130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Τρίτη, 06 Φεβρουάριος 2018 09:03

Από την πλατεία των αγανακτισμένων στην πλατεία των αποφασισμένων

  Γιώργος Κοντογιάννης

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ο λαός μίλησε. Η «πλατεία» μίλησε. Η κυβέρνηση και πάλι δεν άκουσε.

Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση αντιμετώπισε τόσο τη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης όσο και της Αθήνας, είναι τραγικός και συνάμα απαράδεκτος. Τείνει δε, να δικαιώσει τον Μίκη Θεοδωράκη ο οποίος μίλησε για «αριστερόστροφο φασισμό».

 

Κάθε κυβέρνηση η οποία θέλει να έχει επαφή με τη λαϊκή βάση, έπρεπε, έστω και τυπικά, να δηλώσει ότι έλαβε το μήνυμα, ότι θα λάβει υπ’ όψιν της το μήνυμα των συλλαλητηρίων ή κάτι τέτοιο, που δεν θα απαξιώνει τους περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες που βρέθηκαν μέσα στο πεντάωρο που διήρκεσε η συγκέντρωση , από το Σύνταγμα.

Αντιθέτως ο κ. Τσίπρας, που εμφανίζεται να ενεργεί ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και όχι ως Έλληνας πρωθυπουργός, επιχειρεί να υποβαθμίσει, να γελοιοποιήσει και να απαξιώσει την συγκέντρωση, επιμένοντας να ταυτίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που μετείχαν στα συλλαλητήρια, με την άκρα δεξιά. Μοιάζει σαν να λέει ότι δεν τον νοιάζει η γνώμη του κόσμου, γεγονός δείχνει αλαζονεία, αυταρχισμό, καθεστωτισμό που οδηγεί σε μια μη δημοκρατική αντίληψη και νοοτροπία.

Δεν θα μείνουμε στο απόλυτα λογικό ότι από εδώ και στο εξής ο κ. Τσίπρας έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα συλλαλητήρια ως διαπραγματευτικό όπλο, αλλά στο πολύ απλό ότι επέλεξε να βάλει όλον αυτόν τον κόσμο απέναντί του.

ApotamieuwΑν υπολογίσουμε δε (με τα νούμερα του βουλευτού του κ. Μάρδα) ότι αθροιστικά και στα δύο συλλαλητήρια πήγαν 1 εκατομμύριο άτομα (είδατε πόσο large είμαι για τον κ. Τσίπρα, αφαιρώ όσο και ό,τι γίνεται) και με δεδομένο ότι σε κάθε οικογένεια, περίπου άλλοι τρεις δεν μπόρεσαν να πάνε στα συλλαλητήρια αλλά προσβλήθηκαν γιατί η κυβέρνηση χαρακτήρισε τους συγγενείς τους (αδέλφια, γονείς, παιδιά) που πήγαν ως φασίστες, τότε ο κ. Τσίπρας έχει βάλει με τη μια απέναντί του τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες!!! Και όταν δείχνεις ότι δεν υπολογίζεις τον λαό, τότε δείχνεις ότι διακατέχεσαι από αλαζονεία και αυταρχισμό ή ότι οι δεσμεύσεις που έχεις αναλάβει για την επίλυση του συγκεκριμένου ζητήματος είναι τόσο μεγάλες που δεν μπορείς να υπολογίσεις το λαϊκό αίσθημα.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι τι από τα δύο συμβαίνει; Ο κ. Τσίπρας ρέπει προς τον καθεστωτισμό και τον αυταρχισμό ή έχει αναλάβει δεσμεύσεις; Και αν έχει αναλάβει δεσμεύσεις απέναντι σε ποιους; Για ποιο πράγμα; Με τι αντάλλαγμα; Και γιατί όλα αυτά στο σκοτάδι; Οι εν κρυπτώ κινήσεις του πάντως δίνουν το δικαίωμα στον καθένα να σκέφτεται και να φαντάζεται πολλά. Τα οποία όμως, όλα, είναι επικίνδυνα και για τα εθνικά συμφέροντα και για τη δημοκρατία.

Από το συλλαλητήριο της Κυριακής και από την αντίδραση της κυβέρνησης προκύπτει όμως ότι η ροπή της προς τον αυταρχισμό είναι διαρκής και έχει λάβει διαστάσεις.

Μια άλλη μορφή αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς είναι το γεγονός ότι επιχειρεί να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις, σβήνοντας από την κάμερα του ελικοπτέρου της ΕΛΑΣ την ώρα προκειμένου να πείσει ότι ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί ήταν λίγος. Πρακτικές που ούτε μικρά παιδιά δεν θα ακολουθούσαν. Αλλά γνωρίζουν ότι ελλείψει επιχειρημάτων δίνει κάτι, μια «καραμέλα» στους ανθρώπους της που βγαίνουν στα κανάλια, για να πιπιλίζουν.

Φθάνει δε, στο σημείο να απεκδύεται κάθε στοιχείο λογικής και να γελοιοποιείται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το tweet Κοτζιά, που ήταν και η πρώτη κυβερνητική αντίδραση. Σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών το συλλαλητήριο της Κυριακής απέτυχε. Κι επί πλέον διαψεύσθηκαν και οι δημοσκοπήσεις. Γιατί; Γιατί όπως υποστηρίζει η λογική του κ. Κοτζιά, όταν το 71% των Ελλήνων είναι αντίθετο με τη σύνθετη ονομασία, τότε στο συλλαλητήριο θα έπρεπε να έχει πάει το αντίστοιχο ποσοστό του ελληνικού λαού, δηλαδή 7 εκατομμύρια και όχι μόνο ένα!!!

Και πείτε μου σας παρακαλώ, αυτόν τον άνθρωπο, με αυτήν την λογική, τον εμπιστευόμαστε να πάει να διαπραγματευθεί ένα μείζον εθνικό ζήτημα όπως είναι το σκοπιανό; Όταν ο υπουργός Εξωτερικών δεν μπορεί να αντιληφθεί το μήνυμα μιας παλλαϊκής συγκέντρωσης και να το χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό όπλο, μπορεί να αντιληφθεί τις σκοτεινές παραμέτρους πίσω από ύπουλα σχέδια υπερδυνάμεων για τον έλεγχο των Βαλκανίων;

Τα χαρακτηριστικά της συγκέντρωσης:

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της συγκέντρωσης ήταν ότι δεν ήταν στατική και γι’ αυτό είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόσοι τελικά ήταν οι συμμετέχοντες. Στην τετράωρη διάρκειά της (τραγικό λάθος των διοργανωτών) κόσμος έφευγε και ερχόταν καινούργιοι. Ακόμα και μετά τις 16.00 κατεύθανε κόσμος. Πολίτες που είχαν φάει το μεσημαριανό τους φαγητό, που είδαν ότι «δεν χύθηκε αίμα», όπως απειλούσε ο Ρουβίκωνας (εδώ η ΕΛΑΣ έκανε σωστά τη δουλειά της) και κατέβηκε στο Σύνταγμα για να δώσουν το δικό τους «παρών».

Άλλο χαρακτηριστικό ήταν ότι τα συνθήματα περιορίσθηκαν αυστηρά στο ζήτημα της Μακεδονίας. Δεν υπήρχε «μέγα πάθος». Αυτό συνέβη επειδή ο λαός πήγε στη συγκέντρωση θεωρώντας ότι η παρουσία του αρκεί ως διαμαρτυρία ή γιατί δεν υπήρχε πρόσωπο να ηγηθεί; Η εμβληματική παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη πάντως αποδείχθηκε ότι είναι σεβαστή στο λαό αλλά δεν ήταν εκείνη που μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο.

Επίσης αποδείχθηκε ότι ο λαός και ιδιαίτερα οι αστοί ό,τι και όσα να υποστούν σε οικονομικό επίπεδο, δύσκολα θα κατέβουν στο πεζοδρόμιο. Κάτι το οποίο όμως είναι διατεθειμένοι να κάνουν –και το θεωρούν τιμή τους – αν η διαμαρτυρία αφορά εθνικά θέματα (εν προκειμένω τη Μακεδονία) ή θεσμικά ζητήματα (παλαιότερα για την ελεύθερη τηλεόραση και τη διαφάνεια στον δημόσιο βίο). Και το κυριότερο, είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν από το υστέρημά τους για να έλθουν από τα πέρατα της Ελλάδος και να διαδηλώσουν για μια ιδέα!!!

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της συγκέντρωσης ήταν το πλήθος των νέων που παρίσταντο. Νέα παιδιά που για πρώτη φορά στη ζωή τους πήγαιναν σε συλλαλητήριο, αλλά ένιωσαν την ανάγκη και την υποχρέωση να διαμαρτυρηθούν για το όνομα της Μακεδονίας.

Στις διαφορές με άλλες συγκεντρώσεις πρέπει να επισημάνουμε και το γεγονός ότι δεν υπήρξαν επεισόδια παρά τις προσπάθειες ορισμένων και τα καταστήματα του κέντρου δεν μετρούν ζημιές…

Τέλος εκείνο που δεν μπόρεσε να καταλάβει η κυβέρνηση είναι ότι πίσω από τη διαμαρτυρία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων για το Σκοπιανό, κρύβεται η οργή τους για τις ταπεινώσεις που έχουν υποστεί τα τελευταία χρόνια… Κρύβεται η οργή για τη διάψευση των ελπίδων που είχαν εναποθέσει σε έναν νέο πολιτικό που τους ξεγέλασε προκειμένου να καταλάβει την εξουσία… Κρύβεται η έλλειψη ανοχής στη συνέχιση αυτής της κατάστασης… Κρύβεται η αναζήτηση ελπίδας για να πιαστούν τα εκατομμύρια των Ελλήνων που βλέπουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα και των ετερόκλητων εθνολαϊκιστών συνοδοιπόρων του συνεχίζει να τους εμπαίζει και να υποθηκεύει το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δηλαδή το μέλλον της Ελλάδος. Αυτό, κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται πλέον να το ανεχθεί! Αυτή είναι η πλατεία των αποφασισμένων!!!

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 06 Φεβρουάριος 2018 09:14

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Γιώργος Κοντογιάννης

Γιώργος Κοντογιάννης

Πρώην Βουλευτής Ηλείας, πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Έγγαμος με τη Σοφία Χίντζιου και πατέρας δύο αγοριών.

Επάγγελμα:
Δημοσιογράφος.


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής του Νομού Ηλείας με τη Ν.Δ. για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Από τον Ιανουάριο έως το Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Από το 2004 έως το 2007 μετείχε ως Γραμματέας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και ως Μέλος στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Από το  2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008 μετείχε ως Μέλος στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην  Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και Ειδική Επιτροπή Περιφερειών. Το 2009 και μετά μετέχει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.


Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες Απογευματινή, Ελεύθερος (1998-1993) και Εστία (1984). Αρχισυντάκτης στην Απογευματινή της Κυριακής (1999-2002). Αρθρογράφος στις εφημερίδες του Πύργου Πατρίς και Πρώτη (2002). Συνεργάτης στην εφημερίδα Εξπρές, μηνιαία περιοδικά και σε επαρχιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην εκδιδόμενη από το κόμμα της Ν.Δ. εβδομαδιαία εφημερίδα Νέα Πορεία (1980-1981). Από το 1980 συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και εκ των επιτελικών στελεχών του από το Μάρτιο του 1997.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΗΣΑΠ (1989).

Εκ των συγγραφέων της σειράς βιβλίων «Ελλήνων Χρόνος» και «Ελληνισμός και Ορθοδοξία». Έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Η Ηλεία στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Aνάπτυξης».

Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών Ηλιούπολης και του Ομίλου «Πολιτεία Ήλιδας Ολυμπίας».

Ενεργό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού της Νομικής (1983-1988).


Διεύθυνση e-mail

g-kont@otenet.gr, giorgoskontogiannis1@gmail.com