη Δημόσια Πολιτική και Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Ακολούθως εργάσθηκα, για δύο δεκαετίες, ως ειδικός επιστήμων στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Στα χρόνια αυτά προσπάθησα ιδιαίτερα για την ανατροπή των αρνητικών στερεοτύπων για την ελληνική διοίκηση μέσα από την προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή απ’ αυτές. Από το 2007 και μετά, έχω την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Παράλληλα με τις δραστηριότητές μου στην Ελλάδα, είχα έντονη δραστηριότητα ως σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων και διοικήσεων (22) καθώς και διεθνών οργανισμών (5) επί θεμάτων διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Έχω εκδώσει 5 βιβλία και έχω δημοσιεύσει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μελέτες μου έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ άλλων, στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, αραβικά, και κινεζικά). Έχω βραβευτεί δύο φορές από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Η πρώτη φορά ήταν το 2003, με το βραβείο «Peter Boorsma» από την Southeastern Conference της ΑSPA και η δεύτερη το 2012 στο Las Vegas όπου μου απονεμήθηκε το "International Public Sector Award" της ASPA.