130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: κόμματα
Παρασκευή, 06 Ιανουάριος 2017 09:18

Ποδαρικό με διαφθορά

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Πριν από μερικές μέρες έτυχε να έχω μια αρκετά μεγάλη συζήτηση με έναν φίλο που ζει στην Ελλάδα και έχουμε κοινές επαγγελματικές ρίζες. Αφού μιλήσαμε για κοινούς γνωστούς και συναδέλφους άρχισε να μου λέει για τα ενδιάμεσα χρόνια, αυτά που «έχασα» εγώ στην Ελλάδα. Κάτι σαν τα χαμένα επεισόδια. Ίσως να ακουστώ εγωιστής ή ακόμα και κυνικός, αλλά η κάθε του πρόταση για μένα ήταν σαν να μου έλεγε, καλά που έφυγες νωρίς.

Δευτέρα, 12 Σεπτέμβριος 2016 09:14

...και 8 λόγοι που συμπαθώ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτης Κοντογιάννης.

Όχι, οι λόγοι που τον αντιπαθώ (τους οποίους περιέγραψα εδώ) δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να εξαφανίζει δια μαγείας συντάξεις, κανάλια, θέσεις εργασίας, μέχρι και την δημοκρατία, αλλά την αντιπάθειά μου προς το πρόσωπό του μπορεί να την έχει σίγουρη. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν κάποια πράγματα που με κάνουν να χαίρομαι που έγινε ο Πρωθυπουργός μας, έστω και αν αυτό είχε βαρύτατες συνέπειες για την χώρα.

Παρασκευή, 12 Αύγουστος 2016 09:38

Αγαπητή Άννα, συγχαρητήρια

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Αγαπητή Άννα - και όχι Αννούλα όπως πολύ «πατρικά» και οικεία σε αποκαλούν όλοι από προχτές -  συγχαρητήρια για το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Συγχαρητήρια όχι γιατί κάνεις πρωταθλητισμό από τα δεκατέσσερα σου με άγνωστες για μας τους περισσοτέρους θυσίες, συγχαρητήρια όχι γιατί μόνο με προσωπική προσπάθεια από εσένα και την οικογένεια σου έφτασες εδώ που έφτασες, αλλά γιατί έφερες ένα χρυσό κι ένα χάλκινο μετάλλιο στην Ελλάδα. Η έμφαση στο τελευταίο, στην Ελλάδα και θα καταλάβεις σε λίγο το γιατί.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε μία μεγάλη αλήθεια: ο λαός είχε επίγνωση τι ήταν αυτό που ψήφιζε όταν τον έκανε Πρωθυπουργό. Κι αν όχι την πρώτη φορά, σίγουρα την δεύτερη ήμασταν βέβαιοι ότι θα απογοητευτούμε με την διακυβέρνησή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας όμως έδιναν μία ελπίδα και ένα σχέδιο για να πιστέψει ο λαός, όταν όλοι οι άλλοι απλά έλεγαν ότι είναι καλύτεροι διαχειριστές από τους αντιπάλους τους. Πλέον, με τις κάλπικες ελπίδες και τα πομπώδη σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν καταρρεύσει, μπορεί η αντιπολίτευση να δώσει κάποιο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο όραμα στους ψηφοφόρους;

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Καλοκαίρι του 1984, καθώς πηγαίνουμε με τη μαμά μου με ταξί για μπάνιο – δεν οδηγούσα τότε, ήμουν μόνο 17! – λίγο παραέξω από την πόλη, της δείχνω πάνω σ’ έναν ψηλό, κακοτράχαλο βράχο, δυο τεράστια γαλάζια γράμματα μ’ έναν πυρσό στη μέση και της λέω “Το βλέπεις; Εγώ το έγραψα, χθες βράδυ, που άργησα να γυρίσω στο σπίτι”. Μιλάμε τώρα για βράχο, σαν να σκαρφάλωσε κάποιος σε βράχο των Μετεώρων. Το γεγονός ότι η μάνα μου δεν έπαθε ανακοπή εκείνη την στιγμή, είναι μάλλον τυχαίο. Το περιστατικό τελείωσε με ένα “έλα, πλάκα σου κάνω”, όπως εκείνες οι πλάκες που κάνουν οι έφηβοι και που μπορεί να σε αφήσουν στον τόπο και σαν εκείνες που κάνουν και σε μένα τα παιδιά μου και που τις κόβουν, μόλις δουν ότι το βλέμμα μου παγώνει ή ότι το πρόσωπό μου γίνεται κάτωχρο.

Σάββατο, 09 Ιούλιος 2016 16:17

Έξω τα κόμματα απ’ τα σχολεία

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κάθε απολυταρχικό καθεστώς που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει στρατευμένη νεολαία. Δε μιλάμε φυσικά για τίποτα νεολαίες όπου ανταλλάσσονται δημοκρατικά απόψεις με σεβασμό με αυτόν που διαφωνείς, αλλά για νεολαίες τυφλές, φανατισμένες και πρόθυμες να κάνουν πολιτικές βρωμοδουλειές για χάρη του ηγέτη. Δασκαλεμένες από νεαρή ηλικία σχετικά με το ποιός είναι ο εχθρός και τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί. Δεν υποννοώ κάτι, το λέω ευθέως: αυτό είναι που προσπαθούν να κάνουν ο Παναγιώτης Κουρουμπλής και ο Αλέξης Τσίπρας.

του Μιχάλη Μπεκίρη.

«Η μεταβολή του ρυθμού , του τρόπου λειτουργίας , οργανώσεως ή της μορφής μιας κατάστασης ή ενός συστήματος για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος». Αυτός είναι ο ορισμός της λέξης «μεταρρύθμιση» κατά τον καθηγητή κ. Γ. Μπαμπινιώτη (Λεξικό Μπαμπινιώτη). Πόσο απλά είναι τα πράγματα μακριά από τις άγονες πολιτικοκομματικές αντιπαραθέσεις που στόχο έχουν την με κάθε τρόπο κατάκτηση και διατήρηση της εξουσίας; Σε δύο γραμμές περιγράφεται με τον πλέον ουσιαστικό και σαφή τρόπο το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο τόπος μας. Κι όμως εμείς πολιτικοί και πολίτες παριστάνουμε πως δεν το καταλαβαίνουμε εναποθέτοντας τις ελπίδες μας σε όλους τους άλλους εκτός από τους εαυτούς μας. Άλλωστε είναι γνωστό πως μας αρέσει το κυνήγι των μαγισσών και η κατασκευή εχθρών που ως μόνο σκοπό της ζωής τους έχουν την δική μας ολοκληρωτική καταστροφή. Έχουμε όμως ποτέ αναρωτηθεί ότι οι πραγματικοί εχθροί δεν είναι άλλοι παρά εμείς οι ίδιοι και η άρνησή μας να δούμε κατάματα την πραγματικότητα;

Τετάρτη, 22 Απρίλιος 2015 06:28

Η «επανάσταση» του αυτονόητου!

του Μιχάλη Μπεκίρη.

Μα καλά , τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουμε σε τι κατάσταση βρισκόμαστε; Είναι τόσο δύσκολο να αντιληφθούμε ότι εδώ και 6 χρόνια βιώνουμε με τρομερές απώλειες μιας από τις χειρότερες μορφές ΠΟΛΕΜΟΥ; Γιατί επιτρέπουμε στο αόρατο «σύστημα» να μας διαιρεί για να μας βασιλεύει; Γιατί δεν αντιστεκόμαστε στην συνεχώς φθίνουσα πορεία της οικονομίας μας και την αντιστρόφως ανάλογη πορεία της ανεργίας με ένα συγκεκριμένο πλάνο 10ετούς τουλάχιστον δράσης;

Πέμπτη, 09 Απρίλιος 2015 08:28

Τολμήστε, κύριε πρωθυπουργέ…

του Νίκου Ζέρβα.

Κατά έναν περίεργο συγχρονισμό η εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας συμπίπτει φέτος με την εβδομάδα των κρίσιμων πολιτικών αποφάσεων για την πορεία της οικονομίας και γενικότερα της χώρας μας. «Τυχαίο; Δεν νομίζω.» που θα έλεγε και ο σύγχρονος ποιητής. Σχεδόν δυόμιση (2,5) μήνες μετά τις εκλογές η νέα Κυβέρνηση, παρά την ευρεία νομιμοποίηση που λαμβάνει για πρώτη φορά ο κύριος εκπρόσωπος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το ιδιαίτερο. Αντιθέτως, χάθηκαν πολλές εβδομάδες κατά τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, ούσα η ελληνική πλευρά χαμένη ουσιαστικά στη μετάφραση περί θεσμών ή τρόικας, συμφωνίας ή Μνημονίου κλπ. . Εβδομάδες αδράνειας, παραλυσίας, μεταρρυθμιστικής απουσίας και εν τέλει αγωνίας για τη στάση των υπολοίπων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

του Χρήστου Γιανναρά.

Το Πανεπιστήμιο Αθηνών ανακοίνωσε: «Θα εισηγηθούμε στις επιμέρους Σχολές τη διεξαγωγή ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων κατά Τμήματα, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην πλειοψηφία των φοιτητών να αποφασίζουν όλοι απευθείας ως προς την εκάστοτε διακοπή των μαθημάτων… Να δοθεί στη δημοκρατική πλειοψηφία η σύγχρονη δυνατότητα να μιλήσει και να χειριστεί τις τύχες της αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της».

Πρώτο λάθος στο γενναίο και τίμιο αυτό κείμενο: Οταν η παρακμιακή διάλυση είναι παγιωμένο καθεστώς, η τετράγωνη λογική της δημοκρατίας δεν έχει καμιά ελπίδα αποτελεσματικότητας. Οι μειοψηφίες της βίας και του ετσιθελισμού δεν πείθονται από τη γλώσσα της λογικής κοινωνίας και το χάος δεν τιθασεύεται με «βελτιώσεις». Στα ελλαδικά πανεπιστήμια της «μεταπολίτευσης» κάποιοι ετοιμάζουν την κομματική τους καριέρα, παγερά αδιάφοροι για την όποια λαχτάρα επενδύουν παιδιά στη σπουδή και στην έρευνα ή για την ελπίδα στενεμένων οικογενειών να κερδίζουν οι κλώνοι τους με τη σπουδή το ψωμί τους.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL