130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: καταλήψεις

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Η χώρα έχει ως πρωθυπουργό έναν άνθρωπο που δίδαξε την ανομία μέσα από τις καταλήψεις κερδίζοντας... επάξια τον τίτλο του "αγωνιστή". Ο ίδιος άνθρωπος γράφτηκε σε πανεπιστήμιο βαλκανικής χώρας και στη συνέχεια πήρε μετεγγραφή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σύμφωνα με πανεπιστημιακούς ήταν εξαιρετικά... δύσκολο να τον δεις ως φοιτητή εντός της αιθούσης εν ώρα μαθήματος, ενώ αντιθέτως μπορούσες να τον διακρίνεις... φάτσα κάρτα στα τραπεζάκια της ΚΝΕ. Εκεί... συσκεπτόταν με άλλα "συντρόφια" για... τεχνικά θέματα όπως η αφισοκόλληση, η διακίνηση εντύπου υλικού ή η πρόκληση φασαρίας και αναμπουμπούλας, Σύμφωνα με μαρτυρίες, στο συγκεκριμένο πεδίο ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου είχε επιδόσεις τύπου... διδακτορικού! Ειρήσθω εν παρόδω, τα βράδια, όταν... ξεκουραζόταν από μια κλασική... κνίτικη ημέρα, έπεφτε για ύπνο έχοντας στο δωμάτιο του τη φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου θα πει κάποιος...

Τετάρτη, 02 Αύγουστος 2017 07:32

Επιστροφή στο 1982

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Τα «γκρουπούσκουλα» επιστρέφουν και με την βούλα στο χώρο τον ΑΕΙ. Τι ήττα, τι ματαίωση για τη χώρα. Ο χώρος των πανεπιστημίων είναι για έρευνα, για καινοτομία, για μετέπειτα κοινωνική ανέλιξη, για καινοτόμες ιδέες στο κράτος και στην οικονομία. Αντιθέτως τα σημερινά ιδρύματα κουβαλάνε τη ρετσινιά του απαρχαιωμένου συνδικαλισμού, συντεχνίες, κτήρια που είναι ακατάλληλα για να φιλοξενήσουν μαθήματα, αίθουσες και τοίχοι που αφήνονται στο έλεος του καθενός.

Τετάρτη, 29 Μάρτιος 2017 07:40

Ερωτηματολόγια και ψευδαισθήσεις…

γράφει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος.

Η ασυδοσία και η ατιμωρησία διαφόρων ομάδων του περιθωρίου και, αντιστοίχως, η καταρράκωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών έχουν, κυριολεκτικά, «κτυπήσει κόκκινο» επί διακυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα μεταφοράς παραδίδονται στην πυρά, πανάκριβα μηχανήματα επικύρωσης εισιτηρίων καταστρέφονται, δεκάδες κτίρια καταλαμβάνονται, κι όλα αυτά χωρίς καμία επίπτωση για τους δράστες, που παραμένουν πάντοτε γνωστοί-άγνωστοι. Κι αυτό γιατί οι έκνομες πράξεις όχι μόνον περιβάλλονται από την ανοχή της κυβέρνησης αλλά και από ένα μανδύα «ηρωισμού» από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

 

Έξι και πλέον χρόνια από τότε που έχουμε υπαχθεί σε καθεστώς εξυγίανσης και χρηματοδότησης εξακολουθούμε ως λαός να πετάμε την… μπάλα στην εξέδρα. Βλέπουμε σενάρια «συνωμοσίας των ξένων δυνάμεων που μας θέλουν χρεοκοπημένους και υπόδουλους», δεν θέλουμε να οικοδομήσουμε σε σωστά θεμέλια την οικονομία και την κοινωνία και αποφεύγουμε συστηματικά την αυτοκριτική. Απέχουμε συστηματικά και εξοργιστικά από μια διαδικασία εθνικής αυτογνωσίας και επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. Για το γεγονός ότι χρεοκοπήσαμε εμείς δεν μας φταίει κανένας ξένος. Επιπλέον, για το γεγονός ότι ζητήσαμε διεθνή βοήθεια και προστασία ύψους αρκετών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ για να μην χρεοκοπήσουμε, επίσης δεν μας φταίνε οι ξένοι. Ούτε και για τους όρους που διέπουν κάθε χρηματοδοτική συμφωνία, οι οποίοι συμφωνούνται μεταξύ των δύο πλευρών. Άρα…

Τρίτη, 07 Απρίλιος 2015 07:30

Οι δυο βάρκες του κ. Τσίπρα

του Γιώργου Κοντογιάννη

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας ζει τις δικές του Κάννες, είπε στη Βουλή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, θέλοντας να δείξει το πόσο δύσκολη είναι η θέση στην οποία βρίσκεται ο Έλληνας Πρωθυπουργός σε ό,τι αφορά στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Κυριακή, 05 Απρίλιος 2015 07:26

Πολιτική με φυλακισμένους

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Η εβδομάδα που πέρασε είχε αρκετά θέματα "δημοσίας τάξεως". Είδαμε την απόδραση και την σύλληψη της Βίκυς Σταμάτη, τις καταλήψεις σε όλη την Ελλάδα, την είσοδο διαδηλωτών στη Βουλή -που σύμφωνα με την πρόεδρό της δεν έγινε ποτέ- και φυσικά το άρθρο του αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση για την αριστερά του τίποτα.

του Κωνσταντίνου Λυκογιάννη.

         Παρακολουθώντας στην Ελληνική τηλεόραση και στο ιντερνέτ τις φωτογραφίες των αποκεφαλισμένων αγαλμάτων, τη βεβήλωση του προσώπου του Παλαμά, την ασχήμια του γραφίτη στους τοίχους του Πολυτεχνείου, την ιεροσυλία του Ναού των Αγίων Αναργύρων στη Σόλωνος, με πιάνει απελπισία και χάνω κάθε ελπίδα για το μέλλον του όμορφου τόπου γεννήθηκα. Πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά στην Ελλάδα μας; Πνιγμένος από αγανάκτιση, ζήτησα μια κάποια εξήγηση για το φαινόμενο από φίλο διανοούμενο που μένει στην Αθήνα. Το ότι με φοβίζει ότι γεμίσαμε Κάφρους, ειναι αλήθεια, μου απάντησε ο φίλος μου. Και συνεχίζει: Μια αρρωστημένη κοινωνία είναι πλέον η Ελλάδα και αυτό που με τρομάζει είναι πως όλο και πιο πολύ αρχίζει να μοιάζουμε με το τέρας, που έλεγε ο Χατζιδάκις.

Η Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα» έχει θέσει ως σκοπό της να μεταφέρει την αλληλεγγύη από τη χώρα μας στους επί 65 χρόνια αντιστεκόμενους στην κατοχή Παλαιστίνιους. Αυτή την αλληλεγγύη, ως πολύτιμο φορτίο, τη βρίσκει σε πολλά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας. Ένα από αυτά, ζωντανό, ενεργό και δραστήριο είναι οι κοινωνικές καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, μέσα στους οποίους ξέρουμε καλά ότι καλλιεργούνται και αναπτύσσονται στην πράξη οι αξίες της προσφοράς, του μοιράσματος και της πραγματικής κοινωνικότητας.