130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: εκλογές
Πέμπτη, 21 Ιούνιος 2018 06:42

Η γείτονα στις κάλπες

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Την Κυριακή η Τουρκία ψηφίζει για να επικυρώσει τις υπερεξουσίες που κέρδισε ο Ερντογάν στο δημοψήφισμα πέρυσι. Νομοθετήματα και διατάξεις που τον νομιμοποιούν με την μία ως νέο άρχοντα στην τουρκική πολιτική σκηνή και έτσι ο Ερντογάν θα γίνει νέο-Σουλτάνος. Εάν τις κερδίσει θα εξασφαλίσει την παρουσία του στην εξουσία μέχρι το 2029.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η εθνικά επιβλαβής, για την Ελλάδα, Συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ, είναι φυσικό να έχει εσωτερικές επιπτώσεις στη χώρα μας.

γράφει ο Βασίλης Φεύγας.

Πριν από 3 χρόνια για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, η έξοδος από το μνημόνιο φάνταζε ως κάτι διαφορετικό από αυτό που φαίνεται σήμερα. Και αυτό γιατί όλοι έχουμε προεξοφλήσει ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει στην καθημερινότητα μας. Το εισόδημα δεν πρόκειται να αυξηθεί, οι φόροι θα εξακολουθήσουν να παραμένουν υψηλοί, οι συντάξεις είναι προγραμματισμένες να περικοπούν. Με λίγα λόγια η ζωή θα εξακολουθήσει να κινείται στους ήδη δύσκολους ρυθμούς.

Σάββατο, 09 Ιούνιος 2018 17:37

Η ώρα των προσώπων

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

 

Οι υποψήφιοι πολλοί. Η νίκη άλλωστε έχει πάντα πολλούς μνηστήρες. Η πρεμούρα αυτή για τη σωτηρία μας φαντάζομαι πως διατρέχει όλη τη χώρα. Και όσο πλησιάζει η ώρα των εκλογών η ρεκλάμα πάει σύννεφο.

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Το ότι η χώρα ζει μόνιμα σε κατάσταση εθνικής κρίσης και έλλειψης εθνικής πολιτικής δεν είναι κάτι καινούργιο, ούτε κατασκεύασμα του Σύριζα. Είναι κάτι που το έχουν χτίσει με πολύ κόπο, πόνο και προσοχή η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ σαράντα χρόνια. Αυτό όμως που αυτή τη στιγμή επιβαρύνει την κρίση οριακά είναι η κατάσταση σύγχυσης που επικρατεί στην αξιωματική αντιπολίτευση και γενικότερα στην αντιπολίτευση και που είναι αποκλειστικά ευθύνη και κατασκεύασμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και του αλλοπρόσαλλου στα όρια ανοησίας κύκλου του.

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Η νίκη των ευρωσκεπτικιστών στην Ιταλία, στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, παρ' όλη την προσπάθεια του Βερολίνου να την ανατρέψει, σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της σύγχρονης οικονομικής κατοχής της Ευρώπης από τη Γερμανία. Στις ΗΠΑ, ο  Ντόναλντ Τράμπ, παρ' όλες τις παλινωδίες, αμφισημίες και παρορμήσεις του, κλιμακώνει τον οικονομικό πόλεμο της δυτικής υπερδύναμης ενάντια στην Γερμανία. Και είναι πολύ απίθανο να βοηθήσει το Βερολίνο στην επιχείριση ποδηγέτησης της Ιταλίας, όπως πολύ πιθανό θα έκαναν οι Ομπάμα - Κλίντον.  Σε αντίθεση με τους προκατόχους του στον Λευκό Οίκο, ο Τράμπ αντιπαθεί σφόδρα την ευρωζώνη που τη θεωρεί-και πολύ σωστά- ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Γερμανίας. Ασφαλώς δεν μπορεί εύκολα να ξεχαστεί η δήλωσή του, ότι "η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ, να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα και τα χρέη να τα πληρώσει η Γερμανία".

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Ποτέ αυτή η κυβέρνηση δεν λειτούργησε σαν ρολόι. Είχε παλινωδίες, αντιφάσεις, πισωγυρίσματα και ήταν σε πολλά θέματα αγκυλωμένη στις ιδεοληψίες της. Δεν είχε και τον καλύτερο κυβερνητικό εταίρο, έναν εταίρο που ήταν μαζί για την πάταξη των μνημονίων και της κάθαρσης, αλλά ήταν χώρια σε πολλά θέματα. Όπου μας βολεύει είμαστε μαζί και όποτε όχι είμαστε χώρια.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου ότι «οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι δυστυχούν» είχε γίνει «ψωμοτύρι» την περίοδο της κυβέρνησης Σαμαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επί πλέον, χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως «ματωμένο πλεόνασμα», ήθελε να καταδείξει την διαφορά μεταξύ λογιστικής και πραγματικής οικονομίας.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Τα πρόσωπα έχουν καθοριστική σημασία στις εξελίξεις βάζοντας την προσωπική τους σφραγίδα στη μοίρα του λαού. Είτε θετικά είτε αρνητικά. Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας έγιναν αλλεπάλληλα λάθη επί δεκαετίες, λόγω κυριαρχίας του σοσιαλιστικού μοντέλου και του αριστεροκομμουνιστικού αφηγήματος. Αυτοί που σήμερα λένε ότι "δεν κυβερνήσαμε 40 χρόνια" είναι βασικοί υπαίτιοι. Η νοοτροπία τους δηλητηρίασε οριζοντίως και καθέτως την ελληνική κοινωνία. Τη μετέτρεψαν σε εξαρτημένη από τον κρατισμό, τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία. Ο δημιουργικός Έλληνας των περασμένων δεκαετιών μπήκε στο περιθώριο. Το Δημόσιο κυριαρχούσε παντού. Είτε για να βολευτούν ημέτεροι με διορισμούς, είτε να ωφεληθούν ημέτερα συμφέροντα από τις "μπίζνες" της... Σοβιετίας!

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ακόμα και στους πιο παθιασμένους με την πολιτική έρχεται η στιγμή που δεν αντέχουν άλλο και θέλουν να αρχίσουν να τραβάνε τα μαλλιά τους από αυτό που βιώνουν. Παρανοϊκά επιχειρήματα, θεωρίες συνωμοσίας, επιλεκτική μνήμη και άλλα χαρακτηριστικά του σύγχρονου Έλληνα μπορούν πανεύκολα να τρελάνουν τον οποιονδήποτε προσπαθήσει να έχει μία πολιτισμένη και λογική πολιτική συζήτηση μαζί του. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος: Όλη αυτή η γραφικότητα του νεοέλληνα πολίτη εκτός από απογοήτευση μπορεί να προκαλέσει και γέλιο! Να λοιπόν ένας μικρός οδηγός-βοήθημα για να δώσετε λογική στα παράλογα που θα ακολουθήσουν στο χρονικό διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL