130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: κατοχή

γράφει ο Πάνος Αβραμόπουλος.

Πώς θα μπορούσε να ξεφύγει απο την οικογενειακή ιστορική της μοίρας, που είχε με αγώνες αυτοθυσίας και ηρωϊσμού ποτίσει το δέντρο της ελευθερίας, η σύγχρονη Μπουμπουλίνα της αντίστασης κατά των γερμανών Λέλα Καραγιάννη; Υπόδειγμα ελληνίδας πατριώτη, εμπνευστικό παράδειγμα αυτοθυσίας και ηρωϊσμού που αντίκρισε με ελληνική λεβεντιά το εκτελεστικό απόσπασμα των σιδερόφραχτων ναζιστών, πρότυπο ευγενούς μητέρας που σε δίσεκτες ώρες της ιστορίας αναδέχθηκε βαρύ πατριωτικό φορτίο, αλλά δεν απεμπόλησε τον μητρικό της ρόλο, η απαράμιλλη ελληνίδα Λέλα Καραγιάννη πρόσφερε την ζωή της για την ελευθερία της πατρίδας και κατέκτησε περίλαμπρη θέση στον πρόναο των ελληνίδων μαρτύ-ρων του έθνους. Περιβεβλημένη με την αχλή και την δόξα της ηρωϊδος του έθνους, επτά δεκαετίες απο την θυσιαστική της έξοδο απο την ζωή, αποτελεί ιδεώδες παράδειγμα ηθικής έξαρσης και ψυχικής ανάτασης, για να αντλήσουμε σήμερα την δύναμη και το κουράγιο να ξεπεράσουμε την πλατιά κοινωνική και πολιτισμική κρίση που μας μαστίζει σαν κοινωνία και «κάνοντας άλμα πιο γρήγορο απο την φθορά» στα λόγια του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, να επανατροχιοδρομηθούμε στην ανάπτυξη και την ηθική ευημερία.

Σάββατο, 14 Οκτώβριος 2017 06:49

Χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία;

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.


Σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό να έχουμε την καλύτερη δυνατή εικόνα των συνομιλιών για επίλυση του κυπριακού στο Κρανς Μοντάνα. Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει ουσιαστικά ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, στην έκθεση για την αποστολή των καλών του υπηρεσιών στο Κυπριακό.
Σύμφωνα με ανταπόκριση του Α. Ζουπανιώτη στο ΚΥΠΕ στις 30 Σεπτεμβρίου η Έκθεση περιλαμβάνει τα εξής:

γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης.

Το Κυπριακό απασχόλησε έντονα τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις της Ελλάδας, της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950, ιδιαίτερα μετά τη συζήτησή του στα Ηνωμένα Έθνη το 1953 και την έναρξη του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) το 1955. Οι πρωτοβουλίες αυτές έδειξαν ότι η Βρετανία δεν ήταν πια σε θέση να χειριστεί την Κύπρο ως εσωτερικό ζήτημα, κατάσταση που ώθησε το Λονδίνο να εμπλέξει και την Τουρκία σε αυτό, ώστε να εμφανιστεί ακολούθως ως τρίτος στη διαφορά με την Ελλάδα και να επιβάλει ευκολότερα τους όρους της. Η στρατηγική αυτή φαίνεται να απέδωσε, καθώς η Άγκυρα άρχισε να δείχνει αυξημένο ενδιαφέρον για την Κύπρο, οργανώνοντας προβοκάτσιες όπως τα Σεπτεμβριανά (6-7 Σεπτεμβρίου 1955) και ενθαρρύνοντας τη δράση μεθοριακών, ριζοσπαστικών ομάδων όπως το σωματείο «η Κύπρος είναι Τουρκική» (Kıbrıs Türktür). Με δεδομένη την κλιμάκωση των διακοινοτικών συγκρούσεων στο νησί το καλοκαίρι του 1958, οι τρεις χώρες πίεσαν και πιέστηκαν να αναλάβουν πρωτοβουλίες που θα οδηγούσαν σε κάποιου είδους διευθέτηση.[1]

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος είχε πει: «εγώ παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα». Ο Κώστας Καραμανλής το 2004 είχε πει, ότι η απόφαση βρίσκεται στα χέρια του Κυπριακό λαού. Στην υπογραφή της συνθήκης των εγγυήσεων το 1959 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε: «την ίδια συμφωνία υπογράψαμε εγώ και ο Μακάριος, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως εγώ θεωρούμαι προδότης, ενώ ο Μακάριος εθνικός ήρως».

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

 

Έτσι, λοιπόν, έχουν τα πράγματα:

Πρώτο, επειδή «καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο είναι ανάγκη να διαφυλαχθεί πάση θυσία η κρατική οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και όσα απορρέουν από αυτήν».

Κυριακή, 20 Νοέμβριος 2016 10:16

Συμφιλίωση με κυπριακό πρότυπο!

γράφει ο Λάρκος Λάκου.


Η συζήτηση για τη δημιουργία μιας Επιτροπής Συμφιλίωσης στο πλαίσιο της διαδικασίας επίλυσης του κυπριακού, διαθέτει λίγους δημόσιους υποστηρικτές, αρκετούς υπόγειους αντιπάλους και πολλούς αδιάφορους ως προς το κεντρικό νόημα της.

Σάββατο, 27 Φεβρουάριος 2016 08:32

Θυμάσαι;

ένα ποίημα του Νίκου Λάιου.

 

Θυμάσαι;

Πέμπτη, 12 Νοέμβριος 2015 09:03

Εμείς οι "Γερμανοτσολιάδες"

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.


Πριν από λίγα χρόνια, θυμάμαι κάποιον καθηγητή μου, στο σχολείο, να μας προβάλλει εικόνες της ναζιστικής Αθήνας. Στην πίσω πλευρά μιας κεντρικής πλατείας ο λαός να ζητιανεύει από τους περαστικούς. Σκελετωμένος κορμιά, έχοντας χάσει κάθε ίχνος παιδικότητας- ένα πράγμα στο οποίο η ανάγκη επιβίωσης είναι πάντα αμείλικτη- κοιτούσαν την κάμερα. Οι γέροι, με εμφανή τα στοιχεία των ξεριζωμένων Μικρασιατών στο δέρμα τους, δεν μιλούσαν. Κανείς δεν μιλούσε. Δεν το επέτρεπε η περηφάνια, η απελπισία του ή και τα δύο μαζί.

του Νίκου Νικολόπουλου.

Η ουσιαστική διαπραγμάτευση τώρα άρχισε και όπως είχαμε προβλέψει, εξελίσσεται σε μια σφοδρή διπλωματική σύγκρουση, ανάμεσα στην Ελλάδα και την Γερμανία.

Από δω και στο εξής, η Ελληνική κυβέρνηση καλείται να επιδείξει την ίδια αποφασιστικότητα και να αναδείξει εκείνη την αταλάντευτη στρατηγική, η οποία θα δώσει νόημα και ουσία στην επιτυχία του Eurogroup του Φεβρουαρίου.

Η σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, χαρακτηρίζεται από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων –μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας-μέλους.

Αυτή η οικονομική συγκυρία επιβάλλει και την επίλυση των κάθε είδους συναφών διαφορών μεταξύ των χωρών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.

Ο περί ων λόγος αφορά στις απαιτήσεις του Ελληνικού Κράτους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, τόσο για εξόφληση του κατοχικού δανείου όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων λόγω των «πεπραγμένων» των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.