Guest

Καλικάντζαροι για όλα τα γούστα

 

Προσοχή πάλι, δεν θέλω να ξεκινήσω συζήτηση σημειολογική, γιατί την ελάχιστη γνώση να είχε ο Πειραιώς όχι μόνο του ρόλου του αλλά ακόμα και της σημασίας της λέξης «μητροπολίτης», θα το είχε βουλώσει από καιρό, αλλά για όσα έγιναν τις τελευταίες ώρες και που δείχνουν άνθρωπο (και όχι αντιπρόσωπο κανενός) με σοβαρό θεσμικό πρόβλημα, παραβάτη του συντάγματος κατ’ εξακολούθηση και καταχραστή εξουσίας. Με την έμφαση στη λέξη εξουσία γιατί γι’ αυτό πρόκειται.

Παραθέτω τα λόγια του «μητροπολίτη» όπως δημοσιευθήκαν: «Η κυβέρνηση επειδή ενοχλήθηκε με την άρνησή μου για το θεσμοθετημένο σύμφωνο συμβίωσης η οποία δεν έχει καμία σχέση με το ανθρώπινο δικαίωμα και την ανθρώπινη φύση, εκδικήθηκε τη Μητρόπολη και τον Δήμο Πειραιώς καθώς και τη ναυτοσύνη και τον Πρώτο πολίτη της χώρας». Αυτά για τη μη παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και την κατά τη φαντασία του απουσία της ΕΡΤ από τη τελετή αγιασμού των υδάτων στον Πειραιά.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, είτε λέγεται Καραμανλής, είτε Σαρτζετάκης ή Παυλόπουλος και σύμφωνα με το Ελληνικό σύνταγμα (άρθρο 33) έχει εκλεχτεί και ορκιστεί: «…να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού». Και μάλιστα όπως ακριβώς και όλοι οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας στη νεότερη Ελληνική ιστορία, το έχει κάνει ορκιζόμενος «στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας».

asfalistiko ianouariosΠάλι το σύνταγμα ορίζει στο άρθρο 5 παράγραφος 2 ότι: «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων.» Τι δεν καταλαβαίνει ο «μητροπολίτης» στο συγκεκριμένο άρθρο; Ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι πρόεδρος ΟΛΩΝ των Ελλήνων ανεξαρτήτως φυλής, γλώσσας, γένους, εθνικότητας, θρησκευτικών η πολιτικών πεποιθήσεων. Ο πρώτος πολίτης αυτής της χώρας και ο υπερασπιστής του συντάγματος ΔΕΝ είναι πρόεδρος του Πειραιά, δοτού δημάρχου ελεγχόμενου από ποδοσφαιρικό παράγοντα και ενός διψασμένου για εξουσία ρασοφόρου.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας με την παρουσία του σε οποιαδήποτε τελετή αγιασμού των υδάτων, ή όποια άλλη τελετή οπουδήποτε, τιμά πρώτα τους πολίτες της περιοχής και μετά τους παππάδες και τους δεσποτάδες και όχι την πίστη per se γιατί όπως είπε και ο ίδιος ο Χριστός (αν ποτέ έχει διαβάσει κάποιος από αυτούς τα ευαγγέλια), «έρχεται η ώρα που ούτε σ’ αυτό βουνό, ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνήσετε τον πατέρα… αλλά έρχεται η ώρα, και τώρα κιόλας ήρθε, όταν οι αληθινοί προσκυνητές θα λατρέψουν το Θεό πνευματικά και αληθινά.  Γιατί ο Πατέρας τέτοιους προσκυνητές θέλει.» Είμαι σίγουρος ότι παππάδες και δεσποτάδες θα δυσκολευτούν να το αναγνωρίσουν μιας και δεν μιλάει για χρυσά τάματα και εικόνες που δακρύζουν όταν ρίξεις 50ευρω, αλλά πρόκειται για μετάφραση από το ευαγγέλιο του Ιωάννου (Ιωάννου 4, 5-42) στη συζήτηση με την Σαμαρείτιδα. Ξέρετε τι σημαίνουν αυτά τα λόγια αγαπητοί δεσποτάδες; Ότι η ίδια σας η πίστη δεν χρειάζεται ούτε εσάς και ούτε τις εκκλησίες σας!

Παρεμπιπτόντως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και όλων των Ελλήνων κατ’ εμένα παραβιάζει τα καθήκοντα του μη τηρώντας ίσες αποστάσεις και προς τους Έλληνες άλλων δογμάτων και θρησκειών όπως επιβάλει ο ρόλος του. Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρόεδρο της Δημοκρατίας σε Καθολική η Διαμαρτυρόμενη εκκλησία, ούτε σε Τζαμί η σε Συναγωγή. Δεν τον είδα να γιορτάζει την αρχή του Ραμαζανίου ούτε να εύχεται για τη Χανούκα σε κανένα τηλεοπτικό διάγγελμα. Ή μήπως αυτοί δεν είναι Έλληνες ή «βαφτίζονται» Έλληνες μόνο όταν είναι να ψηφίσουν; Η μήπως γι’ αυτό ακριβώς τους καπηλεύονται άλλοι, εκμεταλλευόμενοι την αλαζονεία και εξουσία που ασκούν τυχάρπαστοι δεσποτάδες στο όνομα του …έθνους, ορίζοντας και την εθνική ταυτότητα του καθενός μας;

Γραμματείς και φαρισαίοι οι σημερινοί δεσποτάδες και μητροπολίτες που δεν θέλουν πιστούς αλλά πρόβατα να ελέγχουν. Διψασμένοι για πλουτισμό και εξουσία. Αλλά έχουν και παράδοση. Ευλογούσαν νησιά εξορίας και βασανισμού, ακόμα και τα εργαλεία της δουλειάς γνωστών Εσατζήδων από τον εμφύλιο μέχρι τη δικτατορία. Ή μήπως νομίζουν ότι η ιστορία θα ξεχάσει τον Δαμασκηνό επειδή τον αγιοποίησε, κυρίως η δικτατορία, που τον έκαναν ξαφνικά αθώο από όσα συνέβησαν επί εξουσίας του, ακόμα και …πρωθυπουργικής τότε που με τον Ήττον συμφωνούσε να έρθουν οι Βρετανοί να πολεμήσουν τους …εχθρούς ….Έλληνες και ουσιαστικά έβαζε το πρώτο φιτίλι για τον εμφύλιο; Η μήπως σαν άλλο ιεράρχη όταν αυτά συμβαίναν αυτός απλά …διάβαζε αγγλικές εφημερίδες της εποχής και πρωθυπούργευε;

Ένας δεσπότης μάλιστα σε κίνηση βιτρίνας και εντυπωσιασμού, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τις εποχικές αναζητήσεις των νέων, καλωσόρισε τα σκουλαρίκια. Αλλά σύντομα και ο ίδιος απέδειξε ότι το μόνο που καλωσορίζει η ελληνική εκκλησία αιώνες τώρα, είναι μεσαιωνικές παραεκκλησιαστικές στοές. Η λέξη στοές σωστή και συνειδητά επιλεγμένη για όσους απόρησαν.

Δυο τελευταίες κουβέντες για να τελειώνουμε με αυτούς. Σε περιόδους κρίσης, είτε αυτές είναι προσωπικές είτε γενικότερες είναι ιδίωμα ανθρώπινο να ψάχνει βοήθεια και πολλές φορές η πνευματική βοήθεια ακόμα και αυτή που έρχεται από τον συνάνθρωπο να είναι πιο σημαντική από κάθε άλλη μορφή. Δείτε ότι ακόμα και οι άστεγοι το πρώτο που ζητάνε είναι ένα χαμόγελο, να νιώσουν ότι είναι κι αυτοί συνάνθρωποι μας. Δεν την κρίνω, είναι θέμα προσωπικό, επιλογής και στο κάτω κάτω αφού βοηθάει από όπου κι αν προέρχεται καλό είναι. Αυτό το καιρό ζούμε την εποχή που η προσωπική κρίση με τη γενικότερη κρίση έχουν γίνει ένα και πολλοί στραφήκαν στην εκκλησία. Το ότι δεσποτάδες και παππάδες το εκμεταλλευθήκαν σε παιχνίδια εξουσίας και εν μέρη πλουτισμού είναι τουλάχιστον κατάπτυστο και όχι απλά καταδικαστέο αλλά κολάσιμο.

Το ότι η εξουσία της εκκλησίας έχει βρει μόνους συνοδοιπόρους στα αποβράσματα παράσιτα της Ελληνικής κοινωνίας τη Χρυσή Αυγή λέει πολλά από μόνο του, συν την ιδεολογική και θεωρητική κατακρήμνιση όσων αντιπροσωπεύει θεωρητικά η πίστη που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει η εκκλησία. Για το θέμα εκκλησία – σύμφωνο συμβίωσης, είναι τόσο θέμα του κάθε «μητροπολίτη» όσο είναι θέμα τους το τι παπούτσια θα φορέσω εγώ αύριο, τι θα φάω για μεσημεριανό ή αν το σουβλάκι μου θέλω να έχει κρεμμύδι ή όχι. Δεν τους αφορά, δεν θα έπρεπε να τους αφορά και δεν έχει να κάνει με τίποτα με αυτό που αποκαλούν εκκλησία οι υποκριτές Λουκρητίες Βοργίες.

Όσο για τον κάθε τυχάρπαστο «μητροπολίτη» που ονειρεύεται αντιβασιλείες και πρωθυπουργηλίκια, φυσικά έχει δικαίωμα στη άποψη αλλά δεν έχει δικαίωμα να εκβιάζει με μοχλό την ετερόφωτη εξουσία που δεν του δόθηκε από κανέναν θεό η άνθρωπο, αλλά την άρπαξε μέσω ελέγχου της δεισιδαιμονίας αθώων και μεσαιωνικών παραεκκλησιαστικών στοών που τον τριγυρίζουν. Καταδικαστέος λοιπόν γιατί ενώ ελκύει και αντιπροσωπεύει εγκληματίες Χρυσαυγήτες διώχνει τους πιστούς, καταδικαστέος γιατί προσβάλει το σύνταγμα και τους θεσμούς αδύτου του τόπου που γέννησε τη δημοκρατία και τον ανέχεται και όργανο εξωεκκλησιαστικών συμφερόντων που βοηθάνε τις προσωπικές βλέψεις του για εξουσία και για πλουτισμό.

Η ενόχληση του για την απουσία της ΕΡΤ φαντάζομαι θα πρέπει να καταχωρηθεί με την εξ ίσου «σοβαρή» ενόχληση των αδελφών Καρντάσιαν από την απουσία τους από τη συγκεκριμένη γιορτή. Αν ο Πειραιώς ήθελε τηλεοπτικούς προβολείς ας καλούσε την Καρντάσιαν, μέχρι το CNN θα ήταν εκεί. Αυτό αδιάφορα της ανακοίνωσης που έβγαλε η ΕΡΤ νιώθοντας την ανάγκη να …απολογηθεί σε ένα παππά που του αρέσει να συμμετέχει σε reality show.

Αλλά στην Ελλάδα δεν ευδοκιμεί μόνο το είδος των ρασοφόρων καλικαντζάρων, έχουμε κι άλλα είδη, τα γραβατομένα για παράδειγμα. Κυριάκος και Μεϊμαράκης στη τελευταία στροφή ποιος θα γίνει ο αρχικαλικάντζαρος της ΝΔ. Ο ένας με σημαία του το εγώ-απολύω-καθαρίστριες κι άλλος με σημαία το μάγκα-με-είπες-μια-βραδιά. Όποιον κι αν ψηφίσουν οι ΝΔημοκράτες, Τσίπρας θα βγει και αυτό μάλλον το έχουν καταλάβει και οι ίδιοι. Πιο μίζερες εκλογές για εκλογή προέδρου κόμματος δεν πρέπει να έχουν γίνει πουθενά αλλού. Ακόμα και οι γελοιογράφοι τους έχουν βαρεθεί.

Είπε κάτι ο Μεϊμαράκης, με το γνωστό ύφος αγελάδας που μασάει για τον Μητσοτάκη κι ο Κυριάκος του απάντησε: τάκα τα! Σιγά ρε, έχεσε η φοράδα στο αλώνι και έσκασε ατομική βόμβα στη Βόρεια Κορέα. Συνομωσίες και παρασκήνιο για την Νέα Δημοκρατία που θα ζήλευαν ο Πειραιώς, ο Φλωρίνης και ο Θεσσαλονίκης ταυτόχρονα.

Τα τελευταία χρόνια η ερώτηση μόνιμα είναι, μα δεν υπάρχουν καλύτεροι; Η απάντηση είναι διττή. Μας κυβερνούν αυτοί που μας αξίζουν και ποιος με σώας τας φρένας, ψήγματα ηθικής, πίστη και ιδέες θα πήγαινε να γίνει πολιτικός; Ποιος σοβαρός γύρω σας θα ονειρευόταν να γίνει πολιτικός; Ποιος θα ήθελε να γίνει πρόεδρος στο κόμμα του Σαμαρά, του Άδωνι και του Βορίδη;

Αλλά μη σταματάτε, οι καλικάντζαροι δεν σταματάνε στη ΝΔ. Λεβέντης καλικάντζαρος ο και συνομωσιάκιας καλικάντζαρος και μαντείο του φραπέ και έγκριτος πολιτικός (σε αυτό γελάτε). Προσοχή δεν είναι όλοι οι γελωτοποιοί ακίνδυνοι και οι γελοίοι γελωτοποιοί γίνονται και επικίνδυνοι. Ακόμα κι όταν στήνουν ποταμάκια. Άλλος καλικάντζαρος αυτός, με το μισό του κόμμα να πηγαίνει στη ΝΔ και τα άλλο μισό στα αζήτητα, ψάχνει να βρει τι του ταιριάζει πιο πολύ, Χρυσή Αυγή ή ΠΑΣΟΚ; Στο μυαλό του όλα ίδια είναι! Οι Χρυσαυγήτες δεν είναι καλικάντζαροι, αυτοί είναι ναζιστές, καθάρματα. Μια κατηγορία από μόνοι τους στα πλάσματα του υπονόμου. Κάπου κάτω από τους αρουραίους και τα σκατά.

Η Φώφη μια καλιντζαροκατηγορία καλιντζαρομάνα μόνη της. Σε ένα γαλαξία μακριά-μακριά. Η μαύρη τρύπα των καλικαντζάρων. Οι επιστήμονες ακόμα την ψάχνουν. Εδώ είναι, εκεί δεν είναι. Ποια είναι η κόρη του Γεννηματά; Ο Φωφό ή η Βαγγελιώ; Τέτοιο μπλέξιμο.

Και φτάσαμε στους καλικαντζάρους τους ξεγράβατους. Προσέξατε κάτι; Δεν έχω μάθει καν τα ονόματα τους. Δεν υπάρχει λόγος. Είναι τόσο μικρή η συμβολή τους στην ιστορία αυτού του τόπου που λες Τσίπρας και τους καλύπτεις όλους. Ακόμα και το σταρ το Βαρουφάκη ξεχάσαμε. Φτιάχνει κόμμα λένε κι αυτός. Σου λέει ο Βαρουφάκης, εδώ ο Λεβέντης μπήκε, γιατί όχι εγώ; Άσε που αυτός έχει και ένσημα. Με τον Σόιμπλε, από τα βαριά.

Αλλά δυστυχώς όσο μικρή είναι η συμβολή της καλικαντζαροτσιπρέας στην ελληνική ιστορία, τόσο οδυνηρή είναι η συμβολή του Τσίπρα στην ιστορία της Ελληνικής αριστεράς. Σήμερα φαίνεται είναι η μέρα που θα προκαλέσω.

Η αριστερά δεν προδόθηκε στη Βάρκιζα, στη Βάρκιζα και στη Καζέρτα επίσημα παραδόθηκε. Ανεπίσημα κατέβασε τα σώβρακα χωρίς λόγο αφήνοντας χιλιάδες αριστερούς Έλληνες πολίτες απροστάτευτους στα χέρια και τα δόντια των γκεσταποεκπαιδευμένων γερμανοτσολιάδων «πατριωτών», Χιτών και χωροφυλάκων. Κι όμως οι λόγοι υπήρχαν και είχαν αναλυθεί από το 1941 μέσα σε συνεδριάσεις του ΚΚΕ και μπροστά στη προετοιμασία για το βουνό. Το κόμμα και η ηγεμονία του που υποτίθεται θα προσέφερε πολιτική κάλυψη στο λαό που διεκδικούσε επιτέλους τα δικαιώματα του (και μη περάσει ούτε για μια στιγμή από το μυαλό σας ότι αυτός ο λαός ήταν μόνο ΚΚΕ, φτωχολογιά και αδικημένοι ήταν οι περισσότεροι χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει ΚΚΕ, μέχρι και παππάδες είχαν συνταχτεί) έψαχνε από την αρχή τρόπους συμβιβασμού και συνεννόησης με τους ραγιάδες που είχαν σκύψει στο κατακτητή και με όλους αυτούς που δυνάστευαν τόσα χρόνια το λαό. Έψαχναν λύσεις σε συνεργασία με τον αντικειμενικό εχθρό.

Έκφραση και απόδειξη της παραπάνω γραμμής ήταν και η τοποθέτηση του Γ. Σιάντου στη 44η Συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), στις 27 Ιούλη 1944, σε συζήτηση σχετική με τις διαπραγματεύσεις στο Λίβανο και το ενδεχόμενο συμμετοχής της ΠΕΕΑ στην κυβέρνηση Παπανδρέου: «…Στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε σοσιαλισμό κι αν ακόμα όλος ο κόσμος μας πει πάρτε την και κάνετε σοσιαλισμό. Η ωρίμανση των συνθηκών οδηγεί σε αστικοδημοκρατικές λύσεις, αλλαγές της κατάστασης. Αφού λυθούν όλα αυτά τα αστικοδημοκρατικά προβλήματα, τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να πάμε προς το σοσιαλισμό, ομαλά, μέσα στη δημοκρατική εξέλιξη» (Αρχείο της ΠΕΕΑ, Πρακτικά Συνεδριάσεων, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», 1990, σελ. 156 – 157) Είχαν προδώσει πριν οι άλλοι καν αρχίσουν. Πριν οδηγηθούμε με λίγη βοήθεια απ’ έξω σε εμφύλιο.

Αυτά φυσικά το ΚΚΕ δεν τα αναγνωρίζει, όπως συνήθως ρίχνει τα βάρη σε άλλους και χώνει και τη ταμπέλα του χαφιέ σε ορισμένους παλιούς συντρόφους του. Ο κόσμος της αριστεράς όμως τα ένιωσε. Γι’ αυτό έκλαιγε την ώρα της παράδοσης και γι’ αυτό έκανε υπομονή μισό αιώνα για να ξαναμιλήσει. Γιατί η επίσημη αριστερά πρόδωσε τους Έλληνες αριστερούς αλλά οι Έλληνες αριστεροί ΠΟΤΕ δεν προδώσαν την αριστερά.

Και μετά από πενήντα χρόνια, ένας άλλος ηγεμόνας της επίσημης αριστεράς, άλλος ένας επαναστάτης από το γραφείο και τις ντιρεκτίβες πρόδωσε την αριστερά. Σαν το Σιάντο κι αυτός έκανε τη Βάρκιζα του όχι μέσω Λιβάνου αλλά μέσω Βρυξελών και Βερολίνου με τους ίδιους ακριβώς πρωταγωνιστές με άλλα ονόματα. Και αυτή τη στιγμή οι Έλληνες αριστεροί κλαίνε σιωπηλά, αλλά βρε καλικάντζαρε Τσίπρα, αυτοί δεν θα προδώσουν ΠΟΤΕ την αριστερά. ΔΕΝ την προδώσαν ΠΟΤΕ!

Ξέρετε τον μύθο με τους καλικαντζάρους; Που είναι όλοι μαζεμένοι και πριονίζουνε το δέντρο που κρατάει τη γη; Οι νεοέλληνες καλικάντζαροι, αυτοί που λέμε τόση ώρα, πριονίζουνε. Αλλά τι πριονίζουνε. Πριονίζουν το κλαδί που έχουν όλοι μαζί σκαρφαλώσει. Και θα το ρίξουν το κλαδί και μαζί με το κλαδί θα πέσουν και αυτοί. Αλλά μαζί μ’ αυτούς θα πέσουμε κι όλοι εμείς που τόσα χρόνια τους ανεχόμαστε και τους αφήνουμε να ψιθυρίζουν στο αυτί μας.

******************************************************

Στη Σκανδιναβία χτυπάμε 20ρια, -20 και έχουν παγώσει τα πάντα μας!

******************************************************

Για άλλη μια Παρασκευή ο Θάνος Ραφτόπουλος μου κρατάει συντροφιά με σκίτσο του!

******************************************************

Στη φωτογραφία μια Σκανδιναβία να κινείται σε ρυθμούς πολύ κάτω των -25




Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα άρθρα του Θάνου Καλαμίδα!

 

 

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Θάνος Καλαμίδας, ένας Έλληνας στο Παρίσι και στο Λονδίνο και στο Βερολίνο και στο Τόκιο και τελευταία στο Ελσίνκι. Για εικοσαετία ελεύθερος σκοπευτής και αναλυτής για Βρετανικά μέσα με ανταποκρίσεις από τη Νότια Αφρική μέχρι την Κίνα, από την Νικαράγουα μέχρι το Σουδάν. Τα τελευταία χρόνια αναλυτής για Σκανδιναβικά, Βρετανικά και Γαλλικά έντυπα σε θέματα που κυρίως αφορούν την ευρωπαϊκή κοινότητα.

Καλικάντζαροι για όλα τα γούστα

του Θάνου Καλαμίδα.

Τα Φώτα και οι φωτισμοί φύγανε. Δυστυχώς οι καλικάντζαροι μας μείνανε. Κι αυτοί που μείνανε δεν είναι τα παιχνιδιάρικα και συχνά χαζούλικα δημιουργήματα της παράδοσης και της φαντασίας. Οι καλικάντζαροι που μείνανε είναι αηδιαστικά πλάσματα που πριονίζουνε το δέντρο του πολιτισμού μας, της κοινωνίας μας και ναι, θα σας τρομάξω γιατί από μένα δεν το περιμένατε, της πίστης.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει θέμα διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας, στην Ελλάδα το σοβαρό θέμα είναι ο διαχωρισμός πίστης και εκκλησίας. Και αυτό πρέπει να γίνει για το καλό της πίστης. Δεν έχω κανένα σκοπό να ξεκινήσω καμία θεολογική συζήτηση από μια εβδομαδιαία στήλη και μάλιστα για ένα πρόβλημα που ναι μεν κορυφώνεται τα τελευταία χρόνια αλλά έχει τις ρίζες του στις απαρχές της εκκλησίας. Αλλά από χτες διαβάζω σε διάφορα διαδικτυακά έντυπα τις δηλώσεις κληρικών και δει του μητροπολίτη Πειραιώς και δυσκολεύομαι να συγκρατήσω την οργή μου.