Guest, slideshow-2

Η διπλή δολοφονία του Κατσίφα

Albanian-flag

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Το ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, δεν έχει καμία σημασία.

Σημασία έχει ότι ενώ ένας Έλληνας πολίτης είναι νεκρός, η σορός του επί 9 ημέρες δεν δίδεται στην οικογένειά του για να ταφεί.

Πρόκειται για πράξη που σε καμία πολιτισμένη χώρα δεν απαντάται, δεδομένου ότι ακόμα και οι πόλεμοι σταματούσαν και γινόταν εκεχειρία προκειμένου τα αντίπαλα στρατόπεδα να θάψουν τους νεκρούς του.

Ο άταφος νεκρός, όμως, σε κάθε περίπτωση,  βγάζει στην επιφάνεια τα πιο βάρβαρα ένστικτα του ανθρώπου.

Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, όμως δεν δολοφονήθηκε μόνο από τους Αλβανούς. Δολοφονήθηκε και από την πατρίδα για την οποία, μέσα στον ενθουσιασμό του, έχασε τη ζωή του.

Πριν ακόμα παγώσει το άψυχό του σώμα, η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας διέρρεε ότι στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για εμπορία ναρκωτικών. Μόνο που αυτή ήταν η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι είχε αθωωθεί ομόφωνα.

Δεν ήταν από τους ήσυχους πολίτες αυτής της πατρίδας ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Αλλά ποιος ήσυχος πολίτης μπήκε ποτέ μπροστάρης για να ανατρέψει τα δεδομένα; Ποιος φιλήσυχος και λογικός σήκωσε παντιέρες επανάστασης; Και αν πριν από δύο αιώνες δεν υπήρχαν κάποιοι «τρελοί» Έλληνες, μήπως εμείς σήμερα θα φορούσαμε σαρίκι και τα 400 χρόνια σκλαβιάς θα  είχαν γίνει 600;

Όχι ο Κατσίφας, δεν έπραξε νόμιμα. Παραβίασε νόμους του κράτους στο οποίο ζούσε. Αλλά πέρα από την προσωπική του ευθύνη, μήπως στο σημείο αυτό έφτασε λόγω της βίας που ασκεί το αλβανικό κράτος σε βάρος της εθνικής ελληνικής μειονότητας; Μήπως τα αναγνωρισμένα από διεθνείς συνθήκες και από τον ΟΗΕ δικαιώματα της εθνικής ελληνικής μειονότητας καταπατούνται και γι’ αυτό αντέδρασε ο Κατσίφας; 

Και το ελληνικό κράτος τι πράττει; Πώς διασφαλίζει τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας; Ποια «όπλα» έχει στο χέρι του για να τους προστατεύσει;

Ένα και μόνο «όπλο» αρκεί. Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και η Αλβανία επιθυμεί να γίνει, αρκεί για να ανακόπτει η χώρα μας οποιαδήποτε επιθυμία  ή πολιτική δράση που ως στόχο έχει τον αφανισμό των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

Αλλά η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν χρησιμοποίησε αυτό το διπλωματικό όπλο, αλλά προτίμησε να σιωπήσει. Ούτε ένα τηλέφωνο διαμαρτυρίας προς τον Αλβανό πρωθυπουργό που χαρακτήριζε τον Κατσίφα εξτρεμιστή και ψυχοπαθή δεν έκανε ο κ. Τσίπρας.

Έτσι όμως παίρνουν θάρρος οι Αλβανοί. Και όταν δεν μας σέβονται σήμερα οι Αλβανοί γιατί αύριο να μας σεβαστούν οι Τούρκοι;

Είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έχει μειώσει το κύρος της Ελλάδος στο εξωτερικό. Ο «ντελιβεράς των δανειστών», όμως, δείχνει εύκαμπτος, χωρίς σπονδυλική στήλη και στα εθνικά ζητήματα. Πρώτα ήταν τα ελληνοτουρκικά και η ανοχή στον κάθε παραλογισμό του Σουλτάνου Ερντογάν. Ακολούθησε η μειοδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Και τώρα, η τραγωδία στους Βουλιαράτες με τη δολοφονία ενός Έλληνα πολίτη. Ο Κατσίφας παρανόμησε γιατί κρατούσε όπλο και πυροβολούσε στον αέρα. Πράγμα… παράξενο και… πρωτοφανές,  για την Αλβανία!!! Όπως και να έχει όμως, αν οι Ειδικές Δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας ήθελαν να τον συλλάβουν μπορούσαν να το κάνουν. Ένας πολίτης ακάλυπτος με τα χέρια ανοικτά δεν πυροβολείται στο στήθος. Όπου αλλού για να τραυματισθεί, αλλά όχι στο στήθος. Ωστόσο ο Κατσίφας έκανε το λάθος να φωνάζει μέρα εθνικής επετείου της Ελλάδας και νίκης της στα αλβανικά βουνά, «ζήτω η Ελλάδα»…

Η μειονότητα στην Αλβανία είναι εθνική μειονότητα. Έτσι είναι αναγνωρισμένη από διεθνείς συνθήκες. Και έχει συγκεκριμένα προνόμια για την εφαρμογή των οποίων  η Ελλάδα οφείλει να ενδιαφέρεται. Και αν η Αλβανία δεν το πράττει, η Ελλάδα έχει υποχρέωση  να διεκδικεί σε όλα τα διεθνή φόρα την εφαρμογή τους. Δυστυχώς η λαλίστατη ΕΕ, της οποίας η Αλβανία διεκδικεί να γίνει μέλος, δεν άνοιξε το στόμα της για ό,τι και όσα συμβαίνουν στην Αλβανία σε βάρος της εθνικής ελληνικής μειονότητας. Ούτε, όμως, το επίσημο ελληνικό κράτος έπραξε κάτι. 

Φαντάζεται κανείς αν ένας μουσουλμάνος στη Δυτική Θράκη έπεφτε νεκρός από σφαίρες της ελληνικής αστυνομίας;  Φαντάζεται κανείς τι θα είχε πράξει η Τουρκία;  Και ας αναλογιστούμε ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι αναγνωρισμένη ως θρησκευτική, όχι εθνική.

Ας κάνουμε μια υπόθεση και ας αναλογιστούμε τις διαφορές. Τότε ίσως θα καταλάβουμε τι έπρεπε να έχει πράξει το επίσημο ελληνικό κράτος, το οποίο επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ έμαθε να συγκινείται και να αντιδρά μόνο αν το θύμα ανήκει σε κάποια… συλλογικότητα και αντί για Κωνσταντίνος ονομάζεται Gus! Έτσι όμως δεν υπερασπίζεται ο ελληνισμός. Δεν υπερασπίζεται η πατρίδα…

Θα μου πείτε: «Σύνελθε! Τι ζητάς από εθνομηδενιστές…», όπως επιτυχημένα τους χαρακτήρισε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Αυτός όμως ο διακηρυγμένος στην πράξη εθνομηδενισμός της κυβέρνησης Τσίπρα, κάνει τις ευθύνες όλων ημών, των υπολοίπων, πολύ μεγαλύτερες. Εμείς πού είμαστε αυτήν την κρίσιμη ώρα;  Πράττουμε όσα  το καθήκον μας επιβάλλει;  Γιατί η ιστορία θα μας κρίνει όλους.

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Πρώην Βουλευτής Ηλείας, πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Έγγαμος με τη Σοφία Χίντζιου και πατέρας δύο αγοριών.

Επάγγελμα:
Δημοσιογράφος.


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής του Νομού Ηλείας με τη Ν.Δ. για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Από τον Ιανουάριο έως το Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Από το 2004 έως το 2007 μετείχε ως Γραμματέας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και ως Μέλος στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Από το  2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008 μετείχε ως Μέλος στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην  Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και Ειδική Επιτροπή Περιφερειών. Το 2009 και μετά μετέχει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.


Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες Απογευματινή, Ελεύθερος (1998-1993) και Εστία (1984). Αρχισυντάκτης στην Απογευματινή της Κυριακής (1999-2002). Αρθρογράφος στις εφημερίδες του Πύργου Πατρίς και Πρώτη (2002). Συνεργάτης στην εφημερίδα Εξπρές, μηνιαία περιοδικά και σε επαρχιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην εκδιδόμενη από το κόμμα της Ν.Δ. εβδομαδιαία εφημερίδα Νέα Πορεία (1980-1981). Από το 1980 συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και εκ των επιτελικών στελεχών του από το Μάρτιο του 1997.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΗΣΑΠ (1989).

Εκ των συγγραφέων της σειράς βιβλίων «Ελλήνων Χρόνος» και «Ελληνισμός και Ορθοδοξία». Έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Η Ηλεία στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Aνάπτυξης».

Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών Ηλιούπολης και του Ομίλου «Πολιτεία Ήλιδας Ολυμπίας».

Ενεργό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού της Νομικής (1983-1988).


Διεύθυνση e-mail

g-kont@otenet.gr, giorgoskontogiannis1@gmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Η διπλή δολοφονία του Κατσίφα

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης. Το ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι ενώ ένας Έλληνας