130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: εκπαίδευση
Σάββατο, 09 Σεπτέμβριος 2017 07:42

Απεμπόληση Χρέους

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.

Πολύ συχνά διαβάζουμε στις εφημερίδες καθώς και σε όλα τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, για επιτυχίες επιφανών Ελλήνων που, για διάφορους λόγους, μετανάστευσαν στο εξωτερικό και διακρίθηκαν στο αντικείμενό τους με γνώσεις που απέκτησαν δωρεάν από Ελληνικά Πανεπιστήμια.

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.

Διάβασα το Κύριο Άρθρο του Εθνικού Κήρυκα της Νέας Υόρκης, της Πέμπτης 22 Ιουνίου αναφερόμενο σχετικά με τη κακοδαιμονία της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη χώρα μας και βασικά συμφωνώ με τη θέση του αρθρογράφου. Όπως επίσης συμφωνώ με τη θεραπεία που προτείνει στη τελευταία παράγραφο του άθρου του: «Ας κοιτάξουν λίγο να δουν τι συμβαίνει στον ανεπτυγμένο κόσμο και όπου το κύριο μέλημα των Πανεπιστημίων είναι να συνδέουν το αντικείμενο των σπουδών τους με τις ανάγκες της αγοράς. Εκτός και αν απλά δεν θέλουν».

Δευτέρα, 15 Μάιος 2017 21:55

Εκείνη …πάει σχολείο

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνος συνεχίζει σε δικαιολογημένη απουσία αλλά εκείνη …πάει σχολείο και γκρινιάζει.

Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016 09:45

Υποχρεωτική εκπαίδευση του ψηφοφόρου

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Για να οδηγήσω αμάξι χρειάζεται να έχω εκπαιδευτεί για να αποκτήσω δίπλωμα οδήγησης. Αν δεν έχω, τότε είμαι επικίνδυνος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που στον στρατό εκπαιδευόμαστε προτού πυροβολήσουμε για πρώτη φορά ή που μαθαίνουμε από μικροί τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού: αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί μπορεί να κάνουμε κακό σε εμάς και τους διπλανούς μας. Αφού η σωστή εκπαίδευση μπορεί να προστατέψει τόσο πολύ κόσμο, γιατί δεν εκπαιδευόμαστε και ως ψηφοφόροι;

Τετάρτη, 05 Οκτώβριος 2016 07:51

Το ταμπού της αξιολόγησης…

γράφει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος.


Ένα από τα θέματα-ταμπού για την ελληνική εκπαίδευση είναι εδώ και τρεις δεκαετίες η αξιολόγηση. Μια αυτονόητη διαδικασία για κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτόν της, στην Ελλάδα αποτελεί ακόμη αιτία αντιπαράθεσης εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, με την αξιολόγηση, σε αντίθεση με την παγκόσμια τάση, συνιστά απλώς μια ακόμη έκφανση της γενικότερης παρακμιακής πορείας που έχει πάρει ο τόπος. Η κατίσχυση για δεκαετίες, παρά τις όποιες μεταρρυθμιστικές απόπειρες, του παντοδύναμου αριστερού λαϊκισμού επέβαλε σε κάθε τομέα του δημοσίου τη“φιλοσοφία” της ήσσονος προσπάθειας “ισοπεδώνοντας” στο όνομα μιας “ισότητας προς τα κάτω” τους κρατικούς λειτουργούς, ανεξαρτήτως των ικανοτήτων, της απόδοσής και της εν γένει συμπεριφοράς τους. Οι παθογένειες αυτές, που ανδρώθηκαν μεταξύ άλλων, μετά το 1981, οδήγησαν και στη βαθιά δομική κρίση που βιώνουμε.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Αναμφίβολα, το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει καταλάβει τον τελευταίο καιρό μεγάλο μέρος του δημόσιου διαλόγου, είτε εξαιτίας της γενικότερης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που επιχειρεί η Κυβέρνηση, είτε εξαιτίας της σύγκρουσης της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον Υπουργό Παιδείας. Η Κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να αλλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών και να το μετατρέψει σε μάθημα θρησκειολογικού χαρακτήρα, με την επιχειρηματολογία της να συνοψίζεται σε δύο σημεία. Αφενός την επί σειρά ετών απαξίωση του μαθήματος, από τους μαθητές και αφετέρου την ανάγκη τροποποίησης του, λόγω της συνεχούς αύξησης στα σχολεία του αριθμού αλλόθρησκων μαθητών. Το τελευταίο αυτό επιχείρημα είναι και η αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας.

Τετάρτη, 28 Σεπτέμβριος 2016 07:22

Όταν γκρεμίζονται οι αριβίστες

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Υποθέτω, όλοι γνωρίζετε τη σημασία της λέξης «αριβίστας». Είναι εκείνος ο χωρίς φραγμό, χωρίς ενδοιασμό και κατά συνέπεια χωρίς ήθος, που πράττει υπέρ του ατομικού του οφέλους και συμφέροντος, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο. Υποθέτω επίσης, ότι λίγο πολύ όλοι σας γνωρίζετε ποια είναι τα συνήθη μέσα. Πολύ σωστή απάντηση! Έρποντας, γλείφοντας και ρουφιανεύοντας! Μόλις κερδίσατε 10 κουραμπιέδες Καβάλας… ο καθένας!

Τετάρτη, 21 Σεπτέμβριος 2016 08:19

Επιστροφή στα Θρανία

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Όχι, σιγά μην δεν γκρίνιαζα φέτος για την επιστροφή στο σχολείο! Και φέτος θα γκρινιάξω και του χρόνου και του παραχρόνου που δεν θα έχω πια παιδί στη Δευτεροβάθμια. Θα γκρινιάζω για τα παιδιά των φιλενάδων μου, που είναι ακόμα «μικρές» και έχουν παιδιά στο Δημοτικό και ένα ολόκληρο βουνό ν’ ανέβουν, μέχρι την πολυπόθητη στιγμή της αποφοίτησής τους απ’ αυτό το τρελοκομείο! Θα συνεχίσω να γκρινιάζω και για όλους εκείνους τους γονείς που, αν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για την εκπαίδευση των παιδιών τους, αναγκάζονται να ξαναπάνε και οι ίδιοι στο σχολείο, δυο και τρεις και τέσσερις φορές, επειδή το σύστημα είναι ανεπαρκές και ηλίθιο!

γράφει η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη μαθαίνει να διαβάζει ενώ Εκείνος εκ-παιδεύεται και παιδεύει. Αυτή τη φορά οι δυο τους συναντώνται με θέμα την ανάγνωση, το βιβλίο και την εκ-παίδευση. Τα αποτέλεσμα …παιδευτικό.

της ActionAid.

 

Η ActionAid δημοσιεύει σήμερα ποιοτική έκθεση για την κατάσταση της εκπαίδευσης για τα παιδιά με αναπηρία στην Ελλάδα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μόλις το 15% των παιδιών με αναπηρία στην Ελλάδα έχει πρόσβαση στην εκπαίδευση. Υπολογίζεται ότι τα παιδιά με αναπηρία είναι 200.000 στη χώρα μας και μόλις τα 31.761 πηγαίνουν σχολείο. Καθώς, όμως, δεν υπάρχει μητρώο καταγραφής των παιδιών με αναπηρία, δεν έχουμε σαφή εικόνα για τον αριθμό των παιδιών που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL