Βουλευτές

Αν υπήρχε αξιολόγηση στο Δημόσιο Τομέα, θα ήταν διαφορετική η εικόνα που ζούμε σήμερα και γιατί αλήθεια δεν γίνεται;

Σκέφτομαι ξανά, και αυτή τη φορά πιο έντονα -έχοντας μπροστά μου όλη αυτή την εικόνα των ημερών με ολίγη ΕΡΤ, Δημοτική Αστυνομία, σχολικούς φύλακες, καθηγητές Τεχνικής Εκπαίδευσης- πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα, εάν υπήρχε πριν από κάθε τέτοια δύσκολη απόφαση του εκάστοτε Υπουργού και η οποία γίνεται υπό τη πίεση της Τρόικα και των γνωστών σε όλους μας οικονομικών συνθηκών που βρίσκεται η χώρα μας, να είχε γίνει πραγματική αξιολόγηση και πραγματική προετοιμασία αναδιάρθρωσης του Δημοσίου τομέα.

Και ποιοι είναι οι κατά κύριο λόγο γνώστες του χώρου τους; Μα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι βέβαια.

Και τότε, κάποιος που δε ξέρει την Ελλάδα θα έλεγε «μα γιατί δε γινόταν τότε, αφού βλέπαμε χρόνια τώρα που πάει το «καράβι»…; »

Μα γιατί αρκετοί πολιτικοί και κυρίως συνδικαλιστές περιορίστηκαν στο πως θα διασφαλίσουν επιπλέον οικονομικά οφέλη οι εργαζόμενοι του κλάδου τους και πως θα σκαρφιστούν εξυπνότερες και μαχητικότερες αντιδράσεις για να εμποδίσουν την όποια προσπάθεια νοικοκυρέματος του κράτους και της διοικητικής μηχανής.

Σταμουλοκολάδες, Φωτόπουλοι και τώρα ο Μπαλασόπουλος της ΠΟΕ ΟΤΑ αφήνουν εποχή στο «απεργιακό αντάρτικο πόλεως».

Ίσως όμως έφτασε η ώρα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τη στήριξη της υγιούς κοινωνίας και του μεγαλύτερου μέρους του πολιτικού συστήματος, να πάρουν πρωτοβουλίες.

Άμεσα όμως, για Αξιολόγηση των υπαρχουσών δομών, με καινοτόμες προτάσεις για τη βελτίωση της διοικητικής μηχανής και βέβαια να συνεχίσουν να εργάζονται όποιοι πραγματικά προσφέρουν υπηρεσίες στο σύνολο.

Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν και νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε για την αναγκαιότητά τους. Και πρέπει να γίνουν όχι μόνο στη Διοίκηση, αλλά και στις νοοτροπίες, τις λογικές και στον τρόπο δουλειάς όλων μας.

Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Λευτέρης Αυγενάκης γεννήθηκε το 1972. Σπούδασε Δομικός Κτιριακών Έργων στη Σιβιτανίδειο Σχολή και Τοπογράφος Mηχανικός στο ΤΕΙ Αθηνών. Παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξη Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει εργαστεί ως Εργοδηγός Δημοσίων Έργων και Τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία «Επιχειρείν Αναπτυξιακή Ο.Ε.»

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, αν. υπεύθυνος της ΔΑΠ-Ν.Δ.Φ.Κ. Τ.Ε.Ι. και μέλος του Κ. Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΣΕΕ) για δύο περιόδους. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών Αττικής, μέλος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Ένωσης Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Νεολαίας και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητικών Νεολαιών.

Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα). Τον Ιούλιο του 2007, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας (7ο Τακτικό Συνέδριο). Το Σεπτέμβριο του 2007 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ηρακλείου και επανεκλέγεται στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Κατά τη κοινοβουλευτική περίοδο 2007-09 υπήρξε μέλος της διαρκούς επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και μέλος της μόνιμης επιτροπής Τεχνολογίας και Έρευνας.

Σήμερα είναι μέλος της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, καθώς και της Τεχνολογίας και Έρευνας, ενώ έχει έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα.

Και στις 23 Νοεμβρίου 2010, διεγράφη από τη νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Στις 4 Ιανουαρίου 2011 στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο κίνημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας, απόφαση την οποία γνωστοποίησε και στον πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο.

Αν υπήρχε αξιολόγηση στο Δημόσιο Τομέα, θα ήταν διαφορετική η εικόνα που ζούμε σήμερα και γιατί αλήθεια δεν γίνεται;

του Λευτέρη Αυγενάκη.
Είναι βέβαιο ότι όλα αυτά που ζούμε σήμερα με αφορμή τη προσπάθεια εξορθολογισμού και βελτίωσης της διοικητικής μηχανής είναι στενάχωρα, δύσκολα και πρωτόγνωρα για τη χώρα μας.

Είναι επίσης βέβαιο ότι ο καθένας μας έχει να περιγράψει τουλάχιστον ένα περιστατικό ταλαιπωρίας με αφορμή την αναγκαστική συναναστροφή του με υπηρεσίες του Δημοσίου.