130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Τρομοκρατία

γράφει ο Νίκος Στέφος.

 

Ψάχνω από χτες να βρω στα social media έστω έναν "προοδευτικό" που να καταδικάζει ή να θλίβεται για τη σφαγή των Αιγυπτίων χριστιανών και δεν βρίσκω κανέναν! Μα ούτε έναν!!! Όπως κανένας από αυτούς δεν έκλαψε για τους εκατοντάδες που βρήκαν φρικτό θάνατο από τα χημικά όπλα του Άσαντ... Αντίθετα έριξαν ποταμούς κροκοδείλιων δακρύων για τα θύματα από τους βομβαρδισμούς του Τραμπ!

Σάββατο, 07 Ιανουάριος 2017 08:52

Εορτολόγιο

γράφει ο Νώτης Ιωάννου.

Προέχουν οι Γιορτές, ασφαλώς. Η ανάγκη μας να συλλαβίσουμε μια ευχή που να ξεπερνά τις λέξεις, να την ανατείνουμε με προσδοκία στον αέρα, να γίνει σπορά. Η βαθειά επιθυμία μας να αγκαλιάσουμε σιωπηλά όλους όσους αγαπούμε, αποζητώντας γαλήνιοι την επαλήθευση ότι δεν είμαστε μόνοι. Αυτή η ποθούμενη επίγνωση, της συνεκπλήρωσης, είναι το αρχέγονο ελιξίριο που μας μυεί στην αρμονία των Χριστουγέννων, ένα απαράμιλλο, πάμφωτο Σύμπαν που χτίσαμε παιδιά κι από τότε νοσταλγούμε.

γράφει η Δήμητρα Καραντζένη.


Ο απολογισμός της χρονιάς που μόλις αποχαιρετήσαμε δύσκολα θα μπορούσε να αποφύγει το βαρύ, αρνητικό της πρόσημο τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Μια γκρίζα, καταθλιπτική χρονιά με επώδυνες χρωματικές παραλλαγές στις αποχρώσεις του κόκκινου…

Σάββατο, 24 Δεκέμβριος 2016 08:59

Από κατάσταση Α σε μία κατάσταση Β

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Οι πρώτες επιθέσεις κατά υιών και κορασίδων των Σταυροφόρων ήταν στην Μαδρίτη 11 Μαρτίου 2004 και στο Λονδίνο 7 Ιουλίου 2005. Από τότε άρχισε η τρομοκρατία να εξαπλώνεται ανά τας Ευρώπας. Το φαινόμενο τα τελευταία δύο χρόνια άρχισε να παίρνει άλλες διαστάσεις με την επίθεση στο Charlie Hebdo, μετά η πολύνεκρη επίθεση στο Bataclan, μετά στην Κυανή Ακτή το καλοκαίρι, στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών και τώρα σε μία κεντρική πλατεία του Βερολίνου.

γράφει ο Βασίλης Φωτάκης.

«σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει».

 

Στις 26 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 27 χρόνια από τη δολοφονία του μεγάλου πολιτικού, του αγωνιστή της δημοκρατίας, εκείνου που ως όραμά του είχε μια Ελλάδα χωρίς τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Την Ελλάδα της Εθνικής Συμφιλίωσης.

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

«Δουλειά του κράτους είναι να εφαρμόζει το νόμο, δουλειά του κινήματος είναι να υπερασπίζεται τους ανθρώπους. Δουλειά του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αλλάξει το κράτος. [...] Ο ΣΥΡΙΖΑ [...] ουδόλως άλλαξε γνώμη. Υπερασπιζόταν και υπερασπίζεται πάντα τα ατομικά δικαιώματα, μεροληπτεί υπέρ όσων έχουν στοχοποιηθεί από το κράτος ακόμα και αν πολιτικά δεν συμφωνεί. Οι δυο συλληφθέντες εμπίπτουν σε αυτήν την κατηγορία διώξεων φρονηματικού χαρακτήρα. […] Ο ΣYΡΙΖΑ ταυτόχρονα είναι κυβέρνηση στο δεδομένο κράτος.»

Τετάρτη, 20 Ιούλιος 2016 07:27

Γιαλαντζί ιστορίες

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Κάποτε, παντρευόταν ένα φιλικό ζευγάρι του πολύ στενού οικογενειακού μας κύκλου, που λόγω ειδικής κατάστασης αποφάσισε να κάνει πολιτικό γάμο. Μέχρι εκείνη την στιγμή, στον φιλικό και οικογενειακό κύκλο των γονιών μου, δεν υπήρχε κανείς άλλος, που να είχε επιλέξει τον πολιτικό γάμο. Οι συγκεκριμένοι φίλοι πρωτοστάτησαν. Συνομιλώντας ο πατέρας μου με τον πατέρα του γαμπρού και καθώς εκείνος τον διαβεβαίωνε – μάλλον και ο ίδιος προσπαθούσε να χωνέψει την καινοτομία – ότι θα ακολουθήσει σύντομα και ο θρησκευτικός, ο μπαμπάς μου τον ρώτησε: «Δηλαδή, ρε Ν, γάμος γιαλαντζί;» Τι το ‘θελε, ο Χριστιανός, που δεν μπορούσε να κρατήσει τη γλώσσα του; Θα τον φαρμάκωσε ακόμα περισσότερο τον άνθρωπο. Τέλος πάντων…

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Παρασκευή επαναστατική σήμερα. Παρελάσεις, ομιλίες, ελληνικές σημαίες, Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Μακρυγιάννης. Για σας. Για μένα Μεγάλη Παρασκευή. Ημέρα πένθους. Τα μαγαζιά θα κλείσουν το μεσημέρι και καλά θα κάνω να προλάβω το σουπερμάρκετ να πάρω καραμέλες και σοκολάτες για το Μεγάλο Σάββατο. Θα περνάνε όλα τα παιδάκια ντυμένα μάγισσες και μάγοι για να ξορκίσουν τα κακά πνεύματα και το έθιμο θέλει να τους δίνεις καραμέλες και σοκολάτες. Έτσι λέει.

Τετάρτη, 23 Μάρτιος 2016 09:16

Περιμένοντας την εθνική επέτειο…

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Μπαίνω στο γραφείο, μετά από μια ακόμα άυπνη νύχτα. Ένας χαμός με περιμένει, αλλά… Τρίτη, σκέφτομαι, σήμερα. Κοντεύει η Πέμπτη για το πολυπόθητο 3ήμερο που είναι μπροστά μας και όλα καλά, θα το αντέξω. Πρωινός εργασιακός χαμός, πράγματι, και στο διπλανό γραφείο ρατσιστικές τσιρίδες και πανηγυρικοί αλαλαγμοί, για 200 πρόσφυγες που κατάφεραν να εκδιώξουν από ένα κ@λοχώρι, κάπου στα Γιάννενα. Συσπειρώθηκαν, λέει - όλο περηφάνια – κοινοτάρχης, δάσκαλος και παπάς και σε συνεργασία με τους κατοίκους, τους έδιωξαν από τον τόπο τους. Μπράβο! Να χαρώ εγώ κοινότητα – αχ, πατρίδα μου γλυκιά!.. Και να σκεφτείς, πως δεν έχουν καλά – καλά περάσει 24 ώρες, από την στιγμή που κυκλοφόρησε η είδηση για τον… εκπρόσωπο που “πετάχτηκε” με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο ως την Αμερική, κουβαλώντας μαζί του τη μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού για τον εορτασμό της εθνικής επετείου κοντά στους ομογενείς και ένα κόκκινο χαλί, για να περπατήσει πάνω του το ψωνισμένο του μυαλό. Καλά… αυτοί δουλεύονται μεταξύ τους, δουλεύουν εμάς εδώ και τώρα, ξεκίνησαν τα υπερατλαντικά ταξίδια, για να δουλέψουν και τους Έλληνες της διασποράς! Είναι γνωστό πια, ότι δεν πάμε καθόλου καλά κι αλίμονο σε όποιον δεν το έχει πάρει ακόμα χαμπάρι!...

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.


Η βία εξακολουθεί να δημιουργεί πανικό στην ΕΕ και δεκάδες αθώα θύματα θυσιάζονται στην αναποτελεσματικότητα και στην αδράνεια των ηγετών της μεγάλης οικογένειας της Ευρώπης.

 

Τώρα να παρθούν αποφάσεις που να υλοποιηθούν άμεσα και να περιφρουρήσουν τους πολίτες. Είναι αδιανόητο η τρομοκρατία να δρα ανεξέλεγκτα και οι ηγέτες να φλυαρούν χωρίς να λαμβάνουν μέτρα καταστολής του φαινομένου.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL