Βουλευτές

«Οι εσωκομματικές εκλογές Γραμματέα, το κόμμα, η κοινωνία κι Εμείς»

 

Το ζητούμενο, για όλους μας δεν είναι ποιος θα εκλεγεί. Θα πρέπει να ξεφύγουμε από τον προσωποπαγή χαρακτήρα των κομματικών σχηματισμών και να εισέλθουμε στην εποχή των πολιτικών επιλογών. Σημασία δεν έχει ποιος θα χάσει ή θα κερδίσει, σημασία έχει αυτός που θα κερδίσει να μπορέσει να διαχωρίσει το κόμμα από την Κυβέρνηση, να προασπίσει με σθένος τις ουσιαστικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στο κράτος, την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, την δημιουργία και την διεύρυνση του «ανοιχτού κόμματος» με ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή του πολίτη σε αυτό, την ενίσχυση των τομέων πολιτικής ευθύνης και γενικότερα τη διασφάλιση της λειτουργίας ενός τέτοιου τύπου κόμματος που θα είναι ανοιχτό στην κοινωνία, θα αποφασίζει και θα λογοδοτεί εν ονόματι αυτής και θα χαράσσει την πολιτική γραμμή της Κυβέρνησης, έχοντας πάντα διαβουλευθεί με τους αρμόδιους φορείς. Το «εμείς» δεν θα πρέπει να επικεντρώνεται σε μια στενή κομματική βάση αλλά σε μία ευρεία συναίνεση κοινωνίας-κόμματος.

Όπως, επίσης, τα ρήματα «νοιάζομαι», «προσφέρω», «υπηρετώ και αγαπώ τη χώρα, τον τόπο, το κόμμα» δεν θα πρέπει να υφίσταντο μόνο σε επίπεδο προεκλογικής ρητορικής, αλλά να αποτελούν τη σημαία των έργων μας και των αξιών που πρεσβεύουμε. Είναι ωραίο κάθε φορά που καλούμαστε να συμμετέχουμε σ’ οποιαδήποτε κομματική ή εκλογική διαδικασία να επικαλούμαστε «τα έργα». Σημασία δεν έχει μόνο να επικαλείσαι αλλά και να τα πράττεις. Και γι’ αυτό μας κρίνει σήμερα αυστηρά ολόκληρος ο ελληνικός λαός.

Τα λάθη του παρελθόντος πρέπει να μας υποδείξουν πως θα απαλλαγούμε από παλιές, κομματικές νοοτροπίες και πως θα αποτελέσουμε έναν αξιόπιστο, πολιτικό φορέα, ικανό να διαχειριστεί την οικονομική, κοινωνική, εργασιακή, πολιτική, ηθική κρίση της εποχής μας και να προτείνει λύσεις και μεθόδους συλλογικής αντιμετώπισης. Το φορτίο της Κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα μεγάλο και επικεντρώνεται λόγω της πολιτικής κατάστασης σε συνεχείς συνομιλίες με την Τρόικα. Σ’ αυτό το σημείο το κόμμα θα πρέπει να σταθμίσει τις ισορροπίες και να αποτελέσει τον δίαυλο παραγωγής πολιτικών στο εσωτερικό.

Η εκλογή του Γραμματέα του κόμματος και η νέα σύνθεση του κόμματος σε κάθε επίπεδο, από πάνω προς τα κάτω και αντίθετα, αποτελούν στη σημερινή συγκυρία, την αρχή και το τέλος της ιστορίας μας. Γιατί, στις εκλογές της 17ης Ιούνη, το εκλογικό σώμα μας εμπιστεύτηκε την διακυβέρνηση της χώρας, ωστόσο, εάν χάσουμε στην πορεία το ιδεολογικό στίγμα του « Κοινωνικού Φιλελευθερισμού» τότε σίγουρα, ο λαός θα μας γυρίσει την πλάτη.

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Λευτέρης Αυγενάκης γεννήθηκε το 1972. Σπούδασε Δομικός Κτιριακών Έργων στη Σιβιτανίδειο Σχολή και Τοπογράφος Mηχανικός στο ΤΕΙ Αθηνών. Παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξη Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει εργαστεί ως Εργοδηγός Δημοσίων Έργων και Τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία «Επιχειρείν Αναπτυξιακή Ο.Ε.»

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, αν. υπεύθυνος της ΔΑΠ-Ν.Δ.Φ.Κ. Τ.Ε.Ι. και μέλος του Κ. Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΣΕΕ) για δύο περιόδους. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών Αττικής, μέλος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Ένωσης Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Νεολαίας και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητικών Νεολαιών.

Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα). Τον Ιούλιο του 2007, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας (7ο Τακτικό Συνέδριο). Το Σεπτέμβριο του 2007 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ηρακλείου και επανεκλέγεται στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Κατά τη κοινοβουλευτική περίοδο 2007-09 υπήρξε μέλος της διαρκούς επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και μέλος της μόνιμης επιτροπής Τεχνολογίας και Έρευνας.

Σήμερα είναι μέλος της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, καθώς και της Τεχνολογίας και Έρευνας, ενώ έχει έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα.

Και στις 23 Νοεμβρίου 2010, διεγράφη από τη νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Στις 4 Ιανουαρίου 2011 στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο κίνημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας, απόφαση την οποία γνωστοποίησε και στον πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο.

«Οι εσωκομματικές εκλογές Γραμματέα, το κόμμα, η κοινωνία κι Εμείς»

 

Γράφει ο Λευτέρης Αυγενάκης.

 

Έντονη αναμένεται να είναι αυτή η εβδομάδα λόγω εσωκομματικών εξελίξεων καθώς, η Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας θα εκλέξει τον Γραμματέα του κόμματος.

Ενώ οι ενδιαφερόμενοι έχουν καταθέσει υποψηφιότητες και όλα μοιάζουν σαν μια μαγική διαδικασία, κατά την οποία ‘τα σύγχρονα πολιτικά κόμματα’ δείχνουν να έχουν εκδημοκρατιστεί και τα διευρυμένα όργανά τους, π.χ. η Πολιτική Επιτροπή, να εκλέγουν τις διοικήσεις τους, διακρίνω μία προβληματική: μου θυμίζουν όλα αυτά τα primaries των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπου ο Υποψήφιος με την καλύτερη εμφάνιση θα έχει υψηλότερο ποσοστό δημοτικότητας και συνεπώς πιο εύκολη νίκη στην εν λόγω Πολιτεία.