130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Κυριακή, 20 Μάιος 2018 07:11

Η ώρα του λογαριασμού

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

 

Δεν πάει καιρός που η πόλη μας, τα Τρίκαλα, φιλοξένησε τον ερευνητή του ΜΙΤ Μιχάλη Μπλέτσα. Μίλησε για την αδήριτη ανάγκη των αλλαγών στην παιδεία, στις νέες τεχνολογίες, στην έρευνα και την καινοτομία πέρα από τις ανίατες ιδεοληψίες μας. Την ανάγκη ανάδειξης νέων δεξιοτήτων και τη σύνδεση με την αγορά εργασίας.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

 

Οι σημερινοί τύποι που κυβερνούν διακρίνονται για τη γελοιότητα που προσφέρουν επί καθημερινής βάσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Πέραν από τις κατά συρροήν... βλακείες που ξεστομίζουν καθημερινά, δεν έχουν στοιχειώδη επίγνωση του μέτρου σοβαρότητας που πρέπει να έχουν τουλάχιστον στα διεθνή φόρα. Τελευταίο... κρούσμα το "ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης" που κατέθεσαν στους εταίρους-δανειστές. Από τις 75 σελίδες, το μόνο σημείο όπου αναφέρεται η έννοια της "επένδυσης" είναι στο θέμα της... κάνναβης! Τα υπόλοιπα είναι εκθέσεις ιδεών παιδιών του Δημοτικού! Μιλάμε για ανθρώπους που είτε αυτοτρολάρονται είτε η... ιδεολογία τους έχει "κάψει" τον εγκέφαλο!

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όλοι έχουμε την άποψή μας για το ποιο είναι το χειρότερο χαρακτηριστικό του νεοέλληνα. Για κάποιους είναι η λογική της ήσσονος προσπάθειας, για άλλους είναι η κοντή μνήμη, για άλλους η κομματικοποίηση. Για εμένα είναι η κακή –ή μάλλον επιλεκτική- γνώση της ιστορίας. Ένας φίλος όμως πρόσφατα είπε κάτι στο οποίο δεν μπορούσα να δώσω απάντηση πέρα από το να συμφωνήσω: το μεγαλύτερο ελάττωμά μας είναι η αδυναμία να συμφωνήσουμε ότι οι κανόνες είναι κανόνες.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Οι Ανεξάρτητες Αρχές αποτελούν την κατάληξη συστηματικών προσπαθειών που καταβλήθηκαν από την επιστημονική κοινότητα, τους διεθνείς οργανισμούς και πολλές εθνικές κυβερνήσεις, κατά τον τελευταίο αιώνα, προκειμένου να περιοριστεί η κρατική αυθαιρεσία, να αναπτυχθεί η οικονομία και να διευρυνθεί η δημοκρατία. Στον διαδραμόντα χρόνο, οι Αρχές έχουν συνδεθεί με τον ρόλο τους ως εγγυητή των δικαιωμάτων των πολιτών, ως εκτελεστικών υπηρεσιών του κράτους με σκοπό την επικέντρωση των υπουργείων στα αμιγώς επιτελικά τους καθήκοντα, και ως διαχειριστές περιοχών της οικονομίας (φυσικοί πόροι, δίκτυα) που ήλεγχε, μονοπωλιακά, η κεντρική κυβέρνηση.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Κάθε φορά που πρέπει να ψηφιστούν... δύσκολα νομοσχέδια έχουμε συνηθίσει να ακούμε και να βλέπουμε διάφορους αστείους τύπους, που φέρουν τον τίτλο του βουλευτή της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, να... κλαίνε και να... οδύρονται. Με πόνο ψυχής ψηφίζουν για πολλαπλάσιας αγριότητας και βαρβαρότητας μέτρα σε σχέση με αυτά που έπρεπε να εφαρμοστούν πριν χρόνια. Αλλά τότε ήταν στα... κάγκελα. Τους ενδιέφερε να έρθουν στην εξουσία και να γευτούν μέσα από τη δήθεν αντισυστημικότητά τους, τα οφέλη της αστικής μας δημοκρατίας.

Κυριακή, 06 Μάιος 2018 05:41

Εαρινός κόλαφος

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Στα χρόνια της κρίσης, χάθηκαν για την χώρα πολλές ευκαιρίες αναδιοργάνωσης. Η αναλαμπή στα τέλη του ΄14 διακόπηκε βίαια από την εξαπάτηση και τους ερασιτεχνισμούς των κυβερνώντων. Η χώρα οπισθοχώρησε και σήμερα προσπαθεί με δυσμενέστερους όρους να φτάσει εκεί που ήταν το 2014. Η επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα απέχει πάρα πολύ.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Βγαίνουμε από το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν λεφτά για τέταρτο. Και τα λεφτά που θα χρειαστούμε για να ξαναγίνουμε μια κανονική χώρα, δεν γίνεται να τα βρούμε πουθενά αλλού, παρά μόνο εκεί που βρίσκεται το χρήμα: στις αγορές.

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

 

Προσφυγικό ζήτημα. Ένα ζήτημα ευαίσθητο και πολύ σημαντικό για μία χώρα σαν την Ελλάδα που είναι η πύλη εισόδου για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που θέλουν να βρουν την δική τους γη της επαγγελίας. Όχι όμως μόνο δεν βρίσκουν την Γη της επαγγελίας, αλλά επειδή η Ελλάδα και γενικά το κράτος ήταν ανέτοιμο να αντιμετωπίσει τέτοιο κύμα, βρέθηκε να είναι ανοργάνωτο και από το 2015 να βλέπουμε ναυάγια με γυναικόπαιδα.

Κυριακή, 29 Απρίλιος 2018 08:54

Συν κάτι ακόμη

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Η προτεραιότητα στην επικοινωνιακή διαχείριση της εξόδου και όχι στην ουσία αυτής, εξανεμίζει τις ελπίδες αυτοκριτικής και αυτογνωσίας των τελευταίων ετών. Το διακύβευμα είναι προφανές και στηρίζεται στην πραγματικότητα ή την αυταπάτη, στη δημιουργία θέσεων εργασίας ή τα σοσιαλιστικά κοινωνικά ευχολόγια.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

Το 2015 κατεγράφη εις τριπλούν από το... κουρασμένο και... θυμωμένο εκλογικό σώμα, η προτίμηση προς μια παρέα πολιτικών τυχοδιωκτών που μιλούσε για την κατάργηση των μνημονίων. Το πολιτικό "προϊόν Τσίπρας" ήταν το αποτέλεσμα της κατάλυσης του κράτους το 2008 με αφορμή τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, το οποίο μετεξελίχθηκε το 2010 στο απόλυτο... τέρας του λαϊκισμού και της ανισορροπίας. Οι εκτός τόπου και χρόνου υποσχέσεις απέναντι στην υπεύθυνση κυβέρνηση της περιόδου 2012-2015 ήταν το... κερασάκι στην τούρτα, για να... αναζητήσει ο ελληνικός λαός την... ελπίδα. Όπως αποδεικνύεται τη βρήκε μέσω... αναγραμματισμού: έγινε... λεπίδα!

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL