130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: οικονομία
Σάββατο, 18 Νοέμβριος 2017 08:31

Αιωρήματα νέων δεσμεύσεων

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Αυτή η εναλλακτική αριστερά, η αντισυστημική και αντικαπιταλιστική, εφαρμόζει τα σκληρότερα νεοφιλελεύθερα και αντεργατικά μέτρα. Και ενώ η επανάστασή της τελειώνει κάθε πρώτη του μήνα, το αφήγημά της ξεθωριάζει υπό το βάρος της πραγματικότητας.

Παρασκευή, 17 Νοέμβριος 2017 09:00

Το true story που θα φέρει το ελληνικό success story!

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Κατά καιρούς όλοι έχουν αναφερθεί στις τεράστιες δυνατότητες που έχει αυτή η χώρα προκειμένου να ανακάμψει. Το ίδιο συχνές είναι και οι αναφορές όσων πιστεύουν ότι ο λαϊκισμός, το ψέμα, η δημαγωγία, η πολιτική απάτη και οι ιδεοληψίες αποτελούν τροχοπέδη. Μέσα σε όλα αυτά έχει προστεθεί το εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον και είναι να απορεί κάποιος με τους κυβερνώντες, οι οποίοι φαίνεται ότι δεν έχουν σκεφτεί πως η συρρίκνωση του ιδιωτικού τομέα θα οδηγήσει μαθηματικά στην κατάρρευση. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο κομπλεξισμός προς την ιδιωτική πρωτοβουλία, ο οποίος μεταφράζεται σε νέες εξοντωτικές επιβαρύνσεις. Ταυτόχρονα, τα πράγματα στον δημόσιο τομέα, τη χρεοκοπία του οποίου πληρώνουμε όλοι, φαίνεται να πορεύονται σε μια κατάσταση... κανονικότητας.

Κυριακή, 12 Νοέμβριος 2017 08:45

Η γενιά των 360 ευρώ και η πολιτική

γράφει ο Ρένος Αρβανίτης.

Ακούμε και διαβάζουμε πυκνότερα τους τελευταίους μήνες και αυτό είναι σαφώς θετικότερο από το να μην βρίσκεται καθόλου στην ατζέντα της πολιτικής συζήτησης, για την γενιά των 360 ευρώ, την ανεργία και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σημερινοί 20άρηδες και 30άρηδες.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Η έξοδος από τα μνημόνια και η κατάστρωση ενός κοστολογημένου σχεδίου για την επόμενη μέρα, είναι η βασική έγνοια της κυβέρνησης.

Οι πολίτες δυσανασχετούν με τη σκληρή και πολλές φορές άδικη επιβολή των φόρων και ελπίζουν σε ηπιότερα μέτρα που θα τους επιτρέψουν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Ίσως λίγοι, πέραν των επαϊόντων, ασχολήθηκαν με τον Richard Thaler που πήρε το φετινό βραβείο Νόμπελ Οικονομίας. Και, σίγουρα, ακόμη λιγότεροι μεταξύ αυτών πρέπει να είναι οι πολιτικοί που γνωρίζουν τι προσκόμισε ο άνθρωπος αυτός στις κοινωνικές επιστήμες, της πολιτικής συμπεριλαμβανόμενης. Ο Thaler είναι ο εμπνευστής της θεωρίας της «παρότρυνσης» (nudging), μιας συμπεριφορικής διδασκαλίας, σύμφωνα με την οποία η συμμόρφωση σ’ έναν κανόνα ή με μια υπόδειξη μπορεί να γίνει καλύτερα μ’ ένα σκούντημα, με μια παρώθηση περί του πρακτέου [1]. Η παρότρυνση μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματική απ’ ότι μια εντολή, μια τυπική υπόδειξη ή η βίαιη επιβολή μιας απόφασης. Η παρότρυνση νοούμενη ως «όχληση» ενός συστήματος είχε αναπτυχθεί από ψυχοθεραπευτές με καινοτόμο έργο και σκέψη, όπως ο Gregory Bateson, ο Paul Watzlawick κ.α.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η χώρα χρεοκόπησε το 2010 ήταν η ξέφρενη κούρσα δανεισμού για να καλυφθούν τα υπέρογκα ελλείμματα του δημόσιου τομέα. Οι βασικοί τροφοδότες των ελλειμμάτων ήταν κατά σειρά το ασφαλιστικό, οι μισθοί, τα επιδόματα, οι ΔΕΚΟ και οι ΟΤΑ. Η κατάσταση ξέφυγε εντελώς από κάθε έλεγχο κατά την περίοδο 2004-2009 και έτσι φτάσαμε να μας... φταίνε οι εταίροι, οι οποίοι στη συνέχεια μας δάνεισαν μέσα από το πρόγραμμα στήριξης παρακολουθώντας μας να τους υβρίζουμε!

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Ένα από τα μεγαλύτερα σημερινά αναπάντητα ερωτήματα είναι, πως εξηγείται στη σημερινή εποχή της αλματώδους τεχνολογικής προόδου, η διεθνής οικονομία και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή, για να μη μιλήσουμε για τη δύσμοιρη Ελλάδα, να πορεύεται  πηδώντας από κρίση σε κρίση και να σέρνεται σε καθεστώς συνεχούς ύφεσης. Οι διάφοροι χρηματιστηριακοί αναλυτές, αναλίσκουν τόνους μελάνης σε βαρύγδουπες πολύπλοκες οικονομικές αναλύσεις που δεν καταλήγουν πουθενά.Τα πράγματα είναι πιο καθαρά. Η κλεπτοκρατική λειτουργία των διεθνών αγορών, ο ανεξέλεγκτος χρηματιστηριακός τζόγος και η διοχέτευση τεράστιων κεφαλαίων σε χώρες-φορολογικούς παράδεισους όπου δε φορολογούνται και δεν συμμετέχουν σε αναπτυξιακή παραγωγική διαδικασία, είναι το βασικότερο αίτιο για τις οικονομικές κρίσεις και τη αλαματώδη διέυρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων.

Κυριακή, 29 Οκτώβριος 2017 20:39

Ένας μόνο λόγος που όλα πάνε στραβά

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Τι θα απαντάγατε αν σας έλεγα ότι υπάρχει ένας μόνο λόγος που όλα πάνε στραβά σε αυτή την χώρα; Το πιο πιθανό θα ήταν να μου λέγατε να σοβαρευτώ και να σταματήσω τις ανοησίες και θα είχατε δίκιο. Ωραία, μπορούμε αυτό το συμπέρασμα να το εφαρμόσουμε και στην καθημερινή πολιτική μας ζωή;

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Μέχρι και πριν λίγα χρόνια η Ελλάδα είχε το 70% της οικονομικής δραστηριότητας βασισμένο γύρω από το Κράτος, το οποίο δανειζόταν ή... χαριζόταν για να προστατεύει τις οργανωμένες ομάδες συμφέροντων που έφερναν ψήφους στα κόμματα εξουσίας. Ο σημερινός αριστερός (;;;) βραχίονας της συγκυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ, πλειοδοτούσε μαζί με το ΚΚΕ επί δεκαετίες για να έχουμε ένα Κράτος όπου θα είχε υπό τον έλεγχό του το 100% της οικονομικής δραστηριότητας! Βλέπετε, τίποτα δεν έχουμε διδαχθεί από αυτά που συνέβησαν στο πάλαι ποτέ "σιδηρούν παραπέτασμα" το οποίο κατέρρευσε λόγω της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της διαφθοράς.

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Ηχούν και πάλι οι σάλπιγκες της εικονικής αισιοδοξίας που εδώ και οχτώ χρόνια δεν έχουν κουραστεί να τις αναπαράγουν κυβερνώντες και κατοχικά ΜΜΕ. Και όμως, στις 15 Ιουνίου τρέχοντος μπήκε η τελική ταφόπλακα πάνω στο πτώμα της ελληνικής οικονομίας με την απόφαση του Εurogroup, την οποία ευρωμνημονιακοί πολιτικοί και καθεστωτικοί δημοσιογράφοι αντιπαρέρχονται ή την αποκρύπτουν. Με την τερατώδη αυτή απόφαση του Eurogroup, η Ελλάδα υποχρεώνεται να καταβάλλει στους δανειστές για την εξυπηρέτηση του χρέους κάθε χρόνο 27 δις (15% του ΑΕΠ)  μέχρι το 2023 και 36 δις από το 2023 μέχρι το 2060 ! 

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL