Guest

Γιατί το χρέος είναι σημαντικό

lefta-kompiouteraki

γράφει ο Θεόδωρος Πάγκαλος.

Αξιοθαύμαστο είναι πως στην Ελλάδα αγνοούμε κάθε διεθνή σύγκριση και τα διεθνή δεδομένα γενικά και εκφράζουμε άποψη επηρεασμένοι μόνο από το στενό, ατομικό, οικογενειακό ή τοπικό συμφέρον. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στη συζήτηση που ακολουθεί ο καθένας υποστηρίζει με φανατισμό την αρχική του θέση χωρίς να γνωρίζει όλες τις πραγματικότητες και χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια για να τις μάθει.

Εδώ δε μιλούμε μονάχα για αγραμματοσύνη. Όμοια με εκείνη των αναλφάβητων είναι η συμπεριφορά των μορφωμένων ταγών της κοινωνίας: πολιτικών, εξειδικευμένων δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, κομματικών και συνδικαλιστικών στελεχών κτλ. Είναι ικανοί να κονταροχτυπιούνται και να μιλούν επί ώρες για έννοιες και μεγέθη τα οποία αγνοούν ή καθ’ ολοκληρία ή τα προσλαμβάνουν παραμορφωμένα ούτως ώστε να είναι αδύνατη κάθε σχετική συζήτηση.

Έχουμε εξηγήσει σε άλλο δημοσίευμά μας πως η ελληνική αριστερά διαστρέφει συστηματικά κάθε συζήτηση για την οικονομική κατάσταση της χώρας θεωρώντας ή ισχυριζόμενη ότι το μνημόνιο έφερε την καταστροφή και όχι ότι το μνημόνιο ήταν αναπόσπαστο στοιχείο της προσπάθειας σωτηρίας της οικονομίας της χώρας από τη χρεωκοπία.

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η διάσταση του χρέους που είναι αναπόφευκτη κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Πολλοί συμπολίτες μας με ρωτούν, με τη μία ή την άλλη ευκαιρία, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες, που έχουν κολοσσιαίο χρέος δεν ενοχλούνται από τους διεθνείς ελεγκτές και από τις αγορές. Η ερώτηση προδίδει άγνοια αλλά δεν είναι χωρίς αντικείμενο. Το δημόσιο χρέος όλων των κυβερνήσεων του κόσμου όλου, σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ είναι 63 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο μεγαλύτερος οφειλέτης είναι οι ΗΠΑ με 31,8% του συνόλου, ο δεύτερος η Ιαπωνία με 18,8% του συνόλου και οι άλλοι ακολουθούν σύμφωνα με την κατάταξη που σας παραθέτουμε: Κίνα 7,9%, Ιταλία 3,9%, Γαλλία και Γερμανία 3,8%, Ηνωμένο Βασίλειο 3,7%, Ινδία 2,5%, Καναδάς 2,3%, Βραζιλία 2,2% και Ισπανία 2%. Ελλάδα εμφανίζεται με 0,6%, λίγο χειρότερα από την Τουρκία, που έχει 0,4%.

Τα πράγματα, όμως, αλλάζουν εντελώς εάν διαλέξουμε μια άλλη προσέγγιση, δηλαδή τη σύγκριση του δημόσιου χρέους με το ετήσιο ΑΕΠ του 2017. Στο σχετικό κατάλογο η Ιαπωνία προηγείται στον αρνητικό αυτό δείκτη με 261%. Η Ελλάδα ακολουθεί στη δεύτερη θέση με 147,1% και η Ιταλία έρχεται στην τρίτη θέση με 122,6%. Ιδού και ο σχετικός κατάλογος: Ιαπωνία 261%, Ελλάδα 147,1%, Ιταλία 122,6%, Γαλλία 102%, ΗΠΑ 93,6%, Γερμανία 85,8%.

Όπως το δημοσιονομικό έλλειμμα για δεκαετίες δεν οδήγησε στη χρεωκοπία, το δημοσιονομικό πλεόνασμα των τελευταίων ετών δεν οδηγεί στην αποκατάσταση της υγείας της οικονομίας αυτό καθ’ εαυτό. Είναι χρήσιμη προϋπόθεση αλλά όχι αρκετή. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα, δηλαδή κάθε φορά που το κράτος δαπανά περισσότερα από όσα εισπράττει, προστίθενται κατ’ έτος στο χρέος. Χρέος 147,1% – η περίπτωσή μας – σημαίνει ότι για ενάμισι χρόνο θα εργαζόμαστε όλοι όσοι έχουμε τη δυνατότητα να το πράξουμε για να κρατήσουμε εν ζωή όχι τον εαυτό μας αλλά τους δανειστές μας. Γι’ αυτό το χρέος πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως. Γι’ αυτό όσοι μας το επισημαίνουν και μας ωθούν προς τα εκεί, όπως το ΔΝΤ, είναι φίλοι της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού.

 

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στο ΒΗΜΑ και το pangalos.gr

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Οικονομικά (Διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών) στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ι (Πάνθεον Σορβόνη) με υποτροφία της Γαλλικής Κυβερνήσεως. Με σημαντική δράση στο φοιτητικό κίνημα και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια από την χούντα το 1968. Από το 1969 μέχρι το 1978 εργάσθηκε στη Σορβόνη ως Εντεταλμένος Διδάσκαλος και Ερευνητής σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, προγραμματισμού και χωροταξίας. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου Πανεπιστημίου. Το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά Βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, ιδιότητα την οποία κατέχει αδιάλειπτα μέχρι σήμερα. Διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορίου (1982), Υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1984), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (1985-1989). Κατά την περίοδο 1989 μέχρι 1993 ορίστηκε Αντιπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Τον Οκτώβριο 1993 ορκίστηκε και πάλι Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιούλιο 1994 αναλαμβάνει Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Τον Ιανουάριο 1996 ορκίστηκε Υπουργός Εξωτερικών ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τον Φεβρουάριο 1999. Τον Απρίλιο 2000 ορκίσθηκε Υπουργός Πολιτισμού διατηρώντας το αξίωμα έως το Νοέμβριο 2000. Διετέλεσε Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Ιούνιο 2003 ορίσθηκε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Το Νοέμβριο του 2004 ορίσθηκε Συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και ορίσθηκε αρμόδιος του Τομέα Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Πολιτικής Καταναλωτών. Στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη του Τομέα Αυτοδιοίκησης, Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης ενώ σήμερα προΐσταται στον νευραλγικό Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Άμυνας. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Γενικός Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στις διαδικασίες για την Συνταγματική Αναθεώρηση. Από το 2004 έως τις εκλογές του 2009 εκπροσώπησε την Βουλή των Ελλήνων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Άσκησε τα καθήκοντά του μέχρι τον Μάϊο του 2012. Είναι συγγραφέας πολλών άρθρων και διαφόρων βιβλίων μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα «Παγκοσμιοποίηση και Αριστερά» (2001), «Εφήμεροι Προφήτες – Αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού και κοινωνικά κινήματα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης» (2005), «Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι» (2005), «Παρέμβαση στην Επικαιρότητα» (1994) και «Η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα» (1988). Είναι παντρεμένος με την Χριστίνα Χριστοφάκη και πατέρας πέντε παιδιών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Γιατί το χρέος είναι σημαντικό

γράφει ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Αξιοθαύμαστο είναι πως στην Ελλάδα αγνοούμε κάθε διεθνή σύγκριση και τα διεθνή δεδομένα γενικά και εκφράζουμε άποψη επηρεασμένοι