130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: μνημόνια

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η χώρα χρεοκόπησε το 2010 ήταν η ξέφρενη κούρσα δανεισμού για να καλυφθούν τα υπέρογκα ελλείμματα του δημόσιου τομέα. Οι βασικοί τροφοδότες των ελλειμμάτων ήταν κατά σειρά το ασφαλιστικό, οι μισθοί, τα επιδόματα, οι ΔΕΚΟ και οι ΟΤΑ. Η κατάσταση ξέφυγε εντελώς από κάθε έλεγχο κατά την περίοδο 2004-2009 και έτσι φτάσαμε να μας... φταίνε οι εταίροι, οι οποίοι στη συνέχεια μας δάνεισαν μέσα από το πρόγραμμα στήριξης παρακολουθώντας μας να τους υβρίζουμε!

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Η χώρα οδεύει προς έναν νέο μνημονιακό κύκλο, απολύτως βάρβαρο και με επιπλέον -αχρείαστα- μέτρα που θα πλήξουν το σύνολο του πληθυσμού το 2019 και το 2020. Γιατί η μείωση των συντάξεων και η μείωση του αφορολογήτου ορίου δεν θα αφήσει... ανέπαφο κανέναν!

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Το 2015 αποτελεί μια χρονιά ορόσημο για το μέλλον της χώρας. Η σχετική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, μαγεμένη από την αντιμνημονιακή ρητορική του συνονθυλεύματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πόνταρε όλα τα... λεφτά του στο... κόκκινο-μπλε! Νεοκομμουνιστές και θιασώτες του παρασιτισμού και του παλαβού αριστερού λαϊκισμού συναντήθηκαν πολιτικά με ένα κομμάτι της παλαβής δεξιάς. Τους ένωσαν τα πολιτικά μαγαζάκια που έστησαν λόγω της χρεοκοπίας της χώρας. Μάζεψαν "αγανακτισμένους" και οργισμένους πολίτες που πίστευαν ότι οι προηγούμενοι ήταν οι... κακοί. Πίστεψαν ότι οι Τσίπρας-Καμμένος εκπροσωπούν το... καλό για την πάρτη τους και όχι απαραίτητα για τη χώρα.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Στην ιστορία των λαών υπάρχουν τρία ήδη ηγετών. Οι σωτήρες, οι ριζοσπάστες και οι απλοί οι διαχειριστές.

Παρασκευή, 07 Απρίλιος 2017 06:42

Γιατί δεν θέλουμε να αλλάξουμε

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Μια τηλεφωνική συζήτηση πριν από λίγες μέρες, με πολύ αγαπημένη φίλη στην Ελλάδα, μου θύμισε ένα γεγονός από την πολύ πρώτη μου περίοδο στη Φινλανδία. Όταν μετακόμισα στη Φινλανδία ήμουν ήδη στην τέταρτη δεκαετία της ζωής μου, είχα ήδη εκπληρώσει κάποια επαγγελματικά σχέδια δημιουργώντας ένα αξιόλογο βιογραφικό και είχαν ωριμάσει πολλά από τα θέλω μου και τα γνωρίζω. Ή καλύτερα είχαν πάρει πραγματική σημασία τα μη θέλω μου, μιας και τα θέλω μας αλλάζουν κατά περιόδους. Παράλληλα η Φινλανδία ήταν ακόμα η χώρα που έβρισκε τους ξένους «μαγευτικούς», η χώρα που ήθελε τους ανθρώπους που δημιουργούν και εμπνέονται για να εμπνέουν, και η δημοκρατία είχε ακόμα σημασία σε κάθε πλευρά της κοινωνικής και πολιτικής της ζωής.

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Η δοτή από τους δανειστές-δυνάστες ευτελής εξουσία που έχει κατακτήσει η νομίζει ότι έχει κατακτήσει η ΠΦΑ, είναι προϊόν ανενδοίαστων ψεμάτων και υποσχέσεων που έχουν ανατραπεί ολοσχερώς. Η κολοτούμπα της ΠΦΑ ήταν τόσο πολύ «αριστερή» έτσι που έκανε έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τον εαυτό της και έφτασε στο άλλο άκρο, στην άκρα δεξιά. Βέβαια, είναι αμφισβητούμενο αν η όποια δεξιά ή και ακροδεξιά κυβέρνηση θα έφτανε στο σημεία να  υπογράψει τέτοιας έκτασης μαστιγωτικά και προδοτικά μέτρα για τη χώρα.