130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: εκπαίδευση
Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016 09:45

Υποχρεωτική εκπαίδευση του ψηφοφόρου

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Για να οδηγήσω αμάξι χρειάζεται να έχω εκπαιδευτεί για να αποκτήσω δίπλωμα οδήγησης. Αν δεν έχω, τότε είμαι επικίνδυνος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που στον στρατό εκπαιδευόμαστε προτού πυροβολήσουμε για πρώτη φορά ή που μαθαίνουμε από μικροί τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού: αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί μπορεί να κάνουμε κακό σε εμάς και τους διπλανούς μας. Αφού η σωστή εκπαίδευση μπορεί να προστατέψει τόσο πολύ κόσμο, γιατί δεν εκπαιδευόμαστε και ως ψηφοφόροι;

Τετάρτη, 05 Οκτώβριος 2016 07:51

Το ταμπού της αξιολόγησης…

γράφει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος.


Ένα από τα θέματα-ταμπού για την ελληνική εκπαίδευση είναι εδώ και τρεις δεκαετίες η αξιολόγηση. Μια αυτονόητη διαδικασία για κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτόν της, στην Ελλάδα αποτελεί ακόμη αιτία αντιπαράθεσης εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, με την αξιολόγηση, σε αντίθεση με την παγκόσμια τάση, συνιστά απλώς μια ακόμη έκφανση της γενικότερης παρακμιακής πορείας που έχει πάρει ο τόπος. Η κατίσχυση για δεκαετίες, παρά τις όποιες μεταρρυθμιστικές απόπειρες, του παντοδύναμου αριστερού λαϊκισμού επέβαλε σε κάθε τομέα του δημοσίου τη“φιλοσοφία” της ήσσονος προσπάθειας “ισοπεδώνοντας” στο όνομα μιας “ισότητας προς τα κάτω” τους κρατικούς λειτουργούς, ανεξαρτήτως των ικανοτήτων, της απόδοσής και της εν γένει συμπεριφοράς τους. Οι παθογένειες αυτές, που ανδρώθηκαν μεταξύ άλλων, μετά το 1981, οδήγησαν και στη βαθιά δομική κρίση που βιώνουμε.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Αναμφίβολα, το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει καταλάβει τον τελευταίο καιρό μεγάλο μέρος του δημόσιου διαλόγου, είτε εξαιτίας της γενικότερης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που επιχειρεί η Κυβέρνηση, είτε εξαιτίας της σύγκρουσης της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον Υπουργό Παιδείας. Η Κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να αλλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών και να το μετατρέψει σε μάθημα θρησκειολογικού χαρακτήρα, με την επιχειρηματολογία της να συνοψίζεται σε δύο σημεία. Αφενός την επί σειρά ετών απαξίωση του μαθήματος, από τους μαθητές και αφετέρου την ανάγκη τροποποίησης του, λόγω της συνεχούς αύξησης στα σχολεία του αριθμού αλλόθρησκων μαθητών. Το τελευταίο αυτό επιχείρημα είναι και η αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας.

Τετάρτη, 28 Σεπτέμβριος 2016 07:22

Όταν γκρεμίζονται οι αριβίστες

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Υποθέτω, όλοι γνωρίζετε τη σημασία της λέξης «αριβίστας». Είναι εκείνος ο χωρίς φραγμό, χωρίς ενδοιασμό και κατά συνέπεια χωρίς ήθος, που πράττει υπέρ του ατομικού του οφέλους και συμφέροντος, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο. Υποθέτω επίσης, ότι λίγο πολύ όλοι σας γνωρίζετε ποια είναι τα συνήθη μέσα. Πολύ σωστή απάντηση! Έρποντας, γλείφοντας και ρουφιανεύοντας! Μόλις κερδίσατε 10 κουραμπιέδες Καβάλας… ο καθένας!

Τετάρτη, 21 Σεπτέμβριος 2016 08:19

Επιστροφή στα Θρανία

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Όχι, σιγά μην δεν γκρίνιαζα φέτος για την επιστροφή στο σχολείο! Και φέτος θα γκρινιάξω και του χρόνου και του παραχρόνου που δεν θα έχω πια παιδί στη Δευτεροβάθμια. Θα γκρινιάζω για τα παιδιά των φιλενάδων μου, που είναι ακόμα «μικρές» και έχουν παιδιά στο Δημοτικό και ένα ολόκληρο βουνό ν’ ανέβουν, μέχρι την πολυπόθητη στιγμή της αποφοίτησής τους απ’ αυτό το τρελοκομείο! Θα συνεχίσω να γκρινιάζω και για όλους εκείνους τους γονείς που, αν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για την εκπαίδευση των παιδιών τους, αναγκάζονται να ξαναπάνε και οι ίδιοι στο σχολείο, δυο και τρεις και τέσσερις φορές, επειδή το σύστημα είναι ανεπαρκές και ηλίθιο!

γράφει η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη μαθαίνει να διαβάζει ενώ Εκείνος εκ-παιδεύεται και παιδεύει. Αυτή τη φορά οι δυο τους συναντώνται με θέμα την ανάγνωση, το βιβλίο και την εκ-παίδευση. Τα αποτέλεσμα …παιδευτικό.

της ActionAid.

 

Η ActionAid δημοσιεύει σήμερα ποιοτική έκθεση για την κατάσταση της εκπαίδευσης για τα παιδιά με αναπηρία στην Ελλάδα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μόλις το 15% των παιδιών με αναπηρία στην Ελλάδα έχει πρόσβαση στην εκπαίδευση. Υπολογίζεται ότι τα παιδιά με αναπηρία είναι 200.000 στη χώρα μας και μόλις τα 31.761 πηγαίνουν σχολείο. Καθώς, όμως, δεν υπάρχει μητρώο καταγραφής των παιδιών με αναπηρία, δεν έχουμε σαφή εικόνα για τον αριθμό των παιδιών που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης.

Τρίτη, 09 Σεπτέμβριος 2014 06:32

Αγωγή του πολίτη

 του Κωνσταντίνου Λυκογιάννη.

       Στο μάθημα Διοίκησης Επιχειρήσεων, διδάσκουν ότι για να λύσεις ένα πρόβλημα, θα πρέπει πρώτα να το αναγνωρίσεις, να δεις ότι υπάρχει. Γιατί αν το δείς και το αναγνωρίσεις, τότε είναι σίγουρο ότι θα βρεις  τη λύση. Το πρόβλημα λοιπόν που έχουμε σήμερα στη χώρα μας, είναι, όχι αν το έχουμε ή όχι, αλλά  αν το  βλέπουμε,  ή, αν το βλέπουμε γιατί  το αγνοούμε. Δηλαδή, στη πραγματικότητα, το κοιτάζουμε και δεν το βλέπουμε. Η άρνηση όμως να δούμε το πρόβλημα, έχει φτάσει σε σημείο κρίσης και ήρθε η ώρα  να το αντιμετωπίσουμε και να το λύσουμε. Και το πρόβλημα είναι η “αμάθεια του Πολίτη”. Η απουσία γνώσης σχετικά με τα διακαιώματα και τις υποχρεώσεις του συμμετέχοντας στη λειτουργία της δημοκρατίας.  Να σας δώσω μερικά παραδείγματα:  Σήμερα, ο  λαός μας αποδέχεται ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δημοκρατικό να εκλέγεται από τη Βουλή. ‘Η, ο αρχηγός έχει το δικαίωμα να διορίζει βουλευτές με το θεσμό του  «βουλευτή Επικρατείας». Ή, να ψηφίζουμε δαγκωτό ό,ποιο ξόανο διαλέξει ο αρχηγός. Αυτά τα εγκλήματα κατά της δημοκρατίας, ο Έλληνας πολίτης τα βλέπει σαν απόδειξη ότι ζούμε σε δημοκρατία. Γιατί; Γιατί δεν ξέρει, γιατί κανείς δεν του υπέδειξε  ότι η επιλογή των αντιπροσώπων του και, γενικά της κυβέρνησης, είναι δικό του αποκλειστικό δικαίωμα και υποχρέωση.  

Του Κωνσταντίνου Λυκογιάννη,

        Ειδικά τώρα, στα δύστυχα χρόνια της ύφεσης και των μνημονίων, κάθε μέρα σε κάθε τηλεόραση, σε κάθε εφημερίδα, σε κάθε ραδιόφωνο,ακόμα και στη Βουλή, ακούμε πομπώδεις και δακρύβρεκτες διαπιστώσεις για ανεργία, για συσίτια, για αυτοκτονίες, για λουκέτα και, γενικά, για κάθε μιζέρια που συμβαίνει στη κοινωνία μας. Και όλες αυτές οι αναφορές στη δυστυχία, χρησιμοποιούνται από τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους, σαν εργαλείο για να υποτιμήσουν τον πολιτικό αντίπαλο, για να εντυπωσιάσουν με τα στοιχεία που δείχνουν ότι ξέρουν, να αποφύγουν να απαντήσουν σε ερωτήσεις που δεν έχουν απάντηση και για, δικούς τους λόγους, να δείξουν πονόψυχοι για τα παθήματα των συμπολιτών τους. Και εν συνεχεία, για να αποδώσουν ευθύνες και να ζητήσουν τη τιμωρία των υπευθύνων από το εκλογικό Σώμα, στις επόμενες εκλογές. Και μέσα στον οίστρο τους, για να συμπληρώσουν το κατηγορητήριο, ζητάνε από τη κυβέρνηση ή τους αρμοδίους, αορίστως  και ασυναρτήτως, να βρουν τρόπους να επανορθώσουν τις αδικίες που επεσσώρευσαν στο λαό, και από αυτούς οι πολιτικοί, υπόσχονται επανόρθωση των αδικιών, αλλά χωρίς να μας λένε πως.

Πέμπτη, 23 Αύγουστος 2012 09:07

Πόσα φωνήεντα έχει η γλώσσα μας;

του Δρ. Φώτιου Χρήστου.



Συνιστά χωρίς υπερβολή ο διάλογος για το ευτελές κορυφαία αβελτηρία γιατί καταξιώνεται έτσι η ανοησία και θεσμοθετείται μια διαφωνία για το κενό που παρά την ανοίκεια αδυναμία της να ενισχύει τη δημόσια σκέψη έχει τη δύναμη να αποτρέπει τη σοβαρή. Παρόλα αυτά η κενολογία ενεργοποιεί μια βαθύτερη λογική ηθική, η οποία με τη βοήθεια της κοινής αλήθειας αποκωδικοποιεί την περιττολογία και θέτει τα όρια της ουσιαστικής συζήτησης. Απόλυτη εφαρμογή αυτής της επικοινωνίας συνιστά και η συγκεκριμένη διαλεκτική, η οποία πρωτίστως στοχεύει να αποτρέψει την παρούσα σκιαμαχία για τη γλώσσα και να αντισταθεί στη σύγκρουση των ειδικών για τα φωνήεντα του ελληνικού λόγου, που στην κυριολεξία αποτελεί πόλεμο «για τη σκιά του γλωσσικού όνου».

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL