Βουλευτές

Ανάγκη μέτρων ανάπτυξης

 

Αν είχαμε προχωρήσει σε όλες τις διαρθρωτικές τομές που απαιτούσαν οι δανειστές μας ήδη από το πρώτο μνημόνιο, θα μπορούσαμε να είχαμε διασώσει κάποιες μισθολογικές περικοπές. Αυτό δεν είναι αντιπολιτευτική ρητορική εκ των υστέρων, αλλά κοινή διαπίστωση. Αναγκαζόμαστε να δεχτούμε νέα και πιο δύσκολα μέτρα, γιατί δεν καταφέρνουμε να πιάσουμε τους στόχους που οι ίδιοι θέτουμε στον εαυτό μας.

Ο έλληνας πολίτης αναγκάζεται να ζει πλέον με νέα δεδομένα και μάλιστα υποχρεώθηκε σε αυτή την απότομη και βίαιη μεταβολή. Πρόσφατα μάλιστα ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δήλωσε πως ένας μειωμένος μισθός είναι καλύτερος από την ανεργία. Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα, όπως ανερυθρίαστα τα περιγράφει ο κ. Κουτρουμάνης. Δεν μειώνονται απλά οι μισθοί, αυξάνονται κατακόρυφα και οι υποχρεώσεις του πολίτη. Συνεχείς νέοι και υψηλοί φόροι, καμία πρόνοια για συγκράτηση τιμών, ενώ παράλληλα η χώρα βουλιάζει στην ύφεση με δραματικές παρενέργειες στον κοινωνικό ιστό.

Αισθανόμαστε πλέον να ακροβατούμε σε ένα τεντωμένο σκοινί. Η κοινωνία είναι στα όρια ενός ξεσπάσματος με ανυπολόγιστες συνέπειες. Πόσες αντοχές μπορεί να έχει ένας οικογενειάρχης, συνεπής φορολογούμενος, όταν αισθάνεται ότι βάλλεται από παντού; Την προηγούμενη εβδομάδα, ένας άνθρωπος 70 ετών εισέβαλε με όπλο στη ΔΟΥ της Αγίας Παρασκευής φωνάζοντας ότι βρίσκεται πλέον σε απόγνωση. Ναι, πρόκειται σίγουρα για ένα μεμονωμένο και ακραίο περιστατικό, είναι όμως ένα μήνυμα μίας κοινωνίας που έχει φτάσει στα όρια της.

Στην Ελλάδα δυστυχώς αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα όταν πια δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Δεν κάνουμε ποτέ σχεδιασμό για να αποφύγουμε τις συνέπειες ενός διαφαινόμενου προβλήματος, δεν προβλέπουμε ποτέ λύσεις για ένα ζήτημα που είναι δεδομένο ότι θα προκαλέσει δυσάρεστες συνέπειες. Ακόμα και η ίδια η οικονομική κρίση θα μπορούσε να έχει σαφώς μικρότερες απώλειες στην ελληνική κοινωνία, αν για δεκαετίες το ελληνικό κράτος κατάφερνε να καταπολεμήσει τη διαφθορά ή αν προέβαινε σε τομές που διέπουν τις περισσότερες σύγχρονες χώρες.

Ναι, πρέπει να προβούμε σε νέα μέτρα. Όχι όμως εισπρακτικά, ούτε καν διορθωτικά. Πρέπει να προχωρήσουμε σε ολοκληρωμένες και στοχευμένες παρεμβάσεις, με γνώμονα την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη

  1. Νομοθετικές ρυθμίσεις για τα δάνεια των ιδιωτών: Οι δόσεις θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν με βάσει το διαθέσιμο εισόδημα των δανειοληπτών. Ο χρόνος αποπληρωμής ει δυνατόν να μεγιστοποιηθεί και σε περιπτώσεις αντικειμενικών δυσκολιών να υπάρξει πρόβλεψη για «κούρεμα» του χρέους.
  2. Αποκατάσταση των ομολογιούχων ιδιωτών του ελληνικού δημοσίου: Έλληνες πολίτες εμπιστεύθηκαν τα χρήματά τους στο ελληνικό δημόσιο και τώρα χάνουν ένα σημαντικό μέρος του αρχικού κεφαλαίου. Οικονομίες μίας ζωής
  3. Αναθεώρηση του άρθρου 99 του πτωχευτικού κώδικα: Με τις ισχύουσες διατάξεις, η εταιρεία η οποία προσφεύγει διασφαλίζεται ότι δεν θα πτωχεύσει, ενώ εργαζόμενοι, ασφαλιστικά ταμεία, συνεργαζόμενες επιχειρήσεις και τράπεζες χάνουν μεγάλα χρηματικά ποσά από τη διαδικασία
  4. Κίνητρα απασχόλησης και ανάσχεση της ανεργίας: Ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο οι άνεργοι, σχεδόν 40.000 οι άστεγοι. Αν δεν θέλουμε να ζήσουμε μία κοινωνική έκρηξη θα πρέπει τώρα να θεσπίσουμε μέτρα που θα ανακόψουν το φαινόμενο

Το πολιτικό σύστημα οφείλει να αποδείξει ότι αφουγκράζεται την κοινωνία και τα προβλήματά της. Ας νομοθετήσουμε υπέρ της κοινωνίας. »

 

 

 

 

Το άρθρο αρχικά δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 28/3/2012 στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική»

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Λευτέρης Αυγενάκης γεννήθηκε το 1972. Σπούδασε Δομικός Κτιριακών Έργων στη Σιβιτανίδειο Σχολή και Τοπογράφος Mηχανικός στο ΤΕΙ Αθηνών. Παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξη Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει εργαστεί ως Εργοδηγός Δημοσίων Έργων και Τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία «Επιχειρείν Αναπτυξιακή Ο.Ε.»

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, αν. υπεύθυνος της ΔΑΠ-Ν.Δ.Φ.Κ. Τ.Ε.Ι. και μέλος του Κ. Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΣΕΕ) για δύο περιόδους. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών Αττικής, μέλος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Ένωσης Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Νεολαίας και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητικών Νεολαιών.

Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα). Τον Ιούλιο του 2007, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας (7ο Τακτικό Συνέδριο). Το Σεπτέμβριο του 2007 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ηρακλείου και επανεκλέγεται στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Κατά τη κοινοβουλευτική περίοδο 2007-09 υπήρξε μέλος της διαρκούς επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και μέλος της μόνιμης επιτροπής Τεχνολογίας και Έρευνας.

Σήμερα είναι μέλος της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, καθώς και της Τεχνολογίας και Έρευνας, ενώ έχει έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα.

Και στις 23 Νοεμβρίου 2010, διεγράφη από τη νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Στις 4 Ιανουαρίου 2011 στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο κίνημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας, απόφαση την οποία γνωστοποίησε και στον πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο.

Ανάγκη μέτρων ανάπτυξης

«Η κυνική διαπίστωση πως το εισόδημα των ελλήνων θα μειωθεί  - με βάσει και τις ρυθμίσεις που εμπεριέχονται στο νέο μνημόνιο – κατά 30%, δεν μπορεί επ’ ουδενί να χρησιμοποιηθεί ως θριαμβολογία της εφαρμογής των μέτρων. Οι θυσίες που κάνει ο ελληνικός λαός τα τελευταία δύο χρόνια και θα συνεχίσει σίγουρα έως το 2015 βάσει των προβλέψεων, είναι απόρροια κακών πολιτικών, κυβερνητικής ολιγωρίας και φόβου μπροστά στις μεταρρυθμίσεις.