Guest

Παιχνίδια του χρόνου






Χθες πάλι γεννήθηκα από τις στάχτες μου.

Ξύλο ζωντάνευα αργά εμπρός μου.

Χυμοί ξεχασμένοι ανέβαιναν στους ιστούς γοργά

και νευρώνες και φύλλα πεθαμένα

ανέσταιναν τα χρώματα τους και γίνονταν

πράσινα ζωηρά και το… χθες

ρουφούσε τον χρόνο, τους χυμούς του

και γίνονταν παρόν.

Παράξενη ετούτη η αντιστροφή.

Ανάποδα που έσπρωχνε στους δείχτες του ρολογιού μου.

Η καρδιά μου όλο και γρηγορούσε,

να συντηρήσει βιάζονταν την απρόσμενη αλλαγή

… και τα μαλιά μου μαύριζαν, όπως και το μούσι

που κοίταζε τις ρυτίδες που σκέπαζε να εξαφανίζονται

… και το μυαλό μου τρομοκρατημένο βάσταγε την αναπνοή του,

μην και δει ανθρώπους που πια δεν υπάρχουν,

μην υποκύψει ξανά σε θέλγητρα κοριτσιών που τώρα πια

μεγάλωσαν.

Το κορμί μου έσφιγγε τις γροθιές των άκρων του

που τσίτωναν πάλι, που με δυσκολία κρατούσαν τις φλέβες τους

μην και τιναχτούν απ’ την ορμή … της ξανανιότης τους.

Έκανα να σηκωθώ, να ανταμώσω την εικόνα μου,

μα ο καθρέπτης έλειπε.

Στη θέση του μια παλιά σερβάντα, από καιρό πεταμένη…

Πώς ξεθάφτηκε;

Τις σκόνες της , τις πατίνες της, τις είχα σχεδόν ξεχάσει.

Κοίταξα πλάι μου, τη τσάντα μου τη σχολική να κουμπώνει,

με ένα πολυκαιρισμένο κλικ να σφαλίζει,

ποιος ξέρει πόσα τετράδια μέσα της.

Δεν τόλμησα να την ανοίξω.

Να είναι μέσα άραγε το μισοφαγωμένο πρωινό,

η εντολή της μάνας μου να μην μένω νηστικός στο διάλειμα;  

Τα λεφτά της πρώτης μου σχολικής εκδρομής;

 

Τα χέρια μου γίναν τρυφερά και τρομαγμένα.

Πρωτάκι, μισοκακόμοιρα κοιτούσα

την κυρία Βελίδου, τη δασκάλα μου.

Θα με μαλώνει άραγε;

Θα είναι καλή σαν τη μητέρα μου;

 

Σταμάτα χρόνε απερίσκεπτε,

ποιός σου έδωσε το δικαίωμα;

Θα με γυρίσεις πάλι στις στάχτες μου και τα χέρια μου

…θα μωλωπίσει ξανά η μπογιά σου και το μόν άσπρο σου θα

το ξαναβρώ στις τρίχες μου.

Σταμάτα να μου παίρνεις.

Σε ξορκίζω με τούτο δω το γραφούμενο.

 

Ο χρόνος υπάκουσε

σκυλί ήρθε και κούρνιασε στα πόδια μου.

Ο καθρέπτης γύρισε στη γνώριμη θέση του.




Για περισσότερα ποιήματα του Μάνου Μαυρομουστακάκη στο apopseis πατήστε εδώ!


Προηγουμενο ΑρθροΕπομενο Αρθρο

Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960.

Απόφοιτος της Μαθηματικής Σχολής του Παν/μίου Ιωαννίνων

Μαθήτευσε στη Φιλοσοφική Αθηνών στο τμήμα «Ιστορία Τέχνης»

Πρόσφατα εξέδωσε

Τη συλλογή διηγημάτων «Με τα μικρά τους ονόματα» εκδ. Γαβριηλίδης

Τις ποιητικές συλλογές «Τα χαϊκού της Παρασκευής», «Οδοιπόρες λέξεις», «190+1 χάικου», και «Ασύμμετρες Αναπνοές» εκδ. Γαβριηλίδης και «Θεάσεις», εκδ. Βακχικόν

και το θεατρικό έργο «Η Παράσταση»   εκδ. Δωδώνη

τα οποία μπορείτε να βρείτε εύκολα στα περισσότερα βιβλιοπωλεία, αλλά και μαζί με τον ίδιο στο Σύνταγμα, Βουλής 14

Παιχνίδια του χρόνου

ένα ποίημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


Παιχνίδια του χρόνου

 

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο