130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: χρέος
Παρασκευή, 28 Ιούλιος 2017 07:52

Οι Σιού και οι Απάτσι

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Η λέξη tribalism αντιπροσωπεύει ανθρωπολογικό όρο που δεν έχει σχέση με τον ρατσισμό, παρ' όλο ότι η μετάφραση της λέξης tribe (από το λατινικό tribus) στα ελληνικά μεταφράζεται σαν φυλή. Πιο συγκεκριμένα με την λέξη “φυλή” εννοείται μια θεωρητική μορφή κοινωνικής οργάνωσης, βασισμένη σε μικρότερες ομάδες που διακρίνονται για την προσωρινή ή μόνιμη πολιτική τους ενσωμάτωση και καθορίζεται από παραδόσεις κοινής καταγωγής ή κοινό ιδρυτικό μύθο, κοινή γλώσσα, πολιτισμό και κοινή κυρίαρχη ιδεολογία. Για παράδειγμα – και είμαι σίγουρος ότι όλοι το έχετε ακούσει – υπάρχει η φυλή των ΑΕΚτζήδων ή φυλή των Πελλοπονήσιων ή η φυλή των ροκάδων. Τα παραδείγματα είναι τυχαία αλλά φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε για τι μιλάω. Ίσως αναφέροντας την φυλή των Απάτσι ή των Σιού μέσα στη γενικότερη μάζα των Αμερικάνων Ινδιάνων, βοηθάει καλύτερα για να καταλάβετε την έννοια.

Δευτέρα, 19 Ιούνιος 2017 06:37

Αερολογίες περί χρέους

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Τώρα που μπήκε το καλοκαίρι, αν κάποιο απόγευμα μπείτε στο καφενείο ενός χωριού και δείτε τους θαμώνες απλά να αράζουν ήσυχα, μπορείτε να κάνετε το εξής πείραμα: βρείτε μία παρέα, καθίστε και μόλις σας δοθεί η ευκαιρία ρωτήστε «Λοιπόν, τι γνώμη έχετε για το χρέος;». Μετά από κανα δεκάλεπτο υπάρχει ρεαλιστική περίπτωση να βλέπετε Συριζαίους να βρίζονται με Νεοδημοκράτες, Καραμανλικούς και Παπανδρεϊκούς να αλληλοδιορθώνονται για νούμερα και ποσοστά, διάφορους να πετάνε θεωρίες συνωμοσίας για τράπεζες-Σόιμπλε-ΔΝΤ και παγκόσμια κέντρα εξουσίας και (εννοείται) κάποιον γραφικό να κουνάει το δάχτυλο και να φωνάζει «με τη χούντα χρέος δεν είχαμε».

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Ο Κων/νος Μητσοτάκης πέρασε στην αιωνιότητα και η σχολή πολιτικής σκέψης που πρέσβευε, αποτελεί περισσότερο από ποτέ στην παρούσα φάση μια ιστορική πρόκληση για την επόμενη γενιά πολιτικών αλλά και για τους πολίτες. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ είναι επιβεβλημένη η αλλαγή στον αξιακό κώδικα της κοινωνίας με προφανή στόχο τη διαμόρφωση συνθηκών εξόδου από το σημερινό αδιέξοδο.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Οι εξελίξεις τρέχουν και οι πολίτες παρακολουθούν με αγωνία τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Όλες οι συναντήσεις και όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι η πατρίδα μας θα κερδίσει τη μάχη με το χρέος.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.


Η χώρα σύμφωνα με τα κείμενα των συμφωνιών του Eurogroup Νοεμβρίου 2012 θα επέστρεφε στην κανονικότητα εντός του 2015 με την τελευταία πράξη εφαρμογής των προαπαιτούμενων, δηλαδή του "Mail Χαρδούβελη" και των διαρθρωτικών μέτρων στα εργασιακά και στις αγορές. Η επιστροφή στην πλήρη κανονικότητα και με χρέος κάτω του 100% του ΑΕΠ τοποθετούνταν χρονικά για το 2022-23, με βάση ένα ρεαλιστικό σενάριο.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Μετά από σχεδόν επτά χρόνια μνημονίου, τα οποία θα αυξηθούν για άλλα δύο με έμμεση option έως το… 2060, όλοι γνωριζόμαστε σε αυτό το… μικρό χωριό. Από τον Μάιο του 2010 έως σήμερα μας έχουν συστηθεί με κάθε… επισημότητα όλοι αυτοί οι οποίοι κόπτονται για την προκοπή του τόπου, οι οποίοι λαμβάνουν αποφάσεις ή πρεσβεύουν ιδέες που μας καθιστούν ομήρους μια κατηφορικής πορείας που φαίνεται να μην έχει γυρισμό…

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας αποφάσισε χωρίς προϋποθέσεις να προχωρήσει σε μια μικρή ρύθμιση βραχυπρόθεσμου ελληνικού χρέους και τα… πανηγύρια δίνουν και παίρνουν. Πανηγυρίζουμε γιατί το 2060 το χρέος θα είναι λίγο πάνω από το 100% του ΑΕΠ (όσο ήταν το 2001), ενώ με βάση τον οδικό χάρτη του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012, η χώρα μας θα είχε δημόσιο χρέος 110% του ΑΕΠ το 2022 και κοντά στο 60% το 2030! Ουσιαστικά, δηλαδή με την επική… επιτυχία του πρόσφατου Eurogroup, πανηγυρίζουμε που θα γίνουμε μια χώρα με χαμηλό δημόσιο χρέος κάπου εκεί κοντά στο 2072-2075!!! Γιατί εκεί δυστυχώς μας οδηγεί η διετία 2015-2016 εάν δεν αλλάξει εντυπωσιακά κάτι. Σιγά σιγά θα συνειδητοποιήσουμε ότι μόλις μέσα σε 2 χρόνια μπορούμε να… επιτύχουμε θεμελιώδεις στόχους μετά από 40-45 χρόνια! Αυτοί είμαστε.

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Άλλος ένας Δεκέμβρης, μας βρίσκει να συζητάμε για τον Προϋπολογισμό της χώρας, που αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη κοινοβουλευτική διαδικασία. Αντί όμως να υπάρχει μια αχτίδα φωτός, είμαστε ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

Κυριακή, 04 Δεκέμβριος 2016 09:28

Η χύδην ελπίδα του χρέους

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Οι κορώνες και φωνές της κάλπικης αριστεράς δεν συγκινούνε πλέον κανένα. Το αφήγημα των ευσεβών πόθων για το χρέος δεν πραγματώνεται και η λαϊκή δυσαρέσκεια μεγεθύνεται. Το ΄17 προμηνύεται δύσκολο και για αυτό η αγορά παραμένει παγωμένη εν αναμονή εξελίξεων. Η κυβέρνηση κυριολεκτικά εκλιπαρεί μία μακρόθυμη βοήθεια για το χρέος και πιέζει για πολιτική λύση προκειμένου να παρουσιάσει ένα ελάχιστο success μπροστά στην καταστροφή που δημιούργησε, καθώς αντιλαμβάνονται τώρα πως οι βεβαιότητές τους ερείδονται σε αυταπάτες και επίκεινται νέα μέτρα. Μέτρα τα οποία δεν αντέχει η κοινωνία.

 γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.


Ο τελευταίος μήνας του έτους είναι καθοριστικός για τις μελλοντικές εξελίξεις στη χώρα μας. Οι συσκέψεις και οι διεθνείς συναντήσεις του πρωθυπουργού θα ορίσουν το νέο πλαίσιο σε ότι αφορά στην ελάφρυνση του χρέους.

 

Οι πολίτες απαιτούν λύσεις για τα προβλήματα τους και δε δέχονται ολιγωρίες και καθυστερήσεις. Οι επενδύσεις δεν είναι οι αναμενόμενες και η προσέλκυση νέων εσόδων φαντάζει δύσκολη.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL