130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: εργασία

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Οικογενειακή ζωή σε κρίση... Όχι εξαιτίας ασυμφωνίας χαρακτήρων, αλλά εξαιτίας ασυμφωνίας της με την επαγγελματική ζωή.

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.


Η μακροχρόνια οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τα επίπεδα της ανεργίας στη χώρα μας σε δραματικά επίπεδα της τάξης του 25-26% και άνω του 60%, για του νέους, με συνακόλουθα αδιέξοδα για τις επαγγελματικές προοπτικές. Η κατάρρευση του κλάδου των κατασκευών, της ατμομηχανής της ελληνικής οικονομίας, έχει πλήξει επαγγέλματα με υψηλή ζήτηση στο παρελθόν όπως, οι αρχιτέκτονες, οι πολιτικοί μηχανικοί, οι γραφίστες, διακοσμητές, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, κλπ. Απόφοιτοι Πανεπιστημίων ιδιαίτερα από θεωρητικές σπουδές, αναζητούν απασχόληση ακόμα και ως πωλητές ή σερβιτόροι συχνά χωρίς αποτέλεσμα, γι’ αυτό και δραπετεύουν μαζικά στο εξωτερικό. Το ίδιο κάνουν και απόφοιτοι ιατρικών και άλλων σχολών με υψηλά επίπεδα σπουδών. Τα τελευταία χρόνια έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νέοι. Η συγκριτική διαφορά με τα δύο προηγούμενα κύματα μετανάστευσης, αυτό των αρχών του 20ου αιώνα και αυτό της μεταπολεμικής περιόδου, είναι ότι, σε αντίθεση με το σήμερα, τότε υπήρχε υψηλή γεννητικότητα της Ελληνίδας μητέρας, γεγονός που υποκαθιστούσε την απώλεια νέων εργαζομένων για τη χώρα και διατηρούσε τη δημογραφική ισορροπία του πληθυσμού. Επιπλέον σε αντίθεση με τις εποχές εκείνες, η σημερινή μεταναστευτική έξοδος αφορά άτομα με υψηλό μορφωτικό επίπεδο για τους οποίους έχουν δαπανηθεί σημαντικά ποσά από τη χώρα. Ο ανθρώπινος πλούτος που χάνεται στο εξωτερικό είναι ανυπολόγιστος.

Σάββατο, 10 Οκτώβριος 2015 08:18

Working?

γράφει η Αγγελική Γρατσία.

Δεν προλαβαίνουμε καλά καλά να κλείσουμε τα πέντε και όλοι ρωτάνε: ‘‘Τί θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;’’ υποδηλώνοντας τη σημασία της εργασίας. Έτσι από τα όνειρα του πεντάχρονου που ονειρεύεται να γίνει πυροσβέστης ή μπαλαρίνα περνάμε στην πραγματικότητα των ενηλίκων και στην αναγκαιότητα της εργασίας