Guest

Θα ζούσε η θάλασσα χωρίς λαχτάρα;

 

 





pos-peiraiwsΣτην κορυφή του κύματος αναστατώθηκαν οι μικρές σταγόνες,

οι επιλεγμένες απ’ τις πολλές, να βγούνε για μπροστάρισες,

λευκασμένες να φωνάζουν, μέχρι τις πατούσες τής ακτής

την αντάρα του κόσμου τους.

Μέχρι που να τις καταπιεί πάλι η θάλασσα που τις επέλεξε

Και στο γυρισμό να μην τις θυμάται κανείς.

Κανείς;

Χωρίς θάλασσα που να οπλοφορεί,

τέχνη που να λογαριάζει τον θυμό της για ζωή

που να αποτυπώνει την άδικη μεταχείριση τού θνητού,

… θα ζούσαμε άραγε έτσι;

 



Για περισσότερα ποιήματα και διηγήματα του Μάνου Μαυρομουστακάκη στο apopseis πατήστε εδώ και για να παραγγείλετε ένα από τα βιβλία του πατήστε εδώ!


Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960.

Απόφοιτος της Μαθηματικής Σχολής του Παν/μίου Ιωαννίνων

Μαθήτευσε στη Φιλοσοφική Αθηνών στο τμήμα «Ιστορία Τέχνης»

Πρόσφατα εξέδωσε

Τη συλλογή διηγημάτων «Με τα μικρά τους ονόματα» εκδ. Γαβριηλίδης

Τις ποιητικές συλλογές «Τα χαϊκού της Παρασκευής», «Οδοιπόρες λέξεις», «190+1 χάικου», και «Ασύμμετρες Αναπνοές» εκδ. Γαβριηλίδης και «Θεάσεις», εκδ. Βακχικόν

και το θεατρικό έργο «Η Παράσταση»   εκδ. Δωδώνη

τα οποία μπορείτε να βρείτε εύκολα στα περισσότερα βιβλιοπωλεία, αλλά και μαζί με τον ίδιο στο Σύνταγμα, Βουλής 14

Θα ζούσε η θάλασσα χωρίς λαχτάρα;

ένα ποίημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


Θα ζούσε η θάλασσα χωρίς λαχτάρα;

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο