130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: διήγημα
Πέμπτη, 30 Νοέμβριος 2017 09:03

«Κυκλάμινο»

ένα διήγημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


«Κυκλάμινο»

Πέμπτη, 26 Οκτώβριος 2017 06:38

Ο κύριος Αλκαίος

του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


Α. Γειά σας, είμαι ο Αλκαίος

Β. Έλεγα κι εγώ τί μου θυμίζετε...

Α. Είδα που διαβάζατε το βιβλίο μου

Β. Μα πώς είναι δυνατόν να είστε σεις;

Α. Γιατί το λέτε αυτό;

Β. Μα γιατί έχετε πεθάνει. Πριν λίγες μέρες σας κάναμε τα σαράντα.

Πέμπτη, 19 Οκτώβριος 2017 04:27

Η οδός των ζητιάνων

ένα διήγημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.

Σε λίγο θα βράδυαζε στον καταραμένο δρόμο. Η κίνηση αραίωνε σιγά σιγά και οι φωνές άρχισαν να καταλαγιάζουν. Η κυρία Γκιτ 1 μάζευε τις τελευταίες δεκάρες, που καταδέχτηκαν το κυπελλάκι της και τις έχωσε στο μακρύ της φόρεμα.

Πέμπτη, 12 Οκτώβριος 2017 06:46

Φρίξος φρίττει

ένα διήγημα από τον Μάνο Μαυρομουστακάκη.

Παθολογικός ψεύτης, ξεκίνησε να εξασκεί το χούι του παιδιόθεν, στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τις πρώτες σκανταλιές του και αργότερα το εξέλιξε, στην αγωνία του να πραγματώνει όνειρα, που δυστυχώς του σάπιζαν άγουρα.

Πέμπτη, 28 Σεπτέμβριος 2017 08:20

Στέφανος και Ουρανία

ένα διήγημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


Στέφανος και Ουρανία


Εκεί σύχναζε τα απογεύματα, στη πλατεία, όταν άφηνε το σπίτι του. Πιστός στο απογευματινό του ραντεβού, με το που έφτανε έψαχνε για άδειο παγκάκι, όταν το εντόπιζε το κατελάμβανε με τη μία και μετά έκανε παρέα με τα περιστέρια, που συνωστίζονταν ποιο θα πρωτοφάει το ψωμί, που μάδαγε. Το κρατούσε από το σπίτι -πάντα έβαζε κάτι στην άκρη- για τα ζωντανά που θα συναντούσε στον δρόμο του ή στην άπλα τής πλατείας.

Τετάρτη, 20 Σεπτέμβριος 2017 20:51

Η σκορποχέρα

ένα διήγημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.


Η σκορποχέρα





Σκορποχέρα ήταν. Στην πρώτη ευκαιρία μάζευε το βλέμμα της από τις ανάγκες της και το κατηύθυνε στις ανάγκες των άλλων, τις πραγματικές ή αυτές που η ίδια πίστευε πως είχαν, μέχρι να τις χορτάσει. Μεταφορικά ή κυριολεκτικά, άδειαζε λογαριασμούς, πορτοφόλια, ντουλάπες, ψυγεία, ό,τι μπορούσε τελοσπάντων να αδειάσει και έβγαινε στο σεριάνι για μοιρασιά. Έλεγε ότι όσο άδειαζαν αυτά, τόσο και ακόμη παραπάνω, γέμιζε εκείνη. Δεν είχε βέβαια την ίδια άποψη κι ο άντρας της, που μόνος πάσχιζε να επουλώσει την αδιάλειπτη αιμοραγία των οικονομικών τής οικογένειας. Είχαν κι ένα παιδί στα εννιά του, τον Κωστάκη, καλό μαθητή κι ευαίσθητο χαρακτήρα. Το δεύτερο μάλλον το είχε κληρονομήσει από τη μάννα του που στο DNA της, το συγκεκριμένο υλικό ήταν σε πρόδηλη περίσσεια.