Βουλευτές

Όταν η βουλιμία αντιμάχεται την βούληση

 

Όλα αυτά τα χρόνια ως κοινωνία πιστέψαμε ότι «μπορεί» να υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που μπορεί να καταναλώνει χωρίς να παράγει. Γιατί για πολλά χρόνια τώρα, τα δανεικά μας επέτρεψαν να ζούμε στις ψευδαισθήσεις μας, αποφεύγοντας την πραγματικότητα με κάθε μέσο. Γιατί πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση, είχε αρχίσει να δημιουργείται μια τάξη νεόπτωχων που ήταν αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που αντί να δημιουργεί πλούτο τον κατέστρεφε σε ένα χυδαίο και αλαζονικό πάρτι διάβρωσης συνειδήσεων και εκφυλισμού θεσμών.

 

Κι όμως, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, προκειμένου η χώρα να ξεπεράσει αυτές της νοοτροπίες που την έφεραν στην παρολίγο χρεοκοπία, η Ελλάδα έμενε -και δυστυχώς φαίνεται να παραμένει- για χρόνια κολλημένη σε ιδεοληψίες κρατισμού και ψευδο-προοδευτικότητας.

 

Μιας ψευδο-προοδευτικότητας, η οποία ερμηνεύει τον «προοδευτικό» ως αυτόν που δεν θέλει να αλλάξει τίποτε από εκείνα που καταφανώς καταστρέφουν τη χώρα, όπου «ακραιφνής δημοκράτης» εμφανιζόταν όποιος ήθελε να λεηλατεί το δημόσιο πλούτο χωρίς να ελέγχεται και χωρίς να λογοδοτεί, όπου συντεχνίες κομματικών στρατών και πάσης φύσεως «ημετέρων» μονοπωλούσαν τις ΔΕΚΟ, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα δημόσια αγαθά, διατηρώντας το δικαίωμα να κατεβάζουν τους διακόπτες όποτε ήθελαν, για να εκβιάσουν για κλαδικά τους αιτήματα.

 

Να πληρώνονται από τον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά να του προσφέρουν ελάχιστα σε συνθήκες απόλυτης αδιαφάνειας, χωρίς να λογοδοτούν.

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν και πολλές ΔΕΚΟ, αντιπαραγωγικές, μη κερδοφόρες, συνώνυμο της αδιαφάνειας και της σπατάλης με σύγχρονα και ακριβοπληρωμένα μηχανήματα να σαπίζουν, με αρκετούς αργόμισθους ακόμη και σήμερα που με κάποιο «μαγικό» τρόπο πληρώνονταν εξωφρενικές υπερωρίες και με τους Έλληνες πολίτες απ’ την άλλη να καλούνται με τις πραγματικές θυσίες τους να συντηρήσουν αυτές τις πρακτικές. «Γιατί όλα αυτά ; Για να μην πειράξουμε τους προοδευτικούς. Για να παραμείνουμε και εμείς δημοκράτες…». Αλήθεια αυτό σημαίνει δημοκρατία και προοδευτικότητα;

 

Όλα αυτά προσβάλουν πρωτίστως την ίδια την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα το οποίο για πρώτη φορά έχει την πολιτική βούληση να εξυγιάνει αυτό τον απίθανο λαβύρινθο διαφθοράς και σπατάλης και βρίσκεται απέναντι σε μια άλλη Ελλάδα –αλαζονική- που ζει στις «πράσινες κοιλάδες» του «βαθέως» κράτους και αδιαφορεί για το 1.5 εκατομμύριο ανέργων, αλλά θέλει να διατηρήσει τα προνόμια ορισμένων εργαζομένων και όλα αυτά στο όνομα του προοδευτισμού και της δημοκρατικότητας, πλήττοντας όμως – δυστυχώς- και έντιμους και ευσυνείδητους εργαζόμενους.

 

Το συμπέρασμα είναι ένα… αν δεν μπορούμε να καταρρίψουμε τα προνόμια των λίγων, αν δεν μπορούμε να σταματήσουμε τη λεηλασία του δημοσίου, αν δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος, τότε σίγουρα δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα.

 

 

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Λευτέρης Αυγενάκης γεννήθηκε το 1972. Σπούδασε Δομικός Κτιριακών Έργων στη Σιβιτανίδειο Σχολή και Τοπογράφος Mηχανικός στο ΤΕΙ Αθηνών. Παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξη Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει εργαστεί ως Εργοδηγός Δημοσίων Έργων και Τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία «Επιχειρείν Αναπτυξιακή Ο.Ε.»

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, αν. υπεύθυνος της ΔΑΠ-Ν.Δ.Φ.Κ. Τ.Ε.Ι. και μέλος του Κ. Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΣΕΕ) για δύο περιόδους. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών Αττικής, μέλος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Ένωσης Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Νεολαίας και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητικών Νεολαιών.

Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα). Τον Ιούλιο του 2007, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας (7ο Τακτικό Συνέδριο). Το Σεπτέμβριο του 2007 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ηρακλείου και επανεκλέγεται στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Κατά τη κοινοβουλευτική περίοδο 2007-09 υπήρξε μέλος της διαρκούς επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και μέλος της μόνιμης επιτροπής Τεχνολογίας και Έρευνας.

Σήμερα είναι μέλος της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, καθώς και της Τεχνολογίας και Έρευνας, ενώ έχει έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα.

Και στις 23 Νοεμβρίου 2010, διεγράφη από τη νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Στις 4 Ιανουαρίου 2011 στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο κίνημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας, απόφαση την οποία γνωστοποίησε και στον πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο.

Όταν η βουλιμία αντιμάχεται την βούληση

του Λευτέρη Αυγενάκη.

Χρόνια τώρα κυριάρχησε στην Ελλάδα ένα πλέγμα από απολιθωμένες ιδεολογικές εμμονές όπου η κακοδιαχείριση, η σπατάλη, η διαφθορά και η αργομισθία θεωρούνταν κεκτημένα δικαιώματα, τα οποία όφειλε να συντηρεί η κοινωνία, με οποιοδήποτε κόστος εις το όνομα του «προοδευτισμού».

 

Αυτές οι ιδεοληψίες του «ελληνικού κρατισμού» και της ψευδο-προοδευτικότητας, επέτρεψαν σε συντεχνιακές - κομματικές στρατιές να μονοπωλούν και να λεηλατούν τα δημόσια αγαθά, χωρίς κανείς να ελέγχεται και να λογοδοτεί, βουλιάζοντας ολοφάνερα τον τόπο.