130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Δημήτρης Κοντογιάννης

Δημήτρης Κοντογιάννης

Ο Δημήτρης Κοντογιάννης είναι ο διαχειριστής του apopseis.gr.

Διεύθυνση Ιστότοπου:

Δευτέρα, 26 Ιούνιος 2017 07:17

Ο Έλληνας του 2117

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

 

Είμαι ένας ευλογημένος άνθρωπος –όπως πιθανότατα και εσύ αναγνώστη- για έναν πολύ απλό λόγο: δεν έζησα ποτέ μου πόλεμο. Δεν μιλώ για μεταφορικό πόλεμο, όπως πχ στο εργασιακό μου περιβάλλον, ούτε για οικονομικό πόλεμο, όπως αυτός που όλοι μας ζούμε στα χρόνια της κρίσης. Μιλάω για κυριολεκτικό πόλεμο, από αυτούς που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην τηλεόραση και να είναι κάτι μακρινό, να μη μας αγγίζουν. Από αυτούς που έχουμε ακούσει από τους γονείς ή τους παππούδες μας, που η γενιά μου δεν έζησε ποτέ και που πιθανότατα θα ζήσει η επόμενη.

Δευτέρα, 19 Ιούνιος 2017 06:37

Αερολογίες περί χρέους

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Τώρα που μπήκε το καλοκαίρι, αν κάποιο απόγευμα μπείτε στο καφενείο ενός χωριού και δείτε τους θαμώνες απλά να αράζουν ήσυχα, μπορείτε να κάνετε το εξής πείραμα: βρείτε μία παρέα, καθίστε και μόλις σας δοθεί η ευκαιρία ρωτήστε «Λοιπόν, τι γνώμη έχετε για το χρέος;». Μετά από κανα δεκάλεπτο υπάρχει ρεαλιστική περίπτωση να βλέπετε Συριζαίους να βρίζονται με Νεοδημοκράτες, Καραμανλικούς και Παπανδρεϊκούς να αλληλοδιορθώνονται για νούμερα και ποσοστά, διάφορους να πετάνε θεωρίες συνωμοσίας για τράπεζες-Σόιμπλε-ΔΝΤ και παγκόσμια κέντρα εξουσίας και (εννοείται) κάποιον γραφικό να κουνάει το δάχτυλο και να φωνάζει «με τη χούντα χρέος δεν είχαμε».

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

 

Για πολλά χρόνια, οι πολιτικοί καβγάδες που γίνονταν σε σχολές, δουλειές ή παρέες είχαν από πρίν γνωστό τέλος: οι αριστεροί ήταν κρατιστές κομμουνιστές σταλινιστές και οι δεξιοί ήταν νεοφιλελεύθερα καπιταλιστικά γουρούνια. Όσο όμως πλακωνόμασταν για την τέλεια οικονομία που σύμφωνα με τους ειδικούς του αμφιθεάτρου αν την εφαρμόζαμε στην Ελλάδα θα είχαν λυθεί όλα τα υπόλοιπα προβλήματά μας, ξεχάσαμε να τσακωθούμε για χειροπιαστά πράγματα. Τι πάει στραβά με την παιδεία; Πώς διορθώνεται ο συνδικαλισμός; Πώς προστατεύουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα; Ποιός είναι ο σωστός τρόπος αστυνόμευσης;

Δευτέρα, 05 Ιούνιος 2017 08:10

Δηλαδή τι διαφορετικό περιμένατε;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Σοκαρισμένη η παγκόσμια κοινότητα διαπίστωσε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αδιαφορεί πλήρως για τα εκατομμύρια ανθρώπων που πεθαίνουν ή αρρωσταίνουν λόγω της κλιματικής αλλαγής και ενδιαφέρεται κυρίως για την τσέπη του. Διαπίστωσαν επίσης ότι η Ανατολή είναι από εκεί που βγαίνει το πρωί ο Ήλιος, ότι η θάλασσα είναι μπλε και ότι η Γη κινείται και δεν είναι επίπεδη –οι περισσότεροι τουλάχιστον από αυτούς, γιατί υπάρχουν ανάμεσά μας άτομα που ακόμα υποστηρίζουν φανατικά το αντίθετο. Αφού λοιπόν όλοι πάνω-κάτω γνωρίζαμε τι σόι άνθρωπος είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, γιατί τελικά ξαφνιαστήκαμε; Τι το διαφορετικό περιμέναμε;

γράφει ο Δημήτρς Κοντογιάννης.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κλισέ από το «μπορούμε να κάνουμε την κρίση ευκαιρία». Όποτε το λέει κάποιος πολιτικός φωνάζω στην τηλεόραση σαν παππούς που βλέπει την εθνική να βάζει αυτογκόλ. Τι το καλό έχει η κρίση που μπορεί να γίνει ευκαιρία; Και ποιος είναι τόσο μάγκας που θα καταφέρει ένα άκρως πολύπλοκο και δυσεπίλυτο πρόβλημα με ρίζες δεκαετιών να το μετατρέψει σε κάτι θετικό; Όλοι αυτοί που θεωρούν ότι η σημερινή Ελλάδα με τους ηγέτες και τους πολίτες της μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την συγκυρία, είναι σαν τον τερματοφύλακα που τρώει γκολ από την πάσα του αμυντικού του: κάτι δεν έχουν καταλάβει καθόλου καλά.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όταν άκουσα για την τραγωδία στο Άδενδρο θα έβαζα στοίχημα ότι κάπου το πόρισμα θα αναφέρει τις λέξεις «κακή συντήρηση», ή κάποια παραλλαγή τους. Λογικό είναι. Όταν ο ΟΣΕ έχει χρέος πάνω από 10 δις τότε η συντήρηση γίνεται κάτι το δευτερεύον, αφού πρώτη προτεραιότητα είναι το πετρέλαιο και το ρεύμα για τα βαγόνια και η πληρωμή του προσωπικού, δηλαδή η απλή επιβίωση της εταιρίας. Άραγε, σε πόσες εταιρίες να ισχύει το ίδιο; Με πόσους διαφορετικούς τρόπους μας έχει χτυπήσει η κρίση -πέρα από την καθημερινή μας επιβίωση- με αποτέλεσμα να μπαίνουν οι ζωές μας σε κίνδυνο;

Δευτέρα, 08 Μάιος 2017 09:58

Ένα άχρηστο άθλημα

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Είμαι από τη γενιά που πρόλαβε τον Παναγιώτη Γιαννάκη ελάχιστα ως παίχτη και κυρίως ως προπονητή. Όταν λοιπόν πριν από λίγα χρόνια έτυχε να τον ακούσω να μιλάει σε παιδιά, δεν ήξερα τι ακριβώς να περιμένω. Φανταζόμουν κυρίως συνηθισμένες εκφράσεις, του τύπου «παιδιά να μη τα παρατάτε» και «ο αθλητισμός κάνει καλό». Καμία σχέση. Ο άνθρωπος έκανε την αίθουσα να κλαίει και μας άφησε όλους με ανοιχτό το στόμα.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πρωτομαγιά λοιπόν, αργία για όλους τους εργαζόμενους και ευκαιρία για ξεκούραση. Ευκαιρία για καφεδάκι στην πλατεία, εφημεριδούλα, τηλεόραση ή ίσως και σινεμά το βράδυ. Εκτός φυσικά αν είσαι αυτός που φέρνει το καφεδάκι, πουλάει την εφημεριδούλα, είναι τεχνικός σε κάποιο κανάλι ή καθαρίζει το σινεμά το βράδυ. Σε αυτή την περίπτωση μπορείς να θαυμάσεις όσους απολαμβάνουν τα εργασιακά τους δικαιώματα ενώ ταυτόχρονα τους εξυπηρετείς, προσέχοντας πάντα να μη παρασυρθείς από την χαλαρότητα της ημέρας και χάσεις τον επαγγελματισμό σου.

Δευτέρα, 24 Απρίλιος 2017 08:11

Τι έπαθε η τηλεόραση;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Οι κρίσεις, παρά την θλίψη και την καταστροφή τους, έκαναν πάντα στην Ελλάδα και ένα δώρο: την τέχνη. Η Μικρασιατική καταστροφή γιγάντωσε το ρεμπέτικο. Η ξενιτιά έγινε αιτία να γραφτούν εκατοντάδες ποιήματα, βιβλία και τραγούδια. Μετά την Κατοχή το να τραγουδάμε νομπελίστες ήταν καθημερινότητα. Σήμερα όμως, ανοίγοντας την τηλεόραση δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι είμαστε ο ίδιος λαός.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πριν από λίγες ημέρες μίλαγα με έναν φίλο διαφημιστή και, όπως εύκολα καταλαβαίνετε, η συζήτηση κάποια στιγμή ήρθε και στο διάσημο παιχνίδι. «Έλα ρε Δημήτρη», μου λέει, «δεν μπορώ να κάτσω να δω εγώ τέτοιες βλακείες». «Ναι, αλλά δεν είναι δουλειά σου να μιλάς στην γλώσσα των καταναλωτών; Το βλέπουν φανατικά γύρω στα 2 εκατομμύρια άτομα. Αν ψήφιζαν θα ήταν πρώτο κόμμα. Πώς θα μπορέσεις να περάσεις ένα μήνυμα αν δεν έχεις επαφή με το κοινό σου;». Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είδα στα μάτια του να εναλλάσσονται ξάφνιασμα, τρόμος, πανικός και, τελικά, παραίτηση. «Μάλλον έχεις δίκιο» μου απάντησε. Η αλήθεια όμως είναι πως, ό,τι ισχύει για εκείνον και τις διαφημίσεις του, το ίδιο ακριβώς ισχύει για εμένα και τα άρθρα μου. Ας δούμε λοιπόν σοβαρά συμπεράσματα για την πολιτική και τους πολίτες που μπορούμε να εξάγουμε από το Survivor.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Η δημοκρατία έχει ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα: έχει απαιτήσεις. Απαιτεί για παράδειγμα από τους πολίτες να είναι ενημερωμένοι για ένα σωρό πράγματα όπως η οικονομία, τα κόμματα, οι πολιτικοί και οι θέσεις που έχουν. Απαιτεί να έχεις την παιδεία για να βάλεις μπροστά το κοινό συμφέρον και όχι το ατομικό και την ωριμότητα να μη παρασυρθείς από τις ωραίες υποσχέσεις όσων θέλουν να κερδίσουν σε βάρος του λαού. Η μεγαλύτερη απαίτηση όμως –και ιστορικά η πρώτη από όλες- είναι να μην είσαι δειλός και ευθυνόφοβος.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Υποθέτω οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μία πολύ συγκεκριμένη άποψη για την Ολλανδία: στις καφετέριες βρίσκεις χασίσι, βαριά ναρκωτικά πωλούνται στον δρόμο και κορίτσια ποζάρουν στις βιτρίνες οίκων ανοχής στους δρόμους με τα κόκκινα φανάρια. Αυτό βλέπουμε στις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, τους τουριστικούς οδηγούς και τα ντοκιμαντέρ, άρα αυτό πιστεύουμε ότι γίνεται στην Ολλανδία.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Έχετε μιλήσει ποτέ με άτομο που πιστεύει ότι όντως μας ψεκάζουν; Ό,τι, μα ό,τι επιχείρημα και να τους πεις υπάρχει μία απάντηση. Ρωτάς για παράδειγμα «Γιατί οι επιστήμονες δεν έχουν ανιχνεύσει ποτέ τίποτα στην ατμόσφαιρα;» για να πάρεις την απίστευτη απάντηση «Βρίσκουν, αλλά δεν μιλάνε γιατί τους ελέγχουν, αφού κι εκείνους τους ψεκάζουν!». Η ίδια η θεωρία συνωμοσίας είναι η απάντηση στις ερωτήσεις που εκείνη εγείρει, και αυτό σε μερικούς συμπολίτες μας θεωρείται λογικό.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Αν το 2003 κάποιος στην χώρα μας κέρδιζε 1.000.000 € θα ήταν ένα σημαντικό γεγονός, αλλά θα ήταν κάτι το ρεαλιστικό. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν το ίδιο με το να κερδίσει κάποιος σήμερα το Τζόκερ, όπου με τους μισθούς, τις συντάξεις και την ανεργία μας το 1 εκατομμύριο ευρώ φαίνεται εξωπραγματικό νούμερο. Ας υποθέσουμε όμως ότι είμαστε οι υπερτυχεροί και κερδίζουμε το Τζόκερ. Τι θα έπρεπε να κάνουμε μετά;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Η ερώτηση «πότε λες να έχουμε εκλογές» κοντεύει να γίνει κάτι σαν το «τι καιρό θα κάνει αύριο»: την ακούς παντού, από συζητήσεις σε λεωφορεία και καφετέριες μέχρι σοβαρές αναλύσεις. Ενώ όμως δεν είναι στο χέρι μας το πότε θα βρέξει και πότε θα έχει λιακάδα, έχουμε λόγο στο πότε θα γίνουν εκλογές, κάποιοι από εμάς λιγότερο και κάποιοι περισσότερο. Προφανώς τον πρώτο λόγο έχουν ο Αλέξης Τσίπρας και οι δανειστές (ναι, οι δανειστές, ας είμαστε ειλικρινείς), αλλά σίγουρα η ΝΔ θα μπορούσε πέρα από το απλά να ζητάει εκλογές να πάρει και κάποιες πρωτοβουλίες.

Δευτέρα, 27 Φεβρουάριος 2017 10:23

Ο αναγνώστης κανίβαλος

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Να ένα άρθρο που δεν ήθελα να γράψω. Θα προτιμούσα να είναι μια βαρετή Καθαρή Δευτέρα, να ασχολούμαστε με οικονομία και αξιολογήσεις και όχι με μία μητέρα με το παιδί της που σκοτώθηκαν μπροστά στα μάτια του πατέρα. Και των παππούδων. Και όλων των συγγενών και φίλων, και ολόκληρου του πανελληνίου.

Κυριακή, 19 Φεβρουάριος 2017 20:34

Ο Έλληνας που μισείς

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι μυαλό κουβαλάνε αυτοί που πάνε και καίνε τα τρόλεϊ; Δεν διαβάζει κανένας τις προκηρύξεις τους, δεν αλλάζουν τίποτα προς το θετικό και το μόνο που κάνουν είναι να τρομοκρατούν τους οδηγούς και τους επιβάτες και να χρεώνουν με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το δημόσιο, άρα το σύνολο των Ελλήνων. Είναι ένα τσούρμο εγωκεντρικά παλιόπαιδα, όπως και όλοι όσοι καταστρέφουν δημόσια περιουσία και τρομοκρατούν τον κόσμο με άλλοθι μία ιδεολογία, και είναι να απορείς πώς γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι που να συμφωνούν μαζί τους.

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 09:14

Πως κυβερνάς με το 5%

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Διαβάζοντας τον τίτλο πολλοί από εσάς θα υποθέσετε ότι θα μιλήσω για το πώς επιβάλει τις αποφάσεις του το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου στην κυβέρνηση Σαμαρά ή οι ΑΝΕΛ του Καμμένου στην κυβέρνηση Τσίπρα. Λογικό είναι. Η απειλή της απώλειας της πλειοψηφίας είναι αρκετό κίνητρο για να κάνεις δυσάρεστες παραχωρήσεις στο συγκυβερνών κόμμα. Όμως όχι, το άρθρο αυτό είναι για το πώς κυβερνάει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας ανάγκη μόνο 5% των ψηφοφόρων.

Δευτέρα, 30 Ιανουάριος 2017 15:35

Τα μη εσωτερικής κατανάλωσης

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όποια πρόκληση και αν υπήρχε από την Τουρκία μέχρι πρόσφατα η απάντηση ήταν μονίμως ότι «είναι παιχνίδια του Ερντογάν για εσωτερική κατανάλωση». Μέχρι που οι προκλήσεις έγιναν πιο πολλές από όσες μπορούσε να καλύψει η δικαιολογία της «εσωτερικής κατανάλωσης» και θυμηθήκαμε ότι αυτοί που γνωρίζουν καλύτερα από όλους τι είναι το Τουρκικό παζάρι είναι αυτοί που το εφηύραν.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πριν από μερικές ημέρες κυκλοφόρησε ένα κάτι σαν «είδηση» σχετικά με την ηθοποιό Γκουίνεθ Πάλτροου, την ιστοσελίδα της και κάτι πέτρινα κινέζικα αυγά που βάζει μέσα στο «γιόνι» της –δεν κάνω πλάκα, έτσι ονομάζει το αρχικό άρθρο την “ενεργειακή περιοχή”, Yoni. Πρώτα απ’ όλα, ας ξεκαθαρίσω πως ποτέ δεν περίμενα ότι θα έρθει κάποια ημέρα στη ζωή μου που θα γράψω κάτι –οτιδήποτε!- που να αφορά το «γιόνι» της Γκουίνεθ Πάλτροου ή τα κινέζικα αυγά που πάει και βάζει μέσα του*. Αφού το ξεκαθαρίσαμε αυτό, να σας εξηγήσω και γιατί το χαρακτηρίζω “κάτι σαν «είδηση»”: γιατί έμοιαζε με είδηση, ήταν σε έναν χώρο που μπορούσε να έχει μία είδηση, ήταν γραμμένο σαν μία είδηση, αλλά δεν ήταν ούτε είδηση ούτε κάποιο advertorial, δηλαδή διαφήμιση σε μορφή άρθρου όπως αυτές που βλέπουμε συνήθως σε ελληνικές ιστοσελίδες. Ήταν κάτι επικίνδυνο, μία βλαμμένη προσπάθεια να παραπλανηθεί ο κόσμος ώστε να βγουν λίγα παραπάνω χρήματα σε βάρος της δημόσιας υγείας.

Δευτέρα, 16 Ιανουάριος 2017 11:05

Ο αργός θάνατος της αριστεράς

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Σε γιορτές, πάρτυ και λοιπές φιλικές ή οικογενειακές συναθροίσεις όλοι έχουμε ζήσει τον απόλυτο τρόμο: να ξεκινήσει πολιτική συζήτηση. Υπάρχουν πάντα δύο πιθανές καταλήξεις: η μία είναι να συμφωνήσουν όλοι ότι αυτοί που κυβερνάνε ή που αντιπολιτεύονται ή γενικότερα οι πολιτικοί στο σύνολό τους είναι «ένα τσούρμο καραγκιόζηδες». Η άλλη περίπτωση είναι αυτή που όλοι τρέμουμε, αυτή που περιελάμβανε τουλάχιστον από έναν υπερήφανο αριστερό και έναν παραδοσιακό δεξιό και κατέληγε σε συμπεράσματα τύπου «είστε φασίστες» «και εσείς αναρχοάπλυτοι μπαχαλακηδες». Μόνο που φέτος η αριστερή πλευρά του τσακωμού ήταν λίγο λιγότερο υπερήφανη.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν οι τηλευαγγελιστές: άτομα που για λογαριασμό της εκκλησίας στην οποία ανήκουν ή που έχουν ιδρύσει κηρύττουν μέσω της τηλεόρασης. Κάποιοι δίνουν συμβουλές με βάση την Βίβλο, κάποιοι απλά λένε ό,τι τους κατέβει και κάποιοι ζητάνε από τους τηλεθεατές να κάνουν δωρεές στην εκκλησία με αντάλλαγμα την ευλογία του Θεού. Και όταν λέμε ότι ζητάνε δωρεές στην εκκλησία, εννοούμε δωρεές για να αγοράσουν με μετρητά δεύτερο ιδιωτικό αεροπλάνο που θα είναι μεγαλύτερο από το πρώτο. Αν σας φαίνεται ηλίθιο το να πιστεύει κάποιος ότι θα θεραπευτεί ο καρκίνος του ή ότι θα κερδίσει το λαχείο και θα σταματήσει να χρωστάει επειδή έδωσε τα λεφτά του σε κάποιον που ανερυθρίαστα του τα ζήτησε με δικαιολογία «θέλω να πάρω μεγαλύτερο αεροπλάνο», ξανασκεφτείτε λίγο την περίπτωση Σώρρα.

Δευτέρα, 26 Δεκέμβριος 2016 11:12

Προβλέψεις για το 2017

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όχι, δεν είμαι χαρτορίχτρα (χαρτορίχτης;) ή κάποιο είδος μέντιουμ. Απλά κάποια πράγματα είναι πολύ εύκολο να τα προβλέψουμε και, το πιο περίεργο, όταν τελικά συμβαίνουν, όλοι ξαφνιαζόμαστε λες και δεν θα συνέβαιναν ποτέ. Είναι πράγματα λογικά, που όμως δεν τα υπολογίζουμε και δεν τα περιμένουμε, ίσως επειδή συνηθίζουμε την καθημερινότητά μας και, όταν υπάρχουν αποκλίσεις από αυτή την ρουτίνα, ακόμα και το αυτονόητο μας φαίνεται εξωπραγματικό.

Δευτέρα, 12 Δεκέμβριος 2016 09:32

Ό,τι δηλώσεις, είσαι

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Την γνωστή ρήση «στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι» την έχουμε ακούσει όλοι και την έχουμε δει πολλές φορές στην πράξη. Αν αύριο δηλώσω ότι είμαι υδραυλικός, βγάλω κάρτες ως υδραυλικός και ανεβάσω στο ίντερνετ το τηλέφωνό μου, τότε κάποιοι θα αρχίσουν να με παίρνουν τηλέφωνο για να τους φτιάξω το καζανάκι. Αν δηλώσω μπογιατζής δεν θα έχει καμία σημασία αν έχω ντουκόχρωμα και μπατανόβουρτσες, για πολλούς θα είμαι μπογιατζής απλά επειδή το δήλωσα. Αν δηλώσω αριστερός, μπορώ να υπερηφανεύομαι για τους αγώνες και τις θυσίες της αριστεράς, ακόμα και αν είμαι η προσωποποίηση του καπιταλισμού και χωρίς να έχω κάνει οποιονδήποτε αγώνα και καμία θυσία. Και φυσικά αν είμαι Πρωθυπουργός και δηλώσω ότι δίνω στους φτωχούς, τότε δίνω στους φτωχούς.

Δευτέρα, 05 Δεκέμβριος 2016 09:18

Πως θα έριχνε ο Τραμπ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Μπορεί η Ελλάδα αυτή τη στιγμή να έχει ανάγκη την παραμονή ή τη μη παραμονή του Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία, αλλά ας ξεχάσουμε για λίγο τις ανάγκες της χώρας μας και ας σκεφτούμε όπως θα σκεφτόταν ένας αδίστακτος πολιτικός που θα είχε πιθανότητες να κερδίσει την πρωθυπουργία. Ας δούμε τι τακτική θα ακολουθούσε κάποιος ο οποίος δεν θα περίμενε τις εκλογές σε δυόμισι χρόνια από τώρα και δεν θα άφηνε στον νυν Πρωθυπουργό το πλεονέκτημα του να επιλέξει ο ίδιος πότε θα κάνει εκλογές. Ας δούμε τι θα έκανε ένας τύπος σαν τον Ντόναλντ Τραμπ για να ρίξει τον Αλέξη Τσίπρα.

Δευτέρα, 28 Νοέμβριος 2016 09:23

Ο Ελληνάρας και ο Κάστρο

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Θα περίμενε κάποιος ο μέσος Κύπριος και ο μέσος Έλληνας να είχαν περίπου τις ίδιες απόψεις για το κυπριακό. Κι όμως, μιλώντας με έναν Κύπριο θα ακούσεις κάποια λογικά αιτήματα, με σεβασμό προς όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Από τον Ελληνάρα θα ακούσεις κάτι του στυλ "να πεθάνουν όλοι". Από τον ίδιο Ελληνάρα που υπερηφανεύεται ότι "ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ" και έβαζε τέταρτο και πέμπτο θέμα στα δελτία ειδήσεων την αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο κυπριακό. Ε, και με τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο κάτι παρόμοιο ζήσαμε.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Βλέποντας την ομάδα με την οποία σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ να περιβάλλει τον εαυτό του ως πρόεδρος των ΗΠΑ οι Έλληνες αναλυτές του καφενείου έκαναν πάρτι. Άρχισαν να προβλέπουν το μέλλον, να κόβουν το χέρι τους ότι η τοποθέτηση του τάδε ανθρώπου σε κάποια σημαντική θέση θα σημαίνει ότι θα βοηθηθεί η Ελλάδα και του δείνα ότι θα ισχυροποιηθεί η Τουρκία, ότι θα τερματιστεί η παγκοσμιοποίηση ή ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου και ο αναπόφευκτος πυρηνικός όλεθρος. Από μόνη της η σιγουριά με την οποία διατυπώνονται όλες αυτές οι θεωρίες βεβαιώνει ότι δεν μάθαμε αρκετά από τη δική μας ιστορία για να μπορούμε να κρίνουμε είτε τους εαυτούς μας, είτε τους άλλους.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κάθε χρονιά, στα μέσα Νοεμβρίου θα ακούσουμε από διάφορους πολιτικούς ότι "και φέτος το μήνυμα του Πολυτεχνείου παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ". Πολλοί από αυτούς θα εστιάσουν στη διαχρονική σημασία του Πολυτεχνείου για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Κανένας όμως από αυτούς δεν θα εστιάσει στη σημασία που έχει το Πολυτεχνείο για τον ίδιο τον εαυτό του και την πολιτική του ανέλιξη. Και δεν μιλάω για αυτούς της "γενιάς του Πολυτεχνείου" που συμμετείχαν στα γεγονότα -άλλωστε λίγο πολύ αυτοί έχουν πλέον χαθεί από την πολιτική μας καθημερινότητα- αλλά για τους τριαντάρηδες και σαραντάρηδες που ήταν αγέννητοι το 1973 και χρησιμοποίησαν τους αντιδικτατορικούς αγώνες για να φτιάξουν πολιτικά το όνομά τους.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Υπάρχει η περίπτωση να είστε από αυτούς τους ανθρώπους που λένε «εγώ μια ζωή το Χ κόμμα ψήφιζα, μια ζωή αυτό θα ψηφίζω ό,τι και να γίνει». Αν είστε έτσι, καλό θα ήταν να μη διαβάσετε αυτό το άρθρο, δεν θα σας βοηθήσει πουθενά και θα χάσετε άδικα τον χρόνο σας. Είτε είστε υπερήφανοι για την ψήφο σας είτε μουντζώνεστε, μάλλον δεν σας νοιάζει ιδιαίτερα και θα ψηφίσετε το ίδιο ούτως ή άλλως. Για όλους τους υπόλοιπους όμως, τώρα που απέχουμε αρκετά από τις επόμενες εκλογές είναι ο καιρός για να βρούμε πως θα τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας στις μεθεπόμενες εκλογές.

Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016 09:45

Υποχρεωτική εκπαίδευση του ψηφοφόρου

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Για να οδηγήσω αμάξι χρειάζεται να έχω εκπαιδευτεί για να αποκτήσω δίπλωμα οδήγησης. Αν δεν έχω, τότε είμαι επικίνδυνος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που στον στρατό εκπαιδευόμαστε προτού πυροβολήσουμε για πρώτη φορά ή που μαθαίνουμε από μικροί τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού: αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί μπορεί να κάνουμε κακό σε εμάς και τους διπλανούς μας. Αφού η σωστή εκπαίδευση μπορεί να προστατέψει τόσο πολύ κόσμο, γιατί δεν εκπαιδευόμαστε και ως ψηφοφόροι;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ας υποθέσουμε αναγνώστη για ένα λεπτό ότι είσαι ο Αλέξης Τσίπρας. Σκέψου τον εαυτό σου χωρίς την στήριξη του κόσμου, χωρίς εμφανή κομματικό αντίπαλο, χωρίς επιτυχία στην οικονομική πολιτική και χωρίς γραβάτα. Ειλικρινά, θα ήθελες να κάνεις πρόωρες εκλογές; Βλέποντας ότι πιθανότατα θα τις χάσεις και ότι αυτή τη στιγμή δεν έχεις κάποια εσωκομματική αντιπολίτευση για να τρίζει η καρέκλα σου, γιατί να αφήσεις τη θέση σου; Κι όμως η εκλογολογία συντηρείται και ίσως έχει μερικούς πολύ καλούς λόγους.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Μπορεί στην Νέα Δημοκρατία να μιλάνε ανοιχτά για προσπάθεια κατάλυσης της δημοκρατίας από την ομάδα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά υπάρχουν άτομα –ακόμα και πρωτοκλασσάτα στελέχη- που ίσως να μην έλεγαν όχι σε μία συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο 2017. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πολλοί ανά καιρούς έχουν προσπαθήσει να πείσουν ότι αξίζει να γίνει μία προσπάθεια συναίνεσης και συνεννόησης με την κυβέρνηση, κινούμενοι με αυτόν τον τρόπο πολύ μακριά από την γραμμή του κόμματος. Αν τώρα αναρωτιέστε αν αυτά τα στελέχη έχουν δίκιο ή όχι, αφήστε το να το σκεφτείτε αργότερα με την ησυχία σας, γιατί τώρα θα ασχοληθούμε με κάτι πολύ πιο χειροπιαστό: πώς μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση.

Δευτέρα, 10 Οκτώβριος 2016 08:58

Είμαστε χειρότεροι από τον Φίλη

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πρόσφατα μάθαμε ότι με απόφαση Φίλη από την σχολική ύλη θα απουσιάζουν κεφάλαια τα οποία μας έχουν κάνει υπερήφανους ως Έλληνες όπως η σημασία των Περσικών πολέμων, ο Φίλιππος Β' και το οικουμενικό κράτος που έφτιαξε ο υιός του Μέγας Αλέξανδρος. Μεγάλο ψέμα, αφού αυτά τα κεφάλαια ποτέ δεν διδάχτηκαν. Όχι μόνο δεν διδάχτηκαν, αλλά δεν ενδιαφερθήκαμε ποτέ να τα μάθουμε από μόνοι μας -και θα σας το αποδείξω πολύ εύκολα στη συνέχεια- με αποτέλεσμα να παράγονται μαζικά άνθρωποι ανιστόρητοι όπως ο Νίκος Φίλης που αδυνατούν να καταλάβουν τη σημασία του να διδαχτούμε σωστά την ιστορία μας.

Δευτέρα, 03 Οκτώβριος 2016 06:13

Πέφτει μωρέ ο Τσίπρας;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Αν ρωτήσεις έναν εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας "γιατί πρέπει να φύγει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ" θα σου απαντήσει ότι "το κόστος των πρόωρων εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος παραμονής αυτής της κυβέρνησης". Το έχουμε ακούσει πλέον τόσες φορές που το έχουμε μάθει απ'έξω: "το κόστος των πρόωρων εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος παραμονής αυτής της κυβέρνησης". Αν κλείσετε τα μάτια βάζω στοίχημα ότι μπορείτε να το επαναλάβετε χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. "Το κόστος των πρόωρων εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος παραμονής αυτής της κυβέρνησης". Μάλιστα, αυτό το γνωρίζουμε και το καταλάβαμε. Αυτό που κανένας δεν καταλαβαίνει είναι πώς στην ευχή περιμένουν ότι θα πέσει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα αν απλά επαναλαμβάνουν σαν ινδουιστικό μάντρα το ότι "το κόστος των πρόωρων εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος παραμονής αυτής της κυβέρνησης".

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Για να έχετε βρεθεί αυτή τη στιγμή να διαβάζετε ένα άρθρο για τον Νίκο Φίλη σε μια ιστοσελίδα πολιτικής αρθρογραφίας αντί να βλέπετε βίντεο με γάτες υποθέτω ότι έχετε περάσει την εφηβεία. Τότε όμως που ήμασταν έφηβοι ή ακόμα νωρίτερα, όταν ήμασταν μικρά παιδιά, θα θυμάστε σίγουρα που διαβάζαμε Αστερίξ. Μπορεί να μη πιάναμε όλα τα αστεία -δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ στα 11 μου δεν γνώριζα ποιός ήταν ο Καλιγούλας- αλλά κάποια τα καταλαβαίναμε ανεξαρτήτως ηλικίας. Θυμάμαι λοιπόν τον Οβελίξ να μπουφλιάζει μερικούς Ρωμαίους και να προσπαθεί να τους κάνει να καταλάβουν ότι δεν είναι χοντρός αλλά απλά εύσωμος, κάτι που παρ'όλη την παιδική μας αθωότητα μας έκανε να γελάμε επειδή καταλαβαίναμε πόσο παράλογο ήταν. Μπορείτε να με χαρακτηρίσετε όπως θέλετε, αλλά έτσι ακριβώς γέλασα και όταν ο Νίκος Φίλης παραπονέθηκε ότι του κάνουν επίθεση επειδή τον "λένε χοντρό".

Δευτέρα, 12 Σεπτέμβριος 2016 09:14

...και 8 λόγοι που συμπαθώ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτης Κοντογιάννης.

Όχι, οι λόγοι που τον αντιπαθώ (τους οποίους περιέγραψα εδώ) δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να εξαφανίζει δια μαγείας συντάξεις, κανάλια, θέσεις εργασίας, μέχρι και την δημοκρατία, αλλά την αντιπάθειά μου προς το πρόσωπό του μπορεί να την έχει σίγουρη. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν κάποια πράγματα που με κάνουν να χαίρομαι που έγινε ο Πρωθυπουργός μας, έστω και αν αυτό είχε βαρύτατες συνέπειες για την χώρα.

Δευτέρα, 05 Σεπτέμβριος 2016 09:37

Και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Κάναμε λοιπόν δημοπρασίες, δώσαμε άδειες, θα γίνουν νόμιμα τα κανάλια και θα μπουν λεφτά στα ταμεία του κράτους. Σίγουρα θα έχουμε συνέχεια στο σίριαλ με τα πόθεν έσχες των καναλαρχών, τα εξώδικα και τις αγωγές, τις πιθανές συνενώσεις των καναλιών, τις θεματικές και τις επαρχιακές άδειες και τους νόμους που περνάνε χωρίς να τους παίρνουμε χαμπάρι. Όλα αυτά τα γνωρίζουμε, τα συζητάμε και θα συνεχίσουμε να τα συζητάμε για πολύ καιρό. Ποιός όμως κέρδισε από όλα αυτά;

Κυριακή, 28 Αύγουστος 2016 21:46

Οι 11 λόγοι που αντιπαθώ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ακόμα και ο πιο φανατικός ΣΥΡΙΖΑίος καταλαβαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι από τους πιο συμπαθείς πολιτικούς στην ιστορία αυτού του τόπου και ότι μάλλον κατατάσσεται πολύ ψηλά στην λίστα των πιο αντιπαθητικών Πρωθυπουργών. Ενώ όμως πολλοί Πρωθυπουργοί είχαν αποτυχημένη οικονομική πολιτική και αθετημένες υποσχέσεις, στον Αλέξη Τσίπρα τρέφω μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη αντιπάθεια για μια πληθώρα λόγων.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Το ότι η "Αυγή" έχει κατέληξε να είναι μία οπαδική φυλλάδα που μόνο στόχο έχει την προπαγάνδα και την διοχέτευση της κομματικής γραμμής στους κομματάρχες του ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζαμε από καιρό. Το να αποδομεί λοιπόν τις προσωπικότητες που δεν αρέσουν στην ηγεσία του κόμματος είναι κάτι που περιμέναμε από ένα κομματικό όργανο χωρίς προσωπική άποψη. Αυτό που δεν περιμέναμε ήταν να έρχεται σε σύγκρουση με τον ίδιο της τον εαυτό, κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο όταν μόνη σου δουλειά είναι να επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα όλη μέρα μέχρι να σε πιστέψουν.

 

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Αν έχετε μπει τις τελευταίες ημέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα έχετε δει την αντιπαράθεση για τη Βούλα Παπαχρήστου, για τις φιλοχρυσαυγήτικες απόψεις της που δεν κρύβει και για το αν επιθυμεί ή όχι ο κόσμος να πάρει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο. Μπορεί όλη αυτή η συζήτηση να έληξε λόγω της 8ης θέσης που κατέλαβε στον τελικό του τριπλούν, αλλά εγώ παραμένω προβληματισμένος.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πριν από αρκετά χιλιάδες χρόνια, οι κυνηγοί επιστρέφουν στην σπηλιά με τη λεία τους. Αμέσως όλα τα μέλη της φυλής, πεινασμένα και κουρασμένα, βλέπουν το θήραμα και τους τρέχουν τα σάλια. Κανένας όμως δεν πλησιάζει το πολυπόθητο φαγητό, εκτός από έναν: τον αρχηγό της φυλής. Αρκετές χιλιάδες χρόνια μετά, ακόμα έχουμε ως δεδομένο το ότι οι ηγέτες μας θα έχουν προνόμια όπως οι τότε "αρχηγοί της φυλής", το πέρασμα των χιλιετιών μας το έκανε κομμάτι της βιολογίας μας. Τότε όμως, γιατί μας ενοχλούν τα οφέλη αυτών που έχουν εξουσία;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε μία μεγάλη αλήθεια: ο λαός είχε επίγνωση τι ήταν αυτό που ψήφιζε όταν τον έκανε Πρωθυπουργό. Κι αν όχι την πρώτη φορά, σίγουρα την δεύτερη ήμασταν βέβαιοι ότι θα απογοητευτούμε με την διακυβέρνησή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας όμως έδιναν μία ελπίδα και ένα σχέδιο για να πιστέψει ο λαός, όταν όλοι οι άλλοι απλά έλεγαν ότι είναι καλύτεροι διαχειριστές από τους αντιπάλους τους. Πλέον, με τις κάλπικες ελπίδες και τα πομπώδη σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν καταρρεύσει, μπορεί η αντιπολίτευση να δώσει κάποιο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο όραμα στους ψηφοφόρους;

Κυριακή, 24 Ιούλιος 2016 09:09

Πού πήγαν οι ηγέτες;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Θυμάστε οι –όχι και τόσο- παλαιότεροι, εκείνες τις κομματικές συγκεντρώσεις που δεν μπορούσες να δεις το τέλος τους; Δεν μιλάω για αυτές με τα έντονα φώτα προς το τέλος για να δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι το πλήθος συνεχίζει ως εκεί που μπορεί να δει το μάτι, αλλά για εκείνες μέχρι και τις αρχές του ’90 που ήταν πραγματικά αδύνατον να υπολογιστεί ο αριθμός των ατόμων που τις παρακολουθούσαν. Δεν έφερνε ο κομματικός φανατισμός όλο αυτό το πλήθος, αν ήταν έτσι ένα σημερινό κόμμα του 30% θα είχε τα ¾ του κόσμου ενός κόμματος που παλιά έπαιρνε 40%, ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μαζέψει ούτε το ένα τέταρτο. Αυτό που έφερνε τον κόσμο ήταν οι ηγετικές φυσιογνωμίες και η αλήθεια είναι ότι έχουμε πάρα πολύ καιρό να δούμε έναν πραγματικό ηγέτη.

Κυριακή, 17 Ιούλιος 2016 10:17

Ένα «coup» χωρίς «d'état»

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Coup d'état: πραξικόπημα ή, σε πιο ακριβή μετάφραση, χτύπημα στο κράτος. Πράγματι, αυτό που είδαμε ήταν ένα πολύ σοβαρό και δυνατό χτύπημα –βγήκαν τανκς στους δρόμους, βομβαρδίστηκε η Βουλή, ελικόπτερα πυροβολούσαν αμάχους. Ήταν ένα βαρύ χτύπημα για τους πολίτες, όχι όμως και για το κράτος που τελικά έμεινε σχεδόν ανενόχλητο. Ξέρω ότι τις τελευταίες ημέρες έχετε βαρεθεί να διαβάζετε αναλύσεις για το τι πήγε στραβά, γιατί απέτυχε το πραξικόπημα και για το αν ήταν ή όχι στημένο, αλλά ας πάμε ένα βήμα παρακάτω και ας δούμε τα πράγματα με τη βαρβαρότητα που τους αρμόζει.

Σάββατο, 09 Ιούλιος 2016 16:17

Έξω τα κόμματα απ’ τα σχολεία

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κάθε απολυταρχικό καθεστώς που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει στρατευμένη νεολαία. Δε μιλάμε φυσικά για τίποτα νεολαίες όπου ανταλλάσσονται δημοκρατικά απόψεις με σεβασμό με αυτόν που διαφωνείς, αλλά για νεολαίες τυφλές, φανατισμένες και πρόθυμες να κάνουν πολιτικές βρωμοδουλειές για χάρη του ηγέτη. Δασκαλεμένες από νεαρή ηλικία σχετικά με το ποιός είναι ο εχθρός και τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί. Δεν υποννοώ κάτι, το λέω ευθέως: αυτό είναι που προσπαθούν να κάνουν ο Παναγιώτης Κουρουμπλής και ο Αλέξης Τσίπρας.

Κυριακή, 03 Ιούλιος 2016 05:57

Ψήφος στα 12 εδώ και τώρα!

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Γιατί λοιπόν να μη ψηφίζουν τα παιδιά, όχι από τα 17 όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από τα 12; Έχετε δει πόσο γρήγορα μεγαλώνουν; Άμα τους δώσεις κινητό ή τάμπλετ στα χέρια, μπορεί να το βλέπουν πρώτη φορά, αλλά του αλλάζουν τα φώτα! Τι λιγότερο ξέρουν άλλωστε αυτά από εμάς, σιγά! Άλλωστε μόνο καλό κάνει να εκφραστεί και η νεολαία.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Με το που έγινε γνωστό ότι ο Ντέιβιντ Κάμερον θα σεβαστεί και θα εφαρμόσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάπου στη Μεσόγειο σηκώθηκαν σκεπτικά γύρω στα δέκα εκατομμύρια φρύδια. Όχι φυσικά για το αν ο Βρετανός Πρωθυπουργός όντως θα σεβαστεί την απόφαση του λαού του, αλλά γιατί θυμηθήκαμε τα δικά μας καμώματα, το δικό μας δημοψήφισμα και τον δικό μας Πρωθυπουργό. Κάποιος μάλιστα σχολίασε ότι "φυσικά και θα τηρηθεί στη Βρετανία το αποτέλεσμα αφού εκεί έχουν δημοκρατία". Η αλήθεια όμως είναι ότι την πραγματικότητα τα δημοψηφίσματα και η δημοκρατία έχουν πολύ μικρή σχέση.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Υπήρχε κάποιος που πίστευε ότι το "παραιτηθείτε" θα κατάφερνε να ρίξει την κυβέρνηση Τσίπρα; Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν το πίστευαν ούτε καν οι ίδιοι οι διοργανωτές και αυτός είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που δεν επρόκειτο να έχει την παραμικρή επιτυχία η συγκεκριμένη διαδήλωση. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι ήταν ένα από τα πιο διδακτικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας μας και ότι πολύ δύσκολα θα βρούμε κάποια στιγμή που να περιγράφει καλύτερα αυτό που ζούμε.

Κυριακή, 12 Ιούνιος 2016 06:48

Οι καρπαζοεισπράκτορες της Ευρώπης

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία άδικη ένωση είναι κάτι που γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Πάρτε για παράδειγμα τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που, ενώ πληρούν όλους τους κανόνες για να ενταχθούν στην συνθήκη του Σένγκεν και να έχουν οι πολίτες τους το δικαίωμα να μετακινούνται ελεύθερα στην υπόλοιπη Ευρώπη παραμένουν ακόμα αδίκως εκτός. Όποτε η Βουλγαρία θέτει τη συγκεκριμένη αδικία προς συζήτηση η συνηθισμένη απάντηση είναι του στυλ "δε μας παρατάς ρε Βουλγαρία, έχουμε σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούμε, θα το δούμε στο μέλλον". Και μπορεί η κατάσταση της Βουλγαρίας να μας φαίνεται πολύ μακρινή και ξένη, όμως στην πραγματικότητα πλέον ως Ελλάδα αντιμετωπιζόμαστε από την ΕΕ με τον ίδιο ή ακόμα και χειρότερο τρόπο.

 

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πρόσφατα επανέλλαβε η ΝΔ την πρότασή της για υποχρεωτική πενταετή θητεία της Βουλής. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιο κόμμα πετάει μια χαζομάρα σχετικά με τη λειτουργία της Βουλής καθαρά για εντυπωσιασμό. Για να καταλάβετε πόσο επικίνδυνη είναι η χαζομάρα που προτείνει η ΝΔ, σκεφτείτε απλά για 5 χρόνια να είχαμε Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα ενώ γνωρίζει ότι δεν υπάρχει τρόπος να χάσει τη θέση του. Καταλάβατε το μέγεθος του κινδύνου και της χαζομάρας;

 

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Με το ΦΠΑ να αυξάνει στο 24% όλοι καταλαβαίνουμε ότι η οικονομία θα έρθει σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και η φοροαποφυγή θα γίνει ακόμα πιο δελεαστική.

 

Ακόμα και ο πιο νομοταγής πολίτης αποκλείεται να μην έχει δελεαστεί από το κέρδος της φοροδιαφυγής: ο πελάτης αγοράζει το προϊόν με έκπτωση 24% και ο πωλητής κερδίζει το 29% του φόρου, άρα και οι δύο είναι κερδισμένοι με μόνο ζημιωμένο το κράτος. Αμέσως σκεπτόμαστε ότι είναι πολύ σοβαρό το να χάνει χρήματα η χώρα, ειδικά αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο, και ότι οι φόροι υπάρχουν για να συνεχίσει το κράτος να μας προσφέρει τις υπηρεσίες του. Αλήθεια όμως, ποιές υπηρεσίες του; Τι είναι αυτό που τελικά παίρνουμε ως αντάλλαγμα για τους φόρους που πληρώνουμε;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Ίσως δεν υπάρχει πιο διαχρονικά χιλιοειπωμένη συζήτηση από αυτή για την τέχνη και τα όριά της. Όλοι όσοι έχουμε facebook είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα βίντεο ενός Έλληνα "καλλιτέχνη" που ζωγράφιζε χρησιμοποιώντας τα ούρα του και έχοντας το πινέλο στον πρωκτό του, προσπαθώντας έτσι να αποδείξει ότι η τέχνη δεν θα έπρεπε να έχει όρια και ότι ως κοινωνία είμαστε υποκριτές. Αν αυτό γινόταν πριν από δέκα χρόνια, ίσως να συζητάγαμε ακόμα για το τι θεωρούμε οι άνθρωποι ότι είναι τέχνη και αν υπάρχουν πραγματικά όρια ή αν είναι απλά μία ιδέα μας. Σήμερα όμως, εμείς που έχουμε μεγαλώσει με ίντερνετ στο σπίτι μας και έχουμε δει πράγματα δεκάδες φορές χειρότερα, χρειάζεται πραγματική τέχνη για να δοκιμαστούν τα όριά μας.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Στην εποχή της Ιεράς Εξέτασης, όποτε ήθελαν να ξεφορτωθούν κάποιον εύκολα και με συνοπτικές διαδικασίες τον κατηγορούσαν για μαγεία και τον έκαιγαν στην πυρά. Κάτι παρόμοιο ισχύει και σήμερα, μόνο που αντί για μαγεία και μάγισσες έχουμε τον νεοφιλελευθερισμό. Το να χαρακτηριστεί κάποιος νεοφιλελεύθερος είναι τόσο εύκολο και αποτελεσματικό που δικαιολογημένα είναι ένα από τα συχνότερα και πιο πολυχρησιμοποιημένα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ, στο Ποτάμι και γενικά οποιονδήποτε τον αντιπολιτεύεται. Τώρα όμως που οι διαφορές ανάμεσα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κοντεύουν να εξαφανιστούν και ο Αλέξης Τσίπρας έχει γίνει ένας δεύτερος Αντώνης Σαμαράς, μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα;

 

Κυριακή, 08 Μάιος 2016 07:50

Το κίνημα των παπατζήδων

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας άλλα υποσχέθηκε και άλλα κάνει είναι γνωστό. Το πορτοφόλι μας είναι ακόμα άδειο, τα λαμόγια και οι δολοφόνοι όλων των αποχρώσεων ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι, το κεφάλι μας είναι ακόμα σκυφτό. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η ομιλία του Πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική του ομάδα, για την οποία δε θα μου κάνει καθόλου έκπληξη αν ο Σαμαράς καταθέσει μήνυση για λογοκλοπή. Μήπως όμως η «άλλα λέω και άλλα κάνω», νοοτροπία του Τσίπρα δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό, αλλά παγκόσμιο φαινόμενο;

 

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Χρόνια πολλά σε όλους, πιστούς, αλλόθρησκους και άθεους, με αγάπη και ειρήνη. Και για να είμαστε ακόμα περισσότερο στο κλίμα των ημερών, ας ασχοληθούμε λίγο με τον -αρκετά παρεξηγημένο- χριστιανισμό και ας εξηγήσουμε γιατί ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος κάνει τη χειρότερη αμαρτία που περιγράφει η Βίβλος.

Κυριακή, 24 Απρίλιος 2016 07:41

Βουλγαράκης: ο πρώτος νεοΣΥΡΙΖΑίος

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Σε πολλά από τα πράγματα που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε να κάνει τα ίδια ή και χειρότερα με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Όπως και ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς, έτσι και ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε ευημερία και έφερε μνημόνια, λιτότητα, περικοπές, περισσότερους φόρους και κοινωνικές αδικίες. Η διαφορά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις είναι ότι όταν γίνεται αντιληπτό ότι καταχράται την εξουσία, οι προηγούμενοι θα ντρεπόντουσαν και θα προσπαθούσαν να απολογηθούν, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει στην επίθεση δικαιολογώντας απόλυτα τις πράξεις του για τις οποίες δηλώνει υπερήφανος. Πριν όμως από την κυβέρνηση Τσίπρα, πριν ακόμα και από τις κυβερνήσεις Σαμαρά και Παπανδρέου, υπήρχε και ο πρώτος διδάξας της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας με υπερηφάνεια: ο Γιώργος Βουλγαράκης.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κατά κοινή ομολογία, η κυβέρνηση Τσίπρα δεν είναι και η πιο πετυχημένη της μεταπολίτευσης. Για τους περισότερους Έλληνες μάλιστα, η τωρινή κυβέρνηση είναι η πιο αποτυχημένη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Είναι λοιπόν πολύ εύκολο να ισχυριστεί οποιοσδήποτε ότι "όποιος και να διαδεχτεί τον Τσίπρα σίγουρα θα είναι πολύ καλύτερος Πρωθυπουργός", μία αντίληψη που είναι βούτυρο στο ψωμί του Κυριάκου Μητσοτάκη και των στελεχών της ΝΔ. Υπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας είναι σίγουρα καλύτερος από ό,τι (τουλάχιστον μέχρι στιγμής) ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτός της αποτελεσματικής αντιπολίτευσης.

Κυριακή, 10 Απρίλιος 2016 10:03

Πού πήγαν οι διαδηλώσεις;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Δεν νομίζω να υπάρχει άτομο στην Ελλάδα που να εξεπλάγη με την πώληση του λιμανιού του Πειραιά. Μπορεί να υπήρχε σαφής προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης για το αντίθετο, μπορεί να αντιβαίνει τις αρχές ενός κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συμφωνεί απολύτως με τη λογική της "κωλοτούμπας" που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση. Μπορεί κάποιοι να ξαφνιάζονται από την "κωλοτούμπα" και μπορεί άλλοι να την είδαν στον ορίζοντα από μίλια μακριά, αλλά σίγουρα η πολιτική της κυβέρνησης έχει γίνει μια κόπια της πολιτικής που έβγαλε χιλιάδες άτομα στον δρόμο να διαδηλώνουν κόντρα στον Σαμαρά. Αξίζει λοιπόν να αναρωτηθούμε: όλοι αυτοί οι χιλιάδες άνθρωποι, που βρίσκονται;

Σάββατο, 02 Απρίλιος 2016 23:10

Επίθεση στην Είδηση

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πόσο θα ανέβαινε η αναγνωσιμότητα μιας ενημερωτικής ιστοσελίδας αν δημοσίευε ένα άρθρο με τίτλο "Τσακαλώτος και Βαγγέλης Μεϊμαράκης: το κοινό ερωτικό τους παρελθόν που σοκάρει"; Πόσο δημοφιλές θα ήταν ένα άρθρο για "τους στρατηγούς της αστυνομίας που πληρώνονται από κομματικά στελέχη" ή για "τους 23 Βουλευτές που δέχονται εντολές από την Αμερικάνικη Πρεσβεία"; Προφανώς τέτοια άρθρα θα έκαναν πάταγο, χωρίς απαραίτητα να υπάρχουν τα στοιχεία για να γραφτούν. Κάποιος παλιός έρωτας του Τσακαλώτου θα είχε κάτι κοινό με κάποια γκόμενα του Μεϊμαράκη*, κάποιος στρατηγός θα είχε πάρει κάποτε κανα δωράκι και σίγουρα κάποιοι Βουλευτές θα έχουν πάρε-δώσε με τον Αμερικανό Πρέσβυ. Ακόμα λοιπόν και αν δεν έχω τις ανάλογες πληροφορίες , τι με σταματάει από το να γράψω κάτι ανεπιβεβαίωτο απλά για λόγους επισκεψιμότητας;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Η αλήθεια είναι ότι στη ζωή μας έχουμε ακούσει πάρα πολλές μπούρδες. Έχουμε ακούσει για παράδειγμα ότι μας ψεκάζουν γιατί θέλουν να μας ελέγχουν και να μας κάνουν ηλίθιους, μία θεωρία τόσο πολυεπίπεδα ηλίθια που ακούγοντας άτομα να την υποστηρίζουν αρχίζεις και πιστεύεις ότι όντως κάτι μας ρίχνουν για να χαζέψουμε. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που πιστεύουν αφιλτράριστα όποια βλακεία διαβάσουν σε τελειωμένα συνωμοσιολογικά σάιτ και αντιδρούν στις αποδείξεις για το αντίθετο λέγοντας ότι τις έχουν κατασκευάσει ψευδοεπιστήμονες των κυβερνήσεων, των τραπεζιτών και των Εβραίων. Και ύστερα οι πρόσφυγες και μαζί τους οι συνωμοσιολόγοι ήρθαν σε μαζικό οργασμό.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ο Κώστας Καραμανλής για τη Νέα Δημοκρατία είναι κάτι σαν Μαρμαρωμένος Βασιλιάς: όλοι τον αγαπάνε και όλοι περιμένουν ότι κάποια μέρα θα γυρίσει. Κι όμως, μέχρι και ο Καραμανλής που είχε την καθολική υποστήριξη των νεοδημοκρατών, το 2009 είχε χάσει παταγωδώς. Πολλοί ήταν οι λόγοι της ήττας –τα δήθεν σκάνδαλα, η αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι ωραίες υποσχέσεις του Γιώργου Παπανδρέου- αλλά ο μεγαλύτερος από όλους ήταν ένας: η ταύτιση με λάθος συνεργάτες, με αποκορύφωμα την στήριξη στον Βουλγαράκη. Υπάρχουν φορές που διώχνοντας ένα δημοφιλές άτομο έχεις πάρα πολλά να κερδίσεις και, όπως και με τον Βουλγαράκη, το ίδιο ισχύει και με τον Φαήλο Κρανιδιώτη.

Κυριακή, 13 Μάρτιος 2016 12:21

Οι κατσαρίδες και οι πρόσφυγες

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ένα παλιό Περσικό ρητό λέει ότι "αυτός που δεν γνωρίζει, αλλά νομίζει ότι γνωρίζει, είναι ανόητος -απόφυγέ τον". Κόντρα όμως στη συμβουλή του ρητού και την κοινή λογική, έχουμε μετατρέψει την ανοησία σε κοινώς αποδεκτή ιδεολογία. Η ανοησία έχει επαναληφθεί και προβληθεί τόσο πολύ που, όταν τελικά την αντιμετωπίζουμε, πολλές φορές αδυνατούμε να βρούμε επιχειρήματα εναντίον της ή, ακόμα χειρότερα, μας ακούγεται απόλυτα λογική. Κάπως έτσι καταλήγουν στελέχη διαφόρων κομμάτων να επαναλαμβάνουν στην τηλεόραση με σοβαρότητα θέσεις που ξεκίνησαν ως αντιπροσφυγικά παραληρήματα της Χρυσής Αυγής και πλέον έγιναν απόλυτα αποδεκτές από την κοινή γνώμη.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Απορώ με αυτούς που ξαφνιάζονται όταν διαδραματίζονται γελοία σκηνικά σε συμβούλια πολιτικών αρχηγών. Είναι γνωστό πως έχουμε μικρή μνήμη, αλλά δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το περίφημο non paper που είχε στείλει ο Πάνος Καμμένος στις πρώτες εκλογές του 2012, στο οποίο ζητούσε να ορίσουν οι ΑΝΕΛ ποιός θα είναι Υπουργός Άμυνας, ποιοι θα αποτελούν την υπόλοιπη μισή κυβέρνηση, μέχρι και το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός (ή Υπουργός Εξωτερικών, δεν είναι και τίποτα παράλογο). Δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών μετά το δημοψήφισμα όπου οι σοφοί του έθνους ερμήνευσαν μερικά εκατομμύρια ψήφους ως εντολή για τρίτο μνημόνιο επειδή ξαφνικά η κυβέρνηση τα βρήκε σκούρα. Αν έχει δείξει κάτι η μέχρι στιγμής ιστορία είναι ότι, μέχρι και στις κρισιμότερες στιγμές της Ελλάδας, το εθνικό συμφέρον θα ικανοποιηθεί μόνο όταν δεν έρχεται σε κόντρα με το κομματικό ή το προσωπικό.

Κυριακή, 28 Φεβρουάριος 2016 08:18

Διαμοιράζοντας τα ιμάτια του Ποταμιού

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια μικρή βιομηχανία γάλακτος, ας την ονομάσουμε ΓΑΛΑ-ΓΑΛΑ, και ότι έχουμε την ετήσια κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίττας. Είμαστε όλοι μαζεμένοι στον ίδιο χώρο, οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, οι καλοί οι κακοί και οι μέτριοι από κάθε τμήμα. Πέρα όμως από εμάς βρίσκονται στον ίδιο χώρο άτομα από την ΦΑΓΕ, τη ΔΕΛΤΑ και την Όλυμπος -πάντα μέσα στο εορταστικό και χαρούμενο κλίμα. Εσείς τι συμπέρασμα θα βγάζατε για την ΓΑΛΑ-ΓΑΛΑ και για το μέλλον της;

 

Κυριακή, 21 Φεβρουάριος 2016 11:30

Περί ηρώων και ΔΗΕ

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.


Υπάρχουν μερικές λέξεις που κοντεύουν να χάσουν το νόημά τους στα ελληνικά. Μιλάμε, για παράδειγμα, για αριστερά και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν εννοούμε πραγματική αριστερά ή την γιαλαντζί αριστερά των ελληνικών κυβερνήσεων. Για πολλούς κάποιος είναι φασίστας, όχι επειδή ασπάζεται στον εθνικοσοσιαλισμό ή υιοθετεί φασιστικές μεθόδους, αλλά επειδή κρεμάει στις εθνικές εορτές την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι του. Δημοκρατία, μεταρρυθμίσεις, φιλελευθερισμός και άλλες πολλές λέξεις αλλάζουν έννοιες και κάποιες φορές όταν τις χρησιμοποιούμε εννοούμε το πραγματικό τους νόημα και κάποιες ένα εντελώς διαφορετικό που μας βολεύει εκείνη την ώρα. Μία από αυτές τις λέξεις είναι και ο "ήρωας".

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Όποια και αν είναι η άποψη του καθενός για το κλείσιμο των καναλιών και τον περιορισμό των τηλεοπτικών αδειών γενικού περιεχομένου σε 4, μερικά πράγματα είναι αδιαμφισβήτητα. Σίγουρα υπήρχε διαφθορά στα κανάλια, όπως είναι επίσης σίγουρο ότι το να δοθούν 4 άδειες στους πιο πλούσιους από τους ενδιαφερόμενους δεν είναι σοβαρή λύση για να καταπολεμηθεί η διαφθορά. Σίγουρα κάποιοι θα ζημιωθούν -κυρίως όσοι εργάζονται αυτή τη στιγμή σε κανάλια ή συνεργάζονται με αυτά και, φυσικά, κάποιοι από όλη αυτή τη διαδικασία θα κερδίσουν. Ποιοί είναι όμως αυτοί που θα επωφεληθούν, όχι μόνο πολιτικά αλλά και οικονομικά, από το κλείσιμο των καναλιών;

Κυριακή, 07 Φεβρουάριος 2016 09:32

Εθνική υπερηφάνεια: η κατάρα του έθνους

του Δημήτρη Κοντογιάννη.


Έχουμε ως έθνος πολλά αρνητικά: είμαστε ξενολάτρεις και ταυτόχρονα ξενοφοβικοί, σε μεγάλο βαθμό ρατσιστές, καλομαθημένοι, ωχαδερφιστές τεμπέληδες και πολλά άλλα χαρακτηριστικά που λιγότερο ή περισσότερο χαρακτηρίζουν πολλούς από εμάς. Τίποτα από αυτά όμως δεν συγκρίνεται με το χειρότερο από όλα, την καταδίκη μας ως έθνος που περνάει ευλαβικά από γενιά σε γενιά: την εθνική υπερηφάνεια.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε συμβιβαστεί με το ότι όποτε και να γίνουν οι επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να χάσει και θα παραδώσει την εξουσία στη Νέα Δημοκρατία. Οι δημοσκοπήσεις, τα σκληρά μέτρα που αναγκάζεται να πάρει ο Αλέξης Τσίπρας, οι υποσχέσεις που αθετεί, τα σημάδια κατάχρησης της εξουσίας και πάνω απ' όλα η αδυναμία των στελεχών του να απαντήσουν με άνεση στις κατηγορίες εναντίον τους δημιουργούν ένα κλίμα ήττας σε μία κυβέρνηση που επανεξελέγη πριν από σχεδόν από πέντε μήνες. Σε όλα αυτά όμως λογαριάζουμε χωρίς τον ξενοδόχο και δεν συνυπολογίζουμε τις κινήσεις που μπορεί να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για να διατηρηθεί στην εξουσία. Πώς μπορεί όμως ένα κόμμα που φαίνεται να έχει χάσει από τα αποδυτήρια να κερδίσει στις επόμενες εκλογές;

 

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Η εβδομάδα που πέρασε ίσως να ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ χειρότερη και από εκείνη που προηγήθηκε της υπογραφής του τρίτου μνημονίου. Ακόμα και όταν έγινε η κολωτούμπα στα τέλη του καλοκαιριού, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την αύρα του νικητή, είχε αυτοπεποίθηση, είχε αυτό που συμπυκνώνεται στη φράση "ηθικό πλεονέκτημα". Η προηγούμενη εβδομάδα έγδυσε τον ΣΥΡΙΖΑ από κάθε ίχνος υπερηφάνειας, αυτοπεποίθησης, ηθικού πλεονεκτήματος και, σε πολλές περιπτώσεις, αξιοπρέπειας. Από σοβαρά θέματα όπως οι μαζικές διαδηλώσεις που εκ προοιμίου γνωρίζουμε ότι θα είναι άκαρπες ή την απόρριψη του ήδη σκληρού ασφαλιστικού από τους θεσμούς, έως άλλα σχεδόν αστεία, όπως η μη απολογία του γραμματέα της νεολαίας το κόμματος ή τα αγγλικά του Πρωθυπουργού… Οι σφαλιάρες ήταν απανωτές, με κερασάκι στην τούρτα το "ηλίθιε" που "δεν εννοούσε" ο Σόιμπλε. Εδώ όμως δεν θα ασχοληθούμε με κανένα από αυτά τα θέματα.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Ξέρω, ξέρω. Έχετε σχεδόν βαρεθεί να διαβάζετε αναλύσεις επί αναλύσεων σχετικά με το τι μπορεί να σημαίνει και πως προήλθε η νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας. Για να λήξει και αυτό το θέμα και να προχωρήσουμε επιτέλους σε κάτι άλλο πέρα από την αρχηγία της ΝΔ, ας ασχοληθούμε με μερικές πλευρές που δεν αναδείχτηκαν όσο έπρεπε οι οποίες έχουν ξαναεμφανιστεί και θα ξαναεμφανιστούν και σε άλλες εκλογές στο μέλλον.

 

Κυριακή, 10 Ιανουάριος 2016 00:19

Νόμπελ; Ποιό νόμπελ;

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Τις τελευταίες ημέρες συλλέγονται ηλεκτρονικές υπογραφές μέσω του avaaz (μιας ιστοσελίδας με τον σκοπό να μαζεύει ηλεκτρονικές υπογραφές για διάφορους σκοπούς) προκειμένου να απονεμηθεί το φετινό νόμπελ ειρήνης στους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου. Όπως εύκολα καταλαβαίνετε, ο λόγος για τον οποίο υποστηρίζεται ότι οι νησιώτες του Αιγαίου αξίζουν αυτό το βραβείο είναι η βοήθεια που ανιδιοτελώς προσέφεραν και προσφέρουν στους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που με κίνδυνο της ζωής τους και των μελών της οικογένειάς τους έψαξαν να βρουν καταφύγιο στην Ευρώπη. Όπου όμως κι αν συζητήθηκε αυτή η είδηση κι ενώ κορδωνόμασταν από υπερηφάνεια, πάντα υπήρχε μια φωνούλα που έλεγε: "μήπως από τη στιγμή που τους χρεώναμε 5€ για να φορτίσουν μία φορά το κινητό τους δεν αξίζουμε ένα τέτοιο βραβείο";

Κυριακή, 03 Ιανουάριος 2016 12:33

Φέτος, θα ανοίξει ρουθούνι;

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Ας αρχίσουμε με μία εύκολη ερώτηση: θυμάσαι αναγνώστη πότε σκοτώθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος; Βεβαίως, ήταν 6 Δεκεμβρίου και ο 15χρονος Γρηγορόπουλος πέθανε από σφαίρα του αστυνομικού Κορκονέα μέσα στα χέρια του φίλου του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος θα μας απασχολούσε πολύ στο μέλλον. Πάμε σε μια πιο δύσκολη: θυμάσαι αναγνώστη πότε σκοτώθηκε ο Παύλος Φύσσας; Ας είμαστε ειλικρινής, πιθανότατα όχι, ίσως στο περίπου και αν θυμάσαι ακριβώς, τότε ανήκεις σε μια πολύ μικρή μειονότητα. Τι σχέση έχουν αυτά μεταξύ τους; Τεράστια, όπως τεράστια σχέση έχουν και με το ασφαλιστικό και το ξεπούλημα των αεροδρομίων και του ΟΠΑΠ.

 

Κυριακή, 27 Δεκέμβριος 2015 12:29

Μια χρονιά καλύτερη από ό,τι νομίζουμε

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πρόσφυγες, τρίτο μνημόνιο, Charlie Hebdo, επιθέσεις στο Παρίσι, σίγουρα θα θυμόμαστε πολλά από αυτή τη χρονιά και θα σκύβουμε το κεφάλι. Δεν είναι όμως μόνο οι άσχημες εικόνες που θα μας μείνουν από το 2015. Υπάρχουν δεκάδες ωραίες στιγμές της χρονιάς που πέρασε που θα τις θυμόμαστε τα επόμενα χρόνια χαμογελώντας, στιγμές που έκαναν τον τόπο μας έστω και λίγο καλύτερο.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πέρασε -επιτέλους- ο πρώτος γύρος των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ και έχει ήδη αρχίσει ένας πρώτος απολογισμός ανάμεσα στους νικητές και τους ηττημένους της αναμέτρησης. Κοιτάζοντας όμως προσεκτικότερα τα αποτελέσματα θα δούμε ότι, παρά τα ηχηρά χαστούκια που εισέπραξαν πολλοί τελικά μόνο χαμένοι δεν είναι.

 

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ήρθε επιτέλους η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την πιο γελοία στιγμή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Μετά από αρκετούς μήνες, επιτέλους έχουμε κατεβάσει από το facebook και το twitter τις γραφικές εικονούλες που έλεγαν "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ" ή "Μένουμε Ευρώπη", ξεφανατιστήκαμε και καταλάβαμε όλοι ότι δεν υπάρχει 62% νικητών ή 38% ηττημένων αλλά μόνο 100% ηττημένων. Τώρα λοιπόν που καθάρισε το μυαλό μας, ας εστιάσουμε σε αυτό που πρέπει να μας μείνει ως μάθημα για το μέλλον, στα συμπεράσματα από όλη αυτή την διαδικασία.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Αγαπητέ Άγιε,

 

Πέρασε μια δύσκολη χρονιά, με πολλά σκαμπανεβάσματα. Ως λαός αντέξαμε πολλά και άλλες φορές ήμασταν καλοί και κάποιες άλλες όχι. Τσακωθήκαμε τον Γενάρη στις εκλογές και τσακωθήκαμε ακόμα χειρότερα στο δημοψήφισμα, αλλά τον Σεπτέμβρη το είχαμε μάθει το μάθημά μας και δεν τσακωθήκαμε σχεδόν καθόλου. Δεν ξέρω αν είναι καλό που μάθαμε να αδιαφορούμε για τους καυγάδες των πολιτικών και που έχουμε χάσει την ελπίδα μας· συνήθως η αδιαφορία είναι κακό πράγμα. Τουλάχιστον όμως στις εκλογές της ΝΔ που δεν έγιναν γελάσαμε όλοι παρέα, νεοδημοκράτες και μη νεοδημοκράτες.

Κυριακή, 29 Νοέμβριος 2015 08:46

Λάθος έδρες

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Η κρίση στη Νέα Δημοκρατία έχει περάσει από πολλές διαφορετικές "φάσεις". Πέρασε από την φάση που είχε απλά ενδιαφέρον, τη φάση που είχε πλάκα, τη φάση που έχει ακόμα πλάκα αλλά ντρέπεσαι εκ μέρους τους για τις γελοιότητες που γίνονται και πλέον έφτασε στο σημείο που απλά εκνευρίζεσαι με αυτούς που μιλάνε. Οι γραφικότητες και οι γελοιότητες που έχουν ακουστεί από κάποια από τα στελέχη τα οποία κατήντησε να έχει η ΝΔ με έχουν κάνει έξαλλο με τον κόσμο που τους επέλεξε και μας υποχρεώνει να ακούμε τις αρλούμπες τους. Ακόμα και έτσι όμως, τα στελέχη της ΝΔ που μιλάνε πετώντας διαδοχικά κοτσάνες με ρυθμό πολυβόλου κάνουν αυτό που είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα να κάνουν: λένε την άποψή τους εκφράζοντας έτσι τους πολίτες που τους ψήφισαν. Έχοντας αυτό στο μυαλό μας, ας αναρωτηθούμε το εξής: τι λόγο ύπαρξης έχουν στη Βουλή ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς;

Κυριακή, 22 Νοέμβριος 2015 13:37

Η παράστασις αναβάλλεται...

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Ό,τι και να πει κανείς, όσο και να κοροϊδέψει τη ΝΔ, πραγματικά είναι λίγο. Μέχρι και οι φανατικότεροι νεοδημοκράτες έχουν αντιληφθεί την κατάσταση που βρίσκεται το κόμμα τους και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το έχουν ρίξει -δικαιολογημένα- στο χιούμορ. Άλλωστε, με το να πει κάποιος ψηφοφόρος της ΝΔ κανένα δυο αστειάκια για τη Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να δώσει πάτημα σε άλλα κόμματα για επίθεση. Έχει φροντίσει η ΝΔ να ξεφτιλιστεί αρκετά από μόνη της. Πέρα όμως από το γελοίο του πράγματος, υπάρχουν κίνδυνοι και συμπεράσματα τα οποία παραβλέπονται μέσα στη φασαρία και στα οποία πρέπει να εστιάσουμε.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Μερικές φορές με τα άρθρα που ανεβαίνουν αναρωτιέμαι πως γίνεται και δεν έχετε φύγει οι αναγνώστες από το apopseis να πάτε να διαβάσετε κάτι άλλο πιο ευχάριστο. Μπορείτε και τώρα να πατήσετε Χ και να πάτε σε κάποια άλλη ιστοσελίδα να διαβάσετε πως για όλα ευθύνονται οι κακές ξένες δυνάμεις και οι κακοί πολιτικοί που έχουν βρει για θύμα έναν εντελώς αθώο και ηρωικό λαό, αντάξιο των προγόνων και της ιστορίας του. Πως για ό,τι στραβό συμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου φταίει μόνο κάποιος άλλος -τα κόμματα, τα ΜΜΕ, η αστυνομία, το κράτος ολόκληρο, μέχρι και ο δίπλα μας με τις βλακείες που πήγε και ψήφισε- και μόνο εμείς είμαστε υπεράνω ευθυνών. Για να είστε όμως εδώ ακόμα και όχι σε κάποια άλλη ιστοσελίδα μάλλον αντέχετε να διαβάσετε και για τις δικές μας ευθύνες και όχι μόνο για των υπολοίπων.

Δευτέρα, 02 Νοέμβριος 2015 09:46

Θάνατος στους νέους επιχειρηματίες!

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη και πιο εύκολη προεκλογική υπόσχεση από την καταπολέμηση της ανεργίας στους νέους. Το παραμύθι πάει ως εξής: ο εκάστοτε πολιτικός υπενθυμίζει ότι οι νέοι είναι το μέλλον της χώρας (γιατί μπορεί το ακροατήριο να το έχει ξεχάσει), υπόσχεται ότι το κόμμα του θα κάνει τη χώρα μας εκλυστική για επενδύσεις και ότι θα φέρει ξένα κεφάλαια για να επενδυθούν στην οικονομία μας και, έχοντας καλύψει το θέμα, προχωρά στην επόμενη υπόσχεση. Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση καταπολέμισης της ανεργίας για τον μέσο πολιτικό και, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, αφήνει ικανοποιημένο τον μέσο ψηφοφόρο. Όσο είδατε τόσα χρόνια όλα αυτά τα ξένα κεφάλαια εσείς, άλλο τόσο τα είδα και εγώ.

Κυριακή, 25 Οκτώβριος 2015 11:08

Ο Τσίπρας νούμερο 2

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Έχουμε δει πολλές φορές διαφωνίες πολιτικών με δημοσιογράφους, άλλες φορές σε ήρεμο τόνο, άλλες φορές σε κάπως πιο έντονο και άλλες φορές τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη Σία Κοσιώνη. Κι ενώ οι πολιτικοί μπορούν με μεγάλη ευκολία να θίξουν τον τρόπο που παρουσιάζονται οι ειδήσεις, όπως για παράδειγμα κάνει τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό που είναι σχεδόν αδύνατο να κάνουν είναι να θίξουν την ίδια την είδηση. Για να φτάσει κάποιος σοβαρός ρεπόρτερ να παρουσιάσει κάτι θα πρέπει να είναι ο ίδιος μάρτυρας του γεγονότος ή να το έχει διασταυρώσει ή να αναφέρει ότι προέρχεται από φήμες και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, αλλιώς θα υπάρχουν επιπτώσεις στον ίδιο και την καριέρα του. Φυσικά αυτό δεν ισχύει στους πολιτικούς, που σε γενικές γραμμές μπορούν να λένε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι αφού, από τη στιγμή που οι ψηφοφόροι έχουν μνήμη χρυσόψαρου, πρέπει να λογοδοτήσουν μόνο στους αρχηγούς των κομμάτων τους.

 

Κυριακή, 18 Οκτώβριος 2015 22:34

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα Έλληνες...

του Δημήτρη Κοντογιάννη.


Μία από τις ειδήσεις των προηγούμενων εβδομάδων που δεν ακούστηκαν όσο έπρεπε ήταν για την παράνομη σύλληψη του Σπύρου Χαγκαμπιμάνα στο Μπουρουντί. Τώρα κάποιοι θα σκέφτεστε ποιος στην ευχή είναι αυτός που έχει πιο δύσκολο όνομα από τον Αντετοκούμπο, τι με νοιάζει που τον συνέλαβαν στην άλλη μεριά του κόσμου και στην τελική γιατί να συνεχίσω να διαβάζω αυτό το άρθρο που, πέρα από όλα τα άλλα, στην πορεία θα με προσβάλει. Η απάντηση συνοπτικά είναι ότι πρέπει να συνεχίσετε να διαβάζετε "για την Ελλάδα ρε γαμώτο", και ας σας προσβάλω σε μερικά σημεία.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει με όση προσοχή έπρεπε τις προεκλογικές θέσεις των τεσσάρων υποψηφίων για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ίσως να φταίει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία εξελίσσεται περισσότερο σε μονομαχία μεταξύ προσώπων και όχι θέσεων ή φταίει ότι, όπως και οι περισσότεροι, έχω πλέον χάσει την πίστη μου στις πάσης φύσεως προεκλογικές υποσχέσεις. Άλλωστε, ό,τι και να υποσχεθούν οι υποψήφιοι, κάποια πρόσωπα και κάποιες καταστάσεις θα μεσολαβήσουν και θα τους αναγκάσουν να αναθεωρήσουν τους αρχικούς τους στόχους σε κάτι πιο ρεαλιστικό. Κάτι παρόμοιο έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει σε γενικό πολιτικό επίπεδο, είτε είναι ο Παπανδρέου και τα λεφτά που υπήρχαν, είτε ο Σαμαράς και τα Ζάππεια, είτε ο Τσίπρας και η κατάργηση των μνημονίων, είτε ο κάθε συνήθης ερωτύλος που τάζει στην υποψήφια ερωμένη του παλάτια και κάστρα μέχρι να μεσολαβήσει ο ΕΝΦΙΑ και ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Κυριακή, 04 Οκτώβριος 2015 07:16

Κι όμως, αυτός είναι ο μέσος Έλληνας

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Όταν τα παιδάκια θα μαθαίνουν ιστορία μετά από εκατό χρόνια θα ανυπομονούν να φτάσουν στα γεγονότα του 2015, αφού τέτοιο γέλιο με τους πρόγονούς τους θα είχαν ρίξει μόνο όταν διάβασαν το τέλος της γνωστής ρήσης «φιλοκαλούμεν μετ ευτελείας». Βλέπετε το να λες μια «κακιά» λέξη δυνατά στην τάξη έχει μια ιδιαίτερη γλύκα του να σου επιτρέπεται να κάνεις κάτι λάθος χωρίς να υπάρχουν συνέπειες. Ίσως σε ένα βαθμό το ίδιο να περιμένουμε οι περισσότεροι από την υποψηφιότητα του Αδώνιδος Γεωργιάδη: το να κάνουμε κάτι λάθος χωρίς συνέπειες, καθαρά για να γελάσουμε. Φαίνεται δε μας έφταναν οι επιλογές μας στην κάλπη, χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερο χιούμορ στη πολιτική ζωή μας.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Φίλε αναγνώστη, από ό,τι φαίνεται είμαστε από τους λίγους που απέμειναν που δεν έχουν ακόμα δηλώσει ότι θα είναι υποψήφιοι για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Συγχώρεσε το χιούμορ μου σε ένα ευαίσθητο θέμα -άλλωστε το να διαλέγουμε ποιος θα είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποψήφιος Πρωθυπουργός δεν είναι κάτι που συνηθίζαμε μέχρι το πρόσφατο παρελθόν και ίσως γι' αυτό δεν συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης- αλλά νομίζω το επιβάλλει η κατάσταση. Αν όμως απολογούμαι εγώ για το ξινό αστειάκι που έχω ως πρόλογο, άραγε τι θα έπρεπε να κάνουν όλοι αυτοί οι υποψήφιοι μνηστήρες που ξευτιλίζουν έναν θεσμό, τη βαρύτητα και την ιστορία του οποίου μπορεί εύκολα να καταλάβει και ο πιο ανόητος Έλληνας ψηφοφόρος;

Δευτέρα, 21 Σεπτέμβριος 2015 10:02

Καλά, άλλες εκλογές είδα εγώ;

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Είχαμε τις εκλογές, τη γιορτή της δημοκρατίας, νικητές ήταν κατά δήλωσή τους τα περισσότερα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα, αλλά ο μεγάλος νικητής ήταν άλλος. Ο μεγάλος νικητής σε όλες τις εκλογές είναι πάντα ο σοφός λαός, που διάλεξε τους ικανότερους αντιπροσώπους του και την καλύτερη κυβέρνηση για τον τόπο του. Τέτοιες ανοησίες επαναλαμβάνουν χρόνια τώρα οι πολιτικοί μας και κοντεύουμε να τις πιστέψουμε κιόλας. Αυτή τη φορά όμως η προσπάθεια να πειστούμε ότι το μαύρο είναι άσπρο είναι άνευ προηγουμένου.

Κυριακή, 06 Σεπτέμβριος 2015 08:09

Ε ρε τι έχουν να δουν τα μάτια μας...

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Επιτρέψτε μου να κάνω μια πρόβλεψη για το εκλογικό αποτέλεσμα, για την οποία είμαι 100% σίγουρος ότι θα επαληθευτεί: Όλα τα κόμματα θα ισχυριστούν ότι "ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο ελληνικός λαός" και τα περισσότερα θα επιμένουν ότι "για άλλη μια φορά νίκησε η δημοκρατία". Χωρίς να γνωρίζω αναγνώστη τις πολιτικές σου πεποιθήσεις, είμαι αρκετά σίγουρος ότι θα συμφωνείς στην πρόβλεψη που μόλις έκανα. Πέρα από προσωπικές απόψεις, και μόνο το γεγονός ότι όλα τα κόμματα συμφωνούν σε κάτι μας βάζει σε σκέψεις για το κατά πόσο αυτό το οποίο υποστηρίζουν είναι τελικά αλήθεια.

Κυριακή, 30 Αύγουστος 2015 09:34

Εισαγωγή στο Προεκλογικό Δίλημμα

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Βλέποντας τις τελευταίες ημέρες τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να κλείνει τη διαφορά και να πλησιάζει την πρώτη θέση, η ερώτηση που τριγυρίζει στο μυαλό όλων μας είναι: βρε λες; Λες να καταφέρει ο πρόεδρος εκτάκτου ανάγκης με την επικοινωνιακή ομάδα του ενός μήνα να νικήσει τον τεμαχισμένο, αλλά ακόμα πανίσχυρο μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ; Γίνεται ο Τσίπρας, που ετοιμάζεται για εκλογές από τις 12 Ιουλίου, να χάσει από τον Μεϊμαράκη, που είναι πρόεδρος από τις 5 Ιουλίου, δηλαδή μια εβδομάδα περισσότερο από την περίοδο προετοιμασίας του Τσίπρα; Η απάντηση είναι μάλλον όχι, αλλά για έναν αρκετά διαφορετικό λόγο.

Κυριακή, 23 Αύγουστος 2015 10:02

Η απούσα αριστερή ηθική και νοοτροπία

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ήταν μια περίεργη εβδομάδα, με την παραίτηση του Πρωθυπουργού και της κυβερνήσεως, με νέο κόμμα, με ανοιχτό πόλεμο ανάμεσα στους τέσσερις πρώτους θεσμούς της χώρας και με την (περίπου) έναρξη της προεκλογικής περιόδου.

Ενώ το πολιτικό σκηνικό βράζει -και θέλω σαν τρελός να γράψω για τα όσα γίνονται- δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το ίσως μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας μετά το οικονομικό. Δεν γίνεται να μην ασχοληθούμε με τους ανθρώπους που ζουν το δικό τους 1922 και αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους προκειμένου να διαφυλάξουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Τους ανθρώπους για τους οποίους ενδιαφερόμαστε τόσο πολύ ως κοινωνία που δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως ονομάζονται και πως να αναφερόμαστε σε αυτούς χωρίς να τσακωθούμε μεταξύ μας.

Κυριακή, 16 Αύγουστος 2015 07:35

Σύμφωνα, πάντα, με τον ΣΥΡΙΖΑ

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πώς θα χαρακτηρίζατε κάποιον αν σας έλεγε ότι την καλύτερη διαπραγμάτευση την έκανε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ; Σίγουρα θα θεωρούσατε ότι μιλάτε με έναν οπαδό των κομμάτων της προηγούμενης κυβέρνησης ή κάποιο θύμα της προπαγάνδας των ΜΜΕ. Σε ποιο χώρο θα πιστεύατε ότι ανήκει κάποιος που θεωρεί ανήθικο το να εκβιάζει η Ελλάδα την Ευρώπη για την επίτευξη μιας καλύτερης συμφωνίας για την Ελλάδα; Ίσως να απαντούσατε ότι ανήκει στο Ποτάμι, που έχει άλλωστε την φήμη ότι συμφωνεί χωρίς δεύτερη σκέψη με οτιδήποτε φιλοευρωπαϊκό ή, για πολλούς, φιλογερμανικό. Πώς θα αντιδρούσατε αν σας έλεγα ότι όλες αυτές οι απόψεις, όπως και πολλές άλλες παρόμοιου περιεχομένου, ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ;

Κυριακή, 09 Αύγουστος 2015 09:00

Ξεχνώντας για λίγο τον Λαφαζάνη

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Το αν και πότε θα αποφασίσει ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει εκλογές θα έπρεπε να είναι αντικείμενο στοιχημάτων. Είναι σίγουρο ότι επιθυμία της επικοινωνιακής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ είναι να παίρνει πρωτοβουλίες, να ελέγχει και να δημιουργεί τις εξελίξεις -και δικαιώνεται διαρκώς από αυτή την τακτική. Μπορεί λοιπόν να μη γνωρίζουμε το πότε ακριβώς θα θεωρήσει το κυβερνών κόμμα ότι είναι η πιο κατάλληλη για αυτό περίοδος, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξουν δεύτερες εκλογές μέσα στο 2015, κυρίως για να μπορέσει να ξεμπλέξει ο Πρωθυπουργός από τα εσωκομματικά του προβλήματα. Ας σταματήσουμε όμως για λίγο να βλέπουμε τα δεδομένα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και ας ασχοληθούμε με την πραγματικότητα όπως σχηματίζεται από τις υπόλοιπες εξελίξεις.

Κυριακή, 02 Αύγουστος 2015 09:06

Δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Αυτή τη στιγμή φαίνεται πως το πιθανότερο σενάριο για το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης σε λίγους μήνες από μεταβατικός να γίνει μόνιμος πρόεδρος. Έχει φανερά την υποστήριξη των καραμανλικών και των σαμαρικών στελεχών και την ανοχή όλων των δελφίνων. Τι τον σταματάει λοιπόν από το να διεκδικήσει το 2016 την θέση την οποία ήδη κατέχει με δημόσια υποστήριξη όλου του κόμματος;

Τα αβαντάζ του Μεϊμαράκη δεν είναι μόνο τα προφανή.  Ας υποθέσουμε για λίγο ότι, όπως όλα δείχνουν, πριν από το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας το 2016 θα έχουν μεσολαβήσει εθνικές εκλογές, πιθανότατα το Φθινόπωρο, τις οποίες θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένας από τους κυριότερους λόγους για τον οποίο κανένας από τους δελφίνους δεν ήθελε να αναλάβει πρόεδρος της ΝΔ εδώ και τώρα είναι για να μη χρεωθεί την ήττα του Φθινοπώρου του 2015 από έναν διαιρεμένο και οικονομικά αποτυχημένο ΣΥΡΙΖΑ, τερματίζοντας ουσιαστικά την αρχηγική του καριέρα. Σκέφτονται δηλαδή, «ας μείνει λοιπόν ο Βαγγέλης να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, να ηρεμήσει λίγο και το κόμμα και μετά ας αναλάβει κάποιος που δεν θα έχει χάσει και δεν θα έχει καεί στα μάτια του κόσμου».

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πάντα λέγαμε ότι υπάρχει φθορά σε κάθε κόμμα που αναλαμβάνει την κυβέρνηση και τα πρόσωπα που την απαρτίζουν, ακόμα και σε πιο ήρεμους καιρούς, όταν ακόμα είχαμε πολύ λιγότερα προβλήματα. Αυτή η φθορά άρχισε να φαίνεται και στο πρόσωπο που παρουσιάζει στον λαό το δυνατότερο επικοινωνιακά χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας.

Κυριακή, 28 Ιούνιος 2015 06:20

Το 100% της ευθύνης

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ό,τι και να γίνει στο μέλλον, ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα ζήσουμε πολύ ενδιαφέροντες, αλλά δύσκολους καιρούς. Μπορούσαμε όμως να έχουμε αποφύγει τις οικονομικές δυσκολίες που μας επιφυλάσσει το αύριο; Σίγουρα. Όλοι μας έχουμε ένα μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία φτάσαμε, άλλοι μικρότερο και άλλοι μεγαλύτερο. Μπορούμε όμως να ισχυριστούμε ότι κάποιος έχει το 100% της ευθύνης;

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα άτομο το οποίο, αν είχε ενεργήσει διαφορετικά, θα μπορούσε από μόνο του να αποτρέψει την κορύφωση της κρίσης την οποία ζούμε τις τελευταίες ημέρες. Τότε αυτό το άτομο φέρει ακέραια όλη την ευθύνη για την κατάσταση διχασμού και οικονομικής αστάθειας στην οποία έχει έρθει η χώρα. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι αυτό το άτομο έχει το 100% της ευθύνης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πολιτικό του μέλλον και για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους πολίτες της χώρας.

Κυριακή, 21 Ιούνιος 2015 06:49

Το τελευταίο βήμα για τη συμφωνία

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Είναι κάπως κωμικοτραγική ως εικόνα αυτή που σχηματίζεται όταν περιγράφουμε την διαπραγμάτευση. Λέμε ότι και οι δύο πλευρές, και οι δανειστές και η ελληνική κυβέρνηση, πρέπει να κάνουν βήματα πίσω για να καταφέρουν να μειώσουν την απόσταση που τους χωρίζει. Αν το οπτικοποιήσουμε στο μυαλό μας, είναι δηλαδή σαν δύο άτομα που έχουν γυρισμένα την πλάτη το ένα στο άλλο και πρέπει να συναντηθούν χωρίς να βλέπουν που πάνε. Σαν δύο μονομάχους πιστολέρο, που αντί να απομακρύνονται πλησιάζουν μεταξύ τους.

Κυριακή, 31 Μάιος 2015 00:23

Φοβού την Τέχνη

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Έχουμε ξαναμιλήσει για λογοκρισία. Είναι ένα από τα αγαπημένα μου θέματα γιατί, μέσα από αυτήν, φανερώνεται όλη η υποκρισία και ο καθωσπρεπισμός της κοινωνίας μας. Προς το παρόν, το 2015 είναι μια πολύ καλή χρονιά για την λογοκρισία. Είχαμε Charlie Hebdo, είχαμε τον Πρωθυπουργό να κατακρίνει δημόσια γελοιογράφο, και τί δεν είχαμε. Ήρθε όμως η στιγμή να απονείμουμε το "Βραβείο Υποκρισίας και Λογοκρισίας" για το 2015, αφού δεν νομίζω ότι στους μήνες που θα ακολουθήσουν θα υπάρξει κάποιο περιστατικό που να δείχνει καλύτερα την υποκρισία μας και όλο το μεγαλείο της.

Κυριακή, 24 Μάιος 2015 06:56

Αντιπολίτευση δίχως τέλος

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Με αφορμή την ψήφιση της επικείμενης συμφωνίας από τη Βουλή και τις αντιδράσεις που υπάρχουν από μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, την προηγούμενη εβδομάδα τέθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη θέμα δεδηλωμένης. Σε ένα μεγάλο βαθμό έχει δίκιο: αν δεν μπορεί η κυβέρνηση να συμφωνήσει σε κάτι τόσο σημαντικό, ακόμα και αν τελικά ψηφιστεί η συμφωνία με τη βοήθεια μελών κάποιου άλλου κόμματος, δεν θα μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει μαζί του τους απαιτούμενους 151 Βουλευτές για να συνεχίσει να είναι Πρωθυπουργός. Τα λογικά αυτά συμπεράσματα στο πέρασμα της προηγούμενης εβδομάδας παρερμηνεύτηκαν με μοναδικό τρόπο και πρωτοφανή λογικά άλματα.

Χαρακτηριστικότερη περίπτωση πιθανότατα ήταν οι τοποθετήσεις του Άδωνη Γεωργιάδη στον Κωνσταντίνο Μπογδάνο, ο οποίος θεώρησε ότι μετά από την απώλεια της δεδηλωμένης ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκαστεί να συγκυβερνήσει και με άλλα κόμματα και, γιατί όχι, και με τη Νέα Δημοκρατία. Παρά τους υπουργικούς πόθους του Αδώνιδος, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική.

Κυριακή, 10 Μάιος 2015 07:19

Λογοκρισία και υποκρισία

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μη συγκινήθηκε από την υπόθεση της μικρής Άννυ. Αφού λοιπόν όλοι μας σοκαριστήκαμε και συγκινηθήκαμε, μερικοί θεώρησαν σωστό να ξεκινήσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έναν διαγωνισμό συγκίνησης, ίσως γιατί θεωρούσαν ότι έτσι θα επιδείκνυαν την ανθρωπιά τους ή θα ταίριαζαν καλύτερα στο κοινωνικό σύνολο.

Κυριακή, 03 Μάιος 2015 06:38

Σεξ, OkCupid και Άδωνις Γεωργιάδης

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Υπάρχουν κάποιες φορές που θα διαβάσετε ένα άρθρο πολιτικής ανάλυσης και θα σας φανεί πραγματικά περίεργο. Αυτή θα είναι μία από αυτές τις φορές...

Μία από τις πιο διάσημες ιστοσελίδες γνωριμιών -ίσως η μεγαλύτερη παγκοσμίως- είναι το OkCupid. Μπορεί να μην είναι ευρέως διαδεδομένο στην Ελλάδα, αλλά είναι πασίγνωστο στο εξωτερικό. Ως "μέτρο επιτυχίας και ομορφιάς" η συγκεκριμένη ιστοσελίδα χρησιμοποιεί τα μηνύματα που λαμβάνει κάποιος από αγνώστους που θέλουν να τον γνωρίσουν. Όταν για παράδειγμα ένας χρήστης παίρνει 400 μηνύματα μέσα σε ένα μήνα είναι πολύ διάσημος, ενώ όταν παίρνει μόνο 1-2 δεν είναι αρεστός σε πολλούς.

Κυριακή, 19 Απρίλιος 2015 07:20

Αλέξης - Μαγεία - Επικοινωνία

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Έχει περάσει πλέον αρκετός καιρός από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου για να έχουμε μια γενικότερη εικόνα της επικοινωνιακής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε στους σχεδόν τρεις μήνες που πέρασαν η νέα κυβέρνση είχε αρκετά προϋπάρχοντα προβλήματα να διαχειριστεί, αλλά και πολλά που προκάλεσε η ίδια στον εαυτό της.

Κρίνοντας από τις αντιδράσεις της κυβέρνησης, αλλά και από τις πρωτοβουλίες που πήρε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η επικοινωνιακή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται από τρία βασικά δόγματα.

Κυριακή, 05 Απρίλιος 2015 07:26

Πολιτική με φυλακισμένους

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Η εβδομάδα που πέρασε είχε αρκετά θέματα "δημοσίας τάξεως". Είδαμε την απόδραση και την σύλληψη της Βίκυς Σταμάτη, τις καταλήψεις σε όλη την Ελλάδα, την είσοδο διαδηλωτών στη Βουλή -που σύμφωνα με την πρόεδρό της δεν έγινε ποτέ- και φυσικά το άρθρο του αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση για την αριστερά του τίποτα.

Κυριακή, 29 Μάρτιος 2015 07:45

Η απάντηση είναι η παράνοια

του Δημητρη Κοντογιάννη.

Υπήρχε ένα αστείο που λέγαμε στους πιο καινούριους στον στρατό για να καταλαβαίνουν που βρίσκονται. Ρωτούσαμε "τι ξεκινάει από στρα- και τελειώνει σε -τός;". Όταν ο άλλος απαντούσε "ο στρατός;" λέγαμε "όχι, η παράνοια". Από ό,τι φαίνεται ίσως η παράνοια δεν τελειώνει στον στρατό, αλλά προεκτείνεται και στο κομμάτι της πολιτικής που τον αφορά.

Σάββατο, 14 Μάρτιος 2015 13:58

Ταμπέλες και κόμματα

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Είμαστε η γενιά που ζει τον αργό θάνατο της Νέας Δημοκρατίας. Το κόμμα που παλιότερα παινευόταν για τον πολυσυλλεκτισμό και την πολυφωνία του έχει χάσει την Δεξιά (ΑΝΕΛ), το κέντρο (Ποτάμι), τους αντιμνημονιακούς (ΣΥΡΙΖΑ, κλπ), τους φιλελεύθερους (Δράση - Δημιουργία Ξανά), τους συντηρητικούς (ΛΑΟΣ) και όποιον άλλο χώρο φιλοξενούσε παλιότερα.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

"Μεγάλο χτύπημα ενάντια στην ελληνική πειρατεία" χαρακτήρισαν πολλές ιστοσελίδες την καταδικαστική απόφαση δικαστηρίου ενάντια στους διαχειριστές γνωστού site διαμοίρασης αρχείων (μουσικής, ταινιών, βιβλίων, κλπ). Την ίδια θέση είχαν και όταν, πριν από μερικούς μήνες, έκλεισε προσωρινά το pirate bay, η διεθνώς μεγαλύτερη τέτοιου είδους ιστοσελίδα. Τρία χρόνια μετά από τις μεγάλες παγκόσμιες κινητοποιήσεις κόντρα στη φίμωση του διαδικτίου και της διακίνησης πληροφοριών, συνεχίζουμε να γυρίζουμε την πλάτη μας στη λογική, αλλά και το καλύτερο μέλλον που φαίνεται να προδιαγράφεται για τον τρόπο παραγωγής πολιτιστικών προϊόντων.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πολύς λόγος έχει γίνει για την πρόταση της κυβέρνησης για παράταση της δανειακής σύμβασης, με όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις που αυτό συνεπάγεται. Σίγουρα, αλλάζοντας όνομα στο μνημόνιο και στην τρόικα δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει μνημόνιο και τρόικα. Πέρα όμως από την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ και της Ευρώπης να βρίσκουν συνώνυμες λέξεις, αποδείχτηκαν πολλά πράγματα αυτή την εβδομάδα και για την τωρινή κυβέρνηση, αλλά και για όλες τις προηγούμενες.

Κυριακή, 15 Φεβρουάριος 2015 00:59

Αγώνας-Ρήξη-Μετονομασίες

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Είμαστε λαός που του αρέσει να ξεχνάει. Δεν έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε ότι "εγώ είμαι το ΠΑΣΟΚ σας" και ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε εκδηλώσεις την 3η Σεπτεμβρίου για να τιμήσει την ίδρυση του κόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου, και όμως ισχυρίζεται ότι τώρα έχουμε "πρώτη φορά αριστερά", επιλέγοντας να ξεχάσει ό,τι συνέβη από το '81 και μετά. Αφού όμως μετά από τα βάσανα των τελευταίων ετών η λέξη "ΠΑΣΟΚ" απέκτησε μια τόσο αρνητική σημασία που ακόμα και ο ίδιος ο πρόεδρός του προσπάθησε επανειλημένα να την ξεφορτωθεί (Ελιά, Δημοκρατική Παράταξη) ενώ η "αριστερά" πάντα ήταν κάτι θετικό, λογικό είναι στο μυαλό των ψηφοφόρων να μην μπορούν αυτές οι δύο έννοιες να ταυτιστούν. Έτσι, επειδή η μία λέξη αρέσει και η άλλη όχι, είναι φυσιολογικό να θεωρούν όι πολίτες ότι  τις τελευταίες εβδομάδες για πρώτη φορά στην Ελλάδα έχουμε αριστερή κυβέρνηση.

Σάββατο, 07 Φεβρουάριος 2015 14:08

Ο πραγματικός νικητής των εκλογών

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Πέρασαν οι εκλογές και, όπως πάντα, όλοι είναι νικητές. Από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Πάνο Καμμένο, μέχρι ακόμα και τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά, όλοι είναι ικανοποιημένοι από το εκλογικό ποσοστό τους. Ο νικητής των εκλογών όμως δεν είναι ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την άνετη κατάληψη της πρώτης θέσης, ούτε κάποιο άλλο δημοκρατικό κόμμα. Ο πραγματικός νικητής αυτών των εκλογών ήταν ο ναζισμός.

Σάββατο, 31 Ιανουάριος 2015 19:02

Μία εβδομάδα με Πρωθυπουργό τον Τσίπρα

Αν προσπαθούσαμε την Κυριακή 25/1/2015 να φανταστούμε τι θα γινόταν την πρώτη Φεβρουαρίου δεν θα απέχαμε πολύ από την πραγματικότητα: Ο Τσίπρας είναι Πρωθυπουργός, βρήκε υπερβολικά εύκολα καποιον να συνεργαστεί, ήρθε σε μια κάποια ρήξη με την Τρόικα, έχει την στήριξη των περισσότερων ΜΜΕ και τα στελέχη του ακόμα υπόσχονται πράγματα. Όλα είναι λογικά επακόλουθα της προεκλογικής περιόδου.

Κυριακή, 18 Ιανουάριος 2015 15:46

Η επόμενη των εκλογών

Ήταν μία Τρίτη απόγευμα του 2009, δύο μέρες μετά τις εκλογές όπου το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με δέκα μονάδες διαφορά τη Νέα Δημοκρατία, ο Καραμανλής είχε παραιτηθεί από αρχηγός του κόματος και ο Παπανδρέου φάνταζε ισχυρότερος από ποτέ. Καθόμουν σε μια πλατεία της Αθήνας και στο διπλανό καφέ ήρθε μια παρέα από νέους. Μια κοπελίτσα, γύρω στα είκοσι, χαρούμενη από το αποτέλεσμα των εκλογών, είχε έρθει φορώντας μια μπλούζα του ΠΑΣΟΚ με έναν τεράστιο πράσινο ήλιο. Μπορούσε άραγε να προβλέψει το μέλλον που θα είχε το κόμμα της;

13 και σήμερα και, ως είθισται στις προεκλογικές περιόδους, βομβαρδιζόμαστε από παντού με  "θα". Ενώ, σε ένα βαθμό σωστά, εστιάζουμε την προσοχή μας στα οικονομικά προγράμματα των κομμάτων, υπάρχουν άλλες δεσμεύσεις ικανές, σε πολλές περιπτώσεις, μέχρι και να βάλουν σε κίνδυνο το πολίτευμα που έχουμε μέσα από τον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν οι αντιπρόσωποί μας. Θα είχαμε άραγε Δημοκρατία αν πάνω από τους μισούς πολίτες δεν αντιπροσωπεύονταν στη Βουλή; Αν αντιπροσωπευόταν κοινοβουλευτικά μόνο το ένα τρίτο των πολιτών, πως θα λεγόταν το πολίτευμά μας;

Σάββατο, 03 Ιανουάριος 2015 21:27

Το απαράδεκτο ασταύρωτο ψηφοδέλτιο

Από την προηγούμενη Βουλή είδαμε αρκετές περίεργες συμπεριφορές. Είδαμε αστεία πόθεν έσχες, κάποιους Βουλευτές να βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και άλλους να έχουν αδήλωτες εταιρίες στην κατοχή των συζύγων τους . Είδαμε μέλη του κοινοβουλίου να κατηγορούν συναδέλφους τους για δωροδωκία χωρίς αποδείξεις, να προσπαθούν να παίξουν ξύλο μεταξύ τους μέσα στη Βουλή, να ουρλιάζουν για να μην ακουστεί η αντίθετη άποψη σε τηλεοπτικό παράθυρο. Είδαμε σεξιστικές συμπεριφορές, άνδρες να μυρίζουν γυναικείο μπουφάν, γυναίκες δικηγόρους να υπερασπίζονται βιαστές. Σε καμία περίπτωση όμως δεν φταίνε οι Βουλευτές για τις όποιες περίεργες, αμφιλεγόμενες ή απαράδεκτες συμπεριφορές τους.

Κυριακή, 28 Δεκέμβριος 2014 08:48

Οι ναζί νίκησαν ήδη.

Ένα μεγάλο κλισέ στις κωμικές σειρές είναι όταν ένας χαρακτήρας λέει "εγώ δεν είμαι ρατσιτής, αλλά..." και καταλήγει να λέει κάτι εκπληκτικά ρατσιστικό. Μπορεί να γελάμε με τις ατάκες των ηθοποιών, αλλά όταν οι πολιτικοί μας πέφτουν σε παρόμοιες αντιθέσεις δεν υπάρχει τίποτα το αστείο. Ως λαός έχουμε διαβεβαιωθεί πάρα πολλές φορές ότι "οι ναζί της Χρυσής Αυγής δεν χωράνε στη Δημοκρατία μας", όπως ο χαρακτήρας στην τηλεόραση διαβεβαίωνε τους συνομιλητές του για τις πεποιθήσεις του πριν τις διαψεύσει από μόνος του. Αυτό όμως που τελικά συμβαίνει είναι οι φασίστες να χρησιμοποιούνται συνέχεια για πολιτικά παιχνίδια, στο σημείο μάλιστα που να καταλήγουν να καθορίζουν μέχρι και το τι θα ψηφίσουν κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Κυριακή, 21 Δεκέμβριος 2014 09:48

Φλερτάροντας με την εσχάτη προδοσία

Αν έχω μάθει ένα πράγμα από την εκδίκαση σκανδάλων τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι όταν πολύκροτες υποθέσεις φτάνουν στα δικαστήρια, τις περισσότερες φορές όλοι αθωώνονται  -συνήθως λόγω αμφιβολιών. Αν αυτό συμβεί και στη υπόθεση Χαϊκάλη θα έχουμε περάσει σε νέο επίπεδο μη απονομής δικαιοσύνης. Μπορεί να μη φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά η υπόθεση αυτή είναι σημαντικότερη από τις υποκλοπές, τη SIEMENS, το Βατοπέδι ή τα υποβρύχια. Εκεί μπορεί να είχαμε ζημιά του κράτους και παράνομες ενέργειες από πολιτικά πρόσωπα, αλλά δεν φτάσαμε ποτέ να επηρεάζεται το ποιος θα είναι ο αρχηγός του ελληνικού κράτους.

Πέμπτη, 18 Δεκέμβριος 2014 16:02

Αντιφάσκεις αναγνώστη

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Γιατί να με νοιάζει τι άποψη έχει για την απεργία του Ρωμανού κάθε τηλεπερσόνα; Και γιατί βγήκε τώρα να εκφραστεί πολιτικά κάθε διάσημος που τόσο καιρό μιλούσε μόνο για την ερωτική του ζωή;  Και γιατί να μείνουμε στους διάσημους; Ο κάθε ημιενημερωμένος οπαδός της κάθε άποψης περί φοιτητικής άδειας, είναι σίγουρος για τις θέσεις του; Εσύ αναγνώστη, είσαι σίγουρος ότι οι απόψεις σου δεν αντιφάσκουν;