130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Νώτης Ιωάννου

Νώτης Ιωάννου

Φαντασιόπληκτος, ονειροπόλος, άλλοτε είδωλο, λάτρης της αισθητικής και των συγκινήσεων, νοσταλγός της φυγής κ' των λέξεων, άπατρις του έρωτα, πλάνης, γυρολόγος.

Διεύθυνση Ιστότοπου:

Σάββατο, 07 Ιανουάριος 2017 08:52

Εορτολόγιο

γράφει ο Νώτης Ιωάννου.

Προέχουν οι Γιορτές, ασφαλώς. Η ανάγκη μας να συλλαβίσουμε μια ευχή που να ξεπερνά τις λέξεις, να την ανατείνουμε με προσδοκία στον αέρα, να γίνει σπορά. Η βαθειά επιθυμία μας να αγκαλιάσουμε σιωπηλά όλους όσους αγαπούμε, αποζητώντας γαλήνιοι την επαλήθευση ότι δεν είμαστε μόνοι. Αυτή η ποθούμενη επίγνωση, της συνεκπλήρωσης, είναι το αρχέγονο ελιξίριο που μας μυεί στην αρμονία των Χριστουγέννων, ένα απαράμιλλο, πάμφωτο Σύμπαν που χτίσαμε παιδιά κι από τότε νοσταλγούμε.

του Νώτη Ιωάννου.

 

Κοιτάζοντας κανείς τα αποτελέσματα των εκλογών του Σεπτεμβρίου, έχει την εντύπωση πως ο χρόνος παρέμεινε αμετακίνητος από την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση του Ιανουαρίου. Έκτοτε, δηλαδή, φαντάζει στάσιμος, σαν να μην διέδραμε καν, σαν να ολίσθησε σε μεταφυσική χοάνη ή άβυσσο και καταργήθηκε. Άλλως πως, δεν εξηγείται το γεγονός ότι επάλληλα, μείζονα συμβάντα της ενδιάμεσης, πυκνής πολιτικής επικαιρότητας μηνών, κατά παράδοξο τρόπο, φαίνεται πως διέλαθαν τον αντίκτυπό τους στην κοινωνία. Η διαμόρφωση της κοινής γνώμης, παραβάλλοντας τα αντίστοιχα κομματικά ποσοστά, δείχνει συνολικά να αποσιωπά τις εξαρχής πολιτικές εκτιμήσεις για την Κυβέρνηση, έως και την πυρετώδη ΄΄κοσμογονία΄΄ του καλοκαιριού, δείχνει να αποσβένει τις κακές εντυπώσεις, να μην τις προσμετρά.

του Νώτη Ιωάννου.

Κατά την προεκλογική του ομιλία στην Καλαμάτα, προ ημερών, ο κ.Τσίπρας χαρακτήρισε πιθανή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, αυτολεξεί ως «παρά φύση», αποκλείοντας την. Η φράση, πρωτάκουστη και ανοίκεια με την πολιτική κουλτούρα, διεγείρει, κατ’ ακριβολογία προκαλεί το γλωσσικό αίσθημα, εξαιτίας της απευθείας αναγωγής της, συνειρμικά, στην γενετήσια σφαίρα. Η δεδομένη βαρύτητα της έκφρασης, είναι αυτή που προσδίδει στην προκείμενη χρήση ακραίο νόημα και χαρακτήρα. Στιγμιαία, το ακροατήριο του τ. Πρωθυπουργού, όπως και η κοινή γνώμη, σάστισε αμήχανο και συγκεχυμένο με την μονοσήμαντη αυτή αναφορά του, ακόμη κι αν τυχόν υπό αυτοματισμό την επικρότησε. Πολλοί, αν όχι η πλειονότητα, καλόπιστα απέδωσαν την λεκτική εκτροπή σε χονδροειδές ολίσθημα, αμετροέπεια ή έλλειψη επίγνωσης της απαξίας του λόγου που ατυχώς εξέφερε ο ομιλητής. Φευ, δεν είναι έτσι, όπως αποδείχθηκε.