130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: γυναίκα
Τετάρτη, 15 Νοέμβριος 2017 10:58

Ισότητα στην Αυτοδιοίκηση

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Η ισότητα των φύλων, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα για όλους και όλες καθώς και στοιχειώδη αξία για κάθε δημοκρατία.

Παρασκευή, 06 Οκτώβριος 2017 20:03

Γυναίκα και Πολιτική

γράφει η Φωτεινή Βρύνα.

Στη σύγχρονη κοινωνία, σε μια εποχή αυξημένων αναγκών και απαιτήσεων, ο ρόλος της γυναίκας είναι ιδιαίτερα σύνθετος και πολυδιάστατος.

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.


Στις 22 Ιουνίου 2016 ένας 46χρονος άνδρας βρέθηκε νεκρός. Για το φόνο συνελήφθη μια 22χρονη, η οποία κατηγορήθηκε πως τον δολοφόνησε με μαχαίρι οικιακής χρήσης. Πριν λίγες ημέρες, η κατηγορούμενη καταδικάστηκε σε 15ετή φυλάκιση. Πιθανότατα, αιτία ήταν πως σκότωσε τον επίδοξο βιαστή της. Το δικαστήριο θεώρησε πως βρισκόταν σε ψύχραιμη κατάσταση, πως ο άνδρας δεν κρατούσε μαχαίρι και πως δεν έγινε κάποια κίνηση βιασμού τουλάχιστον με αυστηρά σωματικά κριτήρια. Η πλευρά του νεκρού μάλιστα έφτασε σε σημεία σχεδόν προσβλητικά: η συνήγορος υπεράσπισης τόνισε την ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν το “θύμα” εκείνη τη στιγμή, όντας υπό το καθεστώς επίμονης αναζήτησης ερωτικού συντρόφου καθώς πρόσφατα είχε χωρίσει με την περιστασιακά ερωμένη του. Μάλιστα. Φαντάζομαι δηλαδή πως όποιος χωρίζει με τον περιστασιακό του σύντροφο έχει σαν πρώτη λύση να προσβάλει σεξουαλικά έναν άλλο άνθρωπο και, κατά πάσα πιθανότητα, να προσπαθήσει να το βιάσει. Μια 22χρονη λοιπόν κοπέλα καταδικάστηκε σε μακροχρόνια κάθειρξη, δημιουργώντας ένα ακόμη πλήγμα στην εμπιστοσύνη των μελών της κοινωνίας για την ίδια την κοινωνία.

Κυριακή, 12 Μάρτιος 2017 09:38

Η βία κατά των γυναικών: πόσο ακόμη;

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.

 

Ορισμένοι είμαστε τυχεροί. Γεννηθήκαμε με λευκό δέρμα, δίχως κάποια αναπηρία και άνδρες -ετερόφυλοι πάντα. Έχουμε τη δυνατότητα να καπνίζουμε όπου θέλουμε, να μιλάμε άσχημα κάποιες φορές, ως και να σηκώνουμε το χέρι μας εναντίον της συζύγου/κοπέλας/κόρης μας. Ορισμένες από αυτές τις απόψεις μπορεί να ακούγονται γελοίες, αλλά δυστυχώς μόνο τέτοιες δεν είναι. Αρκετοί συνάνθρωποί μας (δυστυχώς γυναίκες και άνδρες), πιστεύουν ακόμη στην ανωτερότητα του άνδρα. Δεν θεωρούν περίεργο το “να πέσει κανένα χαστούκι”, εξάλλου “αυτή έφταιγε”. Τέτοιες απόψεις ακούγονται παντού: από τις πόλεις ως την επαρχία, από τα πανεπιστήμια ως το δρόμο, από τις αίθουσες εκδηλώσεων ως τα σπίτια, ο βίαιος σεξισμός ζει και βασιλεύει.

Μπορεί να βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, όμως εκτιμάται ότι θα χρειαστούν άλλα 170 χρόνια μέχρι να υπάρξει οικονομική ισότητα ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. Με αφετηρία αυτή την αδικία και με ευκαιρία την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, η ActionAid δημιούργησε ένα βίντεο, στο οποίο συμμετέχουν η Δάφνη Λαμπρόγιαννη και ο Γιάννης Στάνκογλου με μήνυμα «εμείς δεν περιμένουμε». Δείτε το βίντεο εδώ: https://youtu.be/rIn3mHCt2ok

Πέμπτη, 29 Δεκέμβριος 2016 08:45

Από μικρή φαινόταν

του Μάνου Μαυρομουστακάκη.

Από μικρή φαινόταν

Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2016 08:35

Ιδεογραφίες...57

Σκίτσα με σκέψεις για την επικαιρότητα, από τον Θάνο Ραφτόπουλο

Πέμπτη, 24 Νοέμβριος 2016 21:48

Ήταν και γλωσσού

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Σήμερα δεν έχω κανέναν απολύτως σκοπό να ασχοληθώ ούτε με τον Τσίπρα ούτε με τον Κούλη. Κάποια πράγματα είναι πολύ σοβαρά και πέρα από τις γελοιότητες των δυο, τριών, δέκα, πενήντα παλιάτσων που μέσω της πολιτικής και διεθνώς, καταφέρνουν να μας απασχολούν καθημερινά.

Πέμπτη, 24 Νοέμβριος 2016 19:02

25 Νοεμβρίου σπάμε τη σιωπή

γράφει η Φωτεινή Βρύνα. 

 

Η 25η Νοεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα κατά της βίας των γυναικών. Μία ημέρα όχι για επετειακούς εορτασμούς, αλλά μία ημέρα αγώνα, για να ενώσουμε τις φωνές μας και να τονίσουμε ότι ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι ανεξάρτητος από το φύλο, τη φυλή, την οικονομική κατάσταση, την κοινωνική θέση.

Τετάρτη, 30 Μάρτιος 2016 09:52

Πόσο κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή;

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Σήμερα θα φύγω τελείως από τις καθημερινές ιστορίες λάσπης, απανθρωπισμού, κρατικής ανικανότητας και κοινωνικής απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής, που παραπέμπει σε πρόσφυγες, άστεγους, άνεργους και ανασφάλιστους συμπολίτες μας, σε μας τους ίδιους. Λάθος. Δεν θα φύγω. Έχω φύγει εδώ μέρες απ’ όλες τις παραπάνω κατηγορίες, όχι όμως από τις λάσπες και όλα τα υπόλοιπα. Απλώς, εδώ και μια βδομάδα, οι προβολείς των λέξεών μου, ολόκληρο το είναι μου, είναι κολλημένο σε μια νεαρή γυναίκα. Μόνο σ’ αυτήν κι ας τη γνώριζα ελάχιστα. Και παρά το γεγονός ότι πρόκειται για προσωπική ιστορία, διαβάζοντάς τη, θα δείτε πόσα πολλά παραδείγματα θα ανασύρετε μόνοι σας και πόσες αναφορές θα κάνετε μέσα σας, από την οικογένειά σας, μέχρι την… κρατική παρέμβαση. Πάμε λοιπόν…

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL