130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: μεταρρυθμίσεις

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η εικόνα της Ελλάδας ως αποτυχημένου κράτους εδραιώνεται. Ψηφίδες που συνθέτουν την εικόνα αυτή προσφέρονται από την κοινωνία μας αφειδώς: από τους εγχώριους Ταλιμπάν που επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον πρώην πρωθυπουργό στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο λεηλατούν μέρα παρά μέρα, μέχρι τη ρεμβάζουσα κυβερνητική πλειοψηφία που λαφυραγωγεί το κράτος, παραβιάζοντας κατ' εξακολούθηση το Σύνταγμα, η Ελλάδα δείχνει, ολοένα και περισσότερο, ότι είναι μια χώρα με εγγενές πρόβλημα διακυβέρνησης.

Τετάρτη, 24 Μάιος 2017 08:06

Χώρα επί ξυρού ακμής

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

H κομματική αντιπαράθεση περί των μέτρων/αντιμέτρων μιας ακόμη συμφωνίας που διατηρεί την Ελλάδα ζωντανή - αλλά στην εντατική και με τον αναπνευστήρα - επιτείνει τη διάχυτη στην κοινωνία απογοήτευση και παρά τους παιανισμούς του μνημονιακότερου των μνημονιακών πρωθυπουργών κ. Τσίπρα, δεν προοιωνίζεται την έξοδό μας από τη μιζέρια. Χωρίς ίχνος μεταρρυθμιστικών προτάσεων και σχεδίων, η χώρα παραμένει μετέωρη.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Στην ιστορία των λαών υπάρχουν τρία ήδη ηγετών. Οι σωτήρες, οι ριζοσπάστες και οι απλοί οι διαχειριστές.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

 

Μια ακόμη αξιολόγηση που δεν κλείνει. Μια αξιολόγηση που είναι «στο τσακ» να κλείσει. Μια αξιολόγηση που θα κλείσει ως περήφανη νίκη ή ιταμή ήττα του κ. Τσίπρα. Ο (πολιτικός) χορός γύρω από την αξιολόγηση καλά κρατεί. Η επικέντρωση στα δυό-τρία ζητήματα της αξιολόγησης που μένουν άλυτα χειραγωγεί την κοινή γνώμη. Είναι μια βολική στρατηγική για όλους. Με μια αίσια έκβαση, η κυβέρνηση θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι κατάφερε να μεταπείσει τους «τοκογλύφους δανειστές». Οι δανειστές θα μπορέσουν κι αυτοί να δείξουν την πυγμή τους απέναντι στους μη-προτεστάντες νοτιοευρωπαίους και να καθησυχάσουν τα εκλογικά τους ακροατήρια. Και τα προβλήματα; Εννοώ, τα δικά μας προβλήματα: Ο πελατειασμός, η διαφθορά, η ανομία, η αναξιοκρατία; Αυτά που αποτελούν την αιτία κι όχι το αποτέλεσμα της έλλειψης ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, της πολυνομίας/κακονομίας/στρεψονομίας, της καθυστέρησης της δικαιοσύνης, των ανάπηρων θεσμών και της εύθραυστης δημοκρατίας μας; Αυτά θα τα έχει αντιμετωπίσει η αξιολόγηση; Τυπικά, ναι, κάποια εξ αυτών, ουσιαστικά όχι.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Η αξιολόγηση καθυστερεί και η οικονομία δε παρουσιάζει τη δυναμική που περίμενε η κυβέρνηση. Οι υποψήφιοι επενδυτές αρχίζουν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους και οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρνούνται να συνεννοηθούν και να συνεργαστούν μεταξύ τους.

Δευτέρα, 28 Μάρτιος 2016 08:03

Το μεγάλο δίλημμα

γράφει ο Νάσος Αθανασίου.

Ή αλλάζεις ή χάνεσαι! Ιδού το δίλημμα. Ανθρώπους σαν εμένα, που έχουν το βλέμμα του βατράχου (από κάτω προς τα πάνω), το ακλόνητο αυτό ιστορικό πόρισμα μπορεί να τους τρομοκρατήσει. Εκείνους που έχουν το βλέμμα του αετού (από πάνω προς τα κάτω) μπορεί να τους αφήνει αδιάφορους. Ας προσέξουμε, όμως. Το να είσαι αετός δεν συνεπάγεται ότι είσαι απρόσβλητος από τη μυωπία.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Στις 16/2 δημοσιεύθηκε μια σημαντική έκθεση από έναν ευρωπαϊκό οργανισμό. Πρόκειται για την έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου που αφορά την αξιολόγηση της τεχνικής βοήθειας που παρασχέθηκε στην Ελλάδα στο πλαίσιο των δύο μνημονίων.

Ως τεχνική βοήθεια ορίζεται η υποστήριξη (υπό την μορφή συμβουλών και έργων) που μας δόθηκε, προκειμένου να προωθηθούν οι μεταρρυθμίσεις στη χώρα μας. Φορέας παροχής της βοήθειας αυτής ήταν μια Ομάδα Διοίκησης Έργου (ΟΔΕ) που έγινε περισσότερο γνωστή ως Task Force και, απ’ αυτή την ομάδα, ακόμη πιο γνωστός στο ευρύ κοινό ήταν ο επικεφαλής της κ. Reichenbach.

του Δρ. Παναγιώτη Καρκατσούλη.

Η Friedrich Naumann Stiftung ανέθεσε στον Αρίστο Δοξιάδη και τον Karl-Heinz Paqué την εκπόνηση μιας πρότασης για την ανάπτυξη στην Ελλάδα. Την παρουσίασαν στις 23 Νοεμβρίου: Συγκροτημένη, λιτή, σαφής. Τα εύσημα ανήκουν δικαιωματικά στους συγγραφείς της. Ανταποκρινόμενος στην ευγενική πρόσκλησή τους να σχολιάσω τα δέκα και ένα σημεία της πρότασης υπό την οπτική της διοικητικής επιστήμης (των διοικητικών μεταρρυθμίσεων, ειδικότερα) καταθέτω τις βασικές μου ιδέες, ελπίζοντας ότι θα έχουν μια προστιθέμενη αξία στο αρχικό κείμενο. Μια προκαταρκτική επισήμανση: Η δημόσια διοίκηση πρέπει να κατανοηθεί ως ένα σύστημα λήψης δεσμευτικών αποφάσεων στη βάση των κανόνων δικαίου. Υπό την έννοια αυτή, επηρεάζει καθοριστικά όλες τις δημόσιες πολιτικές, άρα και τις οικονομικές/αναπτυξιακές. Επομένως, οριζόντιες μεταρρυθμίσεις οι οποίες αφορούν την βελτίωση της νομοθετικής/κανονιστικής παραγωγής και των δημόσιων πολιτικών αποτελούν όχι μόνο αναγκαίο συμπλήρωμα αλλά και προαπαιτούμενο για την ευδοκίμησή τους.

Πέμπτη, 03 Σεπτέμβριος 2015 06:50

Μεταρρυθμιστικό μέτωπο, τώρα

του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου.

Η Ελλάδα οδεύει προς τις κάλπες, για τρίτη φορά μέσα στον ίδιο χρόνο. Σε κλίμα ακραίας πολιτικής πόλωσης. Πυροδοτείται κυρίως από τον εμφύλιο ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ – ευρώ και τον ΣΥΡΙΖΑ – δραχμή. Σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας και υπό καθεστώς capital controls. Με την κινεζική κρίση να προκαλεί σοκ και δέος στην παγκόσμια οικονομία. Με το μεταναστευτικό να έχει προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις.

του Νίκου Ζέρβα.


«Καθένας που αναμειγνύεται στην πολιτική έχει χρέος να πάρει θέση και να κάνει μια αναπόφευκτη επιλογή, μεταξύ της ηθικής των απόλυτων σκοπών και της ηθικής της ευθύνης». Η συγκεκριμένη ρήση χρησιμοποιείται στις μέρες μας κατά κόρον από διάφορους ’’δημοσιολόγους’’ (δημοσιογράφους, πολιτικούς κλπ.), ως επί το πλείστον σε τηλεοπτικά πάνελ. Στην πραγματικότητα εκείνος που την εξέφρασε πρώτος, πριν από περίπου έναν αιώνα, ήταν ο Max Weber, ο σπουδαίος Γερμανός νομικός και κοινωνιολόγος, στο περίφημο βιβλίο του «Η πολιτική ως επάγγελμα». Για «Gesinnungsethik» και «Verantwortungsethik» έκανε λόγο στο πρωτότυπο έργο του ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Συνεπώς, είναι ενθαρρυντικό που ορισμένοι από τους ανωτέρω ανθρώπους του δημοσίου λόγου, έχουν κάνει τον κόπο να διαβάσουν το εξαίρετο έργο του Weber. Άλλοι πάλι, πιθανότατα να την έχουν αντιγράψει από κάπου, ή να τους την έχει πασάρει εις εκ των συνεργατών τους. Το δύστυχες όμως έγκειται στο γεγονός, πως οι περισσότεροι απ’ όσους την επικαλούνται, συνήθως δεν την εφαρμόζουν στην πράξη.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL