130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: εργασία

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.


Η σύνοδος κορυφής έδωσε τη σκυτάλη στην ελληνική κυβέρνηση να τρέξει τις μεταρρυθμίσεις και να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για έξοδο στις αγορές, το συντομότερο δυνατό.

Η διαχείριση στο εσωτερικό της χώρας έχει μείνει αρκετά πίσω, με αποτέλεσμα οι πολίτες να δυσανασχετούν και να αντιδρούν αρκετές φορές όχι με το καλύτερο τρόπο.

γράφει ο Δημήτρς Κοντογιάννης.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κλισέ από το «μπορούμε να κάνουμε την κρίση ευκαιρία». Όποτε το λέει κάποιος πολιτικός φωνάζω στην τηλεόραση σαν παππούς που βλέπει την εθνική να βάζει αυτογκόλ. Τι το καλό έχει η κρίση που μπορεί να γίνει ευκαιρία; Και ποιος είναι τόσο μάγκας που θα καταφέρει ένα άκρως πολύπλοκο και δυσεπίλυτο πρόβλημα με ρίζες δεκαετιών να το μετατρέψει σε κάτι θετικό; Όλοι αυτοί που θεωρούν ότι η σημερινή Ελλάδα με τους ηγέτες και τους πολίτες της μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την συγκυρία, είναι σαν τον τερματοφύλακα που τρώει γκολ από την πάσα του αμυντικού του: κάτι δεν έχουν καταλάβει καθόλου καλά.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πρωτομαγιά λοιπόν, αργία για όλους τους εργαζόμενους και ευκαιρία για ξεκούραση. Ευκαιρία για καφεδάκι στην πλατεία, εφημεριδούλα, τηλεόραση ή ίσως και σινεμά το βράδυ. Εκτός φυσικά αν είσαι αυτός που φέρνει το καφεδάκι, πουλάει την εφημεριδούλα, είναι τεχνικός σε κάποιο κανάλι ή καθαρίζει το σινεμά το βράδυ. Σε αυτή την περίπτωση μπορείς να θαυμάσεις όσους απολαμβάνουν τα εργασιακά τους δικαιώματα ενώ ταυτόχρονα τους εξυπηρετείς, προσέχοντας πάντα να μη παρασυρθείς από την χαλαρότητα της ημέρας και χάσεις τον επαγγελματισμό σου.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

 

Οι ελεύθερες προσλήψεις και απολύσεις χωρίς περιορισμούς, ο περιορισμός της συνδικαλιστικής ασυδοσίας και η αποκατάσταση των ισορροπιών σε επίπεδο αποδοτικότητας και παραγωγικότητας αποτελούν το κεφάλαιο των εργασιακών σχέσεων επί του οποίου ζητούνται παρεμβάσεις και μάλιστα άμεσες.

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Οικογενειακή ζωή σε κρίση... Όχι εξαιτίας ασυμφωνίας χαρακτήρων, αλλά εξαιτίας ασυμφωνίας της με την επαγγελματική ζωή.

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.


Η μακροχρόνια οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τα επίπεδα της ανεργίας στη χώρα μας σε δραματικά επίπεδα της τάξης του 25-26% και άνω του 60%, για του νέους, με συνακόλουθα αδιέξοδα για τις επαγγελματικές προοπτικές. Η κατάρρευση του κλάδου των κατασκευών, της ατμομηχανής της ελληνικής οικονομίας, έχει πλήξει επαγγέλματα με υψηλή ζήτηση στο παρελθόν όπως, οι αρχιτέκτονες, οι πολιτικοί μηχανικοί, οι γραφίστες, διακοσμητές, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, κλπ. Απόφοιτοι Πανεπιστημίων ιδιαίτερα από θεωρητικές σπουδές, αναζητούν απασχόληση ακόμα και ως πωλητές ή σερβιτόροι συχνά χωρίς αποτέλεσμα, γι’ αυτό και δραπετεύουν μαζικά στο εξωτερικό. Το ίδιο κάνουν και απόφοιτοι ιατρικών και άλλων σχολών με υψηλά επίπεδα σπουδών. Τα τελευταία χρόνια έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νέοι. Η συγκριτική διαφορά με τα δύο προηγούμενα κύματα μετανάστευσης, αυτό των αρχών του 20ου αιώνα και αυτό της μεταπολεμικής περιόδου, είναι ότι, σε αντίθεση με το σήμερα, τότε υπήρχε υψηλή γεννητικότητα της Ελληνίδας μητέρας, γεγονός που υποκαθιστούσε την απώλεια νέων εργαζομένων για τη χώρα και διατηρούσε τη δημογραφική ισορροπία του πληθυσμού. Επιπλέον σε αντίθεση με τις εποχές εκείνες, η σημερινή μεταναστευτική έξοδος αφορά άτομα με υψηλό μορφωτικό επίπεδο για τους οποίους έχουν δαπανηθεί σημαντικά ποσά από τη χώρα. Ο ανθρώπινος πλούτος που χάνεται στο εξωτερικό είναι ανυπολόγιστος.

Σάββατο, 10 Οκτώβριος 2015 08:18

Working?

γράφει η Αγγελική Γρατσία.

Δεν προλαβαίνουμε καλά καλά να κλείσουμε τα πέντε και όλοι ρωτάνε: ‘‘Τί θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;’’ υποδηλώνοντας τη σημασία της εργασίας. Έτσι από τα όνειρα του πεντάχρονου που ονειρεύεται να γίνει πυροσβέστης ή μπαλαρίνα περνάμε στην πραγματικότητα των ενηλίκων και στην αναγκαιότητα της εργασίας