130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: κρίση

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Το Eurogroup δεν έδωσε οριστική λύση για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και όλα τα βλέμματα στρέφονται στις συζητήσεις με τους θεσμούς που θα διεξάγονται στις Βρυξέλλες.

Δεν συνιστά αυτό πολιτική διαπραγμάτευση, αλλά ίσως μια έμμεση πίεση για να χαλαρώσουν οι πιέσεις των δανειστών και να μπορέσει να προχωρήσει η χώρα στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων.

Κυριακή, 19 Μάρτιος 2017 09:56

Ουτοπικοί πειραματισμοί

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Το καμπανάκι της κατάρρευσης ακούγεται όλο και συχνότερα. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης, πιέζουν την κοινωνία και κύρια την αγορά που καταρρέει. Η παρακμή εντοπίζεται ολόγυρα και οι εφιάλτες μοιάζει να εμφανίζονται και πάλι. Οι πολίτες αποταμιεύουν στα μαξιλάρια, ενώ οι επιχειρήσεις αγωνίζονται να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

γράφει η Ντόρα Πάλλη.

Η ελληνική οικονομία είναι μια οικονομία μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

Και το μέλλον της "περνάει "μέσα από την μικρομεσαίο επιχειρηματία.

Ο τουρισμός μας και όλα τα πλεονεκτήματα του ( εστίαση, ανθρώπινη κλίμακα, πολυποικιλότητα,) εδράζονται στην μικρή επιχείρηση.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Πριν από 7 χρόνια, η χώρα υπήχθη σε ειδικό πρόγραμμα διάσωσης λόγω πλήρους αδυναμίας δανεισμού από τις αγορές. Οι εταίροι-δανειστές με περίπου 400 δισ. ευρώ έλαβαν τα μέτρα τους ώστε να ελεγχθεί η κατάσταση στον πιο κακό... μαθητή, την Ελλάδα, έτσι ώστε να μην φτάσει η... φωτιά στο σπίτι τους.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Οι δανειστές απαιτούν και προκαλούν με τη συμπεριφορά τους. Η καθημερινότητα των πολιτών είναι αρκετά δύσκολη και η υψηλή φορολογία έχει φέρει σε απόγνωση πολλά νοικοκυριά. Οι επιχειρήσεις λειτουργούν με αντιξοότητες και η πολιτική ηγεσία των παραγωγικών υπουργείων δε μπορεί να δημιουργήσει νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες. Τα κονδύλια από την ΕΕ παραμένουν αναξιοποίητα και η πατρίδα μας χάνει πολύτιμα κεφάλαια που θα μπορούσαν να είχαν συμβάλει στην επανεκκίνηση της οικονομίας.

γράφει ο Νίκος Στέφος.

 

Με ρωτούνε πολλοί φίλοι μου: Θα κλείσει η κυβέρνηση τη συμφωνία ή θα τα τινάξει όλα στο αέρα;. Βλέπετε, η αμφιβολία για τις  πραγματικές προθέσεις της είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα και για αυτό τα σενάρια δίνουν και παίρνουν! Παρά τα όσα όμως λέγονται, προσωπικά πιστεύω ότι θέλουν να κλείσουν την αξιολόγηση. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Για έναν και μόνο λόγο. Για τη διατήρηση της εξουσίας. Για την καρέκλα! Αυτή είναι πλέον η μόνη ιδεολογία τους, αυτή είναι η συγκολλητική ουσία που τους κρατάει ακόμα στην εξουσία...

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.


Μάρτιος 2017 και ξανά τα ίδια και τα ίδια. Οι περίφημες «διαπραγματεύσεις» και η «αξιολόγηση», έχουν στοιχειώσει τη ζωή μας, την καθημερινότητά μας και τη ψυχική μας υγεία.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Αν το 2003 κάποιος στην χώρα μας κέρδιζε 1.000.000 € θα ήταν ένα σημαντικό γεγονός, αλλά θα ήταν κάτι το ρεαλιστικό. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν το ίδιο με το να κερδίσει κάποιος σήμερα το Τζόκερ, όπου με τους μισθούς, τις συντάξεις και την ανεργία μας το 1 εκατομμύριο ευρώ φαίνεται εξωπραγματικό νούμερο. Ας υποθέσουμε όμως ότι είμαστε οι υπερτυχεροί και κερδίζουμε το Τζόκερ. Τι θα έπρεπε να κάνουμε μετά;

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Ήταν περισσότερο μια κίνηση της στιγμής παρά ηθελημένη, αλλά διαβάζοντας κάτι στην ηλεκτρονική σελίδα εφημερίδας πάτησα το εικονίδιο που με έστειλε σε άλλη διαδικτυακή σελίδα με τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων της ημέρας. Δεκαοκτώ πρωτοσέλιδα. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων πανελλήνιας εμβέλειας που ενημερώνουν τον κάθε Έλληνα για τις …χθεσινές τοπικές και παγκόσμιες εξελίξεις. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι η μεγάλη ήττα του εντύπου τύπου από τον διαδικτυακό και ίσως και η Νέμεσις του είναι το γεγονός ότι ό,τι και να γράψουνε δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι …τωρινό. Το διαδίκτυο από την άλλη έχει την άνεση να είναι άμεσα επίκαιρο. Να επικοινωνεί το άμεσο τώρα. Και πριν από 30 χρόνια μπορεί να μην είχε σημασία, τώρα όμως κάνει τη διαφορά.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.


Κατά καιρούς όλοι έχουν αναφερθεί στις τεράστιες δυνατότητες που έχει αυτή η χώρα προκειμένου να ανακάμψει. Το ίδιο συχνές είναι και οι αναφορές όσων πιστεύουν ότι ο λαϊκισμός, το ψέμα, η δημαγωγία, η πολιτική απάτη και οι ιδεοληψίες αποτελούν τροχοπέδη. Μέσα σε όλα αυτά έχει προστεθεί το εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον και είναι να απορεί κάποιος με τους κυβερνώντες, οι οποίοι φαίνεται ότι δεν έχουν σκεφτεί πως η συρρίκνωση του ιδιωτικού τομέα θα οδηγήσει μαθηματικά στην κατάρρευση. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο κομπλεξισμός προς την ιδιωτική πρωτοβουλία, ο οποίος μεταφράζεται σε νέες εξοντωτικές επιβαρύνσεις. Ταυτόχρονα, τα πράγματα στον δημόσιο τομέα, τη χρεοκοπία του οποίου πληρώνουμε όλοι, φαίνεται να πορεύονται σε μια κατάσταση... κανονικότητας.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL