130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Βουλευτές

του Μίμη Ανδρουλάκη.


Μη σπαταλάτε ενέργεια για κάτι που δεν υπάρχει πλέον. Οι ραγδαίες ανακατατάξεις (πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ, συρρίκνωση και δυϊσμός του ΠΑΣΟΚ, σύμπραξη της ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι με κοινοβουλευτική ομάδα, πρωτοφανής αριθμός ανεξαρτήτων, υπόδικοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής) αφήνουν εδώ και καιρό ξεκρέμαστη, κυριολεκτικά στον αέρα, τη σημερινή σύνθεση της Βουλής.

του Μάξιμου Χαρακόπουλου.



"Η έξοδος από την ευρωζώνη, η «βαλκανιοποίηση» της Ελλάδας δεν είναι φανταστικό σενάριο, είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος"


 

Το αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας φέρνει πιο κοντά τον κίνδυνο ατυχήματος για τη χώρα, τον οποίο περιγράφαμε την προηγούμενη Κυριακή. Οι ώρες που ζούμε είναι αναμφίβολα κρίσιμες. Η πατρίδα βρίσκεται και πάλι εμπρός σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι. Μια λάθος επιλογή θα μας οδηγήσει, κατά πάσα πιθανότητα, στην κατεδάφιση όσων πετύχαμε και τελικά ίσως και στην κατάρρευση.

Διαβάστε πριν ψηφίσετε :

Οι εκλογές μπορεί να περιμένουν. Οι Ταμειακές Ανάγκες ΟΧΙ…

Ως Έλληνας πολίτης, οικογενειάρχης, πατέρας, πιστοποιημένος αναλυτής αγορών χρήματος και κεφαλαίου, έμπειρος εργαζόμενος έχοντας κολλήσει ένσημα στην πραγματική οικονομία 47 χρόνια, επιχειρηματίας που απασχολώ προσωπικό και ως Βουλευτής (εδώ και ένα μήνα), που δεν επιθυμώ να κάνω καριέρα στην πολιτική αλλά να προσφέρω την τεχνογνωσία και εμπειρία της καριέρας μου στην πολιτική, απευθύνω το παρόν κείμενο σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες αλλά κυρίως στους Βουλευτές που αυτοί ψηφίζουν και αποφασίζουν τώρα.

του Λευτέρη Αυγενάκη.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η χώρα έχει παραλύσει λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας. Μια αβεβαιότητας που έχει πυροδοτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας εδώ και δύο μήνες και τις τελευταίες ημέρες είναι στο αποκορύφωμά της. Οι επενδυτές δεν επενδύουν, διότι η χώρα δεν είναι προβλέψιμη, την στιγμή μάλιστα που όλοι προετοιμάζονται για μια νέα κρίση στην Ελλάδα, η διάσωση της οποίας δεν είναι πια δεδομένη και η χώρα ξαναβρίσκεται, δυστυχώς, στο επίκεντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

 

του Μάξιμου Χαρακόπουλου


«Όποια τροπή κι’ αν πάρουν οι σχέσεις με τους δανειστές, η χώρα έχει ανάγκη ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης»


Η Ελλάδα βιώνει μια ακόμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας της, καθώς ο κύκλος της σαραντάχρονης Μεταπολίτευσης έχει οριστικά κλείσει. Το τέλος της προηγούμενης περιόδου ολοκληρώθηκε με οδυνηρό τρόπο για τη χώρα. Τους «τίτλους τέλους» ανέβασε η σφοδρή οικονομική κρίση, που εκδηλώθηκε ως συνέπεια ενός συνδυασμού αρνητικών εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων. Οι κλυδωνισμοί της αμερικανικής οικονομίας, η ύφεση στην Ευρώπη και οι αναταράξεις στους μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης επέδρασαν αρνητικά στο οικονομικό οικοδόμημα που θεμελιώθηκε στην πολιτική των δανεικών, της γιγάντωσης του κράτους και της χαμηλής παραγωγικότητας.

του Αλέξη Μητρόπουλου.

Κυρίες-κύριοι βουλευτές,

Ο προϋπολογισμός, από τις απαρχές της εποχής της νεωτερικότητας
(δηλαδή της οργάνωσης τής αστικής δημο-κρατίας), αποτελεί την κορυφαία πολιτική πράξη του έτους.

Η υποβολή τού εκάστοτε σχεδίου του, η συζήτηση και έγκρισή του από την κυρίαρχη και λαογενή νομοθετική λειτουργία είναι η σημαντικότερη στιγμή του κοινοβου-λευτισμού, που τόνιζε με μοναδικό και ξεκάθαρο τρόπο τη διάκριση των εξουσιών.

του Γιώργου Κοντογιάννη.   

   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ με προσοχή τα τελευταία χρόνια την πολιτική και ρητορική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όσα ελέχθησαν χθες και σήμερα στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2015.

Από την επομένη των εκλογών του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά και προβλέπει εκλογές και λαϊκές εξεγέρσεις που θα ανατρέψουν την Κυβέρνηση και διαρκώς διαψεύδεται. Στηρίζει την επιτυχία της πολιτικής του σε ένα δώρο που περιμένει ως μάννα εξ ουρανού, στην πτώση την Κυβέρνησης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

 

Ευθύς εξαρχής το λέω, γιατί πλέον δεν το κρύβει και κανείς, ούτε καν η κυβέρνηση: Συζητούμε έναν εικονικό προϋπολογισμό, που με μια γομολάστιχα στα χέρια σβήνουν και γράφουν οι κυβερνητικοί μανδαρίνοι και οι τροικανοί.

 

Έναν προϋπολογισμό που τον έχει ήδη αλλάξει η τρόικα και θα αλλάξει πάλι, ποιός ξέρει πόσες φορές μέσα στο 2015, αλλά και που, εν πάση περιπτώσει, θα πάει στον κάδο της ανακύκλωσης οριστικά μετά την εκλογική συντριβή των συντακτών του. 

του Μίμη Ανδρουλάκη.

Να μου επιτρέψετε κύριοι συνάδελφοι μια και έχω καλυφθεί στα βασικά ζητήματα του προϋπολογισμού να εξειδικεύσω την ομιλία μου κατ’ αρχήν σε μερικές πολιτικές συγχύσεις – ακαδημαϊκές ψευδαισθήσεις γύρω από το ζητούμενο εξωστρεφές παραγωγικό μοντέλο.

Η εσωτερική υποτίμηση στην εξωστρέφεια

Ο χρόνος στην πολιτική και την οικονομία δεν είναι ουδέτερος, δεν είναι αντιστρεπτός. Ό, τι γράφει δεν ξεγράφει. Ό, τι γίνεται δεν ξεγίνεται δίχως τίμημα μ’ έναν αυτοματισμό. Ο χρόνος εμπεριέχει τη φθορά, την απώλεια «ενέργειας». Αν διανύσουμε στην οικονομία μια απόσταση χ, η αντίστροφη κίνηση, , δεν συνεπάγεται ισοδύναμη κατανάλωση “ενέργειας”. Τα ίσα, μ’ αυτήν την έννοια, είναι άνισα. Για παράδειγμα: Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι έχουμε μια αποτυχία του ευρώ στην Ελλάδα ή μια αποτυχία της Ελλάδας στο ευρώ. Ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Χτυπητή ένδειξη η μακροχρόνια μείωση της εξαγωγικής επίδοσης της χώρας πριν την κρίση και μετά, χωρίς το Μνημόνιο και με το Μνημόνιο. Από το 2001 έως το 2013, επί δώδεκα συνεχή χρόνια. Πρόκειται για μια μακροχρόνια παρακμή του εξωστρεφούς παραγωγικού τομέα εντός Ευρωζώνης, εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τη φούσκα του 2000-2009, παρά τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης επί χρόνια που ξεπερνούσαν ακόμα και το 4%. Κι αυτό συνέβη ενώ την ίδια περίοδο είχαμε εντυπωσιακή μεγέθυνση των δυνητικών αγορών μας, των αγορών προορισμού των ελληνικών εξαγωγών εντός και εκτός της Ευρωζώνης. Πρόκειται για ελληνική αποτυχία αφού σημειώνεται η καθαρή πτώση της εξαγωγικής επίδοσης της Ελλάδας, με τιμές αναφοράς το 2005, όταν την ίδια περίοδο 2001-2013 η Ισπανία και η Πορτογαλία, χώρες συγκρίσιμες με μας, βελτίωσαν σημαντικά την εξαγωγική θέση τους στον διεθνή ανταγωνισμό, ενώ η Ιρλανδία και η Κύπρος την σταθεροποίησαν. Μπορεί κανείς όμως να υποθέσει ότι αν αντιστρέψουμε την πορεία, αν εγκαταλείψουμε το ευρώ ή την ΕΕ θα αντιστραφεί αυτόματα και η εξαγωγική επίδοση της χώρας; Όχι! Γενικότερα η μετάβαση από ένα εθνικό νόμισμα σ’ ένα κοινό δεν είναι ισοδύναμη -σε πολιτική, οικονομική και κοινωνική «ενέργεια»- με την αντίστροφη μετάβαση από ένα κοινό σ’ ένα εθνικό νόμισμα. Τι συμβαίνει όμως και κάνω αυτή τη μακροσκελή εισαγωγή;

του Προκόπη Παυλόπουλου.


Είναι αναγκαία, υπό ποιούς όρους και προς ποιά κατεύθυνση;

 

Στο πλαίσιο της εφαρμογής του Συντάγματος του 1975 –το οποίο φέρει, αναμφισβήτητα, την θεσμική και πολιτική «σφραγίδα» του Κωνσταντίνου Καραμανλή- η Ελλάδα βιώνει την μακροβιότερη και σταθερότερη περίοδο δημοκρατικής διακυβέρνησης στην όλη συνταγματική ιστορία της. Τούτο και μόνον αναδεικνύει αφενός την κανονιστική εμβέλεια του ισχύοντος Συντάγματος και την ανάγκη υπεράσπισης στο μέλλον των θεσμικών χαρακτηριστικών του, με στόχο την περαιτέρω εμπέδωση και θωράκιση της Δημοκρατίας μας. Και, αφετέρου, την κατεύθυνση, πάνω στην οποία πρέπει να κινούνται οι διαδικασίες αναθεώρησής του, ώστε να μην αλλοιώνεται η θεσμική και πολιτική φυσιογνωμία του. Αλλά, όλως αντιθέτως, να προσαρμόζεται ομαλώς και καταλλήλως στις, μοιραίως, αενάως μεταβαλλόμενες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, που συνιστούν την υποδομή πάνω στην οποία στηρίζεται –υπό όρους αμφίδρομης επιρροής- το κανονιστικό συνταγματικό εποικοδόμημα.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL