Guest

Πολυνομία και ανομία

 

Εάν συνεχίσουμε να αναδιφούμε τα πεπραγμένα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα διαπιστώσουμε ότι κατέχουν μια ακόμη πρωτιά: Νομοθετούν κυρίως με (βουλευτικές/υπουργικές) τροπολογίες. Την περασμένη εβδομάδα καταμετρήθηκε η χιλιοστή τροπολογία της συγκυβέρνησης, η οποία ήρθε να προστεθεί, όπως και οι προηγούμενες 999, σε άσχετο νομοσχέδιο: Σε κύρωση συνεργασίας με τη Μογγολία οι βουλευτές της πλειοψηφίας προσέθεσαν και ψήφισαν διάταξη για την κρίση των προϊσταμένων στο Δημόσιο! Τροπολογίες έρχονταν και στο παρελθόν, αλλά δεν είχαν υποκαταστήσει τα σχέδια νόμων.

yellows-peiraiwsΗ κεντρικά παραγόμενη και καθοδηγούμενη ανομία προσλαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη ισχύ στη φάση της εφαρμογής της ρύθμισης, όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να εφαρμόσουν έναν παράνομο και αντισυνταγματικό νόμο. Εκεί, ο βαθμός ελευθερίας/απόκλισης του εκτελεστή του νόμου από τον νομοθέτη μπορεί να είναι πολύ μεγάλος. Με την έκδοση ερμηνευτικών εγκυκλίων, οι οποίες συχνά βρίθουν κανονιστικών διατάξεων, τροποποιούνται ψηφισμένες ρυθμίσεις ή εισάγονται νεοφανείς διαδικασίες.

Η διοικητική απόκλιση διευρύνει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες εκδήλωσης ανομικών συμπεριφορών. Αυτές ο εθελοτυφλών νομοθέτης τις «αντιμετωπίζει» με μια διαρκή παραγωγή ελεγκτικών αρμοδιοτήτων και σωμάτων καθώς και με μια καλπάζουσα ποινικοποίηση. Σήμερα, οι ελεγκτικές αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους ανέρχονται σε 1.303. Αυτές διοικούνται από 95 διαφορετικές δομές, ενώ ποινικές διατάξεις παρεισφρύουν παντού.

Η αντιμετώπιση της ανομίας απαιτεί γενναίες πολιτικές ενδυνάμωσης των θεσμών μας, όπως είναι:

  • Η άμεση αλλαγή του κανονισμού της Βουλής με διευρυμένη πλειοψηφία δύο τρίτων για την ψήφιση εκπρόθεσμων και μη συναφών τροπολογιών.
  • Η ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα επιλαμβάνεται αυτοδικαίως των συνταγματικών παραβάσεων, στις οποίες η Βουλή ασκείται κατά κόρον και καθ’ έξιν.
  • Κατάργηση του σταυρού προτίμησης και υιοθέτηση της διπλής ψήφου με παράλληλη εκ βάθρων αναμόρφωση της νομοθεσίας για τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων.
  • Μαζική κατάργηση αδρανών ή/και πεπαλαιωμένων διατάξεων και δημιουργία ενός μοναδικού πλαισίου αναφοράς για την προ-νομοθετική και τη νομοθετική διαδικασία.
  • Υποχρεωτική, ανά πενταετία, αξιολόγηση της ποιότητας εφαρμογής των νόμων.

Το ανάπτυγμα των προτάσεων είναι εύκολο. Δύσκολο είναι να βρεθεί αποδέκτης τους που θα τολμήσει να βγάλει, επιτέλους, την Ελλάδα από την οσμανλίδικη επιρροή και να την κάνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα.

 

  

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Πρ. Βουλευτής Επικρατείας με Το Ποτάμι και γραμματέας της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

 

http://www.inerp.gr


Είμαι νομικός (Πανεπιστήμιο Αθηνών), με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου (Πανεπιστήμιο Bielefeld, Γερμανία). Η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση με το διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο ήταν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην οποία παραμένω έχοντας διδάξει για περισσότερα από 20 έτη Δημόσια Πολιτική και Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Ακολούθως εργάσθηκα, για δύο δεκαετίες, ως ειδικός επιστήμων στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Στα χρόνια αυτά προσπάθησα ιδιαίτερα για την ανατροπή των αρνητικών στερεοτύπων για την ελληνική διοίκηση μέσα από την προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή απ’ αυτές. Από το 2007 και μετά, έχω την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Παράλληλα με τις δραστηριότητές μου στην Ελλάδα, είχα έντονη δραστηριότητα ως σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων και διοικήσεων (22) καθώς και διεθνών οργανισμών (5) επί θεμάτων διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Έχω εκδώσει 5 βιβλία και έχω δημοσιεύσει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μελέτες μου έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ άλλων, στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, αραβικά, και κινεζικά). Έχω βραβευτεί δύο φορές από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Η πρώτη φορά ήταν το 2003, με το βραβείο «Peter Boorsma» από την Southeastern Conference της ΑSPA και η δεύτερη το 2012 στο Las Vegas όπου μου απονεμήθηκε το "International Public Sector Award" της ASPA.

Πολυνομία και ανομία

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η έξαρση της εγκληματικότητας το τελευταίο διάστημα οφείλεται, εν πολλοίς, σ' έναν απίθανο νόμο (Ν.4416/2016), εμπνευστής του οποίου ήταν ένας δικαιωματιστής υπουργός. Με τον συγκεκριμένο νόμο χορηγήθηκε ευρύτατης έκτασης αναστολή σε βαρυποινίτες με την αιτιολογία των κακών συνθηκών διαβίωσής τους στις φυλακές. Χαρακτηριστικό όλων όσοι ομνύουν στον ατομικιστικό δικαιωματισμό είναι η περιφρόνηση και απαξία του κοινωνικού συνόλου και των δικαιωμάτων του όπως κατοχυρώνονται μέσω των κανόνων δικαίου. Να σημειωθεί ότι οι ιδεοληπτικοί της εθνολαϊκιστικής κυβέρνησης περιφρονούν τους κανόνες δικαίου και τους φορείς παραγωγής τους, ιδίως δε το Κοινοβούλιο. Μάλιστα, ξεπέρασαν και τη χειρότερη στιγμή της ελληνικής νομοθέτησης από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν, που ήταν το «βρώμικο 1989». Τότε, η κατά τα προσχήματα «οικουμενική» κυβέρνηση κατάφερε να φέρει στη Βουλή και να ψηφίσει 43 νόμους (κάκιστης ποιότητας). Εκείνο το χαμηλό ξεπέρασε, όμως, το 2015 ο κυβερνών αριστεροδεξιός συνασπισμός, αφού παρήγαγε εν συνόλω 36 νόμους, εκ των οποίων 3 ήταν Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και 7 κυρώσεις συμφωνιών με άλλες χώρες.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο