130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Κυριακή, 19 Μάρτιος 2017 09:56

Ουτοπικοί πειραματισμοί

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Το καμπανάκι της κατάρρευσης ακούγεται όλο και συχνότερα. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης, πιέζουν την κοινωνία και κύρια την αγορά που καταρρέει. Η παρακμή εντοπίζεται ολόγυρα και οι εφιάλτες μοιάζει να εμφανίζονται και πάλι. Οι πολίτες αποταμιεύουν στα μαξιλάρια, ενώ οι επιχειρήσεις αγωνίζονται να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός έχει πει την περίφημη ρήση:  «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές». Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ρήση αυτή είναι αναγκαίο να γίνει κτήμα όλων.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Η ερώτηση «πότε λες να έχουμε εκλογές» κοντεύει να γίνει κάτι σαν το «τι καιρό θα κάνει αύριο»: την ακούς παντού, από συζητήσεις σε λεωφορεία και καφετέριες μέχρι σοβαρές αναλύσεις. Ενώ όμως δεν είναι στο χέρι μας το πότε θα βρέξει και πότε θα έχει λιακάδα, έχουμε λόγο στο πότε θα γίνουν εκλογές, κάποιοι από εμάς λιγότερο και κάποιοι περισσότερο. Προφανώς τον πρώτο λόγο έχουν ο Αλέξης Τσίπρας και οι δανειστές (ναι, οι δανειστές, ας είμαστε ειλικρινείς), αλλά σίγουρα η ΝΔ θα μπορούσε πέρα από το απλά να ζητάει εκλογές να πάρει και κάποιες πρωτοβουλίες.

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Θυμάστε τον όρο «δημιουργική ασάφεια»; Δεν μπορεί να τον έχετε ξεχάσει τόσο γρήγορα, αν και τώρα που το σκέφτομαι, με τα δείγματα που δείχνουν καθημερινά οι σημερινοί Έλληνες τίποτα δεν είναι αδύνατο. Τέλος πάντων. Τον όρο τον θυμήθηκα ρίχνοντας μια ματιά στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων αυτής της εβδομάδας. Σαν πάρκο με συγκρουόμενα αυτοκινητάκια που βαράνε συνειδητά το ένα το άλλο με τους οδηγούς να χαζογελάνε ο ένας στον άλλο με ύφος …τι σου κάνω, τι μου κάνεις μάνα μου. Από το δολοφονικό «ατύχημα» (αυτό πως συνδυάζεται …δηλώνω άγνοια) μέχρι τους σερβάιβορς μια Ελλάδα, που βαράει ο ένας το κεφάλι του άλλου χαμογελώντας χαζοχαρούμενα.

γράφει ο Νίκος Στέφος.


Αν σε κάτι αποδεικνύεται άριστη αυτή η κυβέρνηση, είναι να βαφτίζει το κρέας ψάρι και να αναγορεύει σε επιστήμη την απάτη και το ψέμα με άριστα αποτελέσματα. Ας μην πάμε πίσω σε όσα είχε υποσχεθεί και ουδέποτε υλοποιήσει επί μία 2ετία. Ας σταθούμε μόνο στα όσα επιχειρεί συντονισμένα να περάσει ως αλήθεια στην ελληνική κοινωνία τις τελευταίες ώρες...

Γράφει ο Λευτέρης Αυγενάκης.


Με την κατάσταση στη χώρα να παραμένει δραματική, την «περήφανη διαπραγμάτευση» της Κυβέρνησης να βρίσκεται 24 μήνες πίσω, την αξιολόγηση να παραπαίει και τις ατελείωτες παλινωδίες, χωρίς κανένα σχέδιο εξόδου από την κρίση, η αποτυχία του κου Τσίπρα είναι πλέον η μόνη «κόκκινη γραμμή» του. Η προσωπική αναξιοπιστία του Πρωθυπουργού, που δεν κατάφερε να υλοποιήσει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση, οδηγεί τους δανειστές μας να απαιτούν όλο και περισσότερα μέτρα, όλο και μεγαλύτερες πρόσθετες δεσμεύσεις.

Σάββατο, 18 Φεβρουάριος 2017 07:21

Συμφωνία ή σύρσιμο;

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Πλεούμενο χωρίς προορισμό, δεν υπάρχει ούριος άνεμος για τα πανιά του.

Τσίπρας όχι άλλη λιτότητα, Μοσκοβισί είναι δύσκολο η συμφωνία μέχρι 20 Φεβρουάριου, Ντάισελμπλουμπ εάν αποχωρήσει το ΔΝΤ η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

γράφει ο Νίκος Στέφος.

 

O Σόιμπλε είναι αυτός που είναι. Σκληρός, ακραίος, αυστηρός και άτεγκτος  στην προτεσταντική ηθική του. Έχει το χοντρό "πορτοφόλι" και πιστεύει ότι οι άλλοι πρέπει να συντάσσονται με τις εντολές του. Και κυρίως αυτοί που του ζητούν δανεικά. Δηλαδή εμείς. 

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να ανέβει ο κ. Τσίπρας στην Ακρόπολη, να πηδήξει από εκεί κάτω στον γκρεμό, να σταθεί όρθιος και να βρει σε ένα πορτοφόλι τους τυχερούς αριθμούς του τζόκερ που κερδίζουν 16 εκατ. ευρώ;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Υπάρχει στον κόσμο κάτι σημαντικότερο για έναν γονιό από τα παιδιά του;

Όχι βέβαια. Τα παιδιά μας είναι ό,τι σημαντικότερο και σπουδαιότερο έχει ο καθένας από εμάς. Γι’ αυτά αγωνιζόμαστε. Γι’ αυτά παλεύουμε. Γ’ αυτά στερούμεθα. Γι’ αυτά προκόβουμε…. Είναι η ίδια μας η ζωή. Και τα προστατεύουμε με κάθε τρόπο, ακόμα και με την ίδια μας τη ζωή.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL