Guest

Η μεταμνημνονιακή Ελλάδα χρειάζεται ενότητα και όχι διχασμό

vouli-apo-psila

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η 21η Αυγούστου ήλθε με τρία χρόνια καθυστέρηση.

Πρόκειται για μια αλήθεια την οποία πλέον δεν έχει το κουράγιο να αμφισβητήσει ούτε η ίδια η κυβέρνηση. Άλλωστε όλοι οι παράγοντες της ΕΕ το δηλώνουν ευθέως ότι, αν δεν είχε μεσολαβήσει η διακυβέρνηση Τσίπρα, η Ελλάδα θα ήταν εκτός μνημονίων εδώ και τρία χρόνια. Και σήμερα, με ένα επί πλέον χρέος που ο… εθνικός μας ταμίας Κλάους Ρέγκλινγκ (πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας), το ανεβάζει ακόμα και στα 200 δις ευρώ, ο πιο πειθήνιος στα κελεύσματα των δανειστών μνημονιακός πρωθυπουργός, πανηγυρίζει γιατί έβγαλε τη χώρα από ένα αχρείαστο μνημόνιο στο οποίο ο ίδιος μας είχε βάλει, ενώ έχει δεσμεύσει τη χώρα με περιοριστικά μέτρα για πολλές δεκαετίες ακόμα και την περιουσία του δημοσίου για 99 χρόνια.

Αν όλα αυτά συνιστούν στοιχεία για πανηγυρικού τύπου δηλώσεις και για εξαγγελία του τέλους της Οδύσσειας της ελληνικής οικονομίας, τότε σίγουρα οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και κάποιοι- ευτυχώς όλο και λιγότεροι- τη λογική τους.

Πέρα, όμως, από την κριτική που δικαιολογημένα δέχεται ο κ. Τσίπρας για το αχρείαστο 3ο και το κρυφό 4ο μνημόνιο, η ουσία είναι ότι από εδώ και πέρα η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει πιο ελεύθερα αποφάσεις, πάντα, βέβαια εντός του πλαισίου που έχει θέσει η ΕΕ και το ΔΝΤ, για να αποτραπεί υποτροπή.

Σήμερα, λοιπόν, 1η ημέρα της μεταμνημονιακήςε εποχής, καλό είναι όσοι βοήθησαν με την ψήφο τους να ανοίξουν τον δρόμο στον Αλέξη Τσίπρα για την πρωθυπουργία, να καθίσουν και να θέσουν στον εαυτό τους ένα απλό ερώτημα: Είναι ο Αλέξης Τσίπρας ο μεταμνημονιακός πρωθυπουργός που χρειάζεται η Ελλάδα ώστε να καταφέρει να ξεπεράσει τους υπαρκτούς, ακόμη, κινδύνους και να βαδίσει με ασφάλεια προς τις αγορές; Μια πορεία που είναι αναγκαία, καθώς το φθηνό χρήμα που εξασφάλιζαν οι… κακοί δανειστές, πλέον έχει τελειώσει.

Και μπορεί στα 3,5 χρόνια που ο κ. Τσίπρας μας κυβερνά να έμαθε πολλά, αλλά δεν έμαθε να διδάσκεται από τα λάθη του.

Το Σεπτέμβριο του 2014 είχε ανέβει στη ΔΕΘ και ανακοίνωσε το περίφημο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ύψους πάνω από 12 δις ευρώ. Και αυτό γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα ευρίσκετο σε καθεστώς οικονομικής επιτροπείας.

Τώρα, διαβάζουμε στα ΜΜΕ, ότι ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο λάθος και να πάει στην 83η ΔΕΘ και να εξαγγείλει μέτρα και πρόγραμμα που δεν μπορεί να εφαρμόσει, μιας και ο ίδιος μαζί με τον εταίρο του Πάνο Καμμένο, έχουν λάβει μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Συνεχίζει λοιπόν την ίδια τακτική του ψεύδους και της προσπάθειας εξαπάτησης του ελληνικού λαού, χωρίς να τον νοιάζει αν η πολιτική που εξαγγέλλει επηρεάζει την ομαλή μετάβαση στις αγορές και δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα αξιοπιστίας για την Ελλάδα. Μιας και οι ξένοι δεν βλέπουν Τσίπρα ή Μητσοτάκη. Το μόνο που βλέπουν είναι η ελληνική κυβέρνηση, ανεξαρτήτως κομμάτων.

Σήμερα λοιπόν που η Ελλάδα κάνει τα πρώτα της βήματα στην, τυπικά,  μεταμνημονιακή εποχή, σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται μια πολιτική ηγεσία με πρόσθετη αξιοπιστία την οποία θα εμπιστεύεται η πραγματική πλειοψηφία του ελληνικού λαoύ.

Η παρούσα κυβέρνηση δεν εκφράζει την πλειοψηφία. Όχι μόνο γιατί το 36% δεν συνιστά πλειοψηφία αλλά γιατί το 36% δεν ήταν επί του συνόλου των πολιτών που δικαιούνται ψήφο, αλλά επί του περίπου 60% που πήγε και ψήφισε. Ως προς τις επιλογές μας κάλλιστα μπορεί να ισχυριστεί κάποιος, ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Αλλά με δεδομένο ότι τη μοίρα μας τη διαμορφώνουμε μόνοι μας, πρέπει να αναλογιστούμε το μέγεθος των λαθών που έγιναν, ως προς την επιλογή κυβέρνησης, το 2015, και μάλιστα τρεις  φορές στις κάλπες του Ιανουαρίου, του Ιουνίου και του Σεπτεμβρίου.

Κι επειδή συνήθως υποστηρίζουμε ότι «ο λαός είναι σοφός», καλό είναι να τον ενημερώνουμε εγκαίρως και με πειστικό τρόπο για να μπορεί να εκφράζει δυναμικά στην κάλπη τη… σοφία του!!!

Η Ελλάδα σήμερα – περισσότερο από ποτέ- χρειάζεται μια κυβέρνηση που πιστεύει σε συγκεκριμένο οικονομικό πρόγραμμα και έναν πρωθυπουργό που θα ενώνει και δεν θα διχάζει τους Έλληνες.

Χρέος λοιπόν των πολιτικών δυνάμεων που κινούνται απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι να αφήσουν στην άκρη ιδεοληψίες και συνθήματα που τους χώριζαν στο παρελθόν και να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Όποτε και να γίνουν οι εκλογές, οι δυνάμεις της λογικής και του μέτρου πρέπει να συνεργαστούν.  Ως χώρα βρισκόμαστε σε ένα σημείο που θα ήταν εγκληματικό λάθος να ενισχύονται διχαστικές λογικές. Ένας πρωθυπουργός που θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα, θα προχωρήσει σε κινήσεις ενωτικές, σε κινήσεις που θα συνεγείρουν τις υγιείς δυνάμεις του τόπου μας και θα τις οδηγήσουν σε συνεργασία.

Και σε ό,τι αφορά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι ακόμα και αυτοδυναμία να έχει θα απευθύνει πρόσκληση για συγκυβέρνηση και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις. Κι εκείνο που πρέπει να καταλάβουμε και να το κατανοήσουμε πλήρως, είναι ότι η ισχύς της χώρας, βρίσκεται στη συνένωση δυνάμεων. Δεν υπάρχει περιθώριο για υπαναχωρήσεις και μεμψιμοιρίες.  Την επομένη των προσεχών εκλογών, η Ελλάδα πρέπει να τρέξει και να καλύψει τον χαμένο χρόνο της διακυβέρνησης Τσίπρα. Και αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεπικουρείται από υγιείς δυνάμεις και από άλλους πολιτικούς χώρους, τότε το μήνυμα της ενότητας του πολιτικού κόσμου και του λαού, θα εκπέμπεται με μεγαλύτερη ένταση και δύναμη. Και αυτό ακριβώς έχει ανάγκη η Ελλάδα. Μόνο που για να εφαρμόσεις μια ενωτική πολιτική πρέπει να πιστεύεις σε αυτή. Και τον κ. Τσίπρα, όπως έχει αποδειχθεί, τον θρέφει το μίσος και ο διχασμός και όχι η ενότητα και η σύμπνοια του λαού.

 

 

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Πρώην Βουλευτής Ηλείας, πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Έγγαμος με τη Σοφία Χίντζιου και πατέρας δύο αγοριών.

Επάγγελμα:
Δημοσιογράφος.


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής του Νομού Ηλείας με τη Ν.Δ. για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Από τον Ιανουάριο έως το Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Από το 2004 έως το 2007 μετείχε ως Γραμματέας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και ως Μέλος στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Από το  2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008 μετείχε ως Μέλος στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην  Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και Ειδική Επιτροπή Περιφερειών. Το 2009 και μετά μετέχει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.


Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες Απογευματινή, Ελεύθερος (1998-1993) και Εστία (1984). Αρχισυντάκτης στην Απογευματινή της Κυριακής (1999-2002). Αρθρογράφος στις εφημερίδες του Πύργου Πατρίς και Πρώτη (2002). Συνεργάτης στην εφημερίδα Εξπρές, μηνιαία περιοδικά και σε επαρχιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην εκδιδόμενη από το κόμμα της Ν.Δ. εβδομαδιαία εφημερίδα Νέα Πορεία (1980-1981). Από το 1980 συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και εκ των επιτελικών στελεχών του από το Μάρτιο του 1997.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΗΣΑΠ (1989).

Εκ των συγγραφέων της σειράς βιβλίων «Ελλήνων Χρόνος» και «Ελληνισμός και Ορθοδοξία». Έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Η Ηλεία στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Aνάπτυξης».

Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών Ηλιούπολης και του Ομίλου «Πολιτεία Ήλιδας Ολυμπίας».

Ενεργό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού της Νομικής (1983-1988).


Διεύθυνση e-mail

g-kont@otenet.gr, giorgoskontogiannis1@gmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Η μεταμνημνονιακή Ελλάδα χρειάζεται ενότητα και όχι διχασμό

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης. Η 21η Αυγούστου ήλθε με τρία χρόνια καθυστέρηση. Πρόκειται για μια αλήθεια την οποία πλέον δεν