slideshow-3, Βουλευτές

Η 4η τεχνολογική επανάσταση δοκιμάζει την εργασία και τις σχέσεις παραγωγής

ergostasio-laser-paragwgi-mixani-robotiki

γράφει ο Παναγιώτης Κουρουμπλής.

Το μέλλον της εργασίας με την παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες  προκλήσεις και ανατροπές. Η χρήση των έξυπνων ρομπότ και η εφαρμογή των εξελιγμένων συστημάτων λογισμικού, μέχρι τώρα, απαιτούσαν εξειδικευμένη γνώση, ιδίως γύρω από την ανάπτυξη των υπολογιστών. Η παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί ένα νέο σταθμό στην εξέλιξη της τεχνολογίας, δεδομένου ότι δημιουργείται μια νέα πραγματικότητα. Η ανάπτυξη της  τεχνητής νοημοσύνης κατευθύνεται στο να  μπορεί να αξιολογεί καταστάσεις και στο μέλλον να λαμβάνει αποφάσεις αυτόματα.  Δηλαδή, σε ένα βαθμό, να υποκαθιστά τον άνθρωπο. Θα είναι η πρώτη φορά που η τεχνολογική εξέλιξη θα απειλεί όχι απλά επαγγέλματα (τσαγκάρης, σιδηρουργός κλπ) αλλά τον δευτερογενή ακόμα και τον τριτογενή τομέα της οικονομίας. 

Το σημερινό επιχειρηματικό γίγνεσθαι, με βάση τη λογική κόστους παραγωγής θα επιδιώξει την εφαρμογή και τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, για να προσκομίσει όσο το δυνατό περισσότερα ίδια κέρδη. Η πανδημία θα λειτουργήσει ως επιταχυντής πολλών εξελίξεων, δεδομένου ότι η ανθρωπότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη και θα πρέπει να αναμετρηθεί με πελώρια αιτήματα, όπως ο υπερπληθυσμός, η κλιματική αλλαγή και οι συνέπειές της, το δημόσιο χρέος, η ρευστότητα  στις εργασιακές σχέσεις, η χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης  και των συστημάτων υγείας. Όλες οι χώρες θα αναγκαστούν, κάτω από τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται λόγω της πανδημίας, να συμμετάσχουν σε οικονομικά μπλοκ, προκειμένου μέσα από συνεργασίες και συνενώσεις, να πετύχουν πιο ευεργετικές εξελίξεις στη ζωή των λαών τους. 

Μέσα σε αυτές τις διεργασίες, η Δημοκρατία θα αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις και δοκιμασίες, ενώ σε δίνη θα βρεθεί ακόμα  και η αξία της ελευθερίας της γνώμης του ανθρώπου. Οι προοδευτικές δυνάμεις που συνδέθηκαν τα τελευταία 200 χρόνια με την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία και την ασφάλειά της, θα δοκιμαστούν τώρα, προκειμένου να επιχειρηματολογήσουν πειστικά για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία με ότι αυτό σημαίνει. Το μεγάλο ζητούμενο στην περίπτωση της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στις εργασιακές σχέσεις θα είναι η αντιμετώπιση της ρευστότητας στα εργασιακά, γιατί ο άνθρωπος θα κληθεί στην πορεία της ζωής του να αλλάξει πολλές μορφές εργασίας. Η ευελιξία προσαρμογής σε αυτή την ανάγκη, η ρευστότητα που θα δημιουργηθεί, η τακτική μεταβίβαση από μία εργασία στην άλλη και το ζήτημα της ασφάλειας του εργαζόμενου θα πρέπει να αποτελέσουν πολιτική  προσέγγιση, προκειμένου να βρεθούν οι τρόποι πειστικής και αποτελεσματικής προστασίας των εργαζομένων.

Στο παγκόσμιο φόρουμ του Νταβός έχει υποστηριχτεί ότι η δεκαετία που διανύουμε θα επιφέρει μεγάλες ανακατατάξεις, και στις μορφές παραγωγής και στον αριθμό των θέσεων εργασίας.  Άρα γεννιέται το ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι και με το ζήτημα της ασφάλειας εργασίας, και με τις θέσεις εργασίας που ενδεχομένως θα χαθούν.  Παρόμοιο ζήτημα είναι και το και τι θα γίνει με τους νέους οι οποίοι βγαίνουν από τα πανεπιστήμια, όπου μέχρι στιγμής επικρατούσε η  αξία της εξειδικευμένης γνώσης, αλλά τώρα με την τεχνητή νοημοσύνη, φαίνεται ότι  μεταβαίνουμε σε ένα νέο εργασιακό  πλαίσιο, που θα απαιτεί συνεχή  επανακατάρτιση και προσαρμογή των εργαζόμενων για να μην χάνουν τις θέσεις τους ή για να βρίσκουν δουλειά. Η απειλή μιας νέας μορφής περιθωριοποίησης των νέων ανθρώπων και μάλιστα επιστημόνων, τίθεται και αυτή ως ζήτημα σοβαρής μελέτης και προσέγγισης από τα συστήματα εκπαίδευσης που καλούνται και αυτά να απαλλαγούν από διαχρονικές εμμονές και να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των νέων καιρών.

Τα πολιτικά κόμματα και οι κοινωνικο-συνδικαλιστικοί φορείς, καθώς και τα πανεπιστήμια πρέπει να μελετήσουν τις εξελίξεις που έρχονται, γειωμένοι με την πραγματικότητα. Η κατανομή της εργασίας με βάση τις  νέες μορφές της πρέπει να είναι προσιτή σε όλους, αν οι κοινωνίες δεν θέλουν να ζήσουν ένα νέο εργασιακό εφιάλτη, που θα μετατρέψει τη χαρά της εργασίας και τη χειραφέτηση που προσφέρει, σε περιθώριο και απόγνωση.

 

το άρθρο δημοσιεύθηκε και στην ιστοσελίδα Newsbomb.gr

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Γεννήθηκε το 1951 στο Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας και κατάγεται από ποντιακή προσφυγική οικογένεια.

Το 1961, θύμα της έντονης παιδικής του περιέργειας, χάνει το φως του, από έκρηξη χειροβομβίδας και πρώιμα και προχρονολογημένα καλείται να λάβει αποφάσεις που σχεδόν όλοι οι άνθρωποι καλούνται να λάβουν σε μεγαλύτερη ηλικία. Πρέπει να αποφασίσει ποιο δρόμο θα επιλέξει στη ζωή του. Το δρόμο της υποταγής στο μοιραίο, στη μοιρολατρία και στην απραξία που γεννά η απαισιοδοξία μετά από ένα τέτοιο γεγονός ή θα επιλέξει το δρόμο των συγκρούσεων, των ρήξεων και των ανατροπών με τα τείχη του ρατσισμού, του αποκλεισμού και των προκαταλήψεων.

Δεν παραιτήθηκε. Σταθερά, αντισυμβατικά κι αποφασιστικά, με πυξίδα τη δύναμη της αισιοδοξίας και όπλα την ακαταμάχητη θέληση του και την ακράδαντη εμμονή, επιμονή και το πυρακτωμένο πείσμα του, ανοίγει νέους ορίζοντες με στοχεύσεις και σκοπεύσεις μια κοινωνία ανθρωποκεντρική χωρίς ρατσισμούς και αποκλεισμούς, μια κοινωνία αξιών και όχι των αξιωμάτων, μια κοινωνία αλληλεγγύης.

Τελειώνει το Δημοτικό και τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου στις Σχολές Τυφλών Θεσσαλονίκης και Αθήνας και συνεχίζει τις σπουδές του στο εξατάξιο Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αγρινίου.

Πολιτικοποιείται πρώιμα και από τα μαθητικά του χρόνια ακόμη, συνειδητοποιεί τις αιτίες που περιθωριοποιούν τα πρόσωπα με ειδικές ανάγκες, ταυτίζοντάς τα με την ανικανότητα και την αντιπαραγωγικότητα. Είναι το γεγονός που τον επαναστατεί.

Στη συνέχεια εισάγεται με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία και τελειώνει με εξαιρετικές επιδόσεις στο Συνταγματικό και Διοικητικό Δίκαιο το 1979 (Βραβείο Αριστούχων Ιδρύματος Στασινόπουλου) και ξεκινά να εργάζεται ως Δικηγόρος.

Το 1974 συμμετέχει ενεργά στους αγώνες του Φοιτητικού και Λαϊκού κινήματος για ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

Το 1975 εκλέγεται στο Δ.Σ. του Συλλόγου των Αιτωλοακαρνάνων φοιτητών και αναπτύσσει έντονη δράση στο Νομό γύρω από τα κοινωνικά και αγροτικά προβλήματα της περιοχής.

Το 1976-1981 ηγείται της κοινωνικής εξέγερσης των τυφλών της Ελλάδας για μόρφωση, ψωμί, δουλειά και όχι ζητιανιά, για κατοχύρωση των κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Συγκρούεται με τους αντιδραστικούς κατεστημένους μηχανισμούς του κράτους, της εκκλησίας και των διαχειριστών της φιλανθρωπίας και διώκεται ακόμη και με το Νόμο 4000.

Για την κοινωνική του δράση τιμήθηκε πολλές φορές από ελληνικούς και διεθνής φορείς μεταξύ των οποίων το ίδρυμα Μ. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τη Λέσχη Υγείας της Ευρώπης το 1995, ως ο Έλληνας με τη μεγαλύτερη κοινωνική δράση εκείνης της χρονιάς. Το 1998 εγγράφεται στη Σχολή Κοινωνιολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου.

Το 1995 ανακηρύσσεται, από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Έχει αρθρογραφήσει, δεκάδες φορές, στον ημερήσιο αθηναϊκό τύπο.

Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια.

Το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου έχει εκδώσει το επιστημονικό σύγγραμμα του με θέμα: «Το Δικαίωμα στη Διαφορά».

Την 28-12-2006 η Ακαδημία Αθηνών στην πανηγυρική ετήσια συνεδρία απονομής των βραβείων της, τον συμπεριέλαβε στα δύο πολιτικά πρόσωπα που βράβευσε για το έτος 2006 (ο έτερος είναι ο Μανώλης Γλέζος), αναγνωρίζοντας την σημαντική πολιτική και κοινωνική του συμβολή μέσα από τους κοινωνικούς του αγώνες των τελευταίων 30 χρόνων, για την οικοδόμηση στην Ελλάδα ενός σύγχρονου αποφασιστικού και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους, για μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο .

Η συνέπεια στο πολιτικό και κοινωνικό του έργο επέβαλε την παύση της συμπόρευσής του με το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, που αποτέλεσε και την προσωπική του κόκκινη γραμμή ως προς τη συνείδηση και την πολιτική του θέση.

Σήμερα είναι μέλος της προσωρινής συντονιστικής επιτροπής της Ενωτικής Κίνησης για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου αριστερού προοδευτικού και δημοκρατικού μετώπου και βουλευτής Β΄Αθήνας και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α - ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Η 4η τεχνολογική επανάσταση δοκιμάζει την εργασία και τις σχέσεις παραγωγής

γράφει ο Παναγιώτης Κουρουμπλής. Το μέλλον της εργασίας με την παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες  προκλήσεις

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο