Guest

Όνειρο ήταν και πάει…

Τα πράγματα είναι απλά. Τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) κερδήθηκαν από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί χρειαζόταν ομοφωνία για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις διεύρυνσης για την Ισπανία και την Πορτογαλία και εμείς τις είχαμε παγώσει. Όσο πιο επαχθής είναι για τους άλλους η συμπεριφορά σου, όσο πιο επιζήμια είναι τα αποτελέσματα για την ομαλή πορεία της Κοινότητας και όσο πιο απομονωμένος είσαι, τόσο πιο αποτελεσματική διαπραγμάτευση κάνεις. Να λες όμως ότι «θα τους τρίψεις τα μούτρα» επειδή θα αρνηθείς να εισπράξεις τη δανειακή δόση, που ίσως δικαιούσαι μετά την αβέβαιη και καθυστερημένη αξιολόγηση, είναι πραγματικά γελοίο. Αντιθέτως εμείς κινδυνεύαμε, αν θέταμε ως όρο τη συζήτηση για οποιαδήποτε λύση, τη συζήτηση για το χρέος που καθιστούσε αδύνατη τώρα πια η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία.

pos-peiraiwsΗ δημόσια συμπεριφορά του Τσίπρα μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα: ή είναι εντελώς ηλίθιος και ακατατόπιστος για τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή είναι πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε ένα λαό ηλιθίων, ο οποίος αποδέχεται ότι βγαίνει από τα πρωθυπουργικά χείλη ακόμα και αν είναι κολοσσιαία ανακρίβεια.

Νέα έκτακτη Σύνοδος Κορυφής με ένα μόνο εθνικού ενδιαφέροντος θέμα ή τροποποίηση της ημερήσιας διάταξης τακτικής Συνόδου, ώστε να συμπεριλάβει και αυτό το θέμα, μπορεί να προταθεί μόνο από την τρέχουσα Προεδρεία του Συμβουλίου Υπουργών και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από κοινού. Αν η πρωτοβουλία αυτή δεν υπάρχει, μπορούν ενδεχόμενα να ασκήσουν πίεση συμπαγώς και ομοφώνως όλα τα κράτη μέλη. Για να ασχοληθεί λοιπόν με το ελληνικό χρέος η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να υπάρχει θετική προδιάθεση 27 χωρών και αλλεπάλληλα στάδια αποφάσεων ή επιχείρημα ρόπαλο του είδους που χρησιμοποίησε μετά το Δουβλίνο ο Ανδρέας Παπανδρέου παγώνοντας τις διαπραγματεύσεις και τις συναντήσεις με τις δύο υποψήφιες χώρες Ισπανία και Πορτογαλία.

Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα. Μεγαλοπρεπέστατη! Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσε να εκβιάσει μη εισπράττοντας τα 8,5 δισ. υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος και έχει μάλιστα κάποια πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει, κατά πάσα πιθανότητα, ότι υπάρχουν και είναι δυνατόν να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις ορισμένων μηνών μετά την ηρωική απόφαση. Το τι θα γίνει στην πραγματική οικονομία, στη ρευστότητα των τραπεζών, στην πληρωμή επιτέλους των ποσών, που χρωστάει το δημόσιο δεξιά και αριστερά, αφήστε να το δούμε στην πράξη. Είναι σίγουρο πάντως ότι, αν δεν έπαιρνε αυτά τα 8,5 δισ., ο κύριος Τσίπρας…



 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στο ΒΗΜΑ και το pangalos.gr

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Οικονομικά (Διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών) στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ι (Πάνθεον Σορβόνη) με υποτροφία της Γαλλικής Κυβερνήσεως. Με σημαντική δράση στο φοιτητικό κίνημα και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια από την χούντα το 1968. Από το 1969 μέχρι το 1978 εργάσθηκε στη Σορβόνη ως Εντεταλμένος Διδάσκαλος και Ερευνητής σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, προγραμματισμού και χωροταξίας. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου Πανεπιστημίου. Το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά Βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, ιδιότητα την οποία κατέχει αδιάλειπτα μέχρι σήμερα. Διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορίου (1982), Υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1984), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (1985-1989). Κατά την περίοδο 1989 μέχρι 1993 ορίστηκε Αντιπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Τον Οκτώβριο 1993 ορκίστηκε και πάλι Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιούλιο 1994 αναλαμβάνει Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Τον Ιανουάριο 1996 ορκίστηκε Υπουργός Εξωτερικών ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τον Φεβρουάριο 1999. Τον Απρίλιο 2000 ορκίσθηκε Υπουργός Πολιτισμού διατηρώντας το αξίωμα έως το Νοέμβριο 2000. Διετέλεσε Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Ιούνιο 2003 ορίσθηκε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Το Νοέμβριο του 2004 ορίσθηκε Συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και ορίσθηκε αρμόδιος του Τομέα Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Πολιτικής Καταναλωτών. Στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη του Τομέα Αυτοδιοίκησης, Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης ενώ σήμερα προΐσταται στον νευραλγικό Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Άμυνας. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Γενικός Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στις διαδικασίες για την Συνταγματική Αναθεώρηση. Από το 2004 έως τις εκλογές του 2009 εκπροσώπησε την Βουλή των Ελλήνων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Άσκησε τα καθήκοντά του μέχρι τον Μάϊο του 2012. Είναι συγγραφέας πολλών άρθρων και διαφόρων βιβλίων μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα «Παγκοσμιοποίηση και Αριστερά» (2001), «Εφήμεροι Προφήτες – Αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού και κοινωνικά κινήματα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης» (2005), «Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι» (2005), «Παρέμβαση στην Επικαιρότητα» (1994) και «Η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα» (1988). Είναι παντρεμένος με την Χριστίνα Χριστοφάκη και πατέρας πέντε παιδιών

Όνειρο ήταν και πάει…

γράφει ο Θεόδωρος Πάγκαλος.

Αφού άκουσε κατά κόρον, από αυτούς που ήθελαν να διασώσουν, έστω και την τελευταία στιγμή, την αξιοπρέπεια της χώρας, παρατηρήσεις για το ψευτομάγκικο στυλ του, ο κύριος Τσίπρας κατάλαβε ότι έπρεπε να βρει κάποιο άλλο επιχείρημα. Κατάλαβε δηλαδή επιτέλους ότι διαπραγματεύσεις δεν κάνεις παρά μόνο αν έχεις ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα περίπου ίσου βάρους με αυτό που κατέχει ο αντίπαλος.