130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Ρατσισμός

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.


Σε αυτά εδώ τα μέρη η κάθε μουσική μπερδεύεται. Σαν τις μυρωδιές, τα βλέμματα, τα βήματα των ανθρώπων. Μια απλή βόλτα, από τα Πετράλωνα στο Θησείο. Είπαμε, για εμάς αυτό είναι πατρίδα και εθνικός μας ύμνος ένας πεντοζάλης συνοδευόμενος από αφρικανικά κρουστά. Περίεργη ετούτη η γη, θαρρείς πως βγήκε από αρχαίο μύθο που όλα τα εξηγούν δυο θεϊκές συνουσίες. Γη πατρική για όλους, στην οποία δεν υφίστανται “γηγενείς” και “μετανάστες”.

Παρασκευή, 16 Ιούνιος 2017 09:06

Η φωτιά και οι Ρομά

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Φαντάζομαι όλοι έχετε διαβάσει ότι υπάρχει πολιτική κρίση στη Φινλανδία. Δεν είναι πολιτική κρίση, της πουτάνας το κάγκελο γίνεται και αυτό χάρις στους φασίστες που εκλέξανε για καινούργιο αρχηγό, στη θέση του Τίμο Σόινι, τον μικρό Φινλανδό Χίτλερ, τον Χάλα Άχο. Ένα καθαρματάκι ρατσιστή που θα έκανε ακόμα και τον Γκέμπελς να κοκκινήσει. Είναι αυτός που όταν ξεκίνησε η κρίση στην Ελλάδα αναρωτήθηκε γιατί τα τανκς δεν έχουν επιστρέψει στους ελληνικούς δρόμους να βάλλουν …τάξη όπως το ‘67 κι ο άνθρωπος που κοντεύει να κλείσει εβδομαδιαία θέση στα φινλανδικά δικαστήρια για δηλώσεις ρατσιστικές και μίσους. Είναι τόσο ρατσιστής, φασίστας και κάθαρμα που ακόμα και ο ακροδεξιός πρωθυπουργός δεν τον ανέχτηκε και κάπως έτσι ξεκίνησε η κρίση το προηγούμενο σαββατοκύριακο.

Πέμπτη, 25 Μάιος 2017 22:00

Σύγκρουση πολιτισμού

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Αυτό που συνέβει στο Μάντσεστερ έχει σοκάρει πολύ κόσμο και, αν και δεν θα μπορούσε να υπάρχει μετρητής σε αυτά τα πράγματα, αυτό που συνέβει σοκάρει πολύ περισσότερο όποιον ξέρει ή, καλυτέρα, όποιον έχει ζήσει έστω και για λίγο τη Βρετανική μεγαλούπολη. Το Μάντσεστερ, σε αντίθεση με το Λονδίνο των τουριστικών ατραξιόν, είναι μια πόλη που δονείται από τη συνεχή κίνηση και την πολυχρωμία των ανθρώπων της. Και ίσως η λέξη «κίνηση» να μην ήταν η πιο σωστή αλλά αυτό που εννοούσα είναι ότι είναι μια πόλη που συμβαίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα αλλά πάντα με κέντρο τους τον άνθρωπο κι όχι άψυχα κτίρια και ερείπια μαυσωλεία.

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη & Εκείνος ταξιδεύουν σε γειτονίες και χώρες βλέποντας διακρίσεις και διαχωρίσεις. Βλέπουν τον ρατσισμό που κρύβεται και τα στερεότυπα που σκοτώνουν.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Υποθέτω οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μία πολύ συγκεκριμένη άποψη για την Ολλανδία: στις καφετέριες βρίσκεις χασίσι, βαριά ναρκωτικά πωλούνται στον δρόμο και κορίτσια ποζάρουν στις βιτρίνες οίκων ανοχής στους δρόμους με τα κόκκινα φανάρια. Αυτό βλέπουμε στις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, τους τουριστικούς οδηγούς και τα ντοκιμαντέρ, άρα αυτό πιστεύουμε ότι γίνεται στην Ολλανδία.

Παρασκευή, 17 Μάρτιος 2017 09:19

Ανάμεσα στη δαγκάνα

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Άντε παιδιά, για να στήνουμε χορούς και πανηγύρια… νίκησε ο κεντροδεξιός Ρούτε τον λαϊκιστή Βίλντερς. Ο Αϊ Γιώργης και ο δράκος. Βαράει τα νταούλια η Μέρκελ στο Βερολίνο κι ο Ολάντ στο Παρίσι. Να σου κι ο Τσίπρας με τον Κούλη βαράνε τα …τακούνια τους. Στη μέση ο κοσμάκης, χορεύει. Όπως κάποτε στα σοκάκια του Παγκρατίου οι δύστυχες αρκούδες και τα πιθηκάκια στο ρυθμό που έδινε ένας βρωμύλος αλητάκος με ντέφι.

Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2016 08:39

Με Τραμπ σε αχαρτογράφητα νερά...

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

Η εκλογή Τράμπ στην προεδρία των ΗΠΑ προκαλεί συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Στις 23 Οκτωβρίου εκτιμούσα ότι «ο Ν. Τράμπ...εμπορεύεται την αντιμεταναστευτική φοβία, την αντιισλαμική υστερία, υποσχόμενος την εύκολη ανάπτυξη επειδή «αυτός ξέρει». Η υποψηφιότητα Τράμπ, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι οι ψηφοφόροι στο Ρεπουπλικανικό Κόμμα μετακινήθηκαν προς τα άκρα. Η ρητορία του για τους μετανάστες, η απαγόρευση εισόδου στους μουσουλμάνους, καθώς και η πρότασή του για ανέγερση τείχους στα σύνορα με το Μεξικό, δείχνουν ότι ένα μέρος της εκλογικής βάσης στις ΗΠΑ σκέφτεται πλέον με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό από εκείνον που, συχνά, περιγράφει για την ταυτότητα των ΗΠΑ ο Μ. Ομπάμα- οι ΗΠΑ, χώρα μεταναστών. Ο Τράμπ, δεν είναι η αιτία, είναι το σύμπτωμα της στροφής των Ρεπουπλικάνων στην ακραία ιδεολογία της απόρριψης, βασισμένης στην ηγετικότητα των λευκών και της περιφρόνησης απέναντι σε κάθε άλλο πολιτιστικό υπόστρωμα που έλαβε μέρος στην οικοδόμηση της Αμερικής για αιώνες. Ο λόγος του Τράμπ συνιστά την ακραία εκδοχή του κινήματος του «Τσαγιού», αλλά αυτή την φορά με τις ευλογίες του κατεστημένου στο χώρο των Ρεπουπλικάνων».

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 21:59

Η φωνή των αμνών

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.


Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κόσμο, το φάντασμα του εθνολαϊκισμού.

 

Είναι νωρίς να πούμε την παραπάνω φράση, είναι νωρίς να μιλήσουμε για καθολικό και παγκόσμιο φαινόμενο, όμως η εκλογή του Τραμπ εξέπληξε, όπως εξέπληξε το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος, όπως εκπλήσσει ο λόγος κάποιων ηγετών σε νέες κεντροευρωπαϊκές δημοκρατίες, όπως μπορεί να μας εκπλήξουν αύριο τα αποτελέσματα των Γερμανικών ή Γαλλικών εκλογών.

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 21:35

Μπαράκ Ομπάμα: Μία ακόμη χαμένη ελπίδα

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.


Όταν ο Μπαράκ Ομπάμα κέρδιζε τις εκλογές στις ΗΠΑ για πρώτη φορά, ήμουν μαθητής λυκείου. Η εμφάνισή του ήταν εντυπωσιακή: ένας σχετικά νέος άνδρας με ευχέρεια λόγου, δυναμικότητα και εμπιστοσύνη στον εαυτό του, ένας άνθρωπος που πετύχαινε να μην τσαλακώνεται παίζοντας -κάπως αποτυχημένα- ένα μονό στο μπάσκετ. Ο κοφτός λόγος, συνδυασμένος με ήρεμες κινήσεις και το καθαρό βλέμμα, ήταν πράγματα που δεν μπορούν να αφήσουν ανεπηρέαστο έναν ψηφοφόρο, υποθέτω. Πράγματι, ο Ομπάμα ήταν -και παραμένει εν μέρει- μια περσόνα απίστευτα συμπαθητική, από αυτές που δύσκολα ξεχνά ένα παιδί που σιγά-σιγά ενηλικιώνεται.

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 09:55

Τραμπ-άλα στο πρώτο χιόνι

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Σήμερα ξύπνησα συγχυσμένος, νευριασμένος και ελαφρά μελαγχολικός. Σε αυτό έχουν συμβάλει πολλά πράγματα και ναι …συμπεριλαμβανομένης της αναρρίχησης στον αμερικανικό θρόνο – γιατί η προεδρία μιας υπερδύναμης όπως οι ΗΠΑ και με τις συγκεκριμένες συνθήκες, μόνο σαν θρόνος μπορεί να χαρακτηριστεί – του Τραμπ. Όχι μην τρελαίνεστε, δεν θα μπω σε αναλύσεις του πως και του γιατί ή του τι μέλλει γενέσθαι, πρώτο γιατί έχω βαρεθεί ακόμα κι εγώ να διαβάζω τις μ@λ@κίες που γράφονται, άρα γιατί να σας επιβαρύνω και με μια δικιά μου εξυπναδούλα …για να περνάει η ώρα, και δεύτερο γιατί χιονίζει. Χιονίζει πολύ.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL