Guest, slideshow-4

Προσλήψεις, Εκκλησία και εκλογές

ekklisia

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η κυβερνητική πλειοψηφία δεν αισθάνθηκε ποτέ καλά με τον περιορισμό των προσλήψεων. Πολύ νωρίς, έδειξαν την πρόθεσή τους να μεγιστοποιήσουν τα πολιτικά οφέλη που θα μπορούσαν να αποκομίσουν από το πυρηνικό όπλο των πελατοκρατών (αύξηση μετακλητών και συμβασιούχων). Οι εθνικοσοσιαλιστές ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αφού φλέρταραν, το πρώτο επτάμηνο 2015, με την εκτροπή από τη δημοκρατική νομιμότητα και την ευρωπαϊκή τάξη, υποχρεώθηκαν, μετά την ήττα τους, σε αναδίπλωση. Κεντρική θέση στις επιδιώξεις τους κατείχε, εξ αρχής, η άλωση του κράτους μέσω των δικών τους παιδιών.

Η παραβίαση της νομιμότητας, η υποδαύλιση εκτροπών και συγκρούσεων και ο εκμαυλισμός των συνειδήσεων έπρεπε, όμως, να γίνουν με τρόπο που δεν θα τους έφερνε, ξανά, σε μετωπική αντιπαράθεση με τους δανειστές.
Ζηλωτές της εποχής που «δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα» όταν οι προσλήψεις μπορούσαν, από μόνες τους, να διασφαλίσουν την επανεκλογή του κόμματος που τις έκανε, σκόνταψαν στον περιορισμό τους από τους δανειστές.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έπρεπε να εφεύρουν νέες κατηγορίες και τερτίπια για να μπορέσουν να κάνουν μαζικούς διορισμούς. Κατάφεραν αρκετά: Άλλοτε με το πρόσχημα της συμμόρφωσης σε δικαστικές αποφάσεις (όπου, αίφνης, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί έπαυαν να υπάρχουν), άλλοτε με το τρικ της αλλαγής του νομικού στάτους των υπαλλήλων που μεταβαλλόταν αναλόγως με το πού υπηρετούσαν, και, κυρίως, με την ανοχή των δανειστών, κατάφεραν να παρακάμπτουν την απαγόρευση. Το ίδιο επιχειρούν και τώρα με τους κληρικούς, τους οποίους η κυβέρνηση αποφάσισε να παύσει από δημοσίους υπαλλήλους, «απελευθερώνοντας» δέκα χιλιάδες θέσεις για νέες προσλήψεις.

Οι κληρικοί, όμως, είναι δημόσιοι υπάλληλοι, που σημαίνει ότι μισθοδοτούνται και συνταξιοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Το ενδεχόμενο να πάψουν να είναι μπορεί να συμβεί εάν όλοι αυτοί, ένας ένας, απολυθούν: Είτε διότι υπέπεσαν σε κάποιο ποινικό αδίκημα που επέσυρε την καταδίκη τους είτε διότι καταργήθηκαν, μαζικά, οι θέσεις τους.

Αλλά, ακόμη και στην περίπτωση αυτή, δεν «ελευθερώνονται» θέσεις που θα τις καταλάβουν κάποιες άλλες δέκα χιλιλάδες. Παλιά υπήρχαν κενές οργανικές θέσεις-καβάντζα για τους ρουσφετοπράκτες. Τώρα, μπορεί να δημιουργηθούν θέσεις, εάν αντιστοιχούν στον περιορισμό προσλήψεων που ισχύει (για φέτος, για κάθε τρεις που αποχωρούν θα πρέπει να προσλαμβάνεται ένας και από 1ης-1-2019 η αναλογία αυτή θα γίνει 1:1).

Το ίδιο θα ισχύσει και εάν η Εκκλησία πάψει να είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Εάν γίνει, για παράδειγμα, ΜΚΟ -μια μορφή οργάνωσης προσφιλής στους Συριζαίους-, οι κληρικοί θα προσλαμβάνονται και θα αμείβονται ελεύθερα, χωρίς την έγκριση του κράτους.

Για όλα αυτά, όμως, απαιτούνται κοσμογονικές αλλαγές, για τις οποίες, τις προηγούμενες ημέρες, δεν ακούσαμε τίποτα. Ούτε πρόκειται. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν: Συστηματική, επίμονη, γκεμπελική προπαγάνδα. Το ψέμα με τη διαρκή επανάληψή του αφήνει ένα αποτύπωμα πραγματικότητας. Ελπίζουν ότι θα είναι πολλοί εκείνοι που θα το πιστέψουν. Εμείς, η δημοκρατική παράταξη, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είναι ελάχιστοι.

 

 

Tο κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε και στον Φιλελεύθερο

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Πρ. Βουλευτής Επικρατείας με Το Ποτάμι και γραμματέας της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

 

http://www.inerp.gr


Είμαι νομικός (Πανεπιστήμιο Αθηνών), με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου (Πανεπιστήμιο Bielefeld, Γερμανία). Η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση με το διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο ήταν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην οποία παραμένω έχοντας διδάξει για περισσότερα από 20 έτη Δημόσια Πολιτική και Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Ακολούθως εργάσθηκα, για δύο δεκαετίες, ως ειδικός επιστήμων στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Στα χρόνια αυτά προσπάθησα ιδιαίτερα για την ανατροπή των αρνητικών στερεοτύπων για την ελληνική διοίκηση μέσα από την προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή απ’ αυτές. Από το 2007 και μετά, έχω την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Παράλληλα με τις δραστηριότητές μου στην Ελλάδα, είχα έντονη δραστηριότητα ως σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων και διοικήσεων (22) καθώς και διεθνών οργανισμών (5) επί θεμάτων διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Έχω εκδώσει 5 βιβλία και έχω δημοσιεύσει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μελέτες μου έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ άλλων, στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, αραβικά, και κινεζικά). Έχω βραβευτεί δύο φορές από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Η πρώτη φορά ήταν το 2003, με το βραβείο «Peter Boorsma» από την Southeastern Conference της ΑSPA και η δεύτερη το 2012 στο Las Vegas όπου μου απονεμήθηκε το "International Public Sector Award" της ASPA.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Προσλήψεις, Εκκλησία και εκλογές

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης. Η κυβερνητική πλειοψηφία δεν αισθάνθηκε ποτέ καλά με τον περιορισμό των προσλήψεων. Πολύ νωρίς, έδειξαν την πρόθεσή…