Guest

Πρόοδος και κεντροαριστερά

edrana-vouli

γράφει ο Θεόδωρος Πάγκαλος.

Η πρόοδος δεν είναι κόλλα για να συγκολληθούν κομμάτια ενός κεραμικού , που από καιρό έχει σπάσει και κάποια γεροντοκόρη θεία έχει βάλει σε κάποιο συρτάρι. Υπάρχουν σπασμένα που δεν συγκολλούνται. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι είναι για πέταγμα. Η πρόοδος, αν διαβάσουμε την ιστορία μαρξιστικά, όπως μας συμβούλευε ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου επαναλαμβάνοντας συχνά: «για μας (εννοούσε τους οπαδούς μου) ο μαρξισμός είναι μόνο μέθοδος, αλλά η μέθοδος αυτή είναι σωστή», είναι άμεσα συνδεδεμένη με την αντικειμενική εξέλιξη των τεχνολογικών εφαρμογών. Στην Ελλάδα ελάχιστοι είναι όσοι δουλεύουν στην έρευνα και ακόμη λιγότεροι αυτοί που έχουν την ενασχόληση αυτή ως προοπτική βιοπορισμού.

Η «πρόοδος και η συνεργασία με το κεφάλαιο» έχουν αφοριστεί από όσους, ως άλλοι Μητροπολίτες Καλαβρύτων, επιβλέπουν τη διατήρηση της μαρξιστικής ορθοδοξίας. Μένει η κοινωνική πρόοδος. Είναι καλύτερα άμα συνδέεται με την οικονομική πρόοδο, δηλαδή την επιστημονική στροφή προς τις νέες τεχνολογίες. Μπορεί όμως και να μην γίνεται έτσι. Ένας επιχειρηματίας μπορεί με νέες ιδέες, οικογενειακή παράδοση, σωστή διαχείριση, αύξηση της εκμετάλλευσης, να επιτύχει αύξηση των κερδών του. Η αναδιανομή όμως των κερδών του κεφαλαίου είναι υπόθεση πολιτική.

Αυτό που περιγράψαμε σαν διαδικασία μικροοικονομική έχει άμεση σχέση με το φορολογικό περιβάλλον, τις κοινωνικές ευαισθησίες και τους πολιτικούς στόχους της κυβέρνησης. Η αριστερά, συνήθως, διαδέχεται τη δεξιά μετά από μια περίοδο συσσώρευσης, φορολογεί πιο άγρια τα υφιστάμενα κεφάλαια και τον τζίρο και μεταθέτει τα αποτελέσματα αυτής της οικονομικής πολιτικής βοηθώντας εισοδηματικά και άλλως πως τις κοινωνικές τάξεις που έχουν υποστεί τα μεγαλύτερα δεινά.

Η προοδευτική αριστερά στην Ελλάδα μπορεί να είναι μόνο κοινωνική. Η τεχνολογία εξάγεται από αυτούς που την έχουν εφεύρει και εισάγεται από τους ντόπιους είτε έμμεσα είτε άμεσα ως τμήμα πολυεθνικής. Ποια πρόοδος επετεύχθη τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα; Ποια άλλη πολιτική, εκτός από τη φορολογική καταλήστευση των πασχόντων, φτωχότερων από τους συμπολίτες μας, η εξαθλίωση της πλειοψηφικής στην Ελλάδα μεσαίας τάξης και ποιο πλεόνασμα έχει με αυτόν τον τρόπο διαμορφωθεί ελεύθερο από τις εξυπηρετήσεις χρέους και άλλες δουλείες; Δεν αρκεί μια Φώφη ή ένας Σταύρος, ένα νέο στυλ ή οι αγνότερες των προθέσεων για να υπάρξει μια νέα παράταξη.

Ως ορθόδοξος μαρξιστής δηλώνω ότι δεν υπάρχει σήμερα οικονομική πρόοδος στη χώρα, δεν υπάρχει πλεόνασμα γνήσιο και ελεύθερο ως προς τη διάθεσή του, δεν υπάρχουν φορολογικά περιθώρια, άρα δεν είναι δυνατόν να υπάρξει αριστερά. Η αριστερά υπάρχει, κυβερνά και έχει εμπνεύσει ήδη τα στρώματα του περιθωρίου. Θεσιθήρες δημόσιοι υπάλληλοι με όραμα την αργομισθία, χασικλήδες, αργόσχολοι και τρομοκράτες πάσης φύσεως συγκροτούν την παράταξη που κυβερνά. Η παράταξη αυτή δεν μπορεί να έχει φυσιολογικούς συμμάχους σε κανένα κοινωνικό στρώμα μιας χώρας δέκα εκατομμυρίων. Ο μοναδικός δρόμος για τη διατήρηση της εξουσίας είναι πραξικοπηματικός. Ο σταλινισμός έχει μπολιάσει ανεπανόρθωτα τον τρόπο του σκέπτεσθαι ορισμένων ανθρώπων, που κατέχουν καίριες θέσεις. Μαζί τους και διάφοροι αποτυχημένοι πολιτευτές με εύκαμπτη σπονδυλική στήλη συγκροτούν την κυβερνητική πλειοψηφία.

Για να μη συμβεί αυτό, που θα είναι και η ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας, οφείλουν οι ανεξάρτητες δυνάμεις του κοινοβουλίου να δηλώσουν έγκαιρα και κάθετα ότι οποιαδήποτε συνεργασία, σε οποιοδήποτε θέμα με τη σπείρα που μας κυβερνά, πέραν της καθαρά γραφειοκρατικής διεκπεραίωσης των συμφερόντων της χώρας, είναι αδιανόητη.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στο ΒΗΜΑ και το pangalos.gr

 

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Οικονομικά (Διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών) στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ι (Πάνθεον Σορβόνη) με υποτροφία της Γαλλικής Κυβερνήσεως. Με σημαντική δράση στο φοιτητικό κίνημα και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια από την χούντα το 1968. Από το 1969 μέχρι το 1978 εργάσθηκε στη Σορβόνη ως Εντεταλμένος Διδάσκαλος και Ερευνητής σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, προγραμματισμού και χωροταξίας. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου Πανεπιστημίου. Το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά Βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, ιδιότητα την οποία κατέχει αδιάλειπτα μέχρι σήμερα. Διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορίου (1982), Υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1984), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (1985-1989). Κατά την περίοδο 1989 μέχρι 1993 ορίστηκε Αντιπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Τον Οκτώβριο 1993 ορκίστηκε και πάλι Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιούλιο 1994 αναλαμβάνει Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Τον Ιανουάριο 1996 ορκίστηκε Υπουργός Εξωτερικών ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τον Φεβρουάριο 1999. Τον Απρίλιο 2000 ορκίσθηκε Υπουργός Πολιτισμού διατηρώντας το αξίωμα έως το Νοέμβριο 2000. Διετέλεσε Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Ιούνιο 2003 ορίσθηκε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Το Νοέμβριο του 2004 ορίσθηκε Συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και ορίσθηκε αρμόδιος του Τομέα Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Πολιτικής Καταναλωτών. Στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη του Τομέα Αυτοδιοίκησης, Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης ενώ σήμερα προΐσταται στον νευραλγικό Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Άμυνας. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Γενικός Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στις διαδικασίες για την Συνταγματική Αναθεώρηση. Από το 2004 έως τις εκλογές του 2009 εκπροσώπησε την Βουλή των Ελλήνων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Άσκησε τα καθήκοντά του μέχρι τον Μάϊο του 2012. Είναι συγγραφέας πολλών άρθρων και διαφόρων βιβλίων μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα «Παγκοσμιοποίηση και Αριστερά» (2001), «Εφήμεροι Προφήτες – Αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού και κοινωνικά κινήματα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης» (2005), «Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι» (2005), «Παρέμβαση στην Επικαιρότητα» (1994) και «Η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα» (1988). Είναι παντρεμένος με την Χριστίνα Χριστοφάκη και πατέρας πέντε παιδιών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πρόοδος και κεντροαριστερά

γράφει ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Η πρόοδος δεν είναι κόλλα για να συγκολληθούν κομμάτια ενός κεραμικού, που από καιρό έχει σπάσει και κάποια γεροντοκόρη θεία…