130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: όχι
Παρασκευή, 27 Οκτώβριος 2017 21:34

Δουνκέρκη και Ελληνοαλβανικά σύνορα

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Τι σχέση έχει η ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν «Δουνκέρκη» με τα Ελληνοαλβανικά σύνορα το 1940;

γράφει η Νάντια Βαλαβάνη.

Δυο χρόνια από το Δημοψήφισμα, το μεγάλο ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015 παραμένει η σημαντικότερη αγωνιστική παρακαταθήκη της μεταπολίτευσης: Η στιγμή που μια εκπληκτικά μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε συνθήκες πρωτοφανείς στην παγκόσμια ιστορία – εκλογική διαδικασία με κλειστές τράπεζες – εγκαταλείποντας στάσεις ανάθεσης ετοιμάζεται να πάρει την τύχη της στα δικά της χέρια.

της Νάντιας Βαλαβάνη.

Στο ανεμόδαρτο, μετά την υπερψήφιση του τρίτου Μνημονίου, πολιτικό τοπίο της χώρας κι εν μέσω ενός διεθνούς κραχ μ’ έντονο άρωμα από την παγκόσμια κρίση του 2009, το πώς συμπεριφέρεται πολιτικά ο καθένας μας έχει πολύ μικρότερη σημασία από το τι προσδοκούμε και τι μπορούμε να κάνουμε ως πολιτικό συλλογικό υποκείμενο.

Παρασκευή, 21 Αύγουστος 2015 07:43

Γιατί λοιπόν ρε Αλέξη;

του Θάνου Καλαμίδα.

Αυτό σίγουρα είναι παγκόσμια πρωτιά. Πάμε για εθνικές εκλογές για ένα εσωκομματικό πρόβλημα. Γίναμε όλοι ΣΥΡΙΖΑ. Επιτέλους ο Κιμ Γιόνγκ Ουν δικαιώνεται. Τώρα όπου να ‘ναι θα βγει ο Αλέξης και θα φωνάξει, «για την αριστερά ρε γαμώτο».

Όσο για την προεκλογική περίοδο… Ε, αυτή πιά έχει ήδη γίνει λαϊκή αγορά. Περάστε κόσμε, εμείς τα καλά μνημόνια. Αντί για βλίτα και ραπανάκια θα πρέπει να διαλέξεις ποιος έχει το πιο καλό, το πιο φρέσκο, το πιο όμορφο μνημόνιο.

του Κωνσταντίνου Μαργαρίτη.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καλείται να υλοποιήσει μια συμφωνία με τους δανειστές, με όσο το δυνατόν λιγότερους κραδασμούς και απώλειες. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης στηρίζουν τη προσπάθεια της κυβέρνησης, αλλά επιδιώκουν και τη συνοχή στο εσωτερικό τους για να αποφύγουν απώλειες που θα έφερνε περισσότερα προβλήματα.

Η κοινωνία στενάζει, δε μπορεί να ανταποκριθεί στις καθημερινές υποχρεώσεις της και η νέα γενιά αναζητά λύσεις στο εξωτερικό. Η επιχειρηματικότητα τείνει να εξαφανισθεί από τη χώρα μας, η ανεργία είναι στα ύψη και ο κυβερνητικός σχεδιασμός για την ανάπτυξη έχει εξελιχθεί σε ένα μεγάλο φιάσκο!

Η μικρομεσαία επιχείρηση αδυνατεί να βρει χρηματοδότηση από τις ελληνικές τράπεζες και καταφεύγει σε λύσεις δανεισμού με υπέρογκα επιτόκια για να μπορέσει να λειτουργήσει. Αυτό καθιστά μη βιώσιμη την επιχείρηση και είναι θέμα χρόνου πότε θα μπει ένα νέο λουκέτο ή στη καλύτερη περίπτωση να μεταφερθεί σε μια άλλη χώρα με πιο χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές.

Αυτή δεν είναι η Ευρώπη που οραματίστηκαν και δημιούργησαν οι ιδρυτές της. Απέχει πολύ από τη φιλοσοφία και το πνεύμα της Ενωμένης Ευρώπης.

Το μεγαλύτερο δίλημμα που προέκυψε από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Ιανουάριο δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα. Αφορούσε το αν οποιοσδήποτε εθνικός πληθυσμός που έχει υιοθετήσει το ευρώ, μπορεί να εκφράσει ουσιαστικά μια διαφορετική δημοκρατική επιλογή από τα όσα επιθυμεί ο σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης.

Αυτή είναι μια περίπτωση δοκιμασίας του ίδιου του ευρώ. Αν η νομισματική ένωση και η δημοκρατία είναι ασύμβατες, ακόμα και οι πιο ένθερμοι φίλοι του ευρώ οφείλουν να επιλέξουν το δεύτερο.

Όμως η ευρωπαϊκή πολιτική βασίζεται στην αντίθετη άποψη. Οι λαοί έχουν εκφράσει τα πιστεύω τους και έχουν δείξει μεγαλύτερη ωριμότητα από τους ηγέτες τους. Εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα της Ενωμένης Ευρώπης και όσο οι «κεφαλές» δε το αντιλαμβάνονται, τόσο το εγχείρημα δε θα έχει την αναμενόμενη πορεία.

Στην Ελλάδα, οι δημοσκοπήσεις είναι αξιοσημείωτα σταθερές σε δύο πράγματα: ότι οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να έχουν ως νόμισμά τους το ευρώ και ότι η πλειοψηφία απορρίπτει τις πολιτικές που τους επιβάλλονται από τους δανειστές.

Αυτό σήμαινε το συντριπτικό «όχι» πριν δυο μήνες , που δεν αξιολογήθηκε από κανένα και πέρασε ασχολίαστο.

Είναι η έκφραση αυτής της συγκεκριμένης προτίμησης -διατήρηση του ευρώ αλλά με διαφορετικές πολιτικές-, που η οικονομική ελίτ της ευρωζώνης έχει κάνει το παν για να αποτρέψει. Οι πολίτες πρέπει να αντιστέκονται και να συνεργάζονται  σε κοινές βάσεις και οράματα.

Οφείλουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες να σέβονται τις απόψεις των λαών, να επιδιώκουν τη σύνθεση και όχι να αναλώνονται σε εγωιστικές συμπεριφορές που μόνο κακό κάνουν στη φιλοσοφία της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε  να μεταρρυθμίζονται και να τηρούν τις δεσμεύσεις τους, πάντοτε μέσα σε ένα πλαίσιο αλληλοσεβασμού και κατανόησης.

Ας δώσουμε όλοι μαζί τη μάχη που είναι μπροστά μας, για να έχουμε δικαίωμα στο μέλλον με ευρωπαϊκή αντίληψη και δυναμική.




Τετάρτη, 08 Ιούλιος 2015 21:41

Ας πρυτανεύσει η λογική…

του Νίκου Ζέρβα.


Για πολλούς το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής αποτέλεσε τη σημαντικότερη στιγμή της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Για άλλους ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη της πρωθυπουργικής δειλίας, καθότι ένας ολόκληρος λαός, αφού πρώτα διχάστηκε, κλήθηκε να αποκαταστήσει τις ισορροπίες στο εσωτερικό της Κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Όσον αφορά δε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η σαρωτική επικράτηση του «ΟΧΙ» στηρίχθηκε στην ποικιλότητα των κοινωνικών ομάδων εκλογέων που το στήριξαν. Ποιοι κυρίως το στήριξαν;

Παρασκευή, 03 Ιούλιος 2015 06:44

Για την Ελλάδα ρε γαμώτο

του Θάνου Καλαμίδα.

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένας Λάπωνας βασιλιάς που είχε μια και μόνο χαρά. Το κυνήγι. Κάθε πρωί - πολύ πολύ νωρίς - καβάλαγε τον αγαπημένο του τάρανδο και αφού καλούσε το σύντροφο του, το γεράκι, έφευγε για τις στέπες. Εκεί περιπλανιόταν με τις ώρες μέχρι να βρει τα χνάρια καμιάς αρκούδας ή κάποιο από αυτά τα λευκά τέρατα που μόνο στις στέπες της Λαπωνίας βρίσκεις.

Τώρα αναρωτιέστε τι κάνω. Παραμύθια σας λέω γιατί από ότι έχω καταλάβει τις τελευταίες μέρες σας αρέσει να ακούτε παραμύθια, σας αρέσει να λέτε παραμύθια και όταν δεν έχετε κανέναν πρόχειρο να του τα πείτε η να σας τα πει, αυτοπαραμυθιάζεστε.

του Νίκου Ζέρβα.

Το Πουέρτο Ρίκο είναι ένα νησί της Κεντρικής Αμερικής 3,5 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων, που οι ακτές του βρέχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό και την Καραϊβική Θάλασσα. Ανακαλύφθηκε από το Χριστόφορο Κολόμβο στα τέλη του 15ου αιώνα και παρέμεινε ισπανική αποικία ως και τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν και καταλήφθηκε από τους Αμερικανούς. Το 1952 οι κάτοικοι του νησιού, ύστερα από αγώνες, κατάφεραν να θεσπίσουν ένα δικό τους Σύνταγμα και να εκλέγουν δικές τους πολιτειακές αρχές, αποτελώντας ουσιαστικά πολίτες ενός ελεύθερου κράτους, ενωμένου όμως και υπό την πολιτική και οικονομική κυριαρχία των ΗΠΑ.

Τι μας ενδιαφέρει όμως σήμερα η ιστορία του Πουέρτο Ρίκο, θα μπορούσε να αναλογιστεί κανείς;

του Θάνου Κούβελου.

Πέντε χρόνια ζούμε την προσπάθεια επιβολής μιας «δικτατορίας» διαστρέβλωσης της αλήθειας. Μια πενταετία προσπάθειας επιβολής μιας εικονικής πραγματικότητας, κόντρα στη κοινή λογική. Ακούσαμε για την κατάργηση και το σκίσιμο των μνημονίων, με διάφορες εκφάνσεις, τόσο με το «λεφτά υπάρχουν», τις προτάσεις στα «Ζάππεια» και τα 18 σημεία για την έξοδο από τα μνημόνια, όσο και για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης….!!!

Πέντε χρόνια όμως, όπου η ριμάδα η πραγματικότητα αρνείται να προσαρμοσθεί στα «θέλω μας», είναι πολύ επίμονη, διαψεύδοντας συνέχεια, τα παραμύθια μας…

του Νίκου Ζέρβα.

Τα τελευταία 24ωρα ζούμε ιστορικές στιγμές. Πολύ περισσότερο οι νεότεροι εξ’ ημών βιώνουμε πρωτοφανείς καταστάσεις. Ουδείς μας περίμενε να αντικρίσει ηλικιωμένους συμπολίτες μας να αναμένουν αγωνιωδώς επί ώρες, μήπως και ανοίξει κάποιο υποκατάστημα τραπέζης, προκειμένου να εισπράξουν μέρος της σύνταξής τους. Κανείς μας υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπε νοικοκυρές να γεμίζουν το καλάθι με τυποποιημένα τρόφιμα, μη τυχόν και αδειάσουν ξαφνικά τα ράφια των supermarkets. Και όμως. Αυτές και άλλες αντίστοιχες σκηνές παρακολουθεί κανείς από τα ξημερώματα του Σαββάτου, πολλώ δε μάλλον από την πρώτη μέρα της τρέχουσας εβδομάδας. Ύστερα δηλαδή, από την απόφαση του πρωθυπουργού να διακόψει τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας και να προβεί σε δημοψήφισμα, μεταθέτοντας το βάρος της ευθύνης στις πλάτες των πολιτών.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL