130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Κυπριακό

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

Το ζήτημα με τις τέσσερεις ελευθερίες* που έθεσε η τουρκική πλευρά στις συνομιλίες για το κυπριακό, δικαίως απασχολεί τη δημόσια συζήτηση. Γιατί μπήκε στο τραπέζι των συνομιλιών, τι ακριβώς σημαίνει, ποιες επιπτώσεις θα έχει κλπ. Ως εισαγωγή στο ζήτημα θυμίζω μια παρέμβαση του Τ. Τσιελεπή ότι «για τις τέσσερεις ελευθερίες υπάρχει σύγκλιση, η οποία πρέπει να γίνει σεβαστή. Υπενθυμίζω ότι ο κ. Ακιντζί, όταν ανέλαβε την ηγεσία της τ/κ κοινότητας, επανέφερε τις συγκλίσεις που απέρριπτε ο Ερογλου. Δεν μπορεί να παραγνωρίζεται η ουσία της σύγκλισης: Η αναλογία 4:1 που ίσχυε από το 1960 με βάση τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης για πολιτογράφηση Ελλήνων και Τούρκων, πρέπει να επεκταθεί για να καλύπτει και τη διαμονή».

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

Η τύχη των συνομιλιών για το κυπριακό παραμένει απρόβλεπτη, υπό τις σημερινές περιστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, έστω και ως άσκηση πολιτικής σε ένα δύσκολο περιβάλλον, είναι πολύ σημαντικό να συζητούμε τις ευρωτουρκικές σχέσεις, παράλληλα και ταυτόχρονα με τις διαδικασίες επίλυσης του κυπριακού, γιατί αποτελούν μέρος της δυνατότητας για μια μεγάλη γεωπολιτική αλλαγή. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι η Λευκωσία από το 2003 (υπογραφή της Συνθήκης της ένταξης στην ΕΕ) δεν έχει κάποια επεξεργασμένη στρατηγική στο ζήτημα, ή αν έχει, δεν την έχει προωθήσει κάπου για να γνωρίζουμε τι αποτέλεσμα έφερε, ή εν πάση περιπτώσει, οι ευκαιριακές παρεμβάσεις δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε.

γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης.

Αυτές τις μέρες κλείνουν 53 χρόνια από την δεύτερη φάση της διεθνοποίησης του Κυπριακού, η οποία επήλθε ως αποτέλεσμα της αποχώρησης των Τουρκοκυπρίων από τη δημόσια υπηρεσία στις αρχές του 1964 και της αδυναμίας των μερών να συμφωνήσουν ως προς τη διάδοχο κατάσταση. Τα ελάσσονα πολιτικά προβλήματα που η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετώπιζε ήδη από την ίδρυσή της είχαν αρχίσει να εξελίσσονται σε λειτουργικά, καθώς Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αδυνατούσαν να συμφωνήσουν ως προς το ζήτημα των κοινών ή χωριστών δήμων στα μεγάλα αστικά κέντρα της Κύπρου, την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθούσε το νέο κράτος και ως προς τον τρόπο συγκρότησης του Κυπριακού Στρατού (μεικτές ή χωριστές μονάδες). Ενώπιον των πολλαπλών αδιεξόδων που είχαν οδηγήσει ακόμη και στην καταψήφιση φορολογικής νομοθεσίας, ο πρόεδρος της Κύπρου Μακάριος επεδίωξε την αναθέωρηση του Κυπριακού Συντάγματος του 1960, προτείνοντας την τροποίηση 13 άρθρων του.[1]

Κυριακή, 12 Φεβρουάριος 2017 08:17

ΑΟΖ, TOTAL και «ουδέποτε»

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

 

Δεν καταλαβαίνω αν πατούμε σε στέρεο έδαφος ή αν μιλούμε μόνο με τον εαυτό μας. Δηλώσεις από τον Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Γιώργο Λακκοτρύπη στη Λάρνακα στις 31 Ιανουαρίου: «Ουδέποτε θέτουμε το Κυπριακό ως προϋπόθεση για να προχωρήσουμε με τους ενεργειακούς μας σχεδιασμούς. Είμαστε σε διαδικασία διαπραγμάτευσης για τον τρίτο γύρο αδειοδότησης στην κυπριακή ΑΟΖ». Σύμφωνα με ρεπορτάζ στο ΚΥΠΕ «ερωτηθείς κατά πόσον στις συζητήσεις που γίνονται για επίλυση του κυπριακού προβλήματος έχει τεθεί το θέμα του φυσικού αερίου, ο Υπουργός απάντησε ότι «ουδέποτε θέτουμε το Κυπριακό ως προϋπόθεση για να προχωρήσουμε με τους ενεργειακούς μας σχεδιασμούς και αυτό φαίνεται από όλες μας τις αποφάσεις».

Τετάρτη, 08 Φεβρουάριος 2017 06:54

Με οδηγό την παραίτηση...

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

 

Οι δηλώσεις δείχνουν τις πολιτικές κατευθύνσεις. Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν, ηγέτης του Κόμματος Εθνικής Ενότητας, διάδοχος του Ν. Έρογλου, πιστός οπαδός του Ρ. Ντενκτάς. Ο Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν σχολιάζει τις εξελίξεις στο κυπριακό στις 24 Ιανουαρίου: «η κατάθεση του χάρτη από τον Μουσταφά Ακιντζί, πριν από ένα δημοψήφισμα ήταν ένα στρατηγικό λάθος και μια λανθασμένη παραχώρηση. Με την κατάθεση του χάρτη η τ/κ πλευρά δεν έχει αφήσει άσσο στο μανίκι άρα δεν έχει τίποτε να διαπραγματευτεί. Αυτή δεν είναι διαπραγμάτευση. Στην επόμενη φάση θα συζητηθεί η αποχώρηση των στρατευμάτων και ο Ακιντζί θα το επεξεργάζεται και αυτό το θέμα. Ας μην φτάσουμε στη φάση αυτή».

Δευτέρα, 30 Ιανουάριος 2017 15:35

Τα μη εσωτερικής κατανάλωσης

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όποια πρόκληση και αν υπήρχε από την Τουρκία μέχρι πρόσφατα η απάντηση ήταν μονίμως ότι «είναι παιχνίδια του Ερντογάν για εσωτερική κατανάλωση». Μέχρι που οι προκλήσεις έγιναν πιο πολλές από όσες μπορούσε να καλύψει η δικαιολογία της «εσωτερικής κατανάλωσης» και θυμηθήκαμε ότι αυτοί που γνωρίζουν καλύτερα από όλους τι είναι το Τουρκικό παζάρι είναι αυτοί που το εφηύραν.

γράφει ο Γιώργος Λιμαντζάκης.

Το Κυπριακό απασχόλησε έντονα τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις της Ελλάδας, της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950, ιδιαίτερα μετά τη συζήτησή του στα Ηνωμένα Έθνη το 1953 και την έναρξη του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) το 1955. Οι πρωτοβουλίες αυτές έδειξαν ότι η Βρετανία δεν ήταν πια σε θέση να χειριστεί την Κύπρο ως εσωτερικό ζήτημα, κατάσταση που ώθησε το Λονδίνο να εμπλέξει και την Τουρκία σε αυτό, ώστε να εμφανιστεί ακολούθως ως τρίτος στη διαφορά με την Ελλάδα και να επιβάλει ευκολότερα τους όρους της. Η στρατηγική αυτή φαίνεται να απέδωσε, καθώς η Άγκυρα άρχισε να δείχνει αυξημένο ενδιαφέρον για την Κύπρο, οργανώνοντας προβοκάτσιες όπως τα Σεπτεμβριανά (6-7 Σεπτεμβρίου 1955) και ενθαρρύνοντας τη δράση μεθοριακών, ριζοσπαστικών ομάδων όπως το σωματείο «η Κύπρος είναι Τουρκική» (Kıbrıs Türktür). Με δεδομένη την κλιμάκωση των διακοινοτικών συγκρούσεων στο νησί το καλοκαίρι του 1958, οι τρεις χώρες πίεσαν και πιέστηκαν να αναλάβουν πρωτοβουλίες που θα οδηγούσαν σε κάποιου είδους διευθέτηση.[1]

Σάββατο, 14 Ιανουάριος 2017 08:40

Η Γενεύη κατά πρόσωπο

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

 

Πώς ήταν η παρουσία μερικών από τους βασικούς, «εξωτερικούς» παίκτες στο Συνέδριο για την Κύπρο από τις 9 στις 12 Ιανουαρίου στη Γενεύη;

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος είχε πει: «εγώ παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα». Ο Κώστας Καραμανλής το 2004 είχε πει, ότι η απόφαση βρίσκεται στα χέρια του Κυπριακό λαού. Στην υπογραφή της συνθήκης των εγγυήσεων το 1959 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε: «την ίδια συμφωνία υπογράψαμε εγώ και ο Μακάριος, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως εγώ θεωρούμαι προδότης, ενώ ο Μακάριος εθνικός ήρως».

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

 

Έτσι, λοιπόν, έχουν τα πράγματα:

Πρώτο, επειδή «καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο είναι ανάγκη να διαφυλαχθεί πάση θυσία η κρατική οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και όσα απορρέουν από αυτήν».

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL