130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: μισθός
Τετάρτη, 30 Νοέμβριος 2016 09:25

Φέτος στόλισα νωρίς!

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Τις τελευταίες μέρες το ‘χω ρίξει στον Παπαδιαμάντη, ανακαλύπτοντας – πέρα από τα ευρύτερα γνωστά χριστουγεννιάτικα διηγήματά του – και πολλά πολλά άλλα, που δεν είχα διαβάσει ποτέ. Δεν λέω, η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι δύσκολη, από την άλλη όμως γιατί να μην προσπαθήσει κάποιος να κατανοήσει την καθαρεύουσά του, πλούσια σε ντοπιολαλιές της πατρίδας του, της Σκιάθου, απ’ το να προτιμήσει να ταυτιστεί με αμερικανιές του τύπου, Halloween, Black Friday, Thanksgiving?... Άραγε, μας είναι πιο οικείες οι αμερικανιές;

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Οικογενειακή ζωή σε κρίση... Όχι εξαιτίας ασυμφωνίας χαρακτήρων, αλλά εξαιτίας ασυμφωνίας της με την επαγγελματική ζωή.

Τετάρτη, 20 Απρίλιος 2016 07:37

Περιμένοντας…

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Έχεις νιώσει ποτέ απόλυτα ακινητοποιημένος; Αυτήν την αίσθηση του αποσβολωμένου, που αδυνατεί να κάνει οτιδήποτε και δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να περιμένει; Κάπως έτσι νιώθω το τελευταίο διάστημα. Σαν να έχουν κοκαλώσει τα πόδια μου. Σαν να τα έχει βιδώσει κάποιος, κάτι, στο έδαφος. Τις νύχτες, όταν ξαπλώνω, τα χέρια μου είναι σφιγμένα - σταυρωμένα στο στήθος μου - σαν κάτι να αγκαλιάζω κι έτσι αποκοιμιέμαι. Το πρωί, ξυπνάω με τα χέρια ανοιχτά και τεντωμένα, σαν σταυρωμένη. Ακίνητα, απλωμένα, σε μια μόνιμη στάση προσμονής, σαν κάτι να περιμένουν.. Τι; Δεν ξέρω… ίσως κάποια στιγμή, ρωτήσω το υποσυνείδητό μου και πάρω μια απάντηση. Και μετά, αρχίζει η προσπάθεια, μια αβάσταχτη καθημερινή προσπάθεια να κουνήσω τα πόδια μου, να τα κατεβάσω απ’ το κρεβάτι, για να ξεκινήσει ο αγώνας της καινούριας μέρας. Κάθε πρωί το ίδιο. Κάθε μέρα το ίδιο. Και κάποια στιγμή, παίρνω μπρος…

του Γιάννη Μπαλάφα.

Πρώτο βήμα ενάντια στην ανεργία.

 

Στην Ελλάδα του 2014 η ανεργία των νέων αγγίζει το 60% ενώ οι μακροχρόνια άνεργοι συνεχώς πολλαπλασιάζονται. Η εφαρμογή των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων όχι μόνο εκτίναξαν κατακόρυφα την ανεργία αλλά ταυτόχρονα αποδιάρθρωσαν πλήρως τις εργασιακές σχέσεις, κατέστρεψαν τα στρώματα των αυτοαπασχολούμενων, και ανέτρεψαν ουσιαστικά το συσχετισμό δύναμης εις βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων και υπέρ του κεφαλαίου.

 

Μια αριστερή κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφές πως ως πρώτη προτεραιότητα θα έχει την εφαρμογή των κατάλληλων πολιτικών όχι μόνο για την αντιμετώπιση της ανεργίας αλλά και για την αύξηση της πλήρους και σταθερής απασχόλησης.