130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: ποτάμι

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Μπορεί να υπάρξει σύγκλιση του αυταρχικού λαϊκισμού, τον οποίο εκπροσωπούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με το Κίνημα Αλλαγής που πρεσβεύει στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας με παράλληλη ενδυνάμωση των θεσμών και του κράτους δικαίου; Η απάντηση είναι όχι. Τότε, όμως, γιατί εξακολουθεί να διακινείται το σενάριο συνεργασίας μεταξύ των λαϊκιστών και ημών; Μάλλον, διότι οι καλοί μαθητές των μεγάλων προπαγανδιστών γνωρίζουν ότι με το «πες, πες, πες», κάτι μένει στο τέλος. Μένει στους, έστω λίγους, καλοπροαίρετους και ελλιπώς πληροφορημένους, ότι απευθύνουν μια πρόσκληση σ’ έναν, δήθεν, όμορο χώρο την οποία απορρίπτουμε. Προφανώς, στην διατήρηση της συζήτησης βοηθούν ποικίλα όσα συμφέροντα όπως και οι πρόθυμοι που δεν πρόλαβαν να συστεγαστούν με τους Τσίπρα και Καμμένο. Απέναντι σ’ αυτή την χονδροειδή προπαγάνδα που ψαρεύει σε θολά νερά, πρέπει να υπάρχει μια σαφής πολιτική απάντηση.

Σάββατο, 10 Μάρτιος 2018 08:20

Σκάνδαλα στην Ελλάδα των τεράτων

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπάθησαν να δώσουν περιεχόμενο στο «σκάνδαλο Novartis»: Καταπατώντας τη λογική, βιάζοντας τους θεσμούς της δικαιοσύνης και του κοινοβουλίου, εκμεταλλευόμενοι με τον χειρότερο τρόπο κενά και αδυναμίες του διάτρητου ελληνικού διοικητικού συστήματος. Προσπάθησαν να συνωμοτήσουν κατά των πολιτικών αντιπάλων τους αντί να προσκομίσουν έστω και μια πρόταση πολιτικής για την επίλυση του «σκανδάλου Novartis». Μάλιστα, επανέφεραν ως δηλωτική του περιεχομένου του σκανδάλου την αυθαιρεσία και τον ολοκληρωτισμό της άποψης «ράβδος στη γωνία, άρα βρέχει». Το βασικό τους επιχείρημα ήταν «αφού ανέβαιναν οι τιμές των φαρμάκων υπάρχει πολιτική ευθύνη»!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Το βαρόμετρο κινδύνων της Allianz για το 2018 (Allianz Risk Barometer) δείχνει ότι ο βασικός επιχειρηματικός κίνδυνος παγκοσμίως είναι οι κυβερνοεπιθέσεις. Για την Ελλάδα, όμως, ως σημαντικότερος επιχειρηματικός κίνδυνος σύμφωνα με το Allianz Risk Barometer για το 2018 αναδείχθηκε η «αλλαγή της νομοθεσίας». Ένας κίνδυνος που σε άλλες χώρες έχει αντιμετωπιστεί προ πολλού, εδώ εξακολουθεί να αποτελεί τον επιχειρηματικό κίνδυνο νούμερο ένα. Aκόμη χειρότερο όμως κι απ’ αυτό είναι το ότι η «υπεύθυνη» κυβέρνηση που θα έπρεπε να μεριμνά για την επίλυση του προβλήματος όχι μόνον δεν αναγνωρίζει τη σημασία του αλλά, αντιθέτως, κάνει ό,τι μπορεί για να το επιτείνει.

Σάββατο, 24 Φεβρουάριος 2018 07:50

Φαρισαίοι με γραμματείς

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η αποικιοποίηση του κράτους από κομματικές ορδές αποτελεί το κεντρικό διακύβευμα μιας κυβέρνησης που εκλέχτηκε υποσχόμενη να μην επαναλάβει τις πελατειακές πρακτικές των προηγούμενων. Ο τρόπος που οι εθνολαϊκιστές επιχειρούν να οικοδομήσουν το αριστερό πελατειακό κράτος είναι πρωτόγονος και εξοργιστικός. Τελευταίο δείγμα γραφής τους αποτελεί το παράδειγμα επιλογής των γραμματέων των υπουργείων. Εν πρώτοις, η κυβέρνηση έλαβε μια αναιτιολόγητη απόφαση για την αύξηση του αριθμού των γραμματέων των υπουργείων. Πέραν των, ήδη πολλών, γενικών και ειδικών, δημιούργησε νέες γενιές γραμματέων, τους τομεακούς και τους διοικητικούς καθώς και μια ολόκληρη σειρά ζευγών τους (πχ. ειδικούς τομεακούς) και αναπληρωτές τους. Παρά τις ενστάσεις της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση προχώρησε στο επόμενο βήμα. Προκήρυξε όλες τις θέσεις γραμματέων με βάση την διαδικασία που περιγράφεται στο άρθρο 7 του ν.4369/2016.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

H πρόσφατη απόφαση της προέδρου του Ελληνικού Οργανισμού Φαρμάκων να διανείμει ως «επίδομα παραγωγικότητας», ένα μέρος του πλεονάσματος που συγκέντρωσε, αφού ξεπέρασε τον δημοσιονομικό στόχο που είχε τεθεί γι’ αυτόν, δημιούργησε αντιδράσεις του τύπου: «Δημόσιοι υπάλληλοι μοιράζουν μπόνους στον εαυτό τους, την ώρα που ο κόσμος πεινάει». Το πρόβλημα δεν βρισκόταν στο ίδιο το επίδομα ή στην προέλευσή του ούτε στον στόχο που εξυπηρετούσε, αλλά στο ότι το πήραν οι «βολεμένοι» δημόσιοι υπάλληλοι. Ο λαϊκισμός ελλοχεύει παντού: Ούτε η διοίκηση του ΕΟΦ μας ενημέρωσε για την δημοσιονομική υγεία του οργανισμού (το πλεόνασμα, άραγε, προέρχεται από την κερδοφορία ενός υγιούς οργανισμού ή πρόκειται, απλώς, για «σφιχτή» ταμειακή διαχείριση;) ούτε όμως κι εκείνοι που θέλγονται από τους κοινωνικούς αυτοματισμούς (κακοί δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον καλών ιδιωτικών), σκέφτονται για την ορθότητα ή το λάθος του στόχου που εξυπηρετεί το μέτρο.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι οριακά συμβατή με τον φιλελεύθερο χαρακτήρα της Πολιτείας μας. Ο εθνολαϊκιστικός συνασπισμός έχει, μεν, καταλάβει την εξουσία μέσω συνταγματικά δόκιμων διαδικασιών αλλά προσπαθεί, συστηματικά, να εκτρέψει τη χώρα μας από την συνταγματική τάξη και την πολιτική κουλτούρα της αστικής δημοκρατίας. Τρία είναι τα πιο χαρακτηριστικά σημεία σ’ αυτή την διαδρομή: Η απόπειρα πολιτειακής εκτροπής τo 2015, η προσπάθεια ποδηγέτησης των ΜΜΕ και ο συστηματικός εποικισμός της δημόσιας διοίκησης με κομματικούς εγκάθετους.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε πριν καλά καλά αρχίσει. Ένα «ναι σε όλα» ήρθε να πιστοποιήσει την αρχή μιας νέας «φωτεινής» περιόδου. Εντός ολίγων ημερών θα ζούμε σε μια διαφορετική χώρα, αφού:

Σάββατο, 11 Νοέμβριος 2017 09:06

Η ώρα της δημοκρατικής παράταξης

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

«Nomen omen est»: το όνομα είναι οιωνός. Η ΔΗΣΥ την Κυριακή οδηγείται σε εκλογές για να εκλέξει νέο αρχηγό, δεν ξέρει τι κόμμα θα προκύψει μετά και με ποιο όνομα. Αυτά θα τα λύσουν στο συνέδριο.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Ίσως λίγοι, πέραν των επαϊόντων, ασχολήθηκαν με τον Richard Thaler που πήρε το φετινό βραβείο Νόμπελ Οικονομίας. Και, σίγουρα, ακόμη λιγότεροι μεταξύ αυτών πρέπει να είναι οι πολιτικοί που γνωρίζουν τι προσκόμισε ο άνθρωπος αυτός στις κοινωνικές επιστήμες, της πολιτικής συμπεριλαμβανόμενης. Ο Thaler είναι ο εμπνευστής της θεωρίας της «παρότρυνσης» (nudging), μιας συμπεριφορικής διδασκαλίας, σύμφωνα με την οποία η συμμόρφωση σ’ έναν κανόνα ή με μια υπόδειξη μπορεί να γίνει καλύτερα μ’ ένα σκούντημα, με μια παρώθηση περί του πρακτέου [1]. Η παρότρυνση μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματική απ’ ότι μια εντολή, μια τυπική υπόδειξη ή η βίαιη επιβολή μιας απόφασης. Η παρότρυνση νοούμενη ως «όχληση» ενός συστήματος είχε αναπτυχθεί από ψυχοθεραπευτές με καινοτόμο έργο και σκέψη, όπως ο Gregory Bateson, ο Paul Watzlawick κ.α.

Τετάρτη, 01 Νοέμβριος 2017 05:07

Ανελαστικότητες

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Είθισται να αναφέρεται κανείς στις «ανελαστικές δαπάνες» του προϋπολογισμού εν είδει φυσικού νόμου. Σ’ αυτές περιλαμβάνεται, παγίως, η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων, όχι όμως και η αξιολόγηση της αναγκαιότητας και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχουν. Τούτο συμβαίνει, επειδή η "τυπική" οικονομική επιστήμη δεν προβληματοποιεί τη γενεσιουργή αιτία των ανελαστικών δαπανών. Αυτό μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μιας μικρο-οικονομικής ανάλυσης στην οποία υπεισέρχονται διοικητικά και κοινωνικά δεδομένα.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL