130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.         


Στη Μεταπολίτευση κυριάρχησε ένα μοτίβο που ήθελε την εκάστοτε αντιπολίτευση κυρίως όταν αυτή προερχόταν από τον αριστερό χώρο να πλειοδοτεί σε παροχές και... παραμύθια. Όταν στη συνέχεια γινόταν κυβέρνηση, τα δεδομένα ήταν εντελώς διαφορετικά και εν τέλει ο ελληνικός λαός "ψαχνόταν" σε σχέση με το τι δεν πήγε καλά και τα όνειρά του έγιναν εφιάλτες. Ο λαϊκισμός και η παρουσία πολιτικών δημαγωγών στο δημόσιο βίο της χώρας σε συνδυασμό με την άσκηση ενός κρατικοδίαιτου μοντέλου ανάπτυξης ώστε να... δέσουν την "πελατεία" τους είχαν τα γνωστά αποτελέσματα.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν οι τηλευαγγελιστές: άτομα που για λογαριασμό της εκκλησίας στην οποία ανήκουν ή που έχουν ιδρύσει κηρύττουν μέσω της τηλεόρασης. Κάποιοι δίνουν συμβουλές με βάση την Βίβλο, κάποιοι απλά λένε ό,τι τους κατέβει και κάποιοι ζητάνε από τους τηλεθεατές να κάνουν δωρεές στην εκκλησία με αντάλλαγμα την ευλογία του Θεού. Και όταν λέμε ότι ζητάνε δωρεές στην εκκλησία, εννοούμε δωρεές για να αγοράσουν με μετρητά δεύτερο ιδιωτικό αεροπλάνο που θα είναι μεγαλύτερο από το πρώτο. Αν σας φαίνεται ηλίθιο το να πιστεύει κάποιος ότι θα θεραπευτεί ο καρκίνος του ή ότι θα κερδίσει το λαχείο και θα σταματήσει να χρωστάει επειδή έδωσε τα λεφτά του σε κάποιον που ανερυθρίαστα του τα ζήτησε με δικαιολογία «θέλω να πάρω μεγαλύτερο αεροπλάνο», ξανασκεφτείτε λίγο την περίπτωση Σώρρα.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.


Η χρεοκοπημένη Ελλάς που βρίσκεται εν ζωή λόγω των πακέτων στήριξης από τους εταίρους-δανειστές θα αποτελέσει τα επόμενα χρόνια ξεχωριστό κύκλο σπουδών σε όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια του κόσμου! Και βέβαια, αυτό θα γίνει σε δύο ξεχωριστά επίπεδα: το οικονομικό και το πολιτικό. Στο μεν οικονομικό θα διδάσκεται μέσω οικονομετρικών μοντέλων η αποτυχία των συνταγών οικονομικής πολιτικής, στο δε πολιτικό, τον τρόπο με τον οποίο ο λαϊκισμός και η αναξιοπιστία καταργούν στην πράξη ακόμη και τις βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Τα μαγικά κόλπα του κ. Τσίπρα προκειμένου να ανακόψει τον δημοσκοπικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ, με το επίδομα στους συνταξιούχους και το πάγωμα του ΦΠΑ σε ορισμένα από τα νησιά του Αιγαίου, έχουν πολλαπλώς δυσμενή αποτελέσματα για τη χώρα.

Σάββατο, 10 Δεκέμβριος 2016 08:44

Quo vadis Europa;

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Υπάρχει τρόπος να διαλυθεί η Ευρώπη- Ευρωζώνη; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι: Ναι, αλλά κάτω από κάποιες προϋποθέσεις. Ποιες είναι αυτές; Εάν οι Ιταλικές τράπεζες δεν αντέξουν και δεν τρέξει να τις σώσει κάποιος, τότε μπορεί να οδηγηθούμε στην διάλυση του ενιαίου νομίσματος. Τα λεφτά για να σωθεί το Ιταλικό τραπεζικό σύστημα είναι πολλά.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Το αντιμνημονιακό αφήγημα του 2015 από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει διαψευστεί παταγωδώς και η χώρα θα πληρώσει χωρίς λόγο πανάκριβα… δίδακτρα για τη χαμένη διετία που πέρασε. Η συγκυβέρνηση έχει προσγειωθεί στην πραγματικότητα, απογειώνοντας όμως τους περισσότερους Έλληνες στην… τρέλα, μετά τα αλλεπάλληλα σοκ που υφίστανται από το καλοκαίρι του 2015. Η χώρα έχει έρθει πολλά χρόνια πίσω ως προς την επίτευξη των στόχων, καθώς ο σχηματισμός ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήθελε ντε και καλά να μας… σώσει. Έταξε διαγραφή χρέους, ανάλογη με αυτήν που πέτυχε το κυρίως κυβερνών κόμμα από ένα δάνειο που είχε συνάψει με την Εθνική Τράπεζα και οι πολίτες θαμπώθηκαν από τη… λάμψη του λαϊκισμού. «Βρε μήπως τα κάνει και γλιτώσω και εγώ από τα χρέη;» αναρωτήθηκαν οι περισσότεροι και η συνέχεια είναι γνωστή λόγω του αποτελέσματος της κάλπης και των όσων ακολούθησαν…

 

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 21:59

Η φωνή των αμνών

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.


Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κόσμο, το φάντασμα του εθνολαϊκισμού.

 

Είναι νωρίς να πούμε την παραπάνω φράση, είναι νωρίς να μιλήσουμε για καθολικό και παγκόσμιο φαινόμενο, όμως η εκλογή του Τραμπ εξέπληξε, όπως εξέπληξε το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος, όπως εκπλήσσει ο λόγος κάποιων ηγετών σε νέες κεντροευρωπαϊκές δημοκρατίες, όπως μπορεί να μας εκπλήξουν αύριο τα αποτελέσματα των Γερμανικών ή Γαλλικών εκλογών.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Η Ελλάδα είναι η χώρα όπου προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι σε μεγάλο βαθμό οι περισσότεροι έχουν πάρει… διαζύγιο από τη λογική. Όταν παίρνεις διαζύγιο από τη λογική, τότε παίρνεις διαζύγιο και από την αλήθεια. Όταν δεν αποδέχεσαι την αλήθεια τότε είσαι επιρρεπής στην υιοθέτηση λαϊκιστικών και ψεύτικων συνθημάτων, τα οποία σε… ταξιδεύουν σε ανύπαρκτους κόσμους. Κάτι σαν τα ναρκωτικά δηλαδή. Σου υπόσχονται… παράδεισο και σε οδηγούν στην κόλαση. Μόνο που το καταλαβαίνεις όταν είναι ήδη πολύ αργά και το τίμημα είναι βαρύ όχι μόνο για τον ίδιο τον ναρκομανή αλλά και τους οικείους του…

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Πριν από λίγες ημέρες, στις 9 Ιουνίου, δόθηκε στη δημοσιότητα η πρόταση του Γενικού Εισαγγελέα του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου Nils Wahl, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα οφείλει να προσαρμοστεί στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτική που αφορά τις ομαδικές απολύσεις. Η πρόταση διατυπώθηκε μετά από ερώτημα που υπέβαλε το ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας περί της συμβατότητας της ελληνικής νομοθεσίας, αφ’ ενός με την οδηγία 98/59/ΕΚ και, αφ’ ετέρου, με τις διατάξεις της Συνθήκης περί της ελεύθερης εγκαταστάσης και κυκλοφορίας των κεφαλαίων (αρθρ. 49 και 63 ΣΛΕΕ). Ο λόγος που οδήγησε το ΣτΕ στη διατύπωση του ερωτήματος ήταν η άρνηση των ελληνικών αρχών να επιτρέψουν στην προσφεύγουσα της κύριας δίκης, την εταιρεία παραγωγής τσιμέντου ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, θυγατρική της LafargeHolcim Ltd, να προβεί σε ομαδικές απολύσεις. Η ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ αποφάσισε να κλείσει το εργοστάσιό της στην Χαλκίδα λόγω συρρίκνωσης του κύκλου εργασιών της. Για την αντιμετώπιση των απολύσεων που θα προκαλούσε το κλείσιμο του εργοστασίου στην Χαλκίδα, η εταιρεία κάλεσε σε διαβούλευση το σωματείο των εργαζομένων.

Τετάρτη, 16 Σεπτέμβριος 2015 10:46

Γιατί με Το Ποτάμι…

του Νίκου Ζέρβα.

Κάθε εκλογική αναμέτρηση έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζεται ως «γιορτή της δημοκρατίας». Για την ακρίβεια ως «γιορτή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», αφού το σύνολο των ενεργών πολιτών καλείται να επιλέγει εκείνους που θα το αντιπροσωπεύουν είτε σε τοπικό, είτε σε εθνικό επίπεδο. Μάλιστα, η πλειοψηφία των αναδεικνυόμενων αντιπροσώπων, πλην του δικαιώματος της εκπροσώπησης των πολιτών, αναλαμβάνει και τη δυνατότητα ενάσκησης της εξουσίας για ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, συνήθως 4ετίας. Στη χώρα μας, βέβαια, ο ανωτέρω κανόνας ουδόλως ισχύει.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL