130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: ρουσφέτι
Σάββατο, 26 Μάιος 2018 05:56

Προσλήψεων το ανάγνωσμα!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Λοιπόν, ο χρόνος των εκλογών δεν μπορεί παρά να είναι το 2019. Και μάλιστα, με τις ευλογίες των δανειστών! Κατέληξα σ’ αυτό το συμπέρασμα μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι, σε συμφωνία με την Τρόικα, ο κανόνας που θα ισχύσει για τις προσλήψεις στο δημόσιο, από 1-1-2019, θα είναι: Μια πρόσληψη για κάθε μια αποχώρηση. Επομένως, το 2019, θα μπορούν να διοριστούν στο δημόσιο x υπάλληλοι, πλέον αυτών που θα διοριστούν σε θέσεις συμβασιούχων των οποίων ο αριθμός είναι y.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έδειξαν από την αρχή της διακυβέρνησής τους τις προθέσεις τους απέναντι στο κράτος δικαίου και την αξιοκρατία. Άρχισαν μ’ έναν καταιγισμό Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, με πρώτη και καλύτερη εκείνη που χάριζε τα χρέη της ΣΕΚΑΠ στον εκλεκτό τους Ιβάν. Συνέχισαν με μια χονδροειδή επίθεση εναντίον των ανεξάρτητων αρχών και ακολούθησε η κατάληψη των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών με ημετέρους. Στις επιθέσεις αυτές φάνηκε να υποχωρούν μόνον όταν τα ανώτατα δικαστήρια, και ειδικά, το Συμβούλιο της Επικρατείας, έδειξε την έμπρακτη αντίστασή του στις μεθοδεύσεις για την δημιουργία ενός παρακρατικού μηχανισμού στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν δώσει απτά δείγματα γραφής του τρόπου που αντιλαμβάνονται την αξιοκρατία και την εύρυθμη λειτουργία του δημοσίου. Έχοντας απογειώσει τις χειρότερες πελατειακές πρακτικές, διορίζουν παντού κομματικούς φίλους, εγκάθετους και τρολ. Χωρίς αιδώ, χωρίς αισχύνη, με απόλυτη περιφρόνηση όχι μόνο στην ισότητα και την αξιοκρατία αλλά και στον κρατικό προϋπολογισμό. Έχοντας κατακτήσει την τεχνογνωσία των κομματικών προσλήψεων κινούνται, ωστόσο, ευφυέστερα των προκατόχων τους, αφού αποφεύγουν, εντέχνως, τους σκοπέλους της νομιμότητας και της δημοσιονομικής επιβάρυνσης. Την παράκαμψη της νομιμότητας την επιτυγχάνουν, έχοντας έναν πειθήνιο όρχο 153 μουτζαχεντίν-βουλευτών, οι οποίοι δεν διστάζουν να ψηφίζουν ως συνταγματικές, ακόμη και προφανώς αντισυνταγματικές διατάξεις. Την δημοσιονομική επιβάρυνση την παρακάμπτουν μέσω έωλων κατασκευών με τις οποίες μεταφέρουν το βάρος των ρουσφετιών τους από τον κρατικό προϋπολογισμό στους προϋπολογισμούς των άλλων.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Πολλή η συζήτηση για τα ρουσφέτια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τις τελευταίες εβδομάδες. Διορίζουν όπου μπορούν. Γιατί δεν μπορούν παντού. Ο περιορισμός των προσλήψεων στον σκληρό πυρήνα του κράτους, δηλαδή σε θέσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων, ελέγχεται από τους «τοκογλύφους δανειστές» με θρησκευτική ευλάβεια. Μόνο έναν για κάθε τρεις που αποχωρούν μπορεί να διορίσει η κυβέρνηση. Αριθμός όχι ευκαταφρόνητος, βεβαίως, αφού το γηρασμένο προσωπικό της δημόσιας διοίκησης αποχωρεί με ταχείς ρυθμούς.

Σάββατο, 24 Φεβρουάριος 2018 07:50

Φαρισαίοι με γραμματείς

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η αποικιοποίηση του κράτους από κομματικές ορδές αποτελεί το κεντρικό διακύβευμα μιας κυβέρνησης που εκλέχτηκε υποσχόμενη να μην επαναλάβει τις πελατειακές πρακτικές των προηγούμενων. Ο τρόπος που οι εθνολαϊκιστές επιχειρούν να οικοδομήσουν το αριστερό πελατειακό κράτος είναι πρωτόγονος και εξοργιστικός. Τελευταίο δείγμα γραφής τους αποτελεί το παράδειγμα επιλογής των γραμματέων των υπουργείων. Εν πρώτοις, η κυβέρνηση έλαβε μια αναιτιολόγητη απόφαση για την αύξηση του αριθμού των γραμματέων των υπουργείων. Πέραν των, ήδη πολλών, γενικών και ειδικών, δημιούργησε νέες γενιές γραμματέων, τους τομεακούς και τους διοικητικούς καθώς και μια ολόκληρη σειρά ζευγών τους (πχ. ειδικούς τομεακούς) και αναπληρωτές τους. Παρά τις ενστάσεις της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση προχώρησε στο επόμενο βήμα. Προκήρυξε όλες τις θέσεις γραμματέων με βάση την διαδικασία που περιγράφεται στο άρθρο 7 του ν.4369/2016.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Θα ήθελα να ακούσω τον πρωθυπουργό, τον λαλίστατο κυβερνητικό εκπρόσωπο και τους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να ανακοινώνουν την ημερομηνία της εξόδου της χώρας από το πελατειακό κράτος. Μέχρι τώρα, ανακοινώνουν μόνο την έξοδο- καθαρή, μάλιστα- από τα μνημόνια. Ίσως να εννοούν ότι θα καταργηθεί και το πελατειακό κράτος μαζί μ’ αυτά.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Το ελληνικό πελατειακό κράτος είναι ένα μοντέλο διακυβέρνησης. Δεν έχει σχέση με τη γραφική φιγούρα του Μαυρογυαλούρου, όπως είθισται να διακωμωδείται. Λειτουργεί υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του κόμματος που κυβερνά με βάση το δίπολο «κομματικός φίλος» αντί «κομματικού εχθρού». Ο δυαδικός κώδικας αυτός του επιτρέπει, αφενός, να επιλέγει τις δράσεις εκείνες που ευνοούν τους κυβερνητικούς στο σύνολο των τμημάτων του (αρμοδιότητες, δομές, άνθρωποι, προϋπολογισμοί, υπηρεσίες) και, αφετέρου, να αντιμετωπίζει επιθέσεις από «ξένους» που στηρίζονται στις αρχές της αμεροληψίας και του κράτους δικαίου.

Πέμπτη, 25 Ιανουάριος 2018 08:31

Καπιταλισμός-καζίνο à la ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Ακόμη μια καινοτομία από τους εθνολαϊκιστές που μας κυβερνούν! Ένα νέο εύρημα, ένα άγνωστο, μέχρις στιγμής υβρίδιο, προστίθεται από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην παγκόσμια συζήτηση για τον καπιταλισμό-καζίνο. Μην μπερδεύεστε- δεν εννοώ τα καζίνο που θα δημιουργηθούν σε κάθε μεγάλη και μικρή πόλη της Ελλάδας. Εννοώ την αντίληψη περί ανάπτυξης του κομίζουν οι κομματικοί κομισάροι.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Το απόγευμα της Πέμπτης, 6 Σεπτεμβρίου 2007, βιαζόμασταν να κλείσουμε ό,τι εκκρεμότητες είχαμε για να πάμε να παρακολουθήσουμε το ντημπέητ Καραμανλή-Παπανδρέου. Η τελευταία ενέργεια πριν την αποχώρησή μου από το γραφείο ήταν να συνεργαστώ με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου για μια παρουσίαση στους εκπροσώπους της Κομισιόν που ήταν προγραμματισμένη για την επόμενη ημέρα. Η παρουσίαση αφορούσε προβλήματα οργάνωσης και λειτουργίας του συστήματος πολιτικής προστασίας της εποχής. Τα ευρήματα που είχαν προκύψει από την έρευνά μας έκαναν εντύπωση και σε μας τους ίδιους. Πολυνομία, διασπορά αρμοδιοτήτων, επικαλύψεις – αυτά που συνήθως συναντά κανείς στα περισσότερα πεδία πολιτικής – αλλά σ’ έναν παροξυσμό: 29 νομοθετικές ρυθμίσεις παντός είδους (μέχρι και διάταγμα της χούντας, το 57/1973, σε ισχύ βρήκαμε) όριζαν τον χώρο δράσης 45 διαφορετικών διοικητικών δομών! Τα 3 διακριτά στάδια μιας σύγχρονης πολιτικής διαχείρισης καταστροφών – πρόληψη, καταστολή, αποκατάσταση – συμφύρονταν σ΄ένα χαοτικό πλαίσιο το οποίο «απλουστευόταν», μόνον όταν ο πολιτικός προϊστάμενος αποφάσιζε να πάρει την υπόθεση στα χέρια του (ολοκληρώνοντας, συχνά, την καταστροφή που προκαλούσαν τα στοιχεία της φύσης).

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η συζήτηση για το Δημόσιο –μόνο του ή σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα– στη χώρα μας είναι, εν πολλοίς, παρελκυστική και άχαρη. Τα δεδομένα εξακολουθούν να χειραγωγούνται και παρ’ όλον ότι έχουμε απομακρυνθεί από τα επαίσχυντα «Greek statistics», επανέρχονται διαρκώς ερωτήματα του τύπου «πόσοι είναι τελικά οι δημόσιοι υπάλληλοι;» και «τι λεφτά παίρνουν στο Δημόσιο»; Συχνά, τα ερωτήματα είναι ρητορικά και τίθενται στο πλαίσιο υποκίνησης ενός κοινωνικού αυτοματισμού που στρέφει τον έναν τομέα εναντίον του άλλου.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL