130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: ελπίδα
Τρίτη, 09 Ιανουάριος 2018 08:31

Εκείνη & Εκείνος για τη ζωή που ζήσαμε

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη

Είμαστε αντιμέτωποι όχι με μία, αλλά με τρεις ζωές. Υπάρχει η ζωή που ζήσαμε (ζούσαμε), η ζωή που θα ζήσουμε κι αυτό που ζούμε τώρα. Σαν μπαλάκια που χοροπηδάνε ανάμεσα σε τοίχους.

Παρασκευή, 29 Σεπτέμβριος 2017 07:41

Οι ήρωες που μας τελειώνουν και το κουνελάκι

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Η πρώτη είδηση που διάβασα σε όλα τα δημοσιογραφικά πρακτορεία με το που άνοιξα το κομπιούτερ μου, ήταν ότι πέθανε ο ιδρυτής της αυτοκρατορίας του Playboy, ο Hugh Hefner, που είχε/έχει στο κέντρο της για ναυαρχίδα ένα περιοδικό για ενήλικους. Η επανάσταση που έκανε ο Hefner - αν θα μπορούσε να ονομαστεί επανάσταση - ήταν ότι την εποχή της δυτικής σεξουαλικής “απελευθέρωσης” το '60, ή καλύτερα την εποχή της σεξουαλικής συνειδητοποίησης, έβαλε το γυμνό στην κυριολεξία στα μανταλάκια δίπλα στις δήθεν καθωσπρέπει εφημερίδες και περιοδικά και ναι, όσο κι αν σκανδαλίζει τους απανταχού πουριτανούς και εθελότυφλα φανατικούς, μόρφωσε ή καλύτερα “ξύπνησε” εκατομμύρια εφήβους σε όλο τον κόσμο.

Παρασκευή, 18 Αύγουστος 2017 09:16

Τα μικρά και τα μεγάλα

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Ο Αλέξης Τσίπρας εκλέχτηκε πρωθυπουργός με όχημα πολλές ελπίδες και ακόμα περισσότερες προσδοκίες και γι αυτό ακριβώς τον ψήφισαν πολίτες διαφορετικών ιδεολογιών, απόψεων ακόμα και κόμματος και όχι γιατί ξαφνικά το ένα τρίτο των Ελλήνων προσχώρησε στο ...σιδηρούν παραπέτασμα. Η ελπίδα ήταν που είχε φτάσει σε αδιέξοδο και αυτό ήταν που έδινε ο Τσίπρας. Αυτά δυο χρόνια πριν. Σήμερα, δυο χρόνια μετά, η ελπίδα έχει επιστρέψει στο αδιέξοδο αλλά αυτή τη φορά με τη προσθήκη ενός καινούργιου στοιχείου, τώρα νιώθει και προδομένη.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Δύο χρόνια, δύο μήνες και 5 ημέρες έχουν περάσει από την... αποφράδα ημέρα της 25ης Ιανουαρίου 2015. Τότε που ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού ψήφισε για την έλευση της ελπίδας και για να μπουν τέλος στα... βάσανά μας από τους... ανάλητους Σαμαρά-Βενιζέλο. Τότε που ο οφειλέτης πίστεψε ότι δεν θα ξαναπληρώσει δόσεις για το δάνειό του, για τα χρέη του προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία διόδια κλπ., ενώ θα έχει αφορολόγητο 12.000 ευρώ, δεν θα ξαναπληρώσει ΕΝΦΙΑ, θα δει το ΕΚΑΣ να αυξάνεται κ.ο.κ. Πάνω απ΄ όλα δεν έπρεπε να εφαρμοστεί το... καταραμένο "e-mail Χαρδούβελη" και η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία...

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όπως διατείνεται ο πρωθυπουργός "ξέρει από διαπραγματεύσεις" και διατείνεται ότι η αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς να κλείσουν τα πιο ουσιώδη διαρθρωτικά ζητήματα. Αυτά δηλαδή που άπτονται της επανεκκίνησης της οικονομίας. Μέχρι στιγμής, η... σκληρή διαπραγμάτευση του 2015 έχει αποφέρει επιπλέον μέτρα τουλάχιστον 9 δισ. ευρώ, συνεχιζόμενη αποχή της Ελλάδας από τις αγορές ομολόγων, αμφίβολη συμμετοχή στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, εκροές καταθέσεων ύψους 40 δισ. ευρώ, capital controls, διαφυγόν ΑΕΠ 12 δισ. ευρώ, συντριπτική απώλεια 27 δισ. ευρώ από την αξία των τραπεζών και επίπεδα χώρας που βρίσκεται στη ζώνη της χρεοκοπίας τόσο στο 10ετές ομόλογο όσο και το Χρηματιστήριο Αθηνών. Όποιος αμφισβητεί αυτά τα... κατορθώματα της διαπραγμάτευσης είναι τουλάχιστον ανόητος, αδαής και ανιστόρητος!

Σάββατο, 10 Δεκέμβριος 2016 20:24

Ψυχή βαθιά σύντροφοι

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Το τέλμα της περιπεσούσας επαναστατικοφανούς αοριστολογίας στην ελληνική πραγματικότητα εντοπίζεται στον ψηφοθηρικό προσεταιρισμό του λαού, την αερολογία, τα ανέξοδα ελπιδόφυλλα συκής και κύρια στην εμμονική αποφυγή προώθησης του κοινωνικού και οικονομικού πραγματισμού.

του Γιώργου Κοντογιάννη.

 

Ένα βασικό ερώτημα για το πώς η Αντιπολίτευση μπορεί να δημιουργήσει ελπίδα στην κοινωνία, θέτει με το άρθρο του ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

 

Ένας νέος άνθρωπος, στο ξεκίνημα της ζωής του, αναζητεί ελπίδα από εκείνους που, σε μια δημοκρατία, μπορούν να την δημιουργήσουν και να την προσφέρουν.

Παρασκευή, 25 Δεκέμβριος 2015 09:34

Χρόνια ...καλύτερα

του Θάνου Καλαμίδα.

Σήμερα - παραμονή Χριστουγέννων - το μεσημέρι, πήγα μια βόλτα στο κέντρο. Ερημιά. Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα και βάλε. Εγώ και πέντε-έξη τρελοί στο δρόμο με εμένα το μόνο που δεν φορούσε αγιοβασιλιάτικο σκούφο και στα χέρια να μη κρέμονται σακούλες. Στη Σκανδιναβία η πιο σημαντική μέρα των Χριστουγέννων είναι η …παραμονή.

Κυριακή, 30 Αύγουστος 2015 09:34

Εισαγωγή στο Προεκλογικό Δίλημμα

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Βλέποντας τις τελευταίες ημέρες τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να κλείνει τη διαφορά και να πλησιάζει την πρώτη θέση, η ερώτηση που τριγυρίζει στο μυαλό όλων μας είναι: βρε λες; Λες να καταφέρει ο πρόεδρος εκτάκτου ανάγκης με την επικοινωνιακή ομάδα του ενός μήνα να νικήσει τον τεμαχισμένο, αλλά ακόμα πανίσχυρο μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ; Γίνεται ο Τσίπρας, που ετοιμάζεται για εκλογές από τις 12 Ιουλίου, να χάσει από τον Μεϊμαράκη, που είναι πρόεδρος από τις 5 Ιουλίου, δηλαδή μια εβδομάδα περισσότερο από την περίοδο προετοιμασίας του Τσίπρα; Η απάντηση είναι μάλλον όχι, αλλά για έναν αρκετά διαφορετικό λόγο.

του Γιώργου Κοντογιάννη

 Πολίτες χωρίς ελπίδα είναι αυτή τη στιγμή οι Έλληνες, καθώς όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις, παρά τη στήριξη ή μάλλον ανοχή που προσφέρουν στην κυβέρνηση δεν περιμένουν τίποτα θετικό που θα βελτιώνει το βιοτικό τους επίπεδο και θα προσφέρει καλύτερη ποιότητα στη ζωή τους.

 Το φαινόμενο αυτό αποτυπώνεται καθαρά στην δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τον ΣΚΑΙ, όπου παρατηρούνται τα εξής φαινόμενα: