130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Βασίλης Βρανάς

Βασίλης Βρανάς

Ο Βασίλης Βρανάς είναι Δρ. Φιλοσοφίας του Πανεπ/μίου Αθηνών.


Διεύθυνση Ιστότοπου:

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Κοντεύουν τέσσερεις μήνες που οι δύο Έλληνες στρατιώτες βρίσκονται αιχμάλωτοι των τουρκικών αρχών και η ελληνική κυβέρνηση κωφεύει. Ιδιαίτερα, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, όχι μόνο δεν έχει αναδείξει το θέμα, δεν έχει παραιτηθεί, δεν έχει ζητήσει παραιτήσεις και δεν έχει κινήσει γη και ουρανό, για να φέρει πίσω τα δύο αυτά παλικάρια, αλλά στον αντίποδα επιλέγει ταξίδια αναψυχής για να παρακολουθήσει αγώνες Formula 1!

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Το 1913, ο αυστριακός ψυχίατρος Σίγκμουντ Φρόυντ, δημοσίευσε το «Τοτέμ και Ταμπού». Κεντρική του ιδέα, είναι η ύπαρξη τοτέμ στις πρωτόγονες κοινωνίες και η δημιουργία ταμπού – νευρώσεων, οι οποίες προκύπτουν από την ενδόμυχη θέληση για παραβίαση των ηθικών αρχών που επιτάσσουν τα τοτέμ. Οι πραγματείες που περιέχονται σε αυτό, έχουν να κάνουν με ζητήματα ψυχιατρικής φύσεως, εντούτοις ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα θα μπορούσαν να εξαχθούν και να θεωρηθούν από την πλευρά της πολιτικής.

Κυριακή, 04 Μάρτιος 2018 08:24

Πολιτικός ναρκισσισμός και Social Media

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Για σχεδόν μία δεκαετία τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Social Media) έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της διαδικτυακής μας βιωτής. Όταν η αγορά κατάλαβε τη δυναμική των Social Media, τα μέσα αυτά μετατράπηκαν από διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας σε εργαλεία marketing των επιχειρήσεων. Οι διαφημιστές ανακάλυψαν ένα νέο πεδίο προώθησης προϊόντων/υπηρεσιών, το οποίο προσέφερε πληθώρα στατιστικών στοιχείων (π.χ. δημογραφικά) τα οποία βοηθούσαν τους ειδικούς του marketing.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.


Το 2009 το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας έφτασε σε τόσο υψηλά επίπεδα που το δημόσιο χρέος κατέστη μη βιώσιμο, με συνέπεια τον Απρίλιο του 2010 η χώρα να αναγκαστεί να μπει, ως γνωστόν, σε μηχανισμό στήριξης. Προϋπόθεση για την έναρξη της στήριξης, ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση η οποία και ξεκίνησε ένα μήνα μετά, με την εξαγγελία μέτρων λιτότητας από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Η έναρξη της περιόδου των μνημονίων δεν ξεκίνησε ανέφελα βέβαια, αλλά συνοδεύτηκε από σωρεία αντιδράσεων τόσο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όσο και από τους έλληνες πολίτες.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Διαφαινόμενες μίζες στην πώληση όπλων, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, έλλειψη οργάνωσης στη διαχείριση κρίσεων (πυρκαγιές, σεισμοί, πλημμύρες), πολυτελή ταξίδια στο εξωτερικό (που ενίοτε συνοδεύονται από τζόγο), απόπειρα χειραγώγησης του τηλεοπτικού τοπίου, παρεμβάσεις στην Δικαιοσύνη, μειώσεις μισθών/συντάξεων, έλεγχος κεφαλαίου (capital control) κλπ.

Σάββατο, 26 Αύγουστος 2017 07:40

Μετά την έξοδο από την κρίση, τι;

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Πριν λίγες ημέρες είχα την τιμή να είμαι προσκεκλημένος στην ομιλία του αμερικανού Γερουσιαστή Rand Paul, η οποία έλαβε χώρα στο Μέγαρο της Παλιάς Βουλής. Καθώς αρέσκομαι στο να παρακολουθώ τις αμερικανικές πολιτικές εξελίξεις, το όνομα του το γνώριζα ήδη από το ΄15, όταν δηλαδή είχε καταθέσει την υποψηφιότητά του για την προεδρεία του ρεπουμπλικανικού κόμματος. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς, το ιδιαίτερο πολιτικό του βάρος του.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Η είσοδος της Ελλάδας στο 4ο μνημόνιο, είναι πλέον μία πραγματικότητα και, όσο κι αν θέλει να παριστάνει ότι πανηγυρίζει η Κυβέρνηση για το κλείσιμο της περίφημης συμφωνίας, το γεγονός είναι ότι όχι μόνο νέα δυσβάσταχτα μέτρα έρχονται  για μισθωτούς και συνταξιούχους, αλλά πλέον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι η ύφεση θα συνεχιστεί τουλάχιστον έως και το 2019.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Αδιαμφισβήτητα μία νέα μέρα ξημέρωσε για τη γαλλική Δημοκρατία, καθώς η χθεσινή επικράτηση του Εμανουέλ Μακρόν επί της Μαρίν Λε Πεν , συμβολίζει πολλά περισσότερα από μία εκλογική νίκη.

Σάββατο, 01 Απρίλιος 2017 10:06

Déjà vu Politics

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

«Η αξιολόγηση της Ελλάδας δεν θα ολοκληρωθεί στο επόμενο Eurogroup. Ελπίζουμε ότι θα μπορούμε να την εγκρίνουμε σύντομα, αλλά αυτό δεν θα γίνει στις 7 Απριλίου στη Βαλέτα, είναι πολύ νωρίς.» Αυτά, ήταν τα λόγια του επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ την Παρασκευή και τα οποία έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τα όσα διεμήνυαν κυβερνητικοί κύκλοι για το κλείσιμο της αξιολόγησης στο Eurogroup της 7ης Απριλίου. Πλέον η ατζέντα, μεταφέρεται στο τέλος του Απριλίου ή ακόμα χειρότερα, στις αρχές Μαΐου.

Δευτέρα, 30 Ιανουάριος 2017 08:33

Ο μοναδικός εχθρός της Νέας Δημοκρατίας

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Μολονότι η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτη σε όλες τις δημοσκοπήσεις και παρουσιάζει υψηλή συσπείρωση, δεν φαίνεται ακόμα να είναι σε θέση να «καθαρίσει» το παιχνίδι και να πετύχει την πολυπόθητη αυτοδυναμία, που θα δώσει την πνοή ζωής που έχει ανάγκη η χώρα. Σίγουρα, η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τιμόνι του κόμματος και η «αποκαθήλωση» του ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια των πολιτών, έχουν αμφότερα παίξει καθοριστικό ρόλο στο να επουλωθούν οι πληγές της Νέας Δημοκρατίας από την τελευταία εκλογική της ήττα. Όμως ποιος από τους δύο παράγοντες έχει παίξει σπουδαιότερο ρόλο στην άνοδο της γαλάζιας παράταξης;

Πέμπτη, 17 Νοέμβριος 2016 08:50

Zito i Hellas…

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Ήταν 12 Ιουνίου του 1976, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε την διάσημη πλέον φράση «Ανήκομεν εις την Δύσιν» για να εισπράξει την λαϊκίστικη απάντηση από τον Ανδρέα Παπανδρέου: «Προτιμούμε να ανήκομεν εις τους Έλληνες».

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Τόνοι μελάνι έχουν χυθεί τις τελευταίες ώρες, μετά την ανακοίνωση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Κάθε ανάλυση προσφέρει είτε μία επικοινωνιακή προσέγγιση στο τι τον οδήγησε στην νίκη είτε μία ανάλυση κοινωνιολογικού χαρακτήρα για το σκεπτικό του αμερικανικού εκλογικού σώματος. Υπάρχει και μία τρίτη ανάλυση όμως που εδράζεται στην γνώση του ιστορικού προτσές.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Είναι κοινή παραδοχή, αν και τείνει να ξεχαστεί τα τελευταία χρόνια, ότι κάθε μείγμα πολιτικής καθορίζεται από το ιδεολογικό στίγμα αυτού που το εφαρμόζει. Για παράδειγμα, μία κυβέρνηση που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού θα εφαρμόσει ένα μείγμα πολιτικής που εστιάζει στην συρρίκνωση της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και θα στοχεύσει στην διεύρυνση του δημόσιου τομέα. Η στήριξη της πολιτικής αυτής, δεδομένου ότι το Δημόσιο χρειάζεται κρατική χρηματοδότηση για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του, εστιάζει στην αύξηση της φορολογίας. Στον αντίποδα έχουμε το φιλελεύθερο μοντέλο διακυβέρνησης που δίνει έμφαση στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στην συρρίκνωση του Δημοσίου τομέα, με απώτερο σκοπό να το καταστήσει πιο λειτουργικό μέσω και της παράλληλης μείωσης της γραφειοκρατίας. Φυσικά στην περίπτωση αυτή συνεπάγεται μείωση των φορολογικών εισφορών των πολιτών και έμφαση στην φορολόγηση των επιχειρήσεων. Αυτή η σύντομη εισαγωγή, γίνεται μόνο και μόνο για να γίνει αντιληπτό ότι ανεξαρτήτως μνημονίων και απαιτήσεων των θεσμών, το ιδεολογικό πρόσημο της εκάστοτε Κυβέρνησης που καλείται να εφαρμόσει τα μέτρα για την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, καθορίζει την έκβαση της εφαρμοζόμενης πολιτικής.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Την ώρα που διανύουμε την περίοδο του τρίτου μνημονίου και οι συζητήσεις για εφαρμογή και τέταρτου μνημονίου ολοένα και φουντώνουν, η οικονομία στην Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ύφεση, η ανεργία παραμένει σε υψηλά ποσοστά, οι μεταρρυθμίσεις για την μετάβαση στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση καθυστερούν και οι αποκρατικοποιήσεις πάνε με ρυθμούς χελώνας.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Αναμφίβολα, το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει καταλάβει τον τελευταίο καιρό μεγάλο μέρος του δημόσιου διαλόγου, είτε εξαιτίας της γενικότερης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που επιχειρεί η Κυβέρνηση, είτε εξαιτίας της σύγκρουσης της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον Υπουργό Παιδείας. Η Κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να αλλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών και να το μετατρέψει σε μάθημα θρησκειολογικού χαρακτήρα, με την επιχειρηματολογία της να συνοψίζεται σε δύο σημεία. Αφενός την επί σειρά ετών απαξίωση του μαθήματος, από τους μαθητές και αφετέρου την ανάγκη τροποποίησης του, λόγω της συνεχούς αύξησης στα σχολεία του αριθμού αλλόθρησκων μαθητών. Το τελευταίο αυτό επιχείρημα είναι και η αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Έχει τύχει πολλές φορές να βρεθώ με παρέες και όταν ξεκινάει η πολιτική συζήτηση, πάντα κάπου μέσα στην κουβέντα ακούγεται η φράση: «Μα γιατί μειώνουν συνεχώς μισθούς και συντάξεις;» Είναι ένα ερώτημα που μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων έχει και όχι άδικα! Χιλιάδες συμπολίτες μας βλέπουν το μηνιαίο εισόδημά τους να μειώνεται και κανείς δεν μπορεί όχι μόνο να τους υποσχεθεί ότι τα λεφτά που τους «κόπηκαν» θα επιστραφούν, αλλά ούτε καν ότι το ψαλίδι κάποια στιγμή θα σταματήσει. Οι άνθρωποι αυτοί, δικαιολογημένα αγανακτούν και το χειρότερο; Δεν βλέπουν ή έστω δεν αισθάνονται, ότι οι περικοπές αυτές βοηθούν στην αναγέννηση της οικονομίας της χώρας.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Αδιαμφισβήτητα του σπουδαιότερο πολιτικό γεγονός του Σεπτεμβρίου ήταν η 81η ΔΕΘ, όπου ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, διασταύρωσαν έμμεσα τα ξίφη τους, δίνοντας μας την αίσθηση ενός debate από το κοντινό μέλλον. Για κάθε πολιτικό αρχηγό, η ΔΕΘ είναι διαχρονικά η ευκαιρία να παρουσιάσει την πολιτική του πραμάτεια, αλλά και την ίδια ώρα ένας μεγάλος κίνδυνος καθώς κατά την περίοδο της διεξαγωγής της, τα λάθη δεν συγχωρούνται. Τρανταχτό παράδειγμα, το ατυχές περιστατικό με τον Πρωθυπουργό και την δημοσιογράφο του Alpha Ευαγγελία Τσικρίκα, όπου προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και έκανε τον Πρωθυπουργό να δείχνει πολιτικά ανάλγητος.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Ήταν Απρίλιος του 2016, όταν όλοι γίναμε θεατές καινοφανών καταστάσεων κατά την διεξαγωγή του 10ου συνεδρίου της ΟΝΝΕΔ, με στόχο την ανάδειξη συνέδρων, οι οποίοι θα εκπροσωπούσαν την νεολαία στο συνέδριο του κόμματος. Το τι συνέβη κατά την διάρκεια του συνεδρίου της ΟΝΝΕΔ, είναι λίγο πολύ γνωστό και ενδεχομένως να έχει διαφορετικές αναγνώσεις για το πώς το βίωσε ή το πώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα να εστιάσω συνοπτικά στις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, με αφορμή το εν λόγω συνέδριο:

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

«Δουλειά του κράτους είναι να εφαρμόζει το νόμο, δουλειά του κινήματος είναι να υπερασπίζεται τους ανθρώπους. Δουλειά του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αλλάξει το κράτος. [...] Ο ΣΥΡΙΖΑ [...] ουδόλως άλλαξε γνώμη. Υπερασπιζόταν και υπερασπίζεται πάντα τα ατομικά δικαιώματα, μεροληπτεί υπέρ όσων έχουν στοχοποιηθεί από το κράτος ακόμα και αν πολιτικά δεν συμφωνεί. Οι δυο συλληφθέντες εμπίπτουν σε αυτήν την κατηγορία διώξεων φρονηματικού χαρακτήρα. […] Ο ΣYΡΙΖΑ ταυτόχρονα είναι κυβέρνηση στο δεδομένο κράτος.»

Παρασκευή, 24 Ιούνιος 2016 07:33

Πολιτικό Bullying και άλλες μικροπρέπειες

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Όσο και αν κάποιοι διαφωνήσουν ρητορικά με αυτό, εγώ πιστεύω ακόμα πως έχουμε δημοκρατία και ο καθένας από εμάς είναι ελεύθερος να λέει και να πράττει κατά πως νομίζει, στα όρια φυσικά πάντα της νομιμότητας. Ήταν το 1859 όταν ο John Stuart Mill στο βιβλίο του Περί Ελευθερίας διατύπωσε την «αρχή της βλάβης» λέγοντας πως ο μόνος λόγος που νομιμοποιείται το κράτος να περιορίσει την ελευθερία κάποιου ατόμου είναι για να προστατεύσει την πρόκληση βλάβης σε άλλα άτομα. Είναι όμως μόνο ο νόμος που μας συγκρατεί από το να μην ξεφεύγουμε και να μην καπηλευόμαστε τα αγαθά της δημοκρατίας; Προφανώς όχι. Υπάρχει και η ηθική, η παράδοση, η παιδεία και οι θεσμοί που συχνά επιτάσσουν να είμαστε συγκρατημένοι σε όσα λέμε ή όσα κάνουμε. Είναι θα λέγαμε ο πολιτισμός που μας καθοδηγεί στο να αναπτύσσουμε συγκεκριμένες συμπεριφορές με απώτερο στόχο την ευδαιμονία της κοινωνίας μας. Ελευθερία στην δημοκρατία λοιπόν δε σημαίνει κάνω και λέω ό,τι θέλω, αλλά υπακούω σε μία σειρά κανόνες που υπάρχουν για να προστατεύονται οι άλλοι από τις δικές μας επιζήμιες συμπεριφορές και το ανάστροφο.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Διαβάζω συνεχώς κείμενα για τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τους Υπουργούς της Κυβέρνησης σχετικά με τις πολιτικές τους αστοχίες, τις κάλπικες προεκλογικές δεσμεύσεις τους, αλλά και τη διοικητική – κυβερνητική τους αδυναμία. Έχουν χυθεί τόνοι μελάνι στην κριτική κατά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πραγματικά εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι για τους Ανεξάρτητους Έλληνες συνήθως ή δε θα γίνει αναφορά ή η κριτική θα περιοριστεί στην επίδειξη στρατιωτικού οργασμού του αρχηγού των ΑΝΕΛ, Πάνου Καμμένου με την πρώτη ευκαιρία.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Πάει καιρός τώρα που διαβάζω σε sites και εφημερίδες, αλλά ακούω και στα τηλεοπτικά πάνελ τη φράση: «Ανασυγκρότηση του κεντροαριστερού χώρου» την ώρα που η σχετική αναζήτηση στο Google εμφανίζει πάνω από 46.800 αποτελέσματα! Άρχισα λοιπόν να αναρωτιέμαι, είναι όντως αναγκαία η ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα; Σκοπός μου δεν είναι προφανώς να αμφισβητήσω την σπουδαιότητα του λεγόμενου Σοσιαλδημοκρατικού χώρου, αλλά να εξετάσω το κατά πόσο η ανασύστασή του είναι όντως αναγκαία για τη χώρα.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

Μέχρι και τον Ιανουάριο του 2015 η πολιτική καθημερινότητα της χώρας, ήταν επικεντρωμένη σε ένα και μόνο θέμα, την οικονομία, γεγονός απόλυτα λογικό καθώς η οικονομική κρίση δεν είναι μόνο φαινόμενο της Ελλάδας, αλλά αφορά το σύνολο της Ευρώπης και της Αμερικής. Την ώρα όμως που η προσοχή θα έπρεπε να είναι στραμμένη στην οικονομία και στις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα για να πατήσει ξανά στα πόδια της, τους τελευταίους μήνες νέα προβλήματα εντός και εκτός συνόρων έρχονται το ένα μετά το άλλο να ταλανίσουν την πολύπαθη αυτή χώρα.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Ένα ακόμα κλασικό παράδειγμα της ελληνικής «ιδιαιτερότητας» ξετυλίγεται μπροστά μας, αυτή τη φορά με αφορμή το νέο μοντέλο χρηματοδότησης που αποφάσισε να υιοθετήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για την εξυγίανση των οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας. Ο λόγος για το περίφημο 5ευρω που μέσα σε λίγες ώρες οι θερμόαιμοι Έλληνες μετέτρεψαν σε #eranos_nd καθώς στη χώρα μας, η στείρα κριτική κοστίζει λιγότερο από 5 ευρώ, για την ακρίβεια είναι δωρεάν.

του Βασίλη Βρανά.

Ήταν 20 Ιανουαρίου του 1961, όταν ο Τζον Φ. Κένεντι εκφώνησε τον πρώτο λόγο μετά την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα μιλώντας για ανανέωση, για την ειρηνική επανάσταση της ελπίδας και την υπεράσπιση της ελευθερίας. Από τον εναρκτήριο αυτό λόγο του Κένεντι όμως, μία φράση έμμελε να μείνει στην ιστορία: «Αναρωτηθείτε όχι τι μπορεί η πατρίδα σας να κάνει για εσάς ∙ αναρωτηθείτε τι μπορείτε εσείς να κάνετε για την πατρίδα σας!».

του Βασίλη Βρανά.


Αθήνα 26 Ιουνίου 1979

«Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως κύριος Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει τον λόγο

Πρόκειται για μία από τις πλέον ιστορικές συνεδριάσεις στην ιστορία της Βουλής, όπου λαμβάνει χώρα η συζήτηση του νομοσχεδίου περί κυρώσεως της συνθήκης προσχώρησης της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ.

Κατά την συνεδρίαση αυτή, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιχειρηματολογεί υπέρ της ένταξης μας στην ΕΟ.Κ. και παράλληλα απαντά στην θέση του ΠΑΣΟΚ για την μη προσχώρηση της Ελλάδας. Η ρητορική που ακολούθησε τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου επιτρέψτε μου να πω παρουσιάζει τρομακτική ομοιότητα με την σημερινή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ. Φράσεις του Παπανδρέου όπως: «Δημοψήφισμα», «Οι Ευρωπαίοι θέλουν να καταβροχθίσουν της Ελλάδα», «Εθνική Υποτέλεια», «Όχι στα Μονοπώλια και τις Ξένες Επενδύσεις» και «Θέλουμε μία Ευρώπη των Λαών και Όχι των Κατεστημένων» θυμίζουν ανατριχιαστικά την ρητορική του Αλέξη Τσίπρα, μια ρητορική που τον έφερε στην εξουσία και που φαίνεται να ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο Ανδρέας…

Οι απαντήσεις που έδωσε ο Καραμανλής το 1979 υπό το πρίσμα αυτό της ταύτισης Τσίπρα – Παπανδρέου θα μπορούσαν να είναι απαντήσεις στο σήμερα…

Συνοψίζοντας τις απαντήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η απάντηση στον εθνικολαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, είναι λιτή με επίκληση στο αυτονόητο. Δανείζομαι λοιπόν τα επιχειρήματα του Εθνάρχη, από την ιστορική εκείνη συνεδρίαση: «Εάν η συμμετοχή στην Κοινότητα και ο σεβασμός των κανόνων οδηγεί σε εθνική υποτέλεια, θα πρέπει να δεχτούμε ότι υπεβλήθησαν οικειοθελώς σ’ αυτή την εθνική υποτέλεια, όλες οι μεγάλες Ευρωπαϊκές Χώρες οι οποίες μετέχουν στην Κοινότητα.» «Δια της εντάξεως θα σταθεροποιηθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί. Η Δημοκρατία αποτελεί προϋπόθεση όχι μόνο για την ένταξη μιας χώρας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά και για την παραμονή σε αυτή.» «Την ανεξαρτησία του δε τη χάνει κανείς όταν ανήκει ισότιμα σε μία μεγάλη οικογένεια. Την χάνει όταν είναι μόνος και αδύναμος.» «Τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας έναντι των Κοινοτικών είναι τόσο μικρά, ώστε να μην εμπνέουν τον πειρασμό της εκμεταλλεύσεως.» Και κάτι ακόμα… «Γιατί καμία από τις χώρες που εντάχθηκαν στην Κοινότητα δεν σκέφτηκε να την εγκαταλείψει, εάν πράγματι η ένταξη στην Κοινότητα είναι επιβλαβής για τα συμφέροντά της;»

Αθήνα Μάρτιος 2015

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει τον λόγο…

…για να απαντήσει στην τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα και να θυμίσει τα αυτονόητα! Ποιος είπε ότι ο Καραμανλής δεν μιλάει τόσο καιρό..;