slideshow-4, Βουλευτές

Το μήνυμα της “μάχης του Έβρου”

harakopoulos-maximos

γράφει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος.

Η «εισβολή» που επιχείρησε η Τουρκία στα σύνορα του Έβρου, με πολιορκητικό κριό τους μετανάστες, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, κατέληξε σε ήττα της Άγκυρας και περήφανή νίκη για την Ελλάδα. Όλα ξεκίνησαν από την απέλπιδα προσπάθεια του Ερντογάν να δημιουργήσει άμεσα έναν αντιπερισπασμό στις άσχημες ειδήσεις που λάμβανε από την Συρία. Εκεί, διενεργώντας, εντελώς παράνομα, στρατιωτικές επιχειρήσεις επί ξένου εδάφους, συνεργαζόμενος με ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις, επιδιώκει να δημιουργήσει ντε φάκτο τουρκικές ζώνες κατοχής, ανάλογες με αυτήν στην Κύπρο.

Έως τώρα, ο «σουλτάνος» είχε πετύχει τον στόχο του, εκμεταλλευόμενος την αντιπαράθεση Ρωσίας-ΗΠΑ. Η αντεπίθεση, όμως, του στρατού του Άσαντ, με την συνδρομή της ρωσικής αεροπορίας, έφερε τον τουρκικό στρατό σε δεινή θέση. Η αύξηση των φερέτρων με Τούρκους στρατιώτες που επέστρεφαν από το μέτωπο της Συρίας βάρυναν την ατμόσφαιρα, και ιδιαιτέρως μετά το συντριπτικό ρωσικό πλήγμα που είχε αποτέλεσμα πάνω από 30 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Η Άγκυρα εσπευσμένως τράβηξε από το συρτάρι το μεταναστευτικό χαρτί, για να αλλάξει η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης. Ταυτόχρονα, ήλπιζε ότι μια μαζική επέλαση μεταναστών εντός ελληνικού εδάφους θα δημιουργούσε πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα και πίεση στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, θα ανέβαζε αισθητά τα οικονομικά οφέλη από την Ευρώπη για τη συντήρηση των εκατομμυρίων μεταναστών που διαμένουν στην Τουρκία, αλλά και θα λάμβανε στήριξη στην προσπάθεια δημιουργίας ελεγχόμενων ζωνών επιρροής εντός της Συρίας.

Ο Ερντογάν θεωρούσε ότι θα κατάφερνε εντός των αργιών της Αποκριάς να δημιουργήσει τετελεσμένα. Λογάριαζε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αντέδρασαν άμεσα. Έχοντας «διαβάσει» καλά τις τουρκικές προθέσεις, η Ελλάδα αντέταξε σθεναρή στάση αποτροπής. Οι προσπάθειες των μεταναστών, ενορχηστρωμένες από τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας -όπως αποκαλύπτει τώρα το Der Spiegel- και σε αγαστή συνεργασία με τη στρατοχωροφυλακή, τους τζανταρμάδες, βρήκαν «τείχο». Είναι αυτό το «τείχος», που οι διάφοροι δικαιωματιστές και δήθεν προοδευτικοί πολέμησαν με λύσσα, όταν είχε παρθεί η απόφαση να υψωθεί. Αν και το σπουδαιότερο τείχος ήταν η αποφασιστικότητα του στρατού, των δυνάμεων ασφαλείας και των εθνοφυλάκων, που φύλαξαν επί 4 εβδομάδες τις θρακικές Θερμοπύλες. Η Ευρώπη και όλος ο κόσμος διαπίστωσαν ότι η Ελλάδα έχει σύνορα αδιάτρητα, ότι έχει δυναμικό που ξέρει να τα υπερασπιστεί, ότι έχει πολιτική ηγεσία αποφασιστική, και ταυτόχρονα, ότι έχει έναν λαό που σχεδόν σύσσωμος επικροτεί και συντάσσεται με αυτήν την πολιτική.

Αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη για την χώρα. Δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξουμε ότι η περιπέτεια του Έβρου άνοιξε μια νέα σελίδα. Η στάση μας αυτή, αντί να επιφέρει την αρνητική κριτική και τις πιέσεις εκ μέρους των ηγεσιών της ΕΕ, των κρατών μελών και της ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών, όπως ανέμενε η Άγκυρα, δημιούργησε ένα κύμα συμπαράστασης προς την Ελλάδα -εξαιρουμένων βέβαια των γνωστών ΜΚΟ και των «προστατών» τους. Σε αυτό, αναμφίβολα, έπαιξε ρόλο η αλλαγή διαθέσεων για το μεταναστευτικό στην Ευρώπη, αλλά και η διαπίστωση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που επιχειρούσαν να εισέλθουν σε ευρωπαϊκό έδαφος δεν ήταν Σύριοι πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες από κάθε γωνιά της Ασίας και της Αφρικής.

Το σημαντικότερο, όμως, ρόλο έπαιξε η ενεργητική διπλωματική δραστηριότητα της κυβέρνησης. Έχοντας ως γερό χαρτί την αποφασιστικότητα επί του εδάφους, μετέτρεψε στα μάτια των Ευρωπαίων την Ελλάδα από νήσο Έλις, σε αναπόσπαστο σύνορο της Ευρώπης. Η συμμετοχή στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Κύπρου και άλλων κρατών στην «μάχη του Έβρου» καταδεικνύει στην πράξη ότι η Ελλάδα κέρδισε και σε αυτό το πεδίο. Έτσι διαψεύσθηκαν όλες οι Κασσάνδρες που ήθελαν τη χώρα με κατεβασμένα χέρια να παίζει το παιχνίδι του Ερντογάν στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Με αφορμή τον κορονοϊό, και με την ουρά στα σκέλια, οι Τούρκοι, βλέποντας ότι ο εκβιασμός τους έπεσε στο κενό, ξέστησαν το σκηνικό στο Παζάρ Κουλέ. Μην έχουμε, όμως, ψευδαισθήσεις. Οι τουρκικές απόπειρες θα επαναληφθούν. Δεν χρειάζεται να ακούσουμε τον αμετροεπή υπουργό Εσωτερικών Σοϊλού για να το αντιληφθούμε. Η Άγκυρα στους μακροπρόθεσμους νέο-οθωμανικούς της σχεδιασμούς έχει ενταγμένους και τους μουσουλμάνους μετανάστες. Γι’ αυτό, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, απαιτείται επαγρύπνηση. Και στον Έβρο αλλά και στο Αιγαίο, τα τείχη πρέπει να μείνουν όρθια. Με κάθε θυσία. Μετά την πρώτη μάχη γνωρίζουμε ότι αν θέλουμε μπορούμε! Όλοι οι Έλληνες, πλην των γνωστών Λακεδαιμονίων, στηρίζουν αναφανδόν αυτήν την επιλογή.

 

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας είναι συγγραφέας και ιστορικός ερευνητής.
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1968. Κατάγεται από τα Βούναινα, ένα από τα προσφυγικά χωριά της Λάρισας, που έστησαν ερχόμενοι στην Ελλάδα με την ανταλλαγή του ΄24 ξεριζωμένοι πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Λίζα Κόντου με την οποία έχουν δύο γιούς.
Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικων Επιστημών.
Το 1991 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως.

Το 2003 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

Από το 1994 έως το 1997 διετέλεσε Αναπληρωτής Διευθυντής Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας.

Το 1997, με απόφαση του προέδρου του κόμματος Κώστα Καραμανλή, τοποθετήθηκε Διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.

Το 2000 ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή Επικοινωνίας στο Κέντρο Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας (ΚΠΕΕ), την αρχαιότερη δεξαμενή σκέψης του φιλελεύθερου χώρου, ενώ εργάστηκε και ως δημοσιογράφος.

Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 (2ος σε σειρά εκλογής). Στη συνέχεια, εκλέγεται στις εκλογικές αναμετρήσεις της 16ης Σεπτεμβρίου 2007 (1ος σε σειρά εκλογής), της 4ης Οκτωβρίου 2009 (1ος σε σειρά εκλογής), της 6ης Μαΐου 2012 (1ος σε σειρά εκλογής) και της 17ης Ιουνίου 2012 (επικεφαλής του ψηφοδελτίου).

Διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ και πρόεδρος της Ομάδας Φιλίας του ελληνικού κοινοβουλίου με το Αζερμπαϊτζάν και την Ιορδανία.

Το Δεκέμβριο του 2009 τοποθετήθηκε Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας.

Μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012 ορίστηκε από τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Από τη θέση αυτή υπηρέτησε μέχρι και τις 29 Μάρτιου του 2014, οπότε παραιτήθηκε λόγω της διαφωνίας του για το ζήτημα του γάλακτος.

Είναι μέλος των Επιτροπών: Παραγωγής & Εμπορίου και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων.

Είναι συγγραφέας των βιβλίων: Ρωμιοί της Καππαδοκίας (κοινωνιολογική μελέτη, Ελληνικά Γράμματα 2003), Ενθύμιον Πανηγύρεως (λεύκωμα, Ελληνικά Γράμματα 2005), Δείγματα Γραφής (πολιτικά δοκίμια, Μεταίχμιο 2007), Εκ νεότητός μου (διηγήματα, βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ 2011), Για την ταμπακιέρα… (πολιτικά κείμενα, αυτοέκδοση 2012).

Χρονογραφήματα και διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί στον αθηναϊκό και περιφερειακό Τύπο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το μήνυμα της “μάχης του Έβρου”

γράφει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος. Η «εισβολή» που επιχείρησε η Τουρκία στα σύνορα του Έβρου, με πολιορκητικό κριό τους μετανάστες, τουλάχιστον

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο